Η 22χρονη Κέικο Μόρι από την Ιαπωνία, δασκάλα στην Οκινάουα, διατάχθηκε να πει στους 30 μαθητές της να αυτοκτονήσουν με χειροβομβίδες αντί να παραδοθούν τον Ιούνιο του 1945. Εκείνη αρνήθηκε. Είπε στους μαθητές της: «Ζήστε. Ό,τι και να πουν, ζήστε». Τους έκρυψε σε μια σπηλιά για 12 ημέρες, ενώ Ιάπωνες στρατιώτες τους έψαχναν για να τους αναγκάσουν να πεθάνουν για τιμή. Τους τραγουδούσε, τους μάθαινε μαθηματικά με πέτρες, όταν δεν υπήρχε φαγητό. Όταν Αμερικανοί στρατιώτες βρήκαν τη σπηλιά, βγήκε πρώτη με τα χέρια ψηλά, κρατώντας ένα λευκό πουκάμισο, για να προστατεύσει τους μαθητές της. Ένας Αμερικανός στρατιώτης παραλίγο να την πυροβολήσει, αλλά είδε τα παιδιά πίσω της και κατέβασε το τουφέκι του. Έδωσε στα παιδιά σοκολάτα. Η Κέικο αποκαλούνταν προδότρια από ορισμένους Ιάπωνες για χρόνια μετά τον πόλεμο, αλλά οι 30 μαθητές της επέζησαν όλοι. Το 1975, έχτισαν ένα μικρό άγαλμά της στην Οκινάουα, μια δασκάλα που κρατούσε ένα λευκό πουκάμισο, με τα λόγια: «Μας δίδαξε το πιο γενναίο μάθημα – να ζούμε».
πηγη…Ιωάννης Παναγιωτόπουλος
