ΕλλάδαΟ Μίλτος Πασχαλίδης συναντά ξανά τον Άλκη Αλκαίο: Ακούστε το νέο του τραγούδι «Τενερέ»
Σε μια βαθιά προσωπική και καλλιτεχνική επιστροφή στον ποιητικό κόσμο του Άλκη Αλκαίου, ο Μίλτος Πασχαλίδης ερμηνεύει το νέο τραγούδι με τίτλο «Τενερέ», το οποίο κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες από το Ogdoo…
20 Νοεμβρίου 2026 · 17:05
Σε μια βαθιά προσωπική και καλλιτεχνική επιστροφή στον ποιητικό κόσμο του Άλκη Αλκαίου, ο Μίλτος Πασχαλίδης ερμηνεύει το νέο τραγούδι με τίτλο «Τενερέ», το οποίο κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες από το Ogdoo Music Group.
Τη μουσική υπογράφει ο Δημήτρης Καρράς, συνεχίζοντας τη δημιουργική διαδρομή πάνω στον κύκλο των αδημοσίευτων κειμένων του αείμνηστου ποιητή. Πρόκειται για την ίδια ενότητα έργων από την οποία ξεχώρισε νωρίτερα μέσα στο 2026 το «Βαλς των Ονείρων», φέρνοντας ξανά τη γραφή του Αλκαίου στο επίκεντρο του ελληνικού τραγουδιού.
Ο τίτλος «Τενερέ» παραπέμπει στην ομώνυμη περιοχή της Σαχάρας —μια λέξη που στη γλώσσα των Τουαρέγκ σημαίνει «έρημος», ένας τόπος όπου «δεν υπάρχει τίποτα».
Αυτή η ερημική εικόνα λειτουργεί ως καμβάς για τους στίχους του Άλκη Αλκαίου, βρίσκοντας στη χαρακτηριστική ερμηνεία του Μίλτου Πασχαλίδη το ιδανικό της όχημα.
Για τον ερμηνευτή, άλλωστε, η σύμπραξη αυτή ξεπερνά τα στενά μουσικά όρια. Η στενή προσωπική φιλία που τον συνέδεε με τον Άλκη Αλκαίο —τον κατά κόσμον Βαγγέλη Λιάρο— προσδίδει στην ερμηνεία του το βάρος μιας σχέσης ζωής που παραμένει ζωντανή μέσα από την τέχνη.
Την ενορχήστρωση του κομματιού επιμελήθηκε ο Άρης Κονιδάρης, ενώ στα σεγόντα συμμετέχει η Μαριάνα Κατσιμίχα.
Το «Τενερέ» έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά νέων κυκλοφοριών από τον ίδιο κύκλο μελοποιήσεων του Δημήτρη Καρρά, δίπλα στα: «Τίποτα δεν είναι ξένο» με τη Βιολέτα Ίκαρη και τον Πάνο Βλάχο, «Οι άγγελοι των πρωινών» με τον Γιάννη Χαρούλη και τον Δημήτρη Μπάκουλη και «Βαλς των Ονείρων» με τη Μαριάνα Κατσιμίχα και τον Δημήτρη Μπάκουλη.
Στίχοι
Δε με ξεδίψασαν ποτέ τα παραμύθια
ποτάμια υπόγεια και λίμνες μυστικές
σαν το παλιό μου το πικάπ χάνω στροφές
κι όλο τα ζύγια μου γυρεύω στη συνήθεια
Δε με ξεδίψασαν ποτέ τα παραμύθια
τρελοί εξάγγελοι μ’ ατσάλινα φτερά
οι φίλοι χάθηκαν στου ονείρου τα νερά
ναυαγοσώστες που γυρεύουνε βοήθεια
Ποιος ειν΄ το θήραμα και ποιος ο θηρευτής
αυτά που αρνήθηκες ψυχή μου θα λουστείς
Δεν κρύβω πια κανέναν άσσο στο μανίκι
ό,τι χαρίζουμε αυτό θα μας ανήκει
Δε με ξεδίψασαν ποτέ τα παραμύθια
Το νήμα κόπηκε κι η Αριάδνη λείπει
πάντα η φόδρα της χαράς θα ‘ναι η λύπη
και η πιο άστατη γυναίκα η αλήθεια
Δε με ξεδίψασαν ποτέ τα παραμύθια
τυφλά πορεύεται ο άνθρωπος στη γη
ένας Οιδίποδας με γυάλινο ραβδί
που κουβαλάει Θεό και δαίμονα στα στήθια
Πηγή – Dnews










