Μετά από χρόνια απαισιοδοξίας, στη σκιά του Ντόναλντ Τραμπ…

Τη Δευτέρα, ο πρόεδρος της Βραζιλίας, Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, νίκησε τον ακροδεξιό αντίπαλό του, Φλάβιο Μπολσονάρου, στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών της χώρας. Η νίκη του Λούλα, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις που σημειώθηκαν νωρίτερα φέτος στην Ουγγαρία, όπου ο εθνικιστής πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν έχασε τις εκλογές έπειτα από πολλά χρόνια στην εξουσία, στερεί από τον Λευκό Οίκο δύο ιδιαίτερα συμβολικούς συμμάχους στην ευρύτερη, παγκόσμια πολιτισμική σύγκρουση που διεξάγει η δεξιά.

Στις εκλογές του Ισραήλ, όπου ο Τραμπ είχε στηρίξει τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, δεν έχει ακόμη αναδειχθεί ξεκάθαρος νικητής. Ωστόσο, η εκλογική διαδικασία σημαδεύτηκε από ιστορικά υψηλή συμμετοχή των Αράβων ψηφοφόρων. Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος ενδέχεται να δεχθεί ένα ακόμη πολιτικό πλήγμα στις ενδιάμεσες εκλογές της επόμενης εβδομάδας, καθώς οι Δημοκρατικοί ελπίζουν να εξασφαλίσουν τον έλεγχο τόσο της Βουλής των Αντιπροσώπων όσο και της Γερουσίας.

Την ίδια στιγμή, διαδηλώσεις έχουν ξεσπάσει σε διάφορες περιοχές του κόσμου. Πολίτες έχουν βγει στους δρόμους στην Ινδία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ισπανία, την Αλβανία και την Ιταλία, διεκδικώντας, μεταξύ άλλων, πρόσβαση σε προσιτή στέγαση, περισσότερες επαγγελματικές ευκαιρίες για τους νέους, ανακούφιση από το αυξανόμενο κόστος ζωής και μεγαλύτερες επενδύσεις στην εκπαίδευση.

«Δεν υπάρχει μια απλή αφήγηση που να συνδέει όλες αυτές τις διαφορετικές εξεγέρσεις», γράφει ο Ισάν Θάρουρ. Ωστόσο, σε ολόκληρο τον κόσμο, τόσο στους δρόμους όσο και στις κάλπες, το δεξιό πολιτικό κίνημα βρίσκεται αντιμέτωπο με ένα ολοένα και πιο έντονο κύμα αντίδρασης.

Διαβάστε το τελευταίο άρθρο του Ισάν Θάρουρ στο The New Yorker: https://newyorkermag.visitlink.me/-aOA0A⁠

Μετά από χρόνια απαισιοδοξίας, στη σκιά του Ντόναλντ Τραμπ, του Ναρέντρα Μόντι, του Ζαΐρ Μπολσονάρου και άλλων πολιτικών της ίδιας ιδεολογικής κατεύθυνσης, οι προοδευτικοί και οι κεντροαριστεροί σε ολόκληρο τον κόσμο βρίσκουν ξανά λόγους να πανηγυρίζουν.

Τη Δευτέρα, ο πρόεδρος της Βραζιλίας, Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, νίκησε τον ακροδεξιό αντίπαλό του, Φλάβιο Μπολσονάρου, στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών της χώρας. Η νίκη του Λούλα, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις που σημειώθηκαν νωρίτερα φέτος στην Ουγγαρία, όπου ο εθνικιστής πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν έχασε τις εκλογές έπειτα από πολλά χρόνια στην εξουσία, στερεί από τον Λευκό Οίκο δύο ιδιαίτερα συμβολικούς συμμάχους στην ευρύτερη, παγκόσμια πολιτισμική σύγκρουση που διεξάγει η δεξιά.

Στις εκλογές του Ισραήλ, όπου ο Τραμπ είχε στηρίξει τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, δεν έχει ακόμη αναδειχθεί ξεκάθαρος νικητής. Ωστόσο, η εκλογική διαδικασία σημαδεύτηκε από ιστορικά υψηλή συμμετοχή των Αράβων ψηφοφόρων. Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος ενδέχεται να δεχθεί ένα ακόμη πολιτικό πλήγμα στις ενδιάμεσες εκλογές της επόμενης εβδομάδας, καθώς οι Δημοκρατικοί ελπίζουν να εξασφαλίσουν τον έλεγχο τόσο της Βουλής των Αντιπροσώπων όσο και της Γερουσίας.

Την ίδια στιγμή, διαδηλώσεις έχουν ξεσπάσει σε διάφορες περιοχές του κόσμου. Πολίτες έχουν βγει στους δρόμους στην Ινδία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ισπανία, την Αλβανία και την Ιταλία, διεκδικώντας, μεταξύ άλλων, πρόσβαση σε προσιτή στέγαση, περισσότερες επαγγελματικές ευκαιρίες για τους νέους, ανακούφιση από το αυξανόμενο κόστος ζωής και μεγαλύτερες επενδύσεις στην εκπαίδευση.

«Δεν υπάρχει μια απλή αφήγηση που να συνδέει όλες αυτές τις διαφορετικές εξεγέρσεις», γράφει ο Ισάν Θάρουρ. Ωστόσο, σε ολόκληρο τον κόσμο, τόσο στους δρόμους όσο και στις κάλπες, το δεξιό πολιτικό κίνημα βρίσκεται αντιμέτωπο με ένα ολοένα και πιο έντονο κύμα αντίδρασης.

Διαβάστε το τελευταίο άρθρο του Ισάν Θάρουρ στο The New Yorker: https://newyorkermag.visitlink.me/-aOA0A⁠

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy