Λίγο μέτρο με την τρομολαγνεία για «χάος» δεν βλάπτει – και η χώρα πρέπει να γίνει λίγο… Γαλλία

Τα όσα συμβαίνουν στη Γαλλία κανονικά θα έπρεπε να ερμηνεύονται ως συμπτώματα του βάθους της κοινωνικής κρίσης στην Ευρώπη και συνάμα της αδυναμίας του πολιτικού συστήματος να απαντήσει στις ανάγκες των κοινωνιών, είτε πρόκειται για τα ελλείμματα των δημόσιων εκπαιδευτικών συστημάτων, είτε για την κρίση κόστους ζωής και τη στεγαστική κρίση.

Ωστόσο, στη χώρα μας μια ολόκληρη στρατιά «αναλυτών» ασχολείται πρωτίστως με το εάν θα έρθει το «χάος» και στα μέρη μας, ενώ ήδη σπεύδουν να στοχοποιήσουν πολιτικούς και πολιτικές δυνάμεις, ως αυτούς που θέλουν να φέρουν τα μπάχαλα στη χώρα μας.

Ακόμη χειρότερα, διάφοροι όχι μόνο προσπαθούν να στοχοποιήσουν πολιτικούς χώρους και πολιτικούς, αλλά «φτιάχνουν κλίμα» για την ανάγκη η αστυνομία και ο αρμόδιος υπουργός να κάνουν τα απαραίτητα για να ελέγξουν τους ταραξίες.

Και όλα αυτά με αφορμή το γεγονός ότι φοιτητές, μαθητές, και εκπαιδευτικοί έχουν εξαγγείλει για σήμερα μια μεγάλη κινητοποίηση με αφορμή τα μεγάλα προβλήματα της εκπαίδευσης, από το τεράστιο ζήτημα της φοιτητικής στέγης έως τις ελλείψεις εκπαιδευτικών στα σχολεία.

Μια μεγάλη κινητοποίηση που από το πουθενά προκύπτει εκ των προτέρων ότι θα προκαλέσει «χάος» ή ότι θα υπάρξουν «επεισόδια», την ώρα που γνωρίζουμε καλά ότι συχνά τα επεισόδια αποδεικνύονται προβοκάτσιες.

Μια μεγάλη κινητοποίηση που κανονικά θα έπρεπε να μας κάνει να συζητάμε για τα προβλήματα της δημόσια εκπαίδευσης, την ανάγκη να αυξηθούν οι δαπάνες, το γεγονός ότι δεν μπορούμε να προσφέρουμε στη νεολαία ένα μέλλον άλλο από την επισφάλεια και τις κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας.

Όμως, τα προβλήματα της εκπαίδευσης ή η μεγάλη ανασφάλεια για το μέλλον που βιώνει η νέα γενιά είναι απλές υποσημειώσεις για όλους εκείνους που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να μας πείσουν ότι κάθε πολιτική αλλαγή θα ήταν μια επικίνδυνη αναστάτωση.

Βέβαια, κάνοντας αυτό, παραβλέπουν κάτι πολύ βασικό: δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι οι πολίτες βλέπουν την αλλαγή ως καταστροφή. Ιδίως όταν αναλογιστούμε ότι η ελληνική κοινωνία είναι αυτή τη στιγμή – και μάλιστα με βάση όλες τις έρευνες – ιδιαίτερα οργισμένη με τις πολιτικές που εφαρμόζονται.

Ακόμη περισσότερο, δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι οι πολίτες βλέπουν τις εικόνες από τη Γαλλία και φοβούνται ότι θα έρθει το «χάος», ούτε βέβαια αισθάνονται την ανάγκη μεγαλύτερης συσπείρωσης γύρω από την κυβέρνηση.

Αρκετοί βλέπουν όλα όσα γίνονται στη Γαλλία και σκέφτονται ότι αυτό αποτελεί τον αναγκαίο ξεσηκωμό απέναντι στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Πιθανώς στη χώρα μας, εξαιτίας των όσων έγιναν στη δεκαετία του 2010 και που στη συλλογική μνήμη έμειναν ως ήττες των μεγάλων κινημάτων, η διάθεση για συμμετοχή σε μαζικές κινητοποιήσεις, ιδίως για τις σχετικά μεγαλύτερες ηλικίες να είναι σχετικά μικρότερη. Όμως, ο βαθμός στον οποίο αποδέχονται τις πολιτικές που παρουσιάζονται ως «αυτονόητες» είναι ιδιαίτερα μικρός. Γι’ αυτό και επιζητούν την πολιτική αλλαγή.

Καταλαβαίνω πολύ καλά γιατί κάποιοι θέλουν να παρουσιάσουν την πολιτική αλλαγή ως «πορεία στο χάος». Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι λιγότερο αναγκαία. Σε τελική ανάλυση εάν κανείς δεν θέλει να υπάρξουν και στη χώρα μας μεγάλες και παρατεταμένες κινητοποιήσεις, θα μπορούσε να πάρει μέτρα για να απαντήσει στα άμεσα αιτήματα της κοινωνίας. Όμως, είναι σαφές ότι καμιά τέτοια διάθεση δεν υπάρχει και αυτό εξηγεί γιατί το  μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να «τρομοκρατήσουν» προκαταβολικά μιλώντας για «χάος» και «μπάχαλα».

Όμως, αυτό αναιρεί την πολύ απλή αλήθεια ότι σήμερα στην ελληνική κοινωνία σωρεύονται εκρηκτικά υλικά. Είτε πρόκειται για την έκρηξη της ακρίβειας, τη στεγαστική κρίση και συνολικά την κρίση κόστους ζωής, είτε πρόκειται για την υποστελέχωση της δημόσιας εκπαίδευσης και υγείας, είτε για την υπονόμευση των θεσμών και τον κυνισμό της εξουσίας, έχουμε πάρα πολλούς λόγους να κατέβουμε στους δρόμους και να απαιτήσουμε να αλλάξουν τα πράγματα.

Και αυτό δεν είναι «χάος». Δημοκρατία είναι…

Πηγή – in.gr

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy