Η Ρωσία απειλεί με πυρηνικά για Καλίνιγκραντ

Η πρόσφατη διπλωματική σύγκρουση μεταξύ ΝΑΤΟ και Μόσχας για τον θύλακα του Καλίνινγκραντ σηματοδοτεί μια ακόμη κλιμάκωση στην προσπάθεια του Πούτιν να χρησιμοποιήσει πυρηνική σηματοδότηση και υβριδική πίεση εναντίον της Συμμαχίας.

Αποστέλλοντας ένα επίσημο «ανεπίσημο έγγραφο» στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες και προειδοποιώντας ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να αναπτύξει «ολόκληρο το οπλοστάσιό της» εάν τα μέλη της Συμμαχίας επιχειρούσαν να απομονώσουν το Καλίνινγκραντ, η Μόσχα φαίνεται να χαράσσει μια σκόπιμα απειλητική κόκκινη γραμμή γύρω από ένα από τα πιο στρατηγικά εκτεθειμένα εδάφη της.

Το ΝΑΤΟ έχει επισημάνει ότι η ρωσική πυρηνική ρητορική εντείνεται όταν η Μόσχα αντιμετωπίζει αποτυχίες στο πεδίο της μάχης ή πιέσεις στις κρίσιμες υποδομές της, υποστηρίζοντας ότι τέτοιες απειλές στοχεύουν τόσο στην υπονόμευση της ουκρανικής αποφασιστικότητας όσο και στην αποδυνάμωση της δυτικής υποστήριξης προς το Κίεβο. 

Η στρατιωτική γεωγραφία

Ο θύλακας του Καλίνινγκραντ στη Βαλτική είναι ένα από τα πιο στρατηγικά ευαίσθητα φυλάκια της Ρωσίας. Σφηνωμένο ανάμεσα στην Πολωνία και τη Λιθουανία στη Βαλτική και γεωγραφικά χωρισμένο από την ηπειρωτική Ρωσία, ο θύλακας βρίσκεται βαθιά μέσα σε μια περιοχή όπου το ΝΑΤΟ έχει ενισχύσει σημαντικά τη στρατιωτική του θέση από την πλήρη εισβολή της Μόσχας στην Ουκρανία το 2022.

Η ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ έχει μεταμορφώσει περαιτέρω τη στρατιωτική γεωγραφία της Βόρειας Ευρώπης, δίνοντας στα μέλη της Συμμαχίας τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους των ακτών της Βαλτικής και αυξάνοντας τη στρατηγική πίεση γύρω από το Καλίνινγκραντ.

Για τη Μόσχα, αυτή η γεωγραφία δημιουργεί μια προφανή ευπάθεια. Η Ρωσία έχει στρατιωτικοποιήσει σε μεγάλο βαθμό τον θύλακα, αλλά η ενίσχυση και η διατήρησή του σε οποιαδήποτε σοβαρή αντιπαράθεση με το ΝΑΤΟ θα παρουσίαζε σημαντικές υλικοτεχνικές και επιχειρησιακές προκλήσεις. Η απάντηση του Κρεμλίνου είναι επομένως ολοένα και πιο ασύμμετρη. Η προειδοποίησή ότι η Ρωσία θα μπορούσε να αναπτύξει «ολόκληρο το οπλοστάσιό της» φαίνεται να έχει σχεδιαστεί για να ωθήσει την αντιπαράθεση στο πυρηνικό πεδίο – αυξάνοντας το αντιληπτό κόστος ακόμη και των συμβατικών δραστηριοτήτων του ΝΑΤΟ γύρω από το Καλίνινγκραντ και επιχειρώντας να καταστήσει τα συνήθη μέτρα αποτροπής πολιτικά πιο δύσκολα για τις συμμαχικές κυβερνήσεις.

Το ΝΑΤΟ απέρριψε αυτή την προϋπόθεση, τονίζοντας ότι παραμένει μια αμυντική Συμμαχία και ότι οι ασκήσεις και οι αναπτύξεις του δεν απειλούν το ρωσικό έδαφος. Η Συμμαχία, ωστόσο, έχει ενισχύσει την ανατολική της πλευρά από το 2022, μεταξύ άλλων μέσω πρόσθετων δυνάμεων σε ετοιμότητα μάχης, αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας, επιτήρησης και νέων περιφερειακών αμυντικών σχεδίων.

Συμπερασματικά

Η πυρηνική προειδοποίηση της Μόσχας για το Καλίνινγκραντ μπορεί να ερμηνευτεί ως ένα ακόμη επίπεδο της ίδιας στρατηγικής: ενίσχυση του φόβου σε στρατηγικό επίπεδο, διατηρώντας παράλληλα την πίεση πάνω από το όριο του συμβατικού πολέμου.

Η δημόσια αναγνώριση από το ΝΑΤΟ του ρωσικού ανεπίσημου εγγράφου και η μετρημένη αντίδρασή του όπως αυτή εκφράστηκε από τον Αλισον Χαρτ, ο οποίος δήλωσε πως «καταδικάζουμε έντονα την απειλή της προσφυγής στη (στρατιωτική) βία, συμπεριλαμβανομένης κάθε ανεύθυνης πυρηνικής ρητορικής», υποδηλώνουν ότι η Συμμαχία δεν σκοπεύει να αποδεχτεί το πλαίσιο της Μόσχας. Τονίζοντας ότι το ΝΑΤΟ είναι αμυντικό και απορρίπτοντας την απειλή βίας, η Συμμαχία προσπαθεί να αρνηθεί στο Κρεμλίνο το επιχείρημα ότι η δική της στρατιωτικοποίηση και πυρηνική ρητορική είναι απλώς αντιδράσεις στη δυτική επιθετικότητα.

Ταυτόχρονα, οι ηγέτες του ΝΑΤΟ έχουν καταστήσει σαφές ότι ο ρωσικός εκφοβισμός δεν θα φέρει το αποτέλεσμα που φαίνεται να επιθυμεί περισσότερο η Μόσχα: μειωμένη δυτική υποστήριξη προς την Ουκρανία.

Πηγή – Ελεύθερος Τύπος

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ