Η ακμή δεν είναι «απλώς ένα σπυράκι»: 3 γυναίκες μιλούν για όσα δεν φαίνονται

Υπάρχουν πράγματα που φαίνονται αμέσως πάνω στο δέρμα. Και υπάρχουν όλα όσα συμβαίνουν γύρω τους, χωρίς να είναι εξίσου ορατά: η φωτογραφία που διαγράφτηκε, το ρούχο που έμεινε στην ντουλάπα, το μέικ απ που κάποια ένιωσε ότι «έπρεπε» να φορέσει, η σκέψη ότι όλοι κοιτούν ένα σημείο του προσώπου ή του σώματός της.

Όταν ρωτήσαμε την κοινότητα των Υπέροχων τι έχει κάνει εξαιτίας της ακμής, η συχνότερη απάντηση ήταν «έσβησα φωτογραφία ή κρύφτηκα», με ποσοστό 49%. Ένα επιπλέον 37% απάντησε «όλα τα παραπάνω», επιλέγοντας δηλαδή ότι έχει ακυρώσει ραντεβού, κρυφτεί σε φωτογραφία και αποφύγει κάποιο συγκεκριμένο ρούχο.

Η κάλυψη δεν έχει για όλες την ίδια σημασία. Το 48% δήλωσε ότι καλύπτει την ακμή του επειδή έτσι αισθάνεται καλύτερα. Για το 16%, όμως, η κάλυψη συνδέεται με την ενόχληση για το πώς κοιτά ο κόσμος, ενώ ένα ακόμη 12% αισθάνεται ότι «έτσι πρέπει». Την ίδια στιγμή, το 25% δεν επιλέγει καθόλου την κάλυψη.

Απέναντι σε μια έντονη έξαρση, το 42% στρέφεται αμέσως σε ειδικά προϊόντα και το 29% επιλέγει να ρωτήσει κάποιον ειδικό. Ίσως, όμως, το πιο αποκαλυπτικό εύρημα να αφορά την ακμή σώματος: το 40% αναρωτήθηκε «γιατί κανείς δεν μιλάει γι’ αυτό;».

Τρεις γυναίκες μάς μιλούν για τρεις διαφορετικές εμπειρίες. Για την ακμή στην εφηβεία, την ακμή που συνδέθηκε με ορμονικούς παράγοντες και την ακμή σώματος που μπορούσε να κρυφτεί κάτω από τα ρούχα – όχι όμως και να βγει από το μυαλό.

Κλαίρη Β., 35 ετών: «Ήταν σαν να μην ένιωθα το πρόσωπό μου δικό μου»

«Η πρώτη εικόνα που μου έρχεται στο μυαλό είναι από την τρίτη Γυμνασίου. Ήμουν περίπου 15 ετών και εκείνη ήταν η χρονιά που δυσκολεύτηκα περισσότερο με την ακμή. Ήταν επίσης η πρώτη φορά που άρχισα να ψάχνω ένα καλυπτικό μέικ απ για να μπορώ να πηγαίνω στο σχολείο και να αισθάνομαι λίγο πιο άνετα.

Μέχρι τότε μπορεί να έβλεπα ένα σπυράκι ως κάτι περιστασιακό. Εκείνη την περίοδο, όμως, κατάλαβα ότι η ακμή είχε αρχίσει να επηρεάζει την καθημερινότητά μου. Είχα συνεχώς στο μυαλό μου την εικόνα του προσώπου μου, σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της σχολικής ημέρας. Η πρώτη μου έγνοια ήταν το πώς με έβλεπαν οι άλλοι και αν πρόσεχαν την ακμή μου. Ταυτόχρονα, είχε αλλάξει και ο τρόπος με τον οποίο έβλεπα εγώ τον εαυτό μου.

Θυμάμαι έντονα ότι δεν ήθελα καθόλου να αγγίζω το πρόσωπό μου. Ήταν σαν να μην το ένιωθα δικό μου. Νομίζω ότι αυτό περιγράφει αρκετά καλά πόσο άβολα αισθανόμουν τότε μέσα στο ίδιο μου το δέρμα.

Δεν θυμάμαι να ακύρωνα εξόδους ή να έχανα εμπειρίες εξαιτίας της ακμής. Φορούσα, όμως, πάντα μέικ απ, ιδιαίτερα όταν έβγαινα ή ήξερα ότι θα φωτογραφηθώ. Η κάλυψη με βοηθούσε να αισθάνομαι πιο ασφαλής.

Στο σώμα η ακμή ήταν πολύ πιο ήπια και εμφανιζόταν κυρίως στο πάνω μέρος της πλάτης και στους ώμους. Δεν με επηρέαζε όσο η ακμή στο πρόσωπο, αλλά καθόριζε τις επιλογές μου. Απέφευγα τα τιραντάκια και τα εξώπλατα, επειδή ένιωθα πιο άνετα όταν τα συγκεκριμένα σημεία ήταν καλυμμένα. Άφηνα επίσης τα μαλλιά μου κάτω, σαν να δημιουργούσαν ένα επιπλέον προστατευτικό κάλυμμα.

Δεν θυμάμαι κάποιο συγκεκριμένο σκληρό σχόλιο από τους γύρω μου. Αυτό που θυμάμαι είναι τη δική μου αγωνία. Επειδή εγώ σκεφτόμουν συνέχεια την ακμή, αισθανόμουν συχνά ότι και οι άλλοι κοιτούσαν το πρόσωπο ή τα σπυράκια μου, χωρίς να σημαίνει ότι αυτό συνέβαινε πραγματικά.

Η ακμή υποχώρησε πολύ σταδιακά. Δεν υπήρξε μία συγκεκριμένη ημέρα κατά την οποία σκέφτηκα ότι ο κύκλος είχε κλείσει. Κάποια στιγμή, όμως, συνειδητοποίησα ότι επέλεγα πλέον πιο ελεύθερα τα ρούχα μου. Άρχισα να φοράω ξανά τιραντάκια και εξώπλατα και να πιάνω τα μαλλιά μου πάνω, χωρίς να σκέφτομαι αν φαίνονται η πλάτη και οι ώμοι μου.

Μου έχει μείνει η ευαισθησία που απέκτησα γύρω από την εικόνα του δέρματός μου. Ακόμη αισθάνομαι εύκολα αμηχανία όταν εμφανίζεται κάτι στο πρόσωπό μου.

Αν μπορούσα να μιλήσω στο 15χρονο κορίτσι που ήμουν τότε, θα του έλεγα ότι καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι να αισθάνεται άβολα με το πρόσωπό του σε μια ηλικία κατά την οποία ακόμη χτίζει την αυτοπεποίθησή του. Θα του θύμιζα ότι η αξία του δεν αλλάζει μαζί με την εικόνα του δέρματός του. Ότι οι άλλοι βλέπουν πάνω του πολύ περισσότερα από όσα βλέπει το ίδιο στον καθρέφτη. Και ότι δεν χρειάζεται να έχει τέλειο δέρμα για να είναι όμορφο, να αγαπιέται και να χαίρεται την ηλικία του».

Η κάλυψη μπορεί να είναι επιλογή, όχι υποχρέωση

Η επιθυμία για κάλυψη δεν ακυρώνει την αποδοχή του δέρματος. Το κρίσιμο είναι να αποτελεί προσωπική επιλογή και όχι προϋπόθεση για να αισθανθεί κάποια ότι μπορεί να εμφανιστεί στο σχολείο, στην εργασία ή σε μια φωτογραφία. Για τις ημέρες που κάποια επιλέγει την κάλυψη, το Sébium Kerato+ Cover συνδυάζει τη στοχευμένη φροντίδα για τις ατέλειες και τα σημάδια με χρώμα, φυσικό φινίρισμα και υψηλή κάλυψη διάρκειας 12 ωρών. Μπορεί να εφαρμοστεί σε όλο το πρόσωπο ή μόνο στα σημεία όπου χρειάζεται κάλυψη.

Στέλλα Κ., 19 ετών: «Δεν θέλω να βάζω τη ζωή μου σε αναμονή μέχρι να καθαρίσει το πρόσωπό μου»

«Η ακμή εμφανίστηκε στην εφηβεία μου, αλλά για αρκετό καιρό δεν γνώριζα ότι συνδεόταν με το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών. Νόμιζα ότι ήταν απλώς μια φάση που θα περνούσε μόνη της ή ότι έφταιγε κάτι που έκανα λάθος: ότι δεν καθάριζα αρκετά καλά το πρόσωπό μου, ότι έτρωγα κάτι που δεν έπρεπε ή ότι χρησιμοποιούσα το λάθος προϊόν.

Όταν διαγνώστηκα με πολυκυστικές ωοθήκες, πολλά πράγματα άρχισαν να αποκτούν μια εξήγηση. Αυτό δεν σημαίνει ότι σταμάτησα να αισθάνομαι άβολα. Υπήρχαν ημέρες που ξυπνούσα, κοιταζόμουν στον καθρέφτη και η διάθεσή μου άλλαζε πριν καν βγω από το δωμάτιό μου. Αν επρόκειτο να πάω σε μια έξοδο ή να φωτογραφηθώ, μπορούσα να περάσω πολλή ώρα προσπαθώντας να καλύψω κάθε σημάδι.

Στα social media η σύγκριση ήταν σχεδόν αναπόφευκτη. Έβλεπα πρόσωπα που έμοιαζαν να μην έχουν ούτε πόρο και μετά κοιτούσα το δικό μου δέρμα κάτω από το πιο σκληρό φως. Ήξερα ότι υπήρχαν φίλτρα, μακιγιάζ και επεξεργασία, αλλά αυτό δεν με προστάτευε πάντα από την αίσθηση ότι το δικό μου πρόσωπο ήταν το “πρόβλημα”.

Δεν σταμάτησα να βγαίνω και δεν θέλω να πω ότι η ακμή καθόρισε ολόκληρη την εφηβεία μου. Υπήρχαν, όμως, στιγμές που ήμουν κάπου και, αντί να απολαμβάνω αυτό που συνέβαινε, αναρωτιόμουν αν φαίνονται τα σπυράκια μου ή αν έχει φύγει το concealer.

Η ακμή μπορεί να μη σε κρατά πάντα κλεισμένη στο σπίτι. Μερικές φορές έρχεται μαζί σου και καταλαμβάνει χώρο μέσα στο μυαλό σου.

Σταδιακά κατάλαβα ότι δεν ήθελα να ξοδεύω όλη μου την ενέργεια προσπαθώντας απλώς να την κρύψω. Η κάλυψη μπορεί να με κάνει κάποιες ημέρες να αισθάνομαι καλύτερα και δεν θεωρώ ότι υπάρχει κάτι κακό σε αυτό. Άλλο, όμως, να βάζω makeup επειδή το επιλέγω και άλλο να αισθάνομαι ότι δεν επιτρέπεται να με δει κανείς χωρίς αυτό.

Προσπαθώ πλέον να δίνω μεγαλύτερη σημασία στη σωστή φροντίδα και αντιμετώπιση της ακμής, ακόμη κι αν τα αποτελέσματα δεν είναι άμεσα. Αυτό δεν σημαίνει ότι απέκτησα ξαφνικά τέλεια αυτοπεποίθηση. Υπάρχουν ακόμη ημέρες που νιώθω άσχημα και θα ήθελα να μπορώ να αλλάξω το δέρμα μου μέσα σε ένα βράδυ.

Η διαφορά είναι ότι προσπαθώ να μη βάζω τη ζωή μου σε αναμονή μέχρι να καθαρίσει το πρόσωπό μου. Η ακμή είναι κάτι που αντιμετωπίζω· δεν είναι η εικόνα που πρέπει να έχω για τον εαυτό μου».

Από την απόκρυψη στη συστηματική φροντίδα

Η ακμή που συνδέεται με ορμονικούς παράγοντες δεν αντιμετωπίζεται μόνο με ένα καλλυντικό προϊόν. Η επίμονη ή έντονη ακμή, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχει με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, χρειάζεται εξατομικευμένη καθοδήγηση από δερματολόγο και, όπου απαιτείται, γυναικολόγο. Μέσα στην καθημερινή ρουτίνα, το Sébium Kerato+ αποτελεί στοχευμένη φροντίδα για δέρμα με τάση ακμής. Σύμφωνα με τη Bioderma, η gel-κρέμα απευθύνεται σε εφήβους και ενηλίκους, εφαρμόζεται σε καθαρό, στεγνό δέρμα και στοχεύει στις ατέλειες, στις κοκκινίλες και στα σημάδια, χωρίς να ξηραίνει το δέρμα. Η σωστή φροντίδα δεν σημαίνει ότι μια νέα γυναίκα πρέπει να παρακολουθεί εμμονικά κάθε αλλαγή στο πρόσωπό της. Σημαίνει ότι μπορεί να επιλέξει μια απλή και συνεπή ρουτίνα, να ζητήσει βοήθεια όταν τη χρειάζεται και να μη μετατρέπει την εικόνα του δέρματός της σε μέτρο της αξίας της.

Βίκυ Λ., 35 ετών: «Η ακμή κρυβόταν κάτω από τα ρούχα, όχι όμως και από το μυαλό μου»

«Η δική μου εμπειρία δεν αφορούσε την ακμή στο πρόσωπο αλλά την ακμή στο σώμα. Εμφανιζόταν κυρίως στην πλάτη μου και είχε ορμονική αιτία. Δεν ήταν απαραίτητα τόσο έντονη ώστε να με εμποδίζει να κάνω πράγματα, αλλά ήταν αρκετή για να βρίσκεται συνεχώς σε μια γωνία του μυαλού μου.

Φορούσα ρούχα που άφηναν την πλάτη ακάλυπτη. Δεν ήθελα να σταματήσω να τα φοράω ούτε να επιτρέψω στην ακμή να αποφασίζει μονίμως τι θα επιλέγω. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι αισθανόμουν πραγματικά άνετα. Μπορεί να φορούσα ένα εξώπλατο και ταυτόχρονα να αναρωτιόμουν πώς φαίνεται η πλάτη μου στους άλλους ή αν κάποιος προσέχει τα σημάδια.

Ακόμη πιο δύσκολη ήταν η σωματική επαφή. Αν κάποιος με χάιδευε στην πλάτη, αντί να αφεθώ στη στιγμή, μπορούσα να σκέφτομαι αν αισθάνεται την υφή του δέρματός μου. Ήταν μια ανασφάλεια που δεν φαινόταν απαραίτητα προς τα έξω, αλλά υπήρχε και επηρέαζε τον τρόπο με τον οποίο βίωνα το σώμα μου.

Εκείνη την περίοδο δεν θυμάμαι να μιλούσε σχεδόν κανείς για την ακμή σώματος. Δεν γνώριζα κάποια άλλη γυναίκα που να μου έχει πει ότι αντιμετώπιζε το ίδιο πρόβλημα. Για την ακμή του προσώπου άκουγες συζητήσεις και έβλεπες προϊόντα. Η ακμή στην πλάτη, όμως, έμοιαζε σαν κάτι που απλώς κρυβόταν κάτω από τα ρούχα και μαζί της κρυβόταν συχνά και η συζήτηση γύρω από αυτή.

Δεν γνώριζα ούτε ειδικά προϊόντα για την ακμή σώματος, τουλάχιστον όχι προϊόντα που να είναι εύκολα διαθέσιμα ή να γνωρίζω εγώ ότι υπάρχουν. Έτσι, προσπαθούσα να τη διαχειριστώ μέσα από πρακτικές αλλαγές που είχα παρατηρήσει ότι βοηθούσαν το δικό μου δέρμα.

Έλουζα τα μαλλιά μου σκύβοντας μπροστά, ώστε το νερό και τα προϊόντα να μην τρέχουν στην πλάτη μου. Χρησιμοποιούσα ένα ήπιο σαπούνι με κατάλληλο pH και απέφευγα τις λιπαρές κρέμες στην περιοχή. Το καλοκαίρι έβλεπα ότι η εικόνα της πλάτης μου υποχωρούσε όταν κολυμπούσα συχνά στη θάλασσα και εκτιθόμουν στον ήλιο. Δεν γνώριζα αν όλα αυτά αποτελούσαν τη σωστή αντιμετώπιση· ήταν απλώς όσα παρατηρούσα ότι λειτουργούσαν για εμένα εκείνη την εποχή.

Το δυσκολότερο δεν ήταν μόνο η ακμή. Ήταν η αίσθηση ότι ήμουν η μόνη που την είχε και ότι δεν υπήρχε χώρος να μιλήσω γι’ αυτή. Αν άκουγα τότε περισσότερες γυναίκες να λένε ότι αντιμετωπίζουν ακμή στην πλάτη, στο στήθος ή στους ώμους, ίσως να αισθανόμουν λιγότερο ότι έπρεπε να ελέγχω διαρκώς πώς φαίνεται το σώμα μου.

Σήμερα πιστεύω ότι η ακμή σώματος χρειάζεται να γίνει μέρος της ίδιας ανοιχτής συζήτησης. Το γεγονός ότι μπορεί να κρυφτεί κάτω από ένα ρούχο δεν σημαίνει ότι δεν επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο μια γυναίκα ντύνεται, αγγίζεται ή αισθάνεται μέσα στο σώμα της».

Η ακμή σώματος χρειάζεται τη δική της φροντίδα

Το 40% των γυναικών που απάντησαν στο poll των Υπέροχων επέλεξε τη φράση «γιατί κανείς δεν μιλάει γι’ αυτό;». Και αυτή ίσως είναι η πιο καθαρή υπενθύμιση ότι η ακμή σώματος δεν είναι μόνο λιγότερο ορατή· είναι και λιγότερο συζητημένη.

Το Sébium Kerato+ Body δημιουργήθηκε ειδικά για περιοχές του σώματος με τάση ακμής, όπως η πλάτη, οι ώμοι, το στήθος και ο λαιμός. Πρόκειται για σπρέι 360 μοιρών που μπορεί να εφαρμοστεί και σε δυσπρόσιτα σημεία χωρίς τριβή και στοχεύει στις ατέλειες, στην ερυθρότητα και στα σημάδια. Η σύνθεσή του είναι μη λιπαρή, μη κολλώδης, χωρίς αλκοόλ και δεν λεκιάζει τα ρούχα.

Οι πρακτικές που δοκιμάζει κάθε άνθρωπος μόνος του δεν αποτελούν καθολικές οδηγίες αντιμετώπισης. Ιδιαίτερα η έκθεση στον ήλιο δεν αντικαθιστά την κατάλληλη φροντίδα και χρειάζεται πάντοτε σωστή αντηλιακή προστασία. Όταν η ακμή επιμένει, προκαλεί πόνο, αφήνει σημάδια ή επηρεάζει σημαντικά την καθημερινότητα, η συμβουλή δερματολόγου είναι απαραίτητη.

Nothing to Hide: Η συζήτηση πρέπει να παραμείνει ανοιχτή

Η ακμή μπορεί να εμφανιστεί στην εφηβεία ή στην ενήλικη ζωή. Μπορεί να βρίσκεται στο πρόσωπο ή σε σημεία του σώματος που καλύπτονται από τα ρούχα. Μπορεί να κάνει κάποια να αναζητήσει αμέσως ένα προϊόν, να κλείσει ραντεβού με έναν ειδικό, να βάλει μέικ απ, να αλλάξει μπλούζα ή να προσπαθήσει απλώς να συνεχίσει την ημέρα της χωρίς να της δώσει άλλο χώρο.

Καμία από αυτές τις αντιδράσεις δεν κάνει μια γυναίκα περισσότερο ή λιγότερο δυνατή. Η κάλυψη μπορεί να είναι επιλογή. Η φροντίδα δεν είναι τιμωρία. Και η αποδοχή δεν σημαίνει ότι πρέπει να παραιτηθούμε από την αναζήτηση της κατάλληλης αντιμετώπισης.

Αυτό που χρειάζεται να αλλάξει είναι η σιωπή γύρω από την ακμή — ιδιαίτερα όταν αφορά το σώμα ή επιμένει πέρα από την εφηβεία. Χρειάζεται ενημέρωση, πρόσβαση σε σωστή καθοδήγηση και προϊόντα που ανταποκρίνονται στις διαφορετικές ανάγκες του δέρματος. Χρειάζεται, όμως, και χώρος για να ειπωθεί το συναισθηματικό κομμάτι χωρίς υπερβολή και χωρίς υποτίμηση.

Γιατί η ακμή είναι κάτι που μπορεί να έχουμε. Δεν είναι αυτό που είμαστε. Και σίγουρα δεν είναι κάτι που χρειάζεται να κρύβουμε για να αισθανόμαστε ότι αξίζουμε να μας δουν.

Πηγή – Yperoxes

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy