Η 15ετής διακυβέρνηση του ΔΗΣΥ και η ανάγκη για αλλαγή

      
Η 15ετής διακυβέρνηση του ΔΗΣΥ και η ανάγκη για αλλαγήΤουΝεόφυτου Νεοφύτου
Αποδεικνύεται για ακόμη μια φορά ότι η έγνοια της δεξιάς και της ακροδεξιάς δεν είναι ο τόπος και οι άνθρωποί του. Είναι τα ιδιοτελή συμφέροντα, οι προσωπικές φιλοδοξίες και οι πολιτικές σκοπιμότητες. Είναι η εξουσία και η εξυπηρέτηση του μεγάλου κεφαλαίου.
Όσα συμβαίνουν σήμερα στον ΔΗΣΥ είναι εσωτερική του υπόθεση. Αποκαλύπτουν, όμως, πολλά για τις προτεραιότητες στην Πινδάρου. Πρώτη έγνοια, η προεδρική καρέκλα και η νομή της εξουσίας.
Η υποψηφιότητα του τέως προέδρου του κόμματος, Αβέρωφ Νεοφύτου, επιβεβαιώνει τη νέα εσωτερική σύγκρουση για το ποιος θα διεκδικήσει και ποιος θα καταλάβει την προεδρική καρέκλα. Το ίδιο έργο το είδαμε και στις προηγούμενες προεδρικές εκλογές, όταν δύο στελέχη του ΔΗΣΥ, ο Νίκος Χριστοδουλίδης και ο Αβέρωφ Νεοφύτου, βρέθηκαν απέναντι.
Η εκλογή Χριστοδουλίδη, με τη στήριξη και του ΕΛΑΜ, δεν άλλαξε την πολιτική κατεύθυνση της χώρας. Μετά από τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης, η κυβέρνηση ακολουθεί σε πολλά βασικά ζητήματα τη γραμμή της διακυβέρνησης Αναστασιάδη – ΔΗΣΥ. Στα κοινωνικο-οικονομικά θέματα, το χάσμα πλουσίων και φτωχών διευρύνεται, η άνιση κατανομή του πλούτου παραμένει και η μεσαία τάξη πιέζεται.
Και ο ΔΗΣΥ; Αντί για ουσιαστική αντιπολίτευση, σε κρίσιμες περιπτώσεις λειτούργησε ως συγκυβερνών κόμμα, στηρίζοντας σημαντικά κυβερνητικά νομοσχέδια και πολιτικές. Την ίδια ώρα, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης δεν έπαψε να δηλώνει συναγερμικός και να διερωτάται γιατί ο ΔΗΣΥ δεν συμμετέχει επίσημα στην κυβέρνησή του.
Τώρα, καθώς η κοινωνική δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση αυξάνεται, στο προσκήνιο βρίσκονται δύο ακόμη συναγερμικοί ως πιθανοί διεκδικητές για την Προεδρία. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου και η πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αννίτα Δημητρίου, διεκδικούν την προεδρική υποψηφιότητα, υποστηρίζοντας ότι μπορούν να κερδίσουν τις εκλογές. Πιθανόν να έχουμε και τους δύο υποψηφίους και το ερώτημα είναι απλό: Είναι αυτή η πολιτική που χρειάζεται η Κύπρος;
Μετά από δεκαπέντε χρόνια συντηρητικών πολιτικών, η χώρα χρειάζεται αλλαγή κατεύθυνσης. Χρειάζεται καλύτερο βιοτικό επίπεδο, δικαιότερη κατανομή του εθνικού πλούτου, πάταξη της διαφθοράς και των σκανδάλων, χρηστή διοίκηση και αξιόπιστη πολιτική για το Κυπριακό, με στόχο τη λύση και την επανένωση.
Η προοδευτική αλλαγή θα έρθει μέσα από τη συνεργασία, από την ίδια την κοινωνία των πολιτών. Οι δυνάμεις που πιστεύουν στην προοδευτική αλλαγή οφείλουν να συνομιλήσουν, να συντονιστούν και να συνεργαστούν. Να διαμορφώσουν μια κοινή πολιτική πρόταση και να στηρίξουν έναν κοινό προοδευτικό υποψήφιο.
Η Κύπρος χρειάζεται αλλαγή. Και η αλλαγή χρειάζεται κοινωνική συσπείρωση και υποψήφιο που θα είναι ο φορέας της προοδευτικής αλλαγής.

Πηγή – Διάλογος

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ