Διεθνής Συνδιάσκεψη Νεολαίας ενάντια στον πόλεμο

Επιμέλεια: Θοδωρής Μαγκλάρας

Στις 25/10 με πρωτοβουλία της νΚΑ και άλλων αντικαπιταλιστικών και επαναστατικών οργανώσεων διεθνώς

Σε μια περίοδο που οι κινητοποιήσεις της νεολαίας, κυρίως, αναπτύσσονται δυναμικά σε αρκετές χώρες, η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, σε συνέχεια των διεθνιστικών πρωτοβουλιών του προηγούμενου διαστήματος, συνδιοργανώνει την Κυριακή 25 Οκτώβρη, με μια σειρά οργανώσεις από το εξωτερικό Διεθνή Συνδιάσκεψη Νεολαίας απέναντι στον πόλεμο και την πολεμική οικονομία. Η συνδιάσκεψη συνδιοργανώνεται μαζί με την Ένωση Νεολαιών για τον Σοσιαλισμό – Εργατικό Κόμμα (UJS – Partido Obrero), Μαρξιστικός Όμιλος Ιδεών – SEP (Τουρκία), Ανώνυμη Νεολαία – Δρόμοι της Ανεξαρτησίας (Τουρκοκυπριακή κοινότητα), Διεθνιστική Επαναστατική Τάση (Ιταλία), Σπουδαστικό Συνδικάτο – Επαναστατική Αριστερά (Ισπανία), Επαναστατική Νεολαία – GAR (Μεξικό). Η διαδικασία θα διεξαχθεί διαδικτυακά μετά τις 5 μ.μ (ώρα Ελλάδας) και αναμένεται να συνδεθούν και άλλες οργανώσεις από περισσότερες χώρες.

Στο επίκεντρο της συζήτησης θα βρεθούν οι διεθνείς εξελίξεις και ο τρόπος με τον οποίο η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση και η ένταση των πολεμικών συγκρούσεων επηρεάζουν τη ζωή και την προοπτική της νεολαίας. Παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις, οι νέοι σε όλο τον κόσμο βλέπουν τα μορφωτικά και εργασιακά τους δικαιώματα να δέχονται ολομέτωπη επίθεση, ενώ παράλληλα τα αστικά κράτη τους προετοιμάζουν για να πεθάνουν στους πολέμους για τα κέρδη των καπιταλιστών.

Την ώρα που η νεολαία στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο βρίσκεται σε αναβρασμό, η Συνδιάσκεψη θα αποτελέσει μια πολύ σημαντική κίνηση συντονισμού και οργάνωσης της διεθνιστικής δράσης και αλληλεγγύης, ειδικά εν όψει του Νοεμβρίου όπου σε όλες τις χώρες του κόσμου η νεολαία θα βγει στους δρόμους φωνάζοντας πως δεν πρόκειται να «θυσιαστεί» στους πολέμους τους.

Το Πριν δημοσιεύει πολύ ενδιαφέροντα αποσπάσματα από παρεμβάσεις εκπροσώπων τριών από τις οργανώσεις που συνδιοργανώνουν τη συνδιάσκεψη.

Ιζαέλ Γκιγιέρμο Γκαρσία Μασέντο

Επαναστατική Νεολαία – GAR (Μεξικό)

Η κατάσταση του νεανικού πληθυσμού (ηλικίας 15 έως 29 ετών), ο οποίος αριθμεί 31,1 εκατομμύρια άτομα, χαρακτηρίζεται από ακραία επισφάλεια. Από αυτούς, 15,6 εκατομμύρια είναι απασχολούμενοι, ενώ το 67,4% δεν απολαμβάνει εργασιακά δικαιώματα. Επτά στους δέκα νέους Μεξικανούς εργαζόμενους δεν διαθέτουν καμία εργασιακή προστασία. Επιπλέον, το 64% δεν αμείβεται με τον εθνικό κατώτατο μισθό (524,96 δολάρια ΗΠΑ το μήνα· στις πολιτείες κατά μήκος των συνόρων με τις ΗΠΑ, το ποσό αυτό ανέρχεται σε 734,59 δολάρια ΗΠΑ). Η κυρίαρχη εργασιακή λογική στο Μεξικό είναι η παροχή φθηνού, εκμεταλλευόμενου εργατικού δυναμικού στο ξένο κεφάλαιο.

Εν μέσω του εμπορικού πολέμου ΗΠΑ-Κίνας, η ιμπεριαλιστική πολιτική του «nearshoring» επιδιώκει τη μετεγκατάσταση αμερικανικών βιομηχανιών μακριά από την Κίνα, με το Βιετνάμ, την Ινδία και το Μεξικό να αναδεικνύονται ως κύριοι προορισμοί. Η οικονομική εξάρτηση του Μεξικού από τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι απόλυτη: το 83% του συνόλου των μεξικανικών εξαγωγών προορίζεται για την αγορά των ΗΠΑ.

Άντζελο Ντέλλα Ρατζιόνε

Διεθνιστική Επαναστατική Τάση (Ιταλία)

Οι νέοι συμμετείχαν με πρωταγωνιστικό ρόλο στις μαζικές διαδηλώσεις του περασμένου έτους ενάντια στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη, όπου για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες εκατοντάδες χιλιάδες νέοι ένωσαν τις δυνάμεις τους με την εργατική τάξη στις γενικές απεργίες της 22ας Σεπτεμβρίου και της 3ης Οκτωβρίου, με σκοπό να παρεμποδίσουν την πολεμική οικονομία, προκαλώντας ανησυχίες για ένα κύμα που θα εξαπλωνόταν στις δυτικές κυβερνήσεις. Καθώς αποτελούν τους κύριους πρωταγωνιστές των πολύ πρόσφατων διαδηλώσεων στους δρόμους – για παράδειγμα το Σάββατο 17/10 – ενάντια στην κρίση του κόστους διαβίωσης και την επίθεση στην εκπαίδευση, στο απόηχο των πρόσφατων γεγονότων στη Γαλλία και την Ισπανία.

Η ενεργητική αντίδραση στην πολεμική οικονομία, στη στρατιωτικοποίηση των σχολείων και του δημόσιου διαλόγου, αποτελεί την κινητήρια δύναμη πίσω από αυτές τις διαδηλώσεις.

Μάκο Αλόνσο

Ένωση Νεολαιών για τον Σοσιαλισμό – Εργατικό Κόμμα (Αργεντινή)

Η κυβέρνηση του Μιλέι επέβαλε ένα καθεστώς απόλυτης λιτότητας εις βάρος των εργαζομένων και της νεολαίας. Με την υποστήριξη όχι μόνο του Τραμπ αλλά και του ΔΝΤ, η ακροδεξιά κυβέρνησή του μείωσε τους προϋπολογισμούς για την εκπαίδευση, την υγεία και τις συντάξεις, καθώς και τους μισθούς, και προωθώντας και μια εργασιακή μεταρρύθμιση, χρησιμοποιώντας κατασταλτικά μέτρα και επιτιθέμενη στις δημοκρατικές ελευθερίες.

Στην πραγματικότητα, βρισκόμαστε μπροστά σε μια αντιφατική κατάσταση. Παρόλο που η εικόνα της κυβέρνησης υποχωρεί συνεχώς, δεν έχουμε ακόμα μια συνεχή μαζική κινητοποίηση. Αυτό οφείλεται σίγουρα στη συνεργασία της αντιπολίτευσης (κυρίως του περονισμού), μιας πολιτικής δύναμης που καθοδηγεί τα κύρια συνδικάτα και ασκεί μεγάλη επιρροή στη νεολαία. Κατά τη διάρκεια αυτών των τριών ετών, πραγματοποιήθηκαν πολύ σημαντικές διαδηλώσεις κατά της κυβέρνησης: για την υπεράσπιση των μισθών, των πανεπιστημίων και των συνταξιοδοτικών προϋπολογισμών, αλλά εξακολουθούμε να στερούμαστε μιας οργανωμένης κινητοποίησης των εργαζομένων, κάτι που αποτελεί την κύρια πρόκληση που αντιμετωπίζουμε στην προσπάθειά μας να εκδιώξουμε την ακροδεξιά κυβέρνηση μέσω του μαζικού κινήματος.

Θεωρούμε τη Συνδιάσκεψη ως μια ευκαιρία να ενισχύσουμε το αντιπολεμικό κίνημα σε όλο τον κόσμο και να μπορέσουμε να αντλήσουμε διδάγματα από τα πιο ανεπτυγμένα κινήματα που υπάρχουν σε άλλες χώρες. Θαυμάζουμε τις δράσεις αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη που πραγματοποιήθηκαν στην Ιταλία και την Ελλάδα, όπως οι αποκλεισμοί και οι απεργίες, ή τα κινήματα κατάληψης πανεπιστημίων στις ΗΠΑ. Ο εμπορικός πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας και η διαμάχη τους για την κυριαρχία στον κόσμο δεν έχουν ειρηνική λύση, οδηγώντας τον κόσμο στη βαρβαρότητα. Είναι επίσης προφανές ότι τα ακροδεξιά κινήματα δεν αποτελούν μόνο την πολιτική έκφραση αυτού του φαινομένου, αλλά και αποτέλεσμα των προγραμμάτων λιτότητας που εφαρμόζουν όλες οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις σε βάρος των εργαζομένων τους. Είμαστε αποφασισμένοι όχι μόνο να μην πολεμήσουμε στους πολέμους τους, αλλά και να μην δεχτούμε να πληρώσουμε τις συνέπειες της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης με περισσότερη εκμετάλλευση των εργαζομένων. Για να το πετύχουμε αυτό, γνωρίζουμε ότι είναι απαραίτητο οι εργαζόμενοι να κυβερνήσουν τον κόσμο και να τον οδηγήσουν προς τον σοσιαλισμό.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 24-25 Οκτωβρίου

Πηγή – Prin

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy