Γάζα: Θρανία για τους μαθητές με υλικά από τα ερείπια

Ανάμεσα στα ερείπια των σπιτιών στην περιοχή Ριμάλ της πόλης της Γάζας, ο Μοχάμεντ Άμερ αναζητά σιδερένιες ράβδους που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ξανά.

Δεν τις συγκεντρώνει για να χτίσει ένα σπίτι, αλλά για να κατασκευάσει σχολικά θρανία για παιδιά που άρχισαν να επιστρέφουν στη μάθηση μέσα σε σκηνές και προσωρινούς χώρους, μετά την καταστροφή των περισσότερων σχολείων της Λωρίδας της Γάζας από τον πόλεμο.

Ο Άμερ, ο οποίος εκτοπίστηκε από τον προσφυγικό καταυλισμό της Τζαμπάλια και σήμερα ζει σε σκηνή στην πόλη της Γάζας, διατηρούσε εργοστάσιο μαρμάρου και διακοσμητικών υλικών στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας.

Ο πόλεμος και η έλλειψη πρώτων υλών τον ανάγκασαν, ωστόσο, να στραφεί στην ξυλουργική, αναζητώντας ένα εισόδημα για να συντηρήσει την οκταμελή οικογένειά του.

Όπως δηλώνει στο «Sky News Arabia»:

«Κατασκευάζουμε θρανία για σχολεία, καθώς η σχολική περίοδος έχει πλέον αρχίσει, όπως και η λειτουργία νηπιαγωγείων και ιδιωτικών σχολείων. Υπάρχουν άνθρωποι που απευθύνονται σε εμάς εξαιτίας του υψηλού κόστους της ξυλείας».

Σίδερο από τα ερείπια

Το σίδερο που ανασύρεται από τα ερείπια αποτελεί μια οικονομικότερη εναλλακτική λύση από την αγορά καινούργιων υλικών.

Ο Άμερ προσπαθεί να αξιοποιήσει κάθε κομμάτι που μπορεί να διασωθεί, μετατρέποντας τα υπολείμματα των κατεστραμμένων σπιτιών σε σκελετούς για σχολικά θρανία που χρειάζονται τα παιδιά.

Ωστόσο, η εξεύρεση σιδήρου δεν λύνει το πρόβλημα του κόστους. Τα εργαλεία και τα υλικά εργασίας έχουν γίνει πολύ ακριβότερα, περιορίζοντας σημαντικά το περιθώριο κέρδους και μετατρέποντας τη συνέχιση της εργασίας του σε καθημερινή πρόκληση.

«Ένα φύλλο λείανσης, που αγοράζαμε με ένα ή ενάμισι σέκελ, κοστίζει σήμερα τέσσερα σέκελ. Ένα κιλό βίδες κόστιζε επτά σέκελ και σήμερα έχει φτάσει τα 150», αναφέρει.

Σύμφωνα με τον ίδιο, αυξήθηκε επίσης το κόστος των εργαλείων κοπής και της ηλεκτρικής ενέργειας. Την πρώτη εβδομάδα λειτουργίας του εργαστηρίου του διαπίστωσε ότι μόνο η ηλεκτρική ενέργεια για τη λειτουργία του εξοπλισμού κόστισε περίπου 1.000 σέκελ, γεγονός που τον έκανε να αναρωτηθεί πώς θα μπορούσε να καλύψει αυτά τα έξοδα από μια δουλειά που ξεκίνησε για να εξασφαλίσει τα απαραίτητα για την οικογένειά του.

Μαθήματα σε σκηνες και άλλους προσωρινούς χώρους

Η νέα σχολική χρονιά στη Γάζα άρχισε στις 19 Σεπτεμβρίου, ωστόσο τα παιδιά δεν επέστρεψαν στο εκπαιδευτικό περιβάλλον που γνώριζαν πριν από τον πόλεμο.

Μεγάλο μέρος των σχολικών κτιρίων δεν μπορεί πλέον να χρησιμοποιηθεί και η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται σε σκηνές και άλλους διαθέσιμους προσωρινούς χώρους.

Σύμφωνα με το Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων του ΟΗΕ, περίπου 495.000 παιδιά συμμετέχουν σε χώρους μάθησης που υποστηρίζονται από τα Ηνωμένα Έθνη και τους εταίρους τους. Περίπου το 67% αυτών βρίσκονται σε 200 εκπαιδευτικά κέντρα που διαχειρίζεται η UNICEF.

Περίπου 70.000 παιδιά λαμβάνουν εκπαίδευση σε κοινοτικούς και ιδιωτικούς χώρους, ενώ περίπου 200.000 παιδιά εξακολουθούν να βρίσκονται εκτός οποιασδήποτε μορφής οργανωμένης εκπαίδευσης.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου, 359 προσωρινοί εκπαιδευτικοί χώροι προετοιμάζονταν για τη νέα σχολική χρονιά, ενώ είχαν διανεμηθεί περισσότερες από 155.000 σχολικές τσάντες και περισσότερα από 1.000 σετ εκπαιδευτικού υλικού.

Τρεις συνεχόμενες χρονιές χωρίς δια ζώσης εκπαίδευση

Τα στοιχεία της UNICEF αποτυπώνουν το μέγεθος της καταστροφής που οι προσωρινοί αυτοί χώροι μάθησης επιχειρούν να καλύψουν.

Σε ενημέρωσή της τον Απρίλιο του 2026, η οργάνωση ανέφερε ότι περίπου 700.000 παιδιά και έφηβοι ηλικίας από 4 έως 17 ετών είχαν στερηθεί την επίσημη διά ζώσης εκπαίδευση για σχεδόν τρεις συνεχόμενες σχολικές χρονιές.

Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, περίπου το 98% των σχολικών κτιρίων έχει υποστεί ζημιές, ενώ περισσότερο από το 93% χρειάζεται εκτεταμένη αποκατάσταση ή πλήρη ανοικοδόμηση.

Οι εκτιμήσεις στα τέλη του 2025 ανέφεραν ότι περισσότερο από το 95% των σχολείων στη Λωρίδα της Γάζας είχε υποστεί ζημιές ή καταστραφεί.

Η πρόκληση δεν περιορίζεται μόνο στην εξεύρεση χώρων για τη διδασκαλία. Σύμφωνα με τη UNICEF, στη Γάζα υπάρχουν περίπου 60 εκατομμύρια τόνοι ερειπίων, που δυσχεραίνουν τις μετακινήσεις και ενδέχεται να κρύβουν κινδύνους από μη εκραγέντα πυρομαχικά, καθιστώντας δυσκολότερη την ασφαλή πρόσβαση στους χώρους μάθησης.

Ένα θρανίο για να μην αναγκάζεται ο μαθητής να κάθεται στο έδαφος

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, ο Μοχάμεντ Άμερ επιχειρεί να καλύψει μια πολύ συγκεκριμένη ανάγκη: να προσφέρει σε ένα παιδί ένα θρανίο, ώστε να μη χρειάζεται να κάθεται στο έδαφος.

Στα χέρια του, κομμάτια σιδήρου, ξύλου και άλλα διαθέσιμα υλικά μετατρέπονται σε σχολικά έπιπλα. Με αυτόν τον τρόπο συνδυάζει τη δική του ανάγκη για εργασία με την ανάγκη των προσωρινών σχολείων για βασικό εξοπλισμό.

Η προσπάθεια αυτή δεν μπορεί να αναπληρώσει τα κατεστραμμένα σχολικά κτίρια, τα βιβλία ή τα χρόνια εκπαίδευσης που χάθηκαν. Μπορεί όμως να προσφέρει ένα μικρό μέρος από όσα χρειάζονται τα παιδιά για να ξαναρχίσουν να μαθαίνουν.

Για τα παιδιά της Γάζας, η επιστροφή στη μάθηση αρχίζει πλέον από πράγματα που κάποτε θεωρούνταν αυτονόητα: έναν δάσκαλο, ένα τετράδιο, μια σκηνή που τα προστατεύει από τον καιρό και ένα θρανίο για να καθίσουν.

Και για τον Μοχάμεντ Άμερ, ένα κομμάτι σίδερο που ανασύρεται από τα ερείπια μπορεί να αποτελέσει την αρχή για ένα τέτοιο θρανίο, αλλά και μια πηγή εισοδήματος που θα βοηθήσει την οικογένειά του να συνεχίσει.

Μετάφραση: Ουαλίντ Ελίας

Πηγή – ΕΡΤ News (skynewsarabia)

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy