ΟικονομίαO ψαράς από τη Μηχανιώνα
Κάπως έτσι και ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ πήγε στη Θεσσαλονίκη για να συμπαρασταθεί στους αλιείς, οι οποίοι αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, λόγω του κόστους των καυσίμων. Οι διαμαρτυρόμενοι γενικώς και παραδοσιακά θεωρούνται καλοί…
6 Οκτωβρίου 2026 · 00:38
Κάπως έτσι και ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ πήγε στη Θεσσαλονίκη για να συμπαρασταθεί στους αλιείς, οι οποίοι αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, λόγω του κόστους των καυσίμων. Οι διαμαρτυρόμενοι γενικώς και παραδοσιακά θεωρούνται καλοί πελάτες για την Aριστερά. Κι αυτό ισχύει όχι μόνο στην Ελλάδα. Ο Μελανσόν στη Γαλλία π.χ. έχει καταφέρει να οικειοποιηθεί τις μαθητικές διαδηλώσεις και μαζί τους και το κύμα δυσαρέσκειας για την ακρίβεια.
Οι συνεργάτες του Α. Τσίπρα μάλλον δεν έχουν καταλάβει ότι η παροιμία «όπου γάμος και χορός η Βασίλω πρώτη» δεν λέγεται για καλό. Eμαθαν όμως ότι στη Θεσσαλονίκη, που είναι και σχετικά κοντά με το Aγιον Ορος που επισκέφθηκε για να προσευχηθεί, θα γινόταν μια μεγάλη διαμαρτυρία των αλιέων. Και του πρότειναν να πάει. Ο πρόεδρος άφησε για λίγο το «κεντρώο» ύφος του rebranding, πήγε με το γνωστό φιλεργατικό ύφος του να συμπαρασταθεί και σε ανταπόδοση, να «ψαρέψει» ψήφους. Κι εκεί που έγινε «αλληλέγγυος» κι άκουγε με προσοχή τα παράπονα και τα αιτήματα των αλιέων, νομίζοντας ότι είχε γίνει ήδη «ένας απ’ αυτούς», πετάγεται ο ψαράς και του λέει κατά πρόσωπο «φταις κι εσύ, που έλεγες ότι η θάλασσα δεν έχει σύνορα». Και για να γίνει κατανοητή η αιτιώδης σύνδεση, άλλος ψαράς που ζει τα προβλήματα στο πεδίο του λέει πως «για κάθε τρεις Ελληνες ψαράδες υπάρχουν 400 Τούρκοι». Και το έκαναν και ακόμα πιο λιανά: Εκατοντάδες τουρκικά αλιευτικά ψαρεύουν καθημερινά μέσα σε ελληνικά χωρικά ύδατα κοντά στη Σαμοθράκη, στη Λήμνο και τα Ψαρά.
Ανέφεραν μάλιστα και συγκεκριμένο περιστατικό, που έγινε στις 10 Σεπτεμβρίου 2025, τέσσερα μίλια από τη Θάσο, όταν Τούρκοι ψαράδες προσπάθησαν να διώξουν τους Ελληνες «συναδέλφους» τους πυροβολώντας με καραμπίνες. Η όποια λάμψη θριάμβου υπήρχε στο πρόσωπο του Α. Τσίπρα χάθηκε, με τη γνωστή σκοτεινιά που έχει κάθε φορά που δυσκολεύεται να την αντικαθιστά. Το μόνο που μπόρεσε να πει -κι αυτό «μασημένο»- ήταν ένα αμήχανο «σταματήστε την προπαγάνδα»…
Η μύτη του δεν μεγάλωσε, παρότι είχε εκστομίσει ένα από τα χοντρά ψέματα που συνηθίζει να λέει με μεγάλη άνεση. «Προπαγάνδα» η φράση του -που συμπτωματικά την είχε πει τον Σεπτέμβριο του 2015 πάλι στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο της ΔΕΘ- «έχει σύνορα η θάλασσα και δεν το ξέραμε;» και την έχουν ακούσει με τα αφτιά τους όλοι οι Ελληνες, αφού είναι διαχρονικό viral από τότε.
Ο ψαράς, που τον λένε Παναγιώτη Μαυρίδη, αντέδρασε αμέσως λέγοντάς του πως δεν κάνει προπαγάνδα, τον έχει ακούσει να το λέει και δήλωσε πως δεν είναι πρόεδρος, ούτε ανήκει σε κόμμα, αλλά σε ένα κλάδο που «τον κυνηγάνε όλοι». Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ δεν επανήλθε, ούτε επανέλαβε τα περί προπαγάνδας, αλλά βρήκε έναν τρόπο κάπου εκεί να τελειώσει η συζήτηση, αναγνωρίζοντας το δίκιο των αλιέων.
Σε προστατευμένα περιβάλλοντα τα ψέματα συνήθως περνάνε στο ντούκου. Ακόμα πιο εύκολα περνάνε όταν ο συστηματικότερος ψεύτης της Μεταπολίτευσης βρίσκεται πάνω σε μια ψηλή και επιβλητική εξέδρα και μιλάει μόνος του. Ομως δεν περνούν στον ψαρά από τη Μηχανιώνα. Οπως δεν περνάνε πλέον και στη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας. Με αποτέλεσμα η ΕΛΑΣ να οδηγείται στο σημείο, να βλέπει με λαχτάρα το 17% που πήρε στις δεύτερες εκλογές του 2023.
ΥΓ.: Το πάθημα του Α. Τσίπρα δεν επισκιάζει ούτε καταργεί τις ευθύνες που έχει η κυβέρνηση, ώστε οι Τούρκοι ψαράδες να μην μπορούν όχι μόνο να ψαρεύουν στα ελληνικά χωρικά ύδατα, αλλά και να «διώχνουν» τους Ελληνες ψαράδες με καραμπίνες.
ΑΙΧΜΗ
«ΚΑΝ’ ΤΟ ΟΠΩΣ Ο ΣΑΝΤΣΕΘ»…
Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει από στελέχη της πολυκατακερματισμένης Κεντροαριστεράς, αντί επιχειρήματος, την προτροπή «καν’ το όπως ο Σάντσεθ»; Ουκ ολίγες και για αρκετά θέματα. Για τον φόρο στα καύσιμα, για το Παλαιστινιακό, για τις μονομερείς κινήσεις που έκανε στην Ε.Ε., για το Μεταναστευτικό, για τη συστηματική εναντίωση στις ΗΠΑ, για τον ΦΠΑ στα τρόφιμα, για το διεθνές ένταλμα σύλληψης του Νετανιάχου κ.λπ.
Το έλεγαν και για το στεγαστικό, το οποίο μάλιστα ήταν και από τα θέματα που είχε «λύσει» ο Π. Σάντσεθ. Ομως ο Ισπανός πρωθυπουργός-σύμμαχός μας κατά τα άλλα στο μέτωπο κατά του δογματικού ευρωπαϊκού Βορρά- έπεσε από το «λυμένο» στεγαστικό. Διότι, όπως αποδείχθηκε, η «λύση» του ήταν εφήμερη και προϊόν λαϊκισμού. Οταν ο κόμπος έφτασε στο χτένι, ο Σάντσεθ έχασε δύο κρίσιμες ψηφοφορίες στην Βουλή και μαζί τους έχασε και την πλειοψηφία. Και με μια κίνηση υψηλού ρίσκου -«τζογαδόρικη» θα έλεγαν άλλοι-, καθώς στις δημοσκοπήσεις είναι δεύτερος, προκήρυξε πρόωρες εκλογές για τις 29 Νοεμβρίου.
Η βασική φιλοσοφία των νομοσχεδίων του Σάντσεθ που καταψηφίστηκαν ήταν να περιοριστεί ο επενδυτικός χαρακτήρας των ακινήτων και να προστατευτεί η χρήση τους ως κατοικίες. Για μια περίκλειστη και απομονωμένη χώρα η ιδέα δεν είναι κακή. Δεν στέκει όμως σε μια χώρα που ανήκει στην Ε.Ε. και ζει σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης. Υπήρξαν γενιές και γενιές -όχι μόνο στην Ισπανία- αποταμιεύοντας για να επενδύσουν σε δεύτερη και ίσως σε τρίτη κατοικία. Η λογική του Σάντσεθ ουσιαστικά έσβηνε μονοκονδυλιά τις ζωές και τους κόπους εκατομμυρίων ισπανικών οικογενειών.
Στο Βερολίνο η Ε. Εράλπ, στέλεχος του ακροαριστερού Die Linke, κέρδισε τη Δημαρχία, μαζί με τη διακυβέρνηση του κρατιδίου, υποσχόμενη την «κοινωνικοποίηση πάνω από 200.000 κατοικιών», τις οποίες σήμερα διαχειρίζονται μεγάλοι όμιλοι real estate. Οχι να τις εξαγοράσει και να τις παραχωρήσει στους έχοντες στεγαστικό πρόβλημα. «Κοινωνικοποιώντας» τις. Θα το κάνει ποτέ; Κατά πάσα βεβαιότητα όχι. Και όχι μόνο για νομικούς λόγους. Απέναντι στον ακροδεξιό λαϊκισμό, ο οποίος λυμαίνεται εδώ και χρόνια τα προβλήματα του αργοκίνητου καραβιού της Ε.Ε., εμφανίστηκε και αριστερός λαϊκισμός. Εμείς και η Ισπανία, με τον ΣΥΡΙΖΑ και με τους Podemos, είχαμε την «κακοτυχία» -το μυαλό μας και μια λίρα!- να είμαστε από τους πρώτους που υποστήκαμε τις συνέπειές του.
Ο Π. Σάντσεθ καθόλου τυχαία θεωρείται ως ο πολιτικός που «βρίσκει πάντα τρόπο να επιβιώνει». Δημιουργώντας τον μύθο πολιτικού ταχυδακτυλουργού. Κάτι σε Χάρι Χουντίνι ή Μάικ Λαμάρ δηλαδή. Εξ ου και οι ημέτεροι λαϊκιστές τον έχουν περί πολλού. Στις 29 Νοεμβρίου θα ξέρουμε αν το «καν’ το όπως ο Σάντσεθ» θα γίνει ανάμνηση και φράση προς αποφυγή ή αν ο πρωθυπουργός της Ισπανίας είναι «μάγος».
ΑΠΟΡΙΕΣ-1
Δεν πήγαν λέει στη γιορτή για τα 52 χρόνια της Ν.Δ. οι Α. Σαμαράς, Κ. Καραμανλής και Β. Μεϊμαράκης και είναι «είδηση»; Είδηση θα ήταν αν πήγαιναν.
ΑΠΟΡΙΕΣ-2
Αποφάσισε ο Ν. Ανδρουλάκης να κάνει προεκλογική εκστρατεία με πλωτά μέσα όπως ο Στ. Κασσελάκης; Γιατί πήρε τον ναύαρχο Αποστολάκη, που είναι εκπαιδευμένος…
Πηγή – Ελεύθερος Τύπος








