O Φάνης Μουρατίδης στο ΤΥΠΟΣ TV: «Η επιτυχία δεν μεταφράζεται στα νούμερα, αλλά στον δρόμο»

Πώς είναι το ταξίδι με το «Ντέρτι»;

Είναι υπέροχο! Αρχικά, οι άνθρωποι αυτής της σειράς είναι μοναδικοί. Η Μελίνα Τσαμπάνη και ο Πέτρος Καλκόβαλης έχουν δημιουργήσει ένα εξαιρετικό σενάριο. Αυτή η σειρά βάζει στοίχημα με τον χρόνο, είναι σειρά μεγάλης διάρκειας. Κι αν θέλεις να στοιχηματίσεις στη μεγάλη διάρκεια, πρέπει να βάλεις καλό σημάδι. Εμείς είμαστε τυχεροί που έχουμε δύο πολύ ικανούς σεναριογράφους με πολλή όρεξη και κέφι, με μία πολύ ωραία ιδέα. «Καταπιάνονται» με την εποχή των 80s, μια δεκαετία που εμένα προσωπικά με αφορά πολύ. Για εμένα, ήταν η πιο ανέμελη δεκαετία της ζωής μου, είναι η εποχή που έκανα τα όνειρά μου, που σχεδίαζα το μέλλον μου. Οι άνθρωποι της δικής μου γενιάς ήταν σε μια μεταβατική περίοδο ανάμεσα στο παλιό και το καινούργιο. Κουβαλούσαμε την κουλτούρα μιας άλλης Ελλάδας, αλλά οραματιζόμασταν το καινούργιο. Αλλωστε, το σύνθημα των 80s ήταν η λέξη αλλαγή.

Το δεύτερο κομμάτι που πρέπει να αγγίξουμε στο «Ντέρτι» είναι οι συνάδελφοι, οι ηθοποιοί. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό καστ, αλλά δεν αρκεί μόνο αυτό. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι ηθοποιοί ήταν μια εξαιρετική επιλογή για τους αντίστοιχους χαρακτήρες που ενσαρκώνουν. Μιλάμε για ένα πολύ μελετημένο κάστινγκ. Φυσικά, υπάρχει και ένα τρομερό επιτελείο σκηνοθετών. Κάτω από την «μπαγκέτα» του Σπύρου Ρασιδάκη, υπάρχουν ο Μιχάλης Ρουμπής και ο Θοδωρής Καζής, που έχουν δημιουργήσει μια φανταστική ομάδα και προσπαθούν να δώσουν πάντα το κάτι παραπάνω.

Το τρίτο κομμάτι και το βασικότερο είναι ότι το κανάλι, ο ΑΝΤ1, και η παραγωγή του Καραγιάννη στηρίζουν αυτήν τη δουλειά. Ολοι μας, λοιπόν, κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για αυτήν τη σειρά. Αυτήν την υπερβολική αγάπη για τη δουλειά δεν τη βλέπεις συχνά. Οι περισσότεροι, πλέον, άνθρωποι είναι ανέραστοι, όσον αφορά το αντικείμενό τους.

Μέσα σε αυτό το παζλ των ωραίων κομματιών, τι θέση έχει ο Πασχάλης, ο ήρωάς σας; Πώς τον προσεγγίσατε;

Αρχικά να πω ότι για εμένα ήταν πολύ δύσκολο να πάρω την απόφαση να βρίσκομαι σε μια καθημερινή σειρά. Ο όγκος της δουλειάς είναι πολύ μεγάλος, έχω πολλές υποχρεώσεις. Για να είμαι ειλικρινής, γι’ αυτό μέχρι τώρα το απέφευγα. Οταν, όμως, διάβασα το σενάριο και μίλησα με την ομάδα, έφαγα «κόλλημα» με τον χαρακτήρα. Ο Πασχάλης μού θυμίζει οικεία πράγματα της ζωής μου. Ο πατέρας μου ήταν αστυνομικός στα 80s, οπότε όλο αυτό το κομμάτι το ξέρω πολύ καλά. Ο ήρωας, λοιπόν, έχει έναν χαρακτήρα πολύ γνώριμο σ’ εμένα, έναν ηθικό κώδικα πολύ ακέραιο. Οταν το συνειδητοποίησα, είχα δεύτερες σκέψεις, καθώς γνώριζα ότι, θέλω – δεν θέλω, θα ανασύρω στο μυαλό μου προσωπικά βιώματα και όλη εκείνη την εποχή. Οταν φτιάχνεις έναν πολύ ακέραιο χαρακτήρα, μοιραίο είναι να σου ανασύρει εικόνες. Αυτό, βέβαια, λειτούργησε και ως challenge. Ηταν η πρώτη φορά που με απασχόλησε τόσο πολύ μια δουλειά.

Συγκριτικά με τις δουλειές που έχετε κάνει στο θέατρο, θα έλεγε κάποιος ότι επιλέγετε πιο δύσκολα την τηλεόραση…

Η αλήθεια είναι ότι πρέπει να υπάρχουν κάποιες συνθήκες και το «Ντέρτι» τις είχε! Γι’ αυτό μπήκα στη διαδικασία να πω το «ναι». Για εμένα, το πιο βασικό κομμάτι είναι ότι όλοι γούσταραν να κάνουν αυτήν τη δουλειά. Δεν είδα κουρασμένους ανθρώπους που θέλουν να διεκπεραιώσουν για το μεροκάματο. Δεν διεκπεραιώνω ποτέ κάτι, δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό, δεν θα πάω ποτέ να βγάλω απλώς λεφτά και να φύγω. Αν δεν με ιντριγκάρει κάτι, δεν μπαίνω ποτέ στη διαδικασία να το κάνω, ό,τι κι αν είναι αυτό. Θέλω να γυρνάω στο σπίτι με ήσυχη τη συνείδησή μου πως ό,τι έπρεπε να κάνω, το έκανα. Κι αυτό το κάνω ώστε, αν θέλω να αλλάξω κάτι, θα πρέπει να έχω εξαντλήσει όλες μου τις επιλογές και μετά να βρω τι είναι αυτό που ίσως δεν πρόσεξα. Αν δεν έχω εξαντλήσει τις επιλογές μου, δεν θα μπορώ να το ανακαλύψω. Εχω μια ευθύνη γι’ αυτήν τη δουλειά.

Το κομμάτι της τηλεοπτικής επιτυχίας πώς το μεταφράζετε;

Η επιτυχία δεν μεταφράζεται στα νούμερα, αλλά στον δρόμο. Οταν έρχεται κάποιος να μου μιλήσει, ανάλογα με το τι τύπος φαίνεται, ξέρω για ποια δουλειά θα μου πει! Αν έρθει κάποιος πιο ευάλωτος, θα μου πει για την «Τζαμάικα», ενώ, αν έρθει κάποιος 35άρης, θα μου πει για το «Μ+Μ». Για εμένα, η επιτυχία ή η αποτυχία έχει να κάνει με το βάθος χρόνου και όχι με τη στιγμή. Εχει να κάνει με το τι αποτύπωμα αφήνεις πίσω σου και ποια αίσθηση αφήνεις για εσένα. Αυτό που έχει σημασία για εμένα είναι το τι αφήνει το άθροισμα των πραγμάτων που έχεις κάνει, τι αφήνει το αποτύπωμά σου.

Είστε ευτυχισμένος και ευγνώμων για το αποτύπωμα που έχετε αφήσει;

Θα είμαι όταν τελειώσω με αυτήν την ιστορία και βγω από όλο αυτό, βγω από αυτήν τη δουλειά και καθίσω στο σπίτι μου για να πίνω τους καφέδες μου! Ευγνώμων είμαι για πολλά άλλα πράγματα, αλλά όχι για το αποτύπωμα αυτήν τη στιγμή. Ευγνώμων είμαι γιατί έγιναν πράγματα πολύ περισσότερα από αυτά που ονειρεύτηκα και φαντάστηκα. Συνάντησα ανθρώπους που δεν φανταζόμουν ποτέ. Δοκιμάστηκα, ωρίμασα, έκανα λάθη, έκανα σωστά, στενοχώρησα, πληγώθηκα, λάτρεψα. Εχω κάνει ένα πλούσιο ταξίδι, είμαι ευγνώμων, θα ήταν αχαριστία να πω το αντίθετο. Χαίρομαι που έκανα αυτήν την επιλογή στη ζωή μου και όχι κάποια άλλη που θα μπορούσε να με έχει πάει κάπου αλλού και να είμαι ένας κακομοίρης που προσπαθεί να μειώσει τους άλλους για να δείξει ότι αυτός είναι κάποιος. Αυτήν τη στιγμή, όμως, δεν μπορώ να μιλήσω για αποτύπωμα. Μπορεί αύριο να κάνω ένα μεγάλο λάθος και να καταστρέψω τα πάντα, δεν μπορείς να ξέρεις. Είναι επιπόλαιο να μπω σε αυτήν τη διαδικασία τώρα.

Ο δρόμος είναι οι επιλογές μας;

Η διαχείριση καριέρας είναι, για εμένα, κάτι που πρέπει να διδάσκεται, καθώς προπορεύεται του ταλέντου. Επίσης, ο τρόπος που θα διαθέσεις τον εαυτό σου μέσα σε οποιαδήποτε αγορά. Υπάρχει, όμως, και ένα άλλο κομμάτι, που είναι εξίσου μαγικό. Δεν είμαστε όλοι για να έχουμε στρατηγική. Υπάρχουν άνθρωποι που τους πάει η ζωή και καμιά φορά η ζωή σε πάει καλύτερα. Θαυμάζουμε κάποιον που έβγαλε λεφτά και έχουμε συνεχώς αυτόν για πρότυπο. Κι αν εσύ δεν βγάζεις τα λεφτά που βγάζει αυτός, νιώθεις ότι απέτυχες. Αλλά, φυσικά, ούτε εσύ απέτυχες. Αυτό που βλέπω στους καλλιτέχνες και τους κάνει ξεχωριστούς είναι η αυθεντικότητα. Οι άνθρωποι που είναι αυθεντικοί έχουν για στρατηγική την αλήθεια.

Φάνης Μουρατίδης: Τα χρήματα και η μαρκίζα 

Υπήρξαν δουλειές που κάνατε για τα χρήματα;

Μία φορά μόνο! Ο λόγος που το έκανα ήταν γιατί είχα οικονομική αγωνία. Εκανα αυτό το ολίσθημα. Και το λέω έτσι γιατί ούτε η δουλειά καρποφόρησε ούτε χάρηκα τα λεφτά, μου προξένησαν «δυσφημία». Και εκεί κατάλαβα ότι δεν μπορώ να λειτουργήσω έτσι. Δεν έχω θεωρητική γνώση, αλλά εμπειρική. Εχω πάθει και έχω μάθει. Πρέπει να καώ για να καταλάβω… Εκεί συνειδητοποίησα, λοιπόν, ότι επιτυχία για εμένα είναι η δυνατότητα της επιλογής. Να μπορώ να επιλέγω ποια δουλειά είναι πιο κοντά σε αυτό που θα με κάνει να είμαι χαρούμενος, όχι να μου δώσει την αίσθηση ότι θα είμαι «καραπρωταγωνιστής». Εμένα με νοιάζει να είναι ένας αξιοπρεπής ρόλος και να πηγαίνω με όρεξη στη δουλειά μου.

Ποτέ δεν μπήκατε στη λογική του σταρ της μαρκίζας;

Είμαστε άνθρωποι της δουλειάς, ωραία η μαρκίζα, το καταλαβαίνω. Θες μια θέση που να μη σε υποτιμάει. Αυτό είναι θέμα αξιοπρέπειας και αξιοκρατίας. Ομως, υπήρξε παράσταση στη ζωή μου όπου κάποιος ηθοποιός έπαιζε μόνο δώδεκα λεπτά και εμείς μιάμιση ώρα. Δεν είχε καμία αγωνία για το πού θα μπει το όνομά του στη μαρκίζα. Και ξέρεις γιατί; Γιατί γνώριζε ότι ο θεατής, φεύγοντας από την παράσταση, θα θυμάται αυτόν. Οταν τελείωνε η παράσταση, σηκωνόταν όλο το θέατρο και τον χειροκροτούσε. Η βασική αξία είναι τι αφήνεις στη μνήμη του θεατή. Αν δεν έχει τίποτα να θυμάται από εσένα, τι νόημα έχει η μαρκίζα. Πρώτο όνομα είναι αυτός που ό,τι υπόσχεται στον θεατή, το υλοποιεί και με το παραπάνω. Αυτό είναι αξιοκρατικό.

Ποιο είναι το πιο ωραίο σχόλιο που έχετε δεχθεί;

Δεν είναι τόσο το σχόλιο όσο η αίσθηση που έχεις από τους ανθρώπους. Κάνω πολλά διαφορετικά πράγματα και εισπράττω κάτι τελείως διαφορετικό. Θα σου πω τώρα ένα παράδειγμα τρελό. Πέρυσι, έκανα το τηλεπαιχνίδι «Money Drop» στον ALPHA. Είμαι στη Θεσσαλονίκη, στις 03.00 τα ξημερώματα. Είναι ένας άνθρωπος και ζητά ελεημοσύνη. Του δίνω δύο ευρώ, δεν είχα άλλα χρήματα, μόνο κάρτα. Και μου λέει: «Μπράβο, ρε φίλε, στους άλλους δίνεις 125.000 και σ’ εμένα δύο ευρώ». Στο επεισόδιο της ημέρας, στο παιχνίδι, είχα δώσει 125.000 ευρώ. Εκείνη την εποχή, μου έλεγαν όλοι: «Εσύ δεν είσαι αυτός που δίνει τα λεφτά;». Το λέω για να δώσω τις διαφορετικές αποχρώσεις που παίρνεις σε όσα σου λέει ο κόσμος. Το βασικό, όμως, είναι το αίσθημα της αγάπης που εισπράττεις, αυτό το συναίσθημα και η επικοινωνία που έχεις με τον κόσμο.

Φάνης Μουρατίδης: Τα θεατρικά σχέδια

Θεατρικά τι ετοιμάζετε φέτος;

Θα είμαι στο «Breaking God» του Λάκη Λαζόπουλου, ένα έργο στο οποίο παίζω και σκηνοθετώ. Είναι μία τρελή ιδέα: Η δημοτικότητα του Θεού έχει πέσει, τα νούμερα είναι απογοητευτικά, το engagement με το κοινό του θέλει ενίσχυση και αποφασίζει πως ήρθε η ώρα για ένα γενναίο restart. Θέλει να κάνει rebranding και ξεκινά παγκόσμια περιοδεία. Αυτήν τη φορά, δεν ψάχνει προφήτες. Ψάχνει celebrities και ύστερα από περιπέτειες συναντά τον Φάνη Μουρατίδη! Αυτή η παράσταση είναι ένα δικό της είδος. Θέλουμε να φτιάξουμε έναν ύμνο για τη ζωή. Να πω ότι μαζί μου είναι δύο εξαιρετικά ταλαντούχοι ηθοποιοί, ο Μάριος Πετκίδης και ο Κωνσταντίνος Μπεφάνης. Εχω μεγάλη χαρά που συνεργάζομαι με τον Λάκη. Αυτός ο άνθρωπος είναι πολυχαρισματικός, είναι σπάνιος. Εχει ένα τεράστιο πεδίο δυνατοτήτων. Η επαφή μαζί του, η κουβέντα, η συζήτηση, έχει κάτι… Δεν είναι μια απλή συνάντηση αυτή με τον Λάκη.

Πηγή – Ελεύθερος Τύπος

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy