Microsoft: Η μάχη των Data Centers και το «κίνημα» του 1%

Η Microsoft έχει ένα μήνυμα για τις τοπικές κοινωνίες όπου κατασκευάζει data centers: θέλει να είναι «καλός γείτονας».

Όλα αυτά ακούγονται εξαιρετικά. Υπάρχει, όμως, μια μικρή λεπτομέρεια: όταν οι κάτοικοι ρωτούν πόσα χρήματα είναι διατεθειμένη να επενδύσει η Microsoft, η απάντηση γίνεται λιγότερο συγκεκριμένη. Και όσο επιμένουν στις ερωτήσεις, τόσο περισσότερο η «κοινοτική διαβούλευση» αρχίζει να θυμίζει τηλεφωνικό κέντρο όπου όλοι κρατούν σημειώσεις, αλλά κανείς δεν σηκώνει πραγματικά το τηλέφωνο.

Η αρχική εκτίμηση της οργάνωσης ήταν ότι ακόμη και ένα ποσοστό 1% ή 2% θα μπορούσε να αποφέρει περίπου 30 έως 40 εκατ. δολάρια ετησίως για ανάγκες όπως η υγεία, η παιδική φροντίδα, η στέγαση, οι συγκοινωνίες και η προστασία του περιβάλλοντος.

Με άλλα λόγια, οι κάτοικοι δεν ζητούν από τη Microsoft να παραδώσει τα κλειδιά του cloud. Ζητούν να συμμετάσχει πιο ουσιαστικά στο κόστος της κοινότητας που φιλοξενεί τις υποδομές της.

«Fair Share» αντί για εφάπαξ δωρεές

Η οργάνωση We Make Indiana, στην οποία συμμετέχουν περίπου 25 εκκλησίες και κοινοτικοί φορείς, υποστηρίζει ότι οι υφιστάμενες δωρεές της Microsoft δεν είναι αρκετές.

Η εταιρεία έχει ήδη ανακοινώσει επενδύσεις σε εκπαιδευτικούς οργανισμούς, κοινοτικό κολέγιο, προγράμματα ψηφιακών δεξιοτήτων και φορείς που δραστηριοποιούνται στην προστασία φυσικών εκτάσεων και την αντιμετώπιση της πείνας.

Το ζήτημα, σύμφωνα με την οργάνωση, δεν είναι ότι η Microsoft δεν προσφέρει τίποτα. Είναι ότι αποφασίζει μόνη της τι θα προσφέρει, σε ποιους θα το προσφέρει και για πόσο καιρό.

Οι κάτοικοι ζητούν κάτι διαφορετικό: μια νομικά δεσμευτική συμφωνία, με ανεξάρτητο όργανο εποπτείας και σταθερή χρηματοδότηση σε βάθος χρόνου. Όχι μία σειρά από επιταγές δημοσίων σχέσεων που εμφανίζονται την κατάλληλη στιγμή και εξαφανίζονται όταν τελειώσει η τελετή.

«Καλός γείτονας» είναι, άλλωστε, αυτός που συμμετέχει στις κοινές δαπάνες. Όχι μόνο εκείνος που φέρνει λουλούδια στην πρώτη επίσκεψη.

Τα φορολογικά κίνητρα έχουν διάρκεια 50 ετών

Η αντιπαράθεση δεν αφορά μόνο τις δωρεές. Αφορά κυρίως το μέγεθος των φορολογικών κινήτρων που προσφέρονται στις εταιρείες data centers.

Στην Indiana, η απαλλαγή από τον φόρο πωλήσεων και χρήσης καλύπτει επιλέξιμο εξοπλισμό και ενέργεια για έως 25 χρόνια. Για επενδύσεις άνω των 750 εκατ. δολαρίων, η διάρκεια μπορεί να φτάσει τα 50 χρόνια.

Η ρύθμιση αφορά εξοπλισμό που χρησιμοποιείται για την επεξεργασία, αποθήκευση, ανάκτηση και επικοινωνία δεδομένων, καθώς και την ενέργεια που απαιτείται για τη λειτουργία του data center.

Σε μια περίοδο κατά την οποία οι τοπικές αρχές αντιμετωπίζουν πιέσεις στα έσοδα, η διάρκεια των φορολογικών απαλλαγών δημιουργεί εύλογα ερωτήματα. Πόσα ακριβώς παραιτείται η πολιτεία για να προσελκύσει τις επενδύσεις; Και πόσα επιστρέφουν στις κοινότητες που αναλαμβάνουν το κόστος;

Η Ars Technica επικαλείται εκτιμήσεις σύμφωνα με τις οποίες οι απαλλαγές στην Indiana μπορεί να αφορούν αγορές εξοπλισμού έως 13,2 δισ. δολαρίων, με δυνητικά έως και 900 εκατ. δολάρια να μην εισπράττονται από το φορολογικό σύστημα.

Το ποσό αυτό κάνει το ανώτατο όριο του 1% να μοιάζει λιγότερο με ριζοσπαστική απαίτηση και περισσότερο με πρόταση για να μη μείνει η «κοινωνική συνεισφορά» στο επίπεδο του συμβολικού.

Η εκδοχή της Microsoft

Η Microsoft υποστηρίζει ότι βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο διαβούλευσης και ότι δεν έχουν ληφθεί οριστικές αποφάσεις για τις τοπικές επενδύσεις.

Η εταιρεία δηλώνει ότι το έργο στο Granger αναπτύσσεται σε συνεργασία με την κοινότητα και ότι οι προτεραιότητες των κατοίκων —συμπεριλαμβανομένης της πρότασης για το Fair Share Agreement— αποτελούν μέρος της διαδικασίας ακρόασης.

Στην επίσημη σελίδα της για την Indiana, η Microsoft παρουσιάζει πέντε βασικές δεσμεύσεις:

• να μην αυξήσει το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας για τους κατοίκους,
• να περιορίσει τη χρήση νερού και να αναπληρώνει περισσότερο νερό από όσο καταναλώνει,
• να δημιουργήσει θέσεις εργασίας,
• να ενισχύσει τη φορολογική βάση,
• να επενδύσει σε τοπική εκπαίδευση γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη και σε μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς.

Το πρόβλημα είναι ότι οι κάτοικοι ζητούν να μάθουν πώς ακριβώς θα μετρηθούν αυτές οι δεσμεύσεις. Πόσο νερό θα καταναλώνεται; Πόσες θέσεις εργασίας θα είναι μόνιμες; Πόσα χρήματα θα διατίθενται κάθε χρόνο; Ποιος θα ελέγχει την επίδοση της εταιρείας;

Οι γενικές διακηρύξεις είναι χρήσιμες για τις παρουσιάσεις. Οι τοπικές κοινωνίες, όμως, χρειάζονται αριθμούς, συμβόλαια και ημερομηνίες.

Το νέο μέτωπο για τα data centers

Η περίπτωση του Granger δεν είναι μεμονωμένη. Σε ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι κάτοικοι αρχίζουν να αμφισβητούν το μοντέλο σύμφωνα με το οποίο οι πολιτείες προσφέρουν φορολογικές απαλλαγές, οι εταιρείες αποκτούν πρόσβαση σε γη, νερό και ηλεκτρική ενέργεια και οι κοινότητες περιμένουν να δουν τι θα περισσέψει από τις δωρεές.

Η πίεση αφορά πλέον τρία βασικά ζητήματα:

• ποιος πληρώνει για την ενέργεια και τις νέες υποδομές,
• ποιος αναλαμβάνει το περιβαλλοντικό κόστος,
• ποιο μέρος της οικονομικής αξίας επιστρέφει στην περιοχή.

Η Microsoft δεν είναι η μόνη εταιρεία που αντιμετωπίζει αυτές τις ερωτήσεις. Είναι, όμως, ιδιαίτερα εκτεθειμένη επειδή έχει επιλέξει να παρουσιάσει τον εαυτό της ως ηγέτη στην κλιματική δράση, την εταιρική υπευθυνότητα και την υπεύθυνη ανάπτυξη υποδομών τεχνητής νοημοσύνης.

Όταν μια εταιρεία αυτοπροβάλλεται ως πρότυπο, οι απαιτήσεις για εκείνη είναι υψηλότερες. Αν επρόκειτο απλώς για έναν ακόμη developer που ήρθε να κατασκευάσει μια τεράστια ενεργοβόρα εγκατάσταση, οι προσδοκίες θα ήταν μικρότερες. Όταν, όμως, υπόσχεται ότι θα αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι εταιρείες τεχνολογίας συνυπάρχουν με τις κοινότητες, οι κάτοικοι έχουν κάθε λόγο να ζητούν απόδειξη.

Η διαβούλευση ως τεστ αξιοπιστίας

Η We Make Indiana δεν ζητά να ακυρωθεί το έργο. Η Microsoft έχει ήδη ξεκινήσει την ανάπτυξη του data center και το έργο αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία έως το 2029. Η οργάνωση ζητά να κατασκευαστεί «καλύτερα»: με δεσμεύσεις για τη χρήση νερού και ενέργειας, την ποιότητα του αέρα, την προστασία των εργαζομένων, την αποξήλωση των εγκαταστάσεων και τη χρηματοδότηση κοινωνικών υπηρεσιών.

Αυτό είναι και το πιο δύσκολο σημείο για τη Microsoft. Δεν αντιμετωπίζει μια ομάδα που λέει απλώς «όχι» στην τεχνητή νοημοσύνη. Αντιμετωπίζει μια ομάδα που λέει «ναι, αλλά με όρους». Και οι όροι αυτοί δεν είναι ακριβώς εξωφρενικοί: ένα ποσοστό του κόστους, ανεξάρτητη εποπτεία και δεσμεύσεις που θα ισχύουν για όσο διάστημα το data center θα επηρεάζει την περιοχή. Η εταιρεία έχει μέχρι στιγμής επιλέξει την προσεκτική σιωπή. Η πρόταση βρίσκεται, όπως λέει, υπό εξέταση. Οι συζητήσεις συνεχίζονται. Οι αποφάσεις δεν έχουν ληφθεί.

Η κοινότητα, πάλι, θα μπορούσε να απαντήσει ότι και οι φοροαπαλλαγές κάποτε ξεκίνησαν ως «πρόταση υπό εξέταση» — μόνο που, όταν εγκρίθηκαν, απέκτησαν διάρκεια έως και μισό αιώνα. Και κάπως έτσι, η Microsoft καλείται να αποδείξει αν το «Community-First AI Infrastructure» είναι πραγματική πολιτική ή απλώς ένας κομψός τίτλος για μια ακόμη καμπάνια εταιρικής επικοινωνίας. Μέχρι να υπάρξουν συγκεκριμένα ποσά, δεσμευτικές συμφωνίες και ανεξάρτητος έλεγχος, οι κάτοικοι της Indiana μάλλον δικαιούνται να κρατούν μικρό καλάθι.

Ή, για να το πούμε στη γλώσσα των data centers: το σύστημα παραμένει σε αναμονή.

Πηγή – Startupper

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ