Τεχνολογία

MedWatch: Οι γκρίζες ζώνες και η βιομηχανία ψευδοεπιστήμης

Η πρόσφατη ενεργοποίηση του ελεγκτικού μηχανισμού MedWatch από τις υγειονομικές αρχές χαιρετίστηκε αρχικά ως ένα καθοριστικό βήμα για την εξυγίανση του εγχώριου ιατρικού τοπίου. Ο στόχος ήταν σαφής: η δημιουργία μιας ψηφιακής «ασπίδας» που θα…

1 Οκτωβρίου 2026 · 13:02

Η πρόσφατη ενεργοποίηση του ελεγκτικού μηχανισμού MedWatch από τις υγειονομικές αρχές χαιρετίστηκε αρχικά ως ένα καθοριστικό βήμα για την εξυγίανση του εγχώριου ιατρικού τοπίου. Ο στόχος ήταν σαφής: η δημιουργία μιας ψηφιακής «ασπίδας» που θα εντόπιζε αυτόματα τις παράνομες ιατρικές πρακτικές και την παραπλανητική διαφήμιση στο διαδίκτυο.

Ωστόσο, η δημοσιοποίηση των πρώτων αποτελεσμάτων της πλατφόρμας εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τις προθέσεις και τα όρια του ελέγχου, καθώς φαίνεται να στοχεύει αποκλειστικά στα «μικρά ψάρια», αφήνοντας ανέγγιχτη μια ολόκληρη βιομηχανία ψευδοεπιστήμης.

Ο ψυχίατρος Δημήτρης Παπαδημητριάδης, ο επιστήμονας που υπήρξε από τους αρχικούς εισηγητές της δημιουργίας μιας τέτοιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας ήδη από τον περασμένο Σεπτέμβριο, ρίχνει το γάντι στην κυβέρνηση με μια σκληρή δημόσια παρέμβασή του. Μέσα από την ανάλυσή του, αποκαλύπτει τη στρατηγική της «επιλεκτικής όρασης» που φαίνεται να υιοθετεί ο μηχανισμός, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τη δημόσια υγεία.

Ο εύκολος στόχος των αισθητικών παρεμβάσεων

Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, η επιχειρησιακή δράση του κυβερνητικού MedWatch έχει επικεντρωθεί σε περιπτώσεις που είναι νομικά και τεχνικά εύκολο να στοιχειοθετηθούν. Στο επίκεντρο έχουν βρεθεί οι ενέσιμες πράξεις αισθητικής που εκτελούνται από μη εξουσιοδοτημένους επαγγελματίες, όπως οδοντιάτρους που χορηγούν Botox και υαλουρονικό οξύ, καθώς και παρεμβάσεις PRP (Platelet-Rich Plasma), μεσοθεραπείες και αισθητικές εφαρμογές με βλαστοκύτταρα από άτομα που δεν φέρουν τη σχετική ιατρική ιδιότητα.

Η έμφαση σε αυτόν τον τομέα, αν και κοινωνικά χρήσιμη λόγω της έξαρσης των παραμορφώσεων από ινστιτούτα αισθητικής, συνιστά απλώς την κορυφή του παγόβουνου. Όπως επισημαίνει η δημοσιογραφική έρευνα, η στόχευση σε όσους δεν διαθέτουν άδεια ασκήσεως επαγγέλματος (ή στη διενέργεια πράξεων εκτός ειδικότητας) αποτελεί μια ασφαλή, συντηρητική επιλογή για τον κρατικό μηχανισμό, ο οποίος αποφεύγει έτσι τη μετωπική σύγκρουση με οργανωμένα ιατρικά συμφέροντα.

Η ανεξέλεγκτη βιομηχανία της παραϊατρικής

Το πραγματικό ζήτημα, ωστόσο, το οποίο αποτέλεσε και τον πυρήνα της αρχικής πρότασης για τη δημιουργία της διαδικτυακής σάρωσης, δεν είναι μόνο ο έλεγχος των «τσαρλατάνων» χωρίς πτυχίο. Η μεγαλύτερη και πιο προσοδοφόρα αγορά παραπλάνησης στήνεται από κανονικά αδειοδοτημένους ιατρούς. Πρόκειται για την παροχή υπηρεσιών που στερούνται επαρκούς επιστημονικής τεκμηρίωσης, βασίζονται σε μη καθιερωμένες ενδείξεις και διαφημίζονται με όρους εμπορικού μάρκετινγκ, εκμεταλλευόμενες την αγωνία των ασθενών.

Πρόκειται για μια παγκόσμια βιομηχανία δισεκατομμυρίων (γνωστή ως το κίνημα του wellness και της anti-aging ιατρικής), η οποία στην Ελλάδα έχει γιγαντωθεί τα τελευταία χρόνια μέσα από πολυτελή ιατρεία και κέντρα ευεξίας, χωρίς κανέναν ουσιαστικό ρυθμιστικό έλεγχο.

Ο σκοτεινός κατάλογος των αμφιλεγόμενων θεραπειών

Η κριτική που ασκείται θέτει προ των ευθυνών του το υπουργείο Υγείας, παρουσιάζοντας μια αναλυτική λίστα παρεμβάσεων που το MedWatch οφείλει να εντάξει άμεσα στον αλγόριθμο ελέγχου του. Πρόκειται για μεθόδους που, αν και δεν είναι απαραίτητα παράνομες στη βάση τους, διαφημίζονται συχνά ως πανάκεια για σοβαρές παθήσεις, καταστρατηγώντας κάθε έννοια επιστημονικής ηθικής. Στη λίστα των πρακτικών που απαιτούν αυστηρή διερεύνηση περιλαμβάνονται:

Οι λεγόμενες «ενεργειακές» και ηλεκτροδιαγνωστικές μέθοδοι, όπως ο βιοσυντονισμός και τα συστήματα ASYRA, BICOM, Qest4, Sensitiv Imago, NLS και Vega/Voll.
Τα πανάκριβα και επιστημονικά ατεκμηρίωτα τεστ τροφικής δυσανεξίας, καθώς και τα συστήματα Oligoscan για τον έλεγχο βαρέων μετάλλων και ιχνοστοιχείων.
Διαγνωστικές μέθοδοι χωρίς ιατρική βάση, όπως η ιριδολογία και η ανάλυση ζωντανού αίματος (live blood / dark-field analysis).
Οι αμφιλεγόμενες θεραπείες «συχνοτήτων» (Rife, Lakhovsky).
Πρακτικές που πλασάρονται ως “detox” (αποτοξίνωση), όπως η υδροθεραπεία παχέος εντέρου (colon hydrotherapy) και το ιοντικό ποδόλουτρο (ionic foot detox).
Η ραγδαία αναπτυσσόμενη μόδα των ενδοφλέβιων θεραπειών (IV βιταμίνες, NAD+, wellness infusions), η οζονοθεραπεία, η χηλίωση με EDTA, και η χρήση υπερβαρικού οξυγόνου, όταν προβάλλονται πέρα από τις διεθνώς τεκμηριωμένες ιατρικές τους ενδείξεις.
Ακραίες και πειραματικές παρεμβάσεις αναγεννητικής ιατρικής (regenerative medicine, exosomes).
Η μέθοδος αφαίρεσης πλάσματος INUSpheresis όταν βαφτίζεται μέσο «γενικής πρόληψης».
Η ομοιοπαθητική και πρακτικές αντιγήρανσης, όπως τα βιοπανομοιότυπα ορμονικά σκευάσματα (bioidentical hormones), η βελτιστοποίηση ορμονών (hormone optimization) και τα πεπτίδια (functional medicine).

Το θεσμικό κενό και το ερώτημα της συγκάλυψης

Η συμπερίληψη μιας θεραπείας στη λίστα του ελέγχου δεν συνεπάγεται την αυτόματη ποινικοποίησή της. Όπως ορθά τονίζεται στην ανάλυση του κ. Παπαδημητριάδη, αυτό που οφείλει να αξιολογεί η πολιτεία είναι η συγκεκριμένη ιατρική ένδειξη, ο διαφημιστικός ισχυρισμός και το κίνητρο πίσω από την προσφερόμενη υπηρεσία. Ένας ιατρός δικαιούται να χορηγήσει μια ενδοφλέβια θεραπεία σε έναν κλινικά υποσιτισμένο ασθενή, αλλά η μαζική πώληση του ίδιου ορού ως «ελιξήριο αντιγήρανσης και ενέργειας» συνιστά παραπλάνηση.

Contents

Ο εύκολος στόχος των αισθητικών παρεμβάσεων
Η ανεξέλεγκτη βιομηχανία της παραϊατρικής
Ο σκοτεινός κατάλογος των αμφιλεγόμενων θεραπειών
Το θεσμικό κενό και το ερώτημα της συγκάλυψης

Το ερώτημα που πλανάται πλέον πάνω από την ηγεσία του υπουργείου Υγείας και τους Ιατρικούς Συλλόγους είναι αμείλικτο: θα χρησιμοποιηθεί το MedWatch ως ένα πραγματικό εργαλείο προάσπισης της δημόσιας υγείας και της επιστημονικής αλήθειας, ή θα μετατραπεί σε έναν βολικό μηχανισμό επικοινωνιακής διαχείρισης, κυνηγώντας μόνο αισθητικούς και αφήνοντας ανέπαφη τη μεγάλη βιομηχανία των ιατρικών ψευδαισθήσεων;

Η εν αγωνίω αναμονή για τα επόμενα βήματα της πλατφόρμας θα δείξει αν το κράτος επιθυμεί πραγματικά να προστατεύσει τους πολίτες ή αν επιλέγει να «προστατεύσει» συγκεκριμένες επαγγελματικές συντεχνίες.

πηγή: govnews.gr