ΕλλάδαKίρκη του Γιάννη Χαλκιαδάκη
Μιχάλης Παπαμακάριος Ένας δικός μας άνθρωπος ο Γιάννης Χαλκιαδάκης κυκλοφόρησε την πέμπτη (!) δισκογραφική του δουλειά παρόλο που είναι ενεργός δισκογραφικά μόλις από το 2019, χωρίς να είναι «επαγγελματίας» του είδους. Η…
11 Οκτωβρίου 2026 · 22:17
Μιχάλης Παπαμακάριος
Ένας δικός μας άνθρωπος ο Γιάννης Χαλκιαδάκης κυκλοφόρησε την πέμπτη (!) δισκογραφική του δουλειά παρόλο που είναι ενεργός δισκογραφικά μόλις από το 2019, χωρίς να είναι «επαγγελματίας» του είδους. Η Κίρκη, όπως είναι ο τίτλος του δίσκου, επιχειρεί να μας μαγέψει, αλλά όχι να μας παραπλανήσει. Και αυτό γιατί η τραγουδοποιία του Χαλκιαδάκη υπηρετεί μια αυθεντική καλλιτεχνική υπόθεση, την παρουσία ενός λαϊκού τραγουδιού που συνδυάζει το παραδοσιακό λαϊκό και ρεμπέτικο τραγούδι των πόλεων με το έντεχνο στοιχείο και τη δημοτική/κρητική παράδοση. Έτσι ο Χαλκιαδάκης αντιμετωπίζει με σεβασμό και αγάπη την ιστορία της λαϊκής μας μουσικής και δεν είναι λαϊκότροπος, όπως είναι της μόδας και βασικό μοτίβο της μουσικής βιομηχανίας στη χώρα μας.
Στον δίσκο αυτό, εμπεριέχονται έντεκα τραγούδια, με στίχους που δημιουργούν εικόνες, προκαλούν το συναίσθημα και τη μνήμη, τα οποία υποστηρίζει η επιτυχημένη ενορχήστρωση που υπογράφει ο Βαγγέλης Μαχαίρας και η πολύ καλή απόδοση των μουσικών, του ίδιου του Βαγγέλη Μαχαίρα σε μπουζούκι, τζούρα, λαούτο, κιθάρα και μαντολίνο, του Κυριάκου Γκουβέντα στο βιολί, του Σίμου Κουφάκη σε τύμπανα και κρουστά, του Γιάννης Πλαγιαννάκου στο μπάσο, της Μαρίας Νίττη στο ακορντεόν και του Άκη Μουχλιανίτη στο πιάνο.
Τη φωνή τους στα τραγούδια έχουν δώσει οι: Νίκος Ανδρουλάκης, Νίκος Βενετάκης, Διαμάντη Δαγιάση, Θέλμα Καραγιάννη, Καίτη Κουλλιά και βέβαια ο ίδιος ο Γιάννης Χαλκιαδάκης.
Όλα τα τραγούδια στέκονται σε υψηλό επίπεδο αλλά δεν γίνεται να μη σταθούμε σε ορισμένα κομμάτια του δίσκου που ξεχωρίζουν από το πρώτο άκουσμα όπως τα «Ρεσάλτο» (κορυφαία στιγμή του άλμπουμ), «Παλιό ρεμπέτικο», «τουμπεκί», «Κουβαρίστρα», «Κιτρινισμένο φύλλο» και «Μαράζι».
Αλλά το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι ο Γιάννης Χαλκιαδάκης επαναφέρει με την καλλιτεχνική του παρουσία το ζήτημα της ικανότητας του σημερινού εργαζόμενου ανθρώπου να παράγει καλλιτεχνικό έργο και μάλιστα επίπεδου, ώστε «να ξαναγίνουν οι νυχτιές γιορτάσι». Αναδεικνύει στην πράξη τις δυνατότητες που έχει ο σύγχρονος εργαζόμενος που καταπιέζονται και αναιρούνται από το καπιταλιστικό καταμερισμό της εργασίας και την αλλοτρίωση της καθημερινότητας. Ειδικά για τον λόγο αυτό μπορούμε να νιώθουμε μια ορισμένη περηφάνια που την Κίρκη την έφτιαξε «ένας από μας».
Πηγή – Prin








