Ελλάδα

H νεολαία και το φοιτητικό κίνημα μπροστά στις μάχες του επόμενου διαστήματος

2 Νοεμβρίου 2026 · 10:16

Το κύμα των μεγαλειωδών νεολαιίστικων και λαϊκών κινητοποιήσεων που βλέπουμε αυτή την στιγμή να ξεσπά παντού στο κόσμο, από Γαλλία, Ιταλία , Γερμανία μέχρι Αλβανία, Σερβία και Ινδία κάνει ξεκάθαρο ότι η νεολαία δεν θα αρκεστεί στο μέλλον που της προετοιμάζουν. Τα κοινωνικά ζητήματα της ακρίβειας, της υπο-χρηματοδότησης της παιδείας πάνε χέρι-χέρι με την μιλιταριστική στροφή και την διόγκωσης χρηματοδότησης για πολεμικούς εξοπλισμούς που αντιμετωπίζει να απάντηση η νεολαία σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Στην δικιά μας περίπτωση η πρώτη απάντηση δόθηκε τη 21 Οκτωβρίου με τις μεγάλες απεργίες και τα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια να κινητοποιούν δεκάδες χιλιάδες φοιτητές, μαθητές, εκπαιδευτικούς σε όλη την χώρα.

Από την ακρίβεια και τη φοιτητική μέριμνα μέχρι τον πόλεμο, οι μάχες της γενιάς μας είναι κοινές. Τα ενοίκια που εκτοξεύονται, το κόστος σίτισης και μετακίνησης, οι ελλείψεις σε υποδομές και η υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων δεν αποτελούν μεμονωμένα προβλήματα, αλλά όψεις μιας πολιτικής που αντιμετωπίζει την παιδεία ως κόστος και τα κοινωνικά αγαθά ως εμπορεύματα. Την ίδια στιγμή, δισεκατομμύρια κατευθύνονται σε εξοπλισμούς με διμερείς συνεργασίες ( Ελλάδα-Ισραήλ) όπως η «Ασπίδα του Αχιλλέα» να φτάνουν τα 3,3 εκατομμύρια αλλά και προγράμματα της ΕΕ όπως το ReArm Europe να φτάνουν τα 600 δις. για την προώθηση της «αμυντικής βιομηχανίας». Τα ίδια μας τα πανεπιστήμια δεν κινούνται σε διαφορετική κατεύθυνση καθώς βλέπουμε την διαρκείς χρηματοδότηση της πολεμικής έρευνας με προγράμματα όπως το CASTOR στο ΕΜΠ και την συνεργασία του ΑΠΘ με την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία για παραγωγή στρατιωτικών drone. Εμείς απαντάμε ξεκάθαρα ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για ένα πανεπιστήμιο που υπηρετεί τις ανάγκες μας, όταν η έρευνα προσανατολίζεται ολοένα και περισσότερο στις ανάγκες των επιχειρήσεων και της πολεμικής βιομηχανίας!

Σε αυτή τη κατάσταση, η ΑΤΤΑCΚ στα ΑΕΙ δεν αρκείται σε γενικόλογες προκηρύξεις ή σπασμωδικές δράσεις. Χρειαζόμαστε μια συγκεκριμένη πρόταση αγώνα για το φοιτητικό κίνημα, που θα συνδέει τα επιμέρους προβλήματα κάθε σχολής με τη συνολική επίθεση στην εκπαίδευση και τη ζωή μας. Από τις ελλείψεις στις υποδομές, τη φοιτητική στέγη, τις διαγραφές και την πολιτισμική αποστείρωση των πανεπιστημίων μας μέχρι την αντίθεση στην ιδιωτικοποίηση κάθε δημόσιου αγαθού και την πολεμική έρευνα, η απάντηση πρέπει να είναι μία και ενιαία. Στόχος είναι να διαμορφώσουμε ένα μαχητικό αντικαπιταλιστικό πανεκπαιδευτικό κίνημα που να μπορεί να βάλει τους φοιτητικούς συλλόγους στην πρώτη θέση. Ώστε να μετατρέπει η μαζική δυσαρέσκεια σε οργανωμένη συλλογική δράση.

Για να γίνει αυτό, απαιτείται συντονισμός από τα κάτω, μέσα από τις γενικές συνελεύσεις, τις διαδηλώσεις και την κοινή δράση μαθητών, φοιτητών και εργαζομένων. Με πρωτοβουλία των φοιτητικών συλλόγων και των πρωτοβάθμιων σωματείων, οφείλουμε να ανοίξουμε έναν νέο κύκλο κινητοποιήσεων, που θα σταθεί άξιο μπροστά στις απαιτήσεις της εποχής μας. Δεν αρκούν οι συμβολικές κινήσεις και η ανάθεση σε άλλους για να λυθούν τα προβλήματα που βιώνουμε καθημερινά. Ακολουθώντας τα παραδείγματα των φοιτητών παντού, χρειάζεται και εμείς να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας με μαζικές συνελεύσεις, αποφάσεις, απεργίες και διαδηλώσεις.

Το επόμενο διάστημα θα αποτελέσει σημείο καμπής. Από την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου που συναντιόμαστε στα πανεκπαδευτικα συλλαλητήρια μέχρι το τριήμερο του Πολυτεχνείου όπου ακολουθούμε την ιστορική παρακαταθήκη της φοιτητικής εξέγερσης ,αναδεικνύοντας τις αντιπολεμικές ρίζες της στο σήμερα πραγματοποιώντας διεθνείς ημέρες αντιπολεμικής δράσης στις 20-21 Νοέμβρη, δίνουμε συνέχεια στον αγώνα μας. Τέλος, στις 25 Νοέμβρη η πανεργατική απεργία αποτελεί σταθμό συνάντησης εργαζομένων-φοιτητών για την από κοινού εξασφάλιση μιας αξιοπρεπείς ζωής με αυξήσεις στους μισθούς και στην χρηματοδότηση των κοινωνικών αναγκών .

Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από όσους μας ζητούν να συμβιβαστούμε με τη φτώχεια, την ανασφάλεια, τον πόλεμο και τον θάνατο. Έχουμε όμως ,μονάχα ,να κερδίσουμε τη συλλογική μαζική οργάνωση και την ανυποχώρητη διεκδίκηση για ένα καλύτερο μέλλον. Η δική μας παρτίδα δεν παίχτηκε ακόμα, δίνουμε μαζικό ραντεβού στις γενικές συνελεύσεις, απεργίες και στις διαδηλώσεις στις 5 Νοέμβρη!