ΔιεθνήESA: Πλάνο 10 δισ. ευρώ για αυτόνομες επανδρωμένες αποστολές
Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ιστορική απόφαση για το μέλλον της στο διάστημα, θα παραμείνει ένας απλός «επιβάτης» στις αποστολές άλλων ή θα αναλάβει τον ρόλο του «πιλότου»; Ο Γενικός Διευθυντής του Ευρωπαϊκού…
13 Οκτωβρίου 2026 · 08:04
Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ιστορική απόφαση για το μέλλον της στο διάστημα, θα παραμείνει ένας απλός «επιβάτης» στις αποστολές άλλων ή θα αναλάβει τον ρόλο του «πιλότου»;
Ο Γενικός Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), Γιόζεφ Ασμπάχερ, παρουσίασε ένα φιλόδοξο πλάνο ύψους 10 δισ. ευρώ σε βάθος δεκαετίας, προκειμένου η Γηραιά Ήπειρος να αποκτήσει αυτόνομη πρόσβαση στο διάστημα για επανδρωμένες αποστολές, χωρίς να εξαρτάται πλέον από τη NASA, τη Ρωσία ή αμερικανικές ιδιωτικές εταιρείες.
Παρά το γεγονός ότι η Ευρώπη διαθέτει ισχυρή βιομηχανική βάση, πυραύλους και δορυφόρους, κάθε Ευρωπαίος αστροναύτης που έχει ταξιδέψει στο διάστημα μέχρι σήμερα το έχει πράξει με ξένα διαστημόπλοια.
Ο Ασμπάχερ υπογραμμίζει ότι αυτό το τεχνολογικό κενό δεν αποτελεί πλέον μια απλή τεχνική λεπτομέρεια, αλλά μια στρατηγική εξάρτηση που στερεί από την Ευρώπη αυτονομία, θέσεις εργασίας και διαπραγματευτική ισχύ.

Η οικονομική εξίσωση: 10 δισ. για ιδιοκτησία vs 5 δισ. για ενοίκιο
Η πρόταση του Ασμπάχερ θέτει τα 23 κράτη-μέλη του ESA προ ενός σαφούς διλήμματος:
- Το σενάριο της Αυτονομίας (€10 δισ. σε 10 χρόνια): Περιλαμβάνει την ανάπτυξη επανδρωμένου διαστημοπλοίου, συστήματος επιστροφής/διάσωσης στην Γη και των απαραίτητων επίγειων υποδομών. Όλα τα κεφάλαια μένουν στην ευρωπαϊκή βιομηχανία, δημιουργώντας εξειδικευμένες θέσεις εργασίας και ενισχύοντας την εγχώρια εφοδιαστική αλυσίδα.
- Το σενάριο της Εξάρτησης (€5 δισ. σε 10 χρόνια): Συνέχιση της αγοράς θέσεων σε αμερικανικά διαστημόπλοια και ενοικίασης χρόνου σε εμπορικούς σταθμούς. Αν και κοστίζει τα μισά χρήματα, τα κεφάλαια αυτά διοχετεύονται στη ξένη βιομηχανία, ενώ η Ευρώπη παραμένει υπόχρεη σε εξωτερικές εγκρίσεις για το πότε και πώς θα πετάξει.
Ο Ασμπάχερ τονίζει ότι η παγκόσμια οικονομία του διαστήματος αποτιμάται ήδη στα 600 δισ. ευρώ και αναπτύσσεται με ετήσιο ρυθμό 10%. Με αυτούς τους ρυθμούς, η αδράνεια εγκυμονεί το ρίσκο του μόνιμου αποκλεισμού από μια αγορά που θα διπλασιαστεί μέσα στην επόμενη δεκαετία.
Το τεχνολογικό κενό του Ariane 6
Η υλοποίηση του σχεδίου δεν είναι απλή υπόθεση. Η ναυαρχίδα-πύραυλος της Ευρώπης, ο Ariane 6 της Arianespace, είναι εξαιρετικά ικανός για την εκτόξευση δορυφόρων, αλλά δεν φέρει πιστοποίηση για επανδρωμένες πτήσεις (human-rated).
Η μετατροπή ενός πυραύλου μεταφοράς φορτίου σε διαστημόπλοιο που μεταφέρει ανθρώπους απαιτεί ειδικά συστήματα ακύρωσης εκτόξευσης σε περίπτωση κινδύνου (launch-abort), τεράστια συστήματα εφεδρείας (redundancy) και μακροχρόνιες διαδικασίες πιστοποίησης.
Εναλλακτικά, η Ευρώπη θα πρέπει να σχεδιάσει από το μηδέν ένα εντελώς νέο όχημα και κάψουλα επανδρωμένων αποστολών.
Ο πολιτικός σκόπελος των 23 κρατών
Το πρόγραμμα των 10 δισ. ευρώ παραμένει προς το παρόν μια πολιτική πρόταση και όχι εγκεκριμένος προϋπολογισμός. Ο ESA δεν χρηματοδοτείται αυτόνομα, αλλά βασίζεται στις εγκρίσεις και τις συνεισφορές των κρατών-μελών του.
Το μεγάλο στοίχημα για τον Ασμπάχερ είναι να πείσει τους Υπουργούς Οικονομικών και Διαστήματος δύο δεκάδων χωρών να αναλάβουν το κόστος.
Παρότι οι μεγάλοι ευρωπαϊκοί όμιλοι της αεροδιαστημικής (Arianespace, κατασκευαστές μικροτσιπ, εξειδικευμένοι προμηθευτές) αναμένουν τεράστιο όγκο συμβολαίων αν το έργο προχωρήσει, οι διαπραγματεύσεις αναμένονται σκληρές, καθώς αρκετά μικρότερα κράτη-μέλη ενδέχεται να προτιμήσουν τη φθηνότερη λύση της εξάρτησης.
Πηγή – Startupper








