GreeceΓΑΛΛΙΑ: Ενότητα στους δρόμους, Βαβέλ στην Αριστερά
Η Γαλλία εξακολουθεί να βρίσκεται σε κοινωνικό αναβρασμό ενόψει και των προεδρικών και βουλευτικών εκλογών τον επόμενο Απρίλιο και Μάιο. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία με τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις τους έχουν αναδείξει τα μεγάλα…
15 November 2026 · 20:00
Η Γαλλία εξακολουθεί να βρίσκεται σε κοινωνικό αναβρασμό ενόψει και των προεδρικών και βουλευτικών εκλογών τον επόμενο Απρίλιο και Μάιο. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία με τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις τους έχουν αναδείξει τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, τις ανισότητες, την ακρίβεια, την υποχρηματοδότηση της παιδείας και της υγείας, την υποβάθμιση του κοινωνικού κράτους, καθώς και τη συστηματική παραβίαση των στοιχειωδών δημοκρατικών κανόνων. Μάλιστα, νέα μεγάλη κινητοποίηση προετοιμάζεται για τις 17 Νοεμβρίου. Το ερώτημα είναι πώς αυτές οι κινητοποιήσεις και η έκρηξη οργής θα βρουν πολιτική διέξοδο και έκφραση που θα βγάλουν την κοινωνία από το σημερινό τέλμα.
Η κυβέρνηση Μακρόν – Λεκορνί, η Δεξιά και η Κεντροδεξιά, μετατοπίζονται όλο και περισσότερο προς την άκρα Δεξιά. Δεν έχουν ασφαλώς καμιά διάθεση, ίσως ούτε και δυνατότητα, να ασκήσουν άλλη πολιτική. Η Λεπέν προετοιμάζεται να παίξει «εθνικό ρόλο» με την «εθνική ενότητα», που επιδιώκει να συμπεριλάβει όλες τις πολιτικές δυνάμεις πλην της Αριστεράς, και κυρίως της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι η Λεπέν ζήτησε ακόμα και τον αποκλεισμό της Ανυπότακτης Γαλλίας από τις εκλογές. Σημειώνεται ότι το Εθνικό Μέτωπο της Λεπέν απολαμβάνει της πλήρους στήριξης από μεγάλα τμήματα της οικονομικής ελίτ, καθώς και των μίντια που αυτή ελέγχει. Στο πλαίσιο αυτό, η Λεπέν έριξε στο τραπέζι την αναθεώρηση του συντάγματος με προφανή σκοπό τον πλήρη έλεγχο της εξουσίας, γεγονός που συνάντησε την αντίδραση του επιστημονικού κόσμου – κυρίως των συνταγματολόγων.
Η Αριστερά;
Εκ των πραγμάτων, η έξοδος από την κοινωνική κρίση αφορά κυρίως την Αριστερά, η οποία όλο αυτό το διάστημα βρέθηκε στο πλευρό των μαθητών, των φοιτητών και των εργατικών συνδικάτων που είναι στους δρόμους εδώ και μήνες. Με αυτόν τον τρόπο έχει δημιουργηθεί στην πράξη μια άτυπη κοινωνική και πολιτική συμμαχία, ένα άτυπο Λαϊκό Μέτωπο δηλαδή, που ακύρωσε την προπαγάνδα και την προσπάθεια της κυβέρνησης και της άκρας Δεξιάς να στοχοποιηθούν η νεολαία, η ριζοσπαστική Αριστερά και τα αιτήματά τους. Αποδόμησαν την κυβερνητική πολιτική και τακτική που επιχείρησε να βάλει όρους και φραγμούς στις κινητοποιήσεις, να απαγορεύσει επί της ουσίας τις συγκεντρώσεις και τις διαδηλώσεις. Υπογραμμίζεται ότι στις κινητοποιήσεις κυριάρχησαν και πολιτικά αιτήματα που εκφράστηκαν έντονα με συνθήματα κατά του ρατσισμού, του ναζισμού και του πολέμου.
Ωστόσο, αυτή η ενότητα στους δρόμους δεν βρήκε ευήκοα ώτα στις ηγεσίες των κομμάτων της αριστερής αντιπολίτευσης. Πιο συγκεκριμένα, δεν έγινε καμία επαφή και συζήτηση μεταξύ τους για την αντιμετώπιση της τρέχουσας κατάστασης και πολύ περισσότερο των προσεχών προεδρικών εκλογών. Δυστυχώς, αγνοείται συστηματικά η ανάγκη ενότητας των αριστερών κομμάτων, την οποία εξέφρασε και η γ.γ. της CGT Σοφί Μπινέ στο πρόσφατο Συνέδριο της Συνομοσπονδίας, καλώντας τους ηγέτες των Οικολόγων, του ΚΚΓ, του ΣΚ και της Ανυπότακτης Γαλλίας να ξεπεράσουν τις μεταξύ τους διαφορές, να συνεργαστούν και να δώσουν μαζί την εκλογική μάχη, όπως στις βουλευτικές εκλογές του 2024, που ανέδειξαν το τότε Νέο Λαϊκό Μέτωπο σε πρώτη δύναμη. «Ο καθένας μόνος του δεν μπορεί», είχε πει χαρακτηριστικά η Σοφί Μπινέ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στην πορεία για τις επερχόμενες εκλογές δεν πραγματοποιήθηκε η προκριματική διαδικασία για την ανάδειξη κοινού υποψήφιου προέδρου από τα κόμματα που έχουν κοινές προσεγγίσεις, δηλαδή τους Οικολόγους, τους Σοσιαλιστές, το APRES και άλλους μικρότερους σχηματισμούς, όπως αρχικά είχαν συμφωνήσει. Όμως, το ΣΚ προχώρησε σε εσωκομματικές εκλογές που ζήτησε και επέβαλε ο Ραφαέλ Γκλικσμάν, που πήρε το χρίσμα του υποψηφίου απέναντι στον γραμματέα του κόμματος Ολιβιέ Φορ, ο οποίος ωστόσο παραμένει στη θέση του.
Ήδη ο Ζαν Λικ Μελανσόν τρέχει τη δική του καμπάνια, καθώς είναι ο πρώτος που δήλωσε την υποψηφιότητά του για πρόεδρος. Έχει δε απευθύνει πρόσκληση σε όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς. Δεν είναι γνωστό πόσοι έχουν ανταποκριθεί μέχρι σήμερα, ωστόσο εννιά βουλευτές του ΚΚΓ έχουν δηλώσει τη στήριξή τους – οι πέντε από αυτούς είναι συνεργαζόμενοι και οι τέσσερις μέλη του ΚΚΓ. Με απόφασή του το ΚΚΓ έχει αναστείλει την κομματική τους για το διάστημα μέχρι τις εκλογές.
Ο Φαμπιέν Ρουσέλ είναι ο υποψήφιος του ΚΚΓ για τις προεδρικές εκλογές, καθώς έλαβε το 72% των ψήφων σε σχετική εσωκομματική διαδικασία. Παρά το γεγονός ότι το ΚΚΓ είναι υπέρ των συνεργασιών, όπως συνέβη και με το Νέο Λαϊκό Μέτωπο στις εκλογές του 2024, το κόμμα κατέρχεται αυτόνομα στις εκλογές αυτές, αφού το 2012 και το 2017 η υποστήριξη του Μελανσόν αποδείχτηκε ετεροβαρής. Επισημαίνεται ότι το ΚΚΓ ρίχνει το βάρος του κυρίως στους κοινωνικούς αγώνες, γεγονός όμως που δεν δίνει απάντηση στο πρόβλημα των προεδρικών εκλογών.
Τούτων δοθέντων, για την κατάσταση στον χώρο της ευρύτερης Αριστεράς αποκτούν νόημα οι επισημάνσεις του περιοδικού Regard, φίλα προσκείμενου στον Ζαν Λικ Μελανσόν, κάτω από τον τίτλο «Ο σεχταρισμός και η παρενόχληση, οι βασικές αιτίες της ήττας». Στην πλευρά Μελανσόν καταλογίζεται μια μάλλον επιθετική στάση: απέναντι στον Ραφαέλ Γκλικσμάν, τον οποίο ανάγκασε να φύγει από την τελευταία μεγάλη διαδήλωση, απέναντι στον Φαμπιέν Ρουσέλ, τον Φρανσουά Ρουφέν αλλά και τον δήμαρχο του Παρισιού Εμανουέλ Γκρεκουάρ, τους οποίους έχει αποδοκιμάσει κατά καιρούς στο πλαίσιο διάφορων εκδηλώσεων.
Τέλος, να σημειωθεί πως ο Ζαν Λικ Μελανσόν και ο εκπρόσωπος Τύπου της Ανυπότακτης Γαλλίας παρουσίασαν έναν αντι-προϋπολογισμό με πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία και απόψεις για την οικονομία, την οικονομική και την κοινωνική πολιτική, που αναμένεται να συζητηθούν.
Πηγή – Εποχή










