Thursday, 29 October 2026
Λευκωσία 19°
Cyprus

Υπόθεση “Κομμωτή”: Απορρίφθηκε το αίτημα επανεκδίκασης για τον φόνο της Iulia Oboroc και της μικρής Βικτώριας

Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε ομόφωνα στις 29 Οκτωβρίου 2026 το αίτημα του ισοβίτη Θεόδωρου Θεοφάνους για επανεκδίκαση της υπόθεσής του, κρίνοντας ότι η μεταγενέστερη ανάκληση ή ανασκευή μαρτυρίας που είχε ήδη αξιολογηθεί κατά την…

29 October 2026 · 16:21

      

Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε ομόφωνα στις 29 Οκτωβρίου 2026 το αίτημα του ισοβίτη Θεόδωρου Θεοφάνους για επανεκδίκαση της υπόθεσής του, κρίνοντας ότι η μεταγενέστερη ανάκληση ή ανασκευή μαρτυρίας που είχε ήδη αξιολογηθεί κατά την αρχική δίκη δεν συνιστά νέο στοιχείο ή γεγονός που να δικαιολογεί την ενεργοποίηση της σχετικής νομοθετικής πρόνοιας.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Νομικής Υπηρεσίας, πρόκειται για την πρώτη υπόθεση που εξετάστηκε βάσει της νέας νομοθεσίας, η οποία επιτρέπει, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, την επανεκδίκαση ποινικής υπόθεσης στη βάση νέων στοιχείων ή γεγονότων.

Ο Θεοφάνους καταδικάστηκε στις 31 Οκτωβρίου 2012 από το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Πάφου για τον εκ προμελέτης φόνο της 24χρονης Iulia Oboroc, την ανθρωποκτονία της τρίχρονης Βικτώριας Ποζίδου, καθώς και για αδικήματα που αφορούσαν την κατοχή πυροβόλου όπλου, φυσιγγίων και εκρηκτικών υλών. Η καταδίκη του επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στις 6 Απριλίου 2015.

Ο αιτητής προσέφυγε στο Ανώτατο επικαλούμενος το άρθρο 9(3)(δ) των περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμων, υποστηρίζοντας ότι στοιχεία που προέκυψαν μετά την καταδίκη του δημιουργούν θεμελιώδεις αμφιβολίες για την ορθότητά της.

Ειδικότερα, επικαλέστηκε ένορκη δήλωση του μάρτυρα κατηγορίας Γεώργιου Σαχμπάζοβ, ημερομηνίας 1ης Ιουνίου 2020, στην οποία ο τελευταίος φέρεται να ανακάλεσε την προηγούμενη μαρτυρία του, υποστηρίζοντας ότι είχε καταθέσει ψευδώς και ότι δεν βρισκόταν στη σκηνή των εγκλημάτων.

Παράλληλα, ο Θεοφάνους παρουσίασε δηλώσεις και ένορκες μαρτυρίες τρίτων προσώπων, σύμφωνα με τις οποίες ο δεύτερος μάρτυρας κατηγορίας, Αντώνης Προκοπίου Κίτας, φέρεται να είχε παραδεχθεί ότι ο Θεοφάνους δεν ήταν ο δράστης και ότι η μαρτυρία του περί ομολογίας του αιτητή ήταν ψευδής. Προβλήθηκαν, επίσης, ισχυρισμοί ότι η Αστυνομία είχε καθοδηγήσει τον συγκεκριμένο μάρτυρα να καταθέσει εναντίον του.

Με βάση τα πιο πάνω, ο αιτητής υποστήριξε ότι κλονίζεται το αποδεικτικό θεμέλιο της καταδίκης του και ζήτησε την επανεκδίκαση της υπόθεσης ή, λόγω της μακράς κράτησής του, την αθώωσή του.

Από την πλευρά του, ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας υποστήριξε ότι τα στοιχεία που προσκομίστηκαν δεν δικαιολογούσαν την ενεργοποίηση της συγκεκριμένης νομοθετικής πρόνοιας.

Εξετάζοντας την αίτηση, το Ανώτατο υπογράμμισε τον εξαιρετικό χαρακτήρα της εξουσίας επανεκδίκασης ποινικής υπόθεσης, επισημαίνοντας ότι αυτή πρέπει να συνυπάρχει με τη θεμελιώδη αρχή της τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων.

Όπως διευκρινίζεται στην απόφαση, το άρθρο 9(3)(δ) επιτρέπει την επανεκδίκαση όταν υπάρχουν νέα στοιχεία ή γεγονότα που ενδέχεται να ανατρέψουν, εν όλω ή εν μέρει, την καταδικαστική απόφαση. Η διαδικασία, ωστόσο, δεν αποσκοπεί στην επανεξέταση της ορθότητας της αρχικής απόφασης με βάση το αποδεικτικό υλικό που είχε ήδη παρουσιαστεί κατά τη δίκη.

Αναφερόμενο στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το Ανώτατο σημείωσε ότι ως νέα στοιχεία μπορούν να θεωρηθούν τόσο γεγονότα που υπήρχαν κατά την αρχική δίκη, αλλά παρέμειναν άγνωστα και αποκαλύφθηκαν αργότερα, όσο και γεγονότα που προέκυψαν μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας.

Ως παραδείγματα αναφέρθηκαν η αποκάλυψη του πραγματικού δράστη, η εμφάνιση κρίσιμου αυτόπτη μάρτυρα και η ανεύρεση γενετικού υλικού που συνδέεται με την υπόθεση.

Ωστόσο, το Δικαστήριο έκρινε ότι η μεταγενέστερη ανάκληση ή ανασκευή μαρτυρίας που είχε ήδη δοθεί και αξιολογηθεί κατά την αρχική δίκη δεν εμπίπτει στην έννοια του «νέου στοιχείου ή γεγονότος» που προβλέπει ο νόμος.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, η αντίθετη ερμηνεία θα μετέτρεπε την εξαιρετική αυτή διαδικασία σε μηχανισμό επαναξιολόγησης της μαρτυρίας και της αποδεικτικής κρίσης στην οποία στηρίχθηκε η καταδικαστική απόφαση, υπονομεύοντας την ασφάλεια δικαίου και την τελεσιδικία.

Το Ανώτατο κατέληξε ότι η αίτηση ήταν αβάσιμη και την απέρριψε ομόφωνα. Δεν εξέδωσε διαταγή για έξοδα, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της αίτησης και το γεγονός ότι ο αιτητής εκτίει ποινή ισόβιας φυλάκισης.

Την υπόθεση χειρίστηκαν εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας οι Ανώτεροι Δικηγόροι της Δημοκρατίας Νίνος Κέκκος και Ανδρέας Χατζηκύρου.

Πηγή – Διάλογος

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ

Στήριξε την ανεξάρτητη ενημέρωση

Επίλεξε τη συνδρομή που προτιμάς. Η ασφαλής πληρωμή ολοκληρώνεται μέσω Stripe.