Φυλάκια, βία, ατιμωρησία: Η ανατομία των αρπαγών γης από Ισραηλινούς εποίκους

Μπέιτα, κατεχόμενη Δυτική Όχθη – Η περίοδος συγκομιδής της ελιάς είναι παραδοσιακά μια εποχή που οι παλαιστινιακές οικογένειες συγκεντρώνονται στους ελαιώνες τους, μαζεύουν ελιές και μαγειρεύουν πάνω σε ανοιχτές φωτιές.

Αλλά όταν ο Μούσα Μπάνι Σάμσα και ο 17χρονος γιος του, ο οποίος ζήτησε να μην κατονομαστεί, έφτασαν στη γη του στη Μπέιτα, νοτιοανατολικά της Ναμπλούς, τα άλση ήταν άδεια.

Το πρωί της 14ης Οκτωβρίου, αφού έφτασαν, μια ομάδα μασκοφόρων Ισραηλινών ανδρών τους περικύκλωσε. Κρατούσαν πιστόλια, μαχαίρια, σωλήνες, ξύλα και ένα σφυρί, δήλωσε η Shamsa . Μόνο τα μάτια τους ήταν ορατά.

«Κάποια στιγμή, δεχόμουν τον ξυλοδαρμό για τον γιο μου, και κάποια άλλη στιγμή, ο γιος μου δεχόταν τον ξυλοδαρμό για μένα», είπε. «Φοβόμουν ότι θα τον σκότωναν, θα τον σκότωναν νεκρό, επειδή αυτό έχει συμβεί πολύ συχνά».

Σήκωσε το πουκάμισό του για να δείξει τους μώλωπες και τις πληγές από μαχαίρι που ακόμα επουλώνονταν. Το ξύλο διήρκεσε τουλάχιστον 20 λεπτά μέχρι που αυτός και ο γιος του έμειναν ξαπλωμένοι στο έδαφος. Η Σάμσα αιμορραγούσε και έχασε τις αισθήσεις της.

«Νόμιζαν ότι ήμασταν νεκροί, γι’ αυτό μας άφησαν», είπε.

Ο Σάμσα είπε ότι οι επιτιθέμενοι προέρχονταν από ένα ισραηλινό φυλάκιο στον παρακείμενο λόφο. Τρεις ημέρες μετά την επίθεση, ο γιος του δεν μπορούσε ακόμα να μιλήσει από το σοκ.

Η βία των εποίκων στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη αυξάνεται απότομα.

Από την 1η Σεπτεμβρίου, το Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων των Ηνωμένων Εθνών κατέγραψε περισσότερες από 200 επιθέσεις εναντίον Παλαιστινίων αγροτών, περισσότερες από τον συνολικό αριθμό παρόμοιων επιθέσεων για ολόκληρη την περσινή σεζόν.

Με περισσότερους ξυλοδαρμούς, εμπρηστικές επιθέσεις και κλοπές ζώων, «οι άνθρωποι φοβούνται», είπε η Σάμσα, «με κάθε έννοια της λέξης».

Συμμερίζεται αυτόν τον φόβο, αλλά αρνείται να εγκαταλείψει τη γη του.

Οι αγρότες έχουν προσαρμόσει τις συνήθειές τους.

Η συγκομιδή ξεκινά νωρίτερα, στις 5 π.μ. Οι άνθρωποι μπλοκάρουν τους δρόμους με πέτρες για να επιβραδύνουν τους πλησιάζοντες εποίκους και μαζεύουν με τη σειρά τους ελιές και παρακολουθούν από τις στέγες με κιάλια.

Όταν πλησιάζουν οι έποικοι, οι οικογένειες τρέπονται σε φυγή. Κάποιες επιστρέφουν τη νύχτα για να συλλέξουν χρήματα με το φως του τηλεφώνου.

Αλλά αυτές οι προφυλάξεις προσφέρουν ελάχιστη προστασία. Στα κοντινά χωριά, είπε η Σάμσα, οι έποικοι περιμένουν μέχρι να τελειώσουν οι αγρότες το μάζεμα πριν κλέψουν τη σοδειά και τον εξοπλισμό τους.

«Έρχονται και παίρνουν τις ελιές τους και τις χτυπούν, και παίρνουν επίσης τα χαλάκια που τοποθετούν κάτω από τις ελιές», είπε. «Κάθε φορά που τα παρατάμε λίγο, παίρνουν λίγο περισσότερο. Δεν θέλουν να μας δώσουν ασφάλεια».

Πώς ένα φυλάκιο ριζώνει

Στο επίκεντρο της επέκτασης των ισραηλινών οικισμών βρίσκονται φυλάκια, τα οποία συχνά ξεκινούν με κάτι περισσότερο από μια σημαία, μια σκηνή ή ένα μαντρί σε παλαιστινιακή γη. Εγκατεστημένα κοντά σε παλαιστινιακά χωριά, μπορούν να επεκταθούν για να ελέγχουν τα γύρω χωράφια και τις βοσκοτόπους.

Από τη βεράντα του, ο Χαλίλ Ταφακτζί, χαρτογράφος και ειδικός σε θέματα συνόρων και οικισμών, έδειξε έναν λόφο όπου ισραηλινές σημαίες κυμάτιζαν πάνω από παλαιστινιακά σπίτια.

Περιέγραψε τα φυλάκια ως «τα απολιθώματα των μητρικών οικισμών».

Τοποθετημένα ανάμεσα σε υπάρχοντες ισραηλινούς οικισμούς, βοηθούν στη σύνδεσή τους και στην επέκταση του ισραηλινού ελέγχου «στη μεγαλύτερη δυνατή έκταση γης με τον μικρότερο αριθμό κατοίκων», δήλωσε ο Tafakji .

Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, όλοι οι ισραηλινοί οικισμοί στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη είναι παράνομοι. Τα φυλάκια είναι επίσης παράνομα σύμφωνα με την ισραηλινή νομοθεσία μέχρι να εγκριθούν από την κυβέρνηση, ωστόσο πολλά λαμβάνουν κρατική υποστήριξη ακόμη και πριν από την επίσημη αναγνώριση.

«Το κράτος στηρίζει τους εποίκους, υποστηρίζοντάς τους οικονομικά, ηθικά, πολιτικά, στρατιωτικά και σε κάθε λεπτομέρεια», δήλωσε ο Ταφακτζί.

Το 2024, οι έποικοι ίδρυσαν 62 νέα φυλάκια, υποστηριζόμενα από 75 εκατομμύρια σέκελ (20 εκατομμύρια δολάρια) σε κρατική χρηματοδότηση. Συνολικά, η κυβέρνηση έχει διοχετεύσει τουλάχιστον 100 εκατομμύρια σέκελ (30 εκατομμύρια δολάρια) σε φυλάκια και αγροκτήματα για εξοπλισμό ασφαλείας και υποδομές, συμπεριλαμβανομένων δρόμων, οχημάτων, drones, καμερών και ηλεκτρικών πυλών, σύμφωνα με την Peace Now, μια ισραηλινή ΜΚΟ. Η κυβέρνηση νομιμοποιεί επίσης αναδρομικά τα φυλάκια.

Τον Μάρτιο, το υπουργικό συμβούλιο ασφαλείας του Ισραήλ ενέκρινε 34 νέους οικισμούς , συμπεριλαμβανομένων 10 υφιστάμενων φυλακίων. Τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι η απόφαση προβλέπει υποδομές ύδρευσης και ηλεκτρικής ενέργειας πριν από την τελική έγκριση του σχεδιασμού.

Στην Μπέιτα, ένα παρόμοιο μοτίβο εκτυλίσσεται. Το Ισραήλ ενέκρινε το φυλάκιο Εβιάταρ, το οποίο ιδρύθηκε για πρώτη φορά το 2013, ως οικισμό το 2024. Έκτοτε, σύμφωνα με τους κατοίκους, έχουν αναδυθεί γύρω του τρία μικρότερα φυλάκια.

Ο Ραμπί αλ-Σαράφα, κάτοικος της Μπέιτα που ζει στην άκρη του χωριού, είπε ότι οι έποικοι αρχικά αντλούν ρεύμα από γραμμές κοντά στο χωριό προτού επεκταθούν επίσημα οι υποδομές σε αυτούς.

«Αν υπάρχει καλώδιο ρεύματος κοντά στο χωριό, μπορεί απλώς να το κλέψουν, κανένα πρόβλημα», είπε. «Αν τους κοπεί, δεν έχουν κανένα πρόβλημα. Η εταιρεία ηλεκτρισμού έρχεται και τους το επεκτείνει».

Καθώς αυξάνεται ο αριθμός των φυλακίων, αυξάνονται και οι απειλές βίας και βίας για την απομάκρυνση παλαιστινιακών οικογενειών από τη γη τους.

«Η πολιτική που ακολουθούν είναι μια πολιτική αργής παράδοσης», είπε ο αλ-Σαράφα για τους εποίκους.

Τον Μάρτιο, 10 μασκοφόροι άνδρες οπλισμένοι με ξύλα, μαχαίρια και τσεκούρια επιτέθηκαν σε μια οικογένεια και απείλησαν να σκοτώσουν τα μέλη της αν δεν έφευγαν, είπε. Η οικογένεια τράπηκε σε φυγή. Ένα άλλο σπίτι άδειασε τον Ιούνιο και από τις αρχές Οκτωβρίου, οι έποικοι έχουν στοχεύσει ένα τρίτο, διακόπτοντας την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και νερού.

«Το συγκρίνουμε με μια σειρά από κομπολόγια που διαλύονται», είπε ο αλ-Σαράφα.

Καμία προστασία, καμία προσφυγή

Οι Παλαιστίνιοι δήλωσαν ότι δεν έχουν πού να στραφούν .

Ο ισραηλινός στρατός προστατεύει τους εποίκους και οι Παλαιστίνιοι σπάνια μπορούν να βρουν προσφυγή μέσω του νομικού συστήματος.

Όταν οι κάτοικοι προσπαθούν να υπερασπιστούν τα σπίτια τους, οι έποικοι «φέρνουν αμέσως τον στρατό εναντίον τους», είπε ο αλ-Σαράφα. «Μερικές φορές ο στρατός γνωρίζει ότι υπάρχει επίθεση, αλλά δεν θέλει να παρέμβει μέχρι να τελειώσει η επίθεση».

Το ειδησεογραφικό μέσο επικοινώνησε με τον ισραηλινό στρατό για σχόλια, αλλά δεν έχει λάβει ακόμη απάντηση.

Ο νόμος χρησιμοποιείται επίσης για να κατασχεθεί η ίδια η γη.

Το Ισραήλ βασίζεται σε ένα συνονθύλευμα οθωμανικών, βρετανικών και ιορδανικών νόμων παράλληλα με τις δικές του στρατιωτικές διαταγές για την κατάληψη παλαιστινιακών εδαφών. Σύμφωνα με έναν νόμο της οθωμανικής εποχής, η γη που έμεινε ακαλλιέργητη για αρκετά χρόνια μπορεί να διεκδικηθεί από το κράτος. Το Ισραήλ χρησιμοποιεί αυτή τη διάταξη για να κηρύξει περιοχές «κρατική γη», όπου ο Ταφακτζί είπε ότι έχουν ιδρυθεί πολλοί οικισμοί.

Άλλες εκτάσεις κατασχέθηκαν μέσω στρατιωτικών διαταγών ή απαλλοτριώθηκαν για «δημόσιους σκοπούς».

«Δημεύουν τις γαίες μας για να ιδρύσουν ένα άλλο κράτος και να μας εκδιώξουν. Αυτή είναι μια διαδικασία ξεριζωμού και αντικατάστασης», δήλωσε ο Ταφακτζί.

Παλαιστίνιοι με επίσημους τίτλους ιδιοκτησίας έχουν κατά καιρούς κερδίσει σε ισραηλινά δικαστήρια. Αλλά ακόμα και τότε, «ο στρατιωτικός κυβερνήτης έρχεται και το μετατρέπει σε στρατιωτική ζώνη», είπε ο Ταφακτζί.

Στην Μπέιτα, η Σάμσα φοβάται ότι αν η βία αναγκάσει τους αγρότες να εγκαταλείψουν τους ελαιώνες τους, το Ισραήλ θα μπορούσε τελικά να τους διεκδικήσει ως κρατική ιδιοκτησία.

Κράτησε μια σκηνή στη γη του για περίπου έξι χρόνια για να απολαμβάνει χρόνο με φίλους και συγγενείς, αλλά οι έποικοι την κατεδάφισαν.

«Αν εγκαταλείψω [τη γη] για μερικά χρόνια, θα μπορούσαν να κόψουν τα δέντρα και να το χρησιμοποιήσουν αυτό για να πουν ότι η γη ανήκει στο κράτος», είπε.

Εν τω μεταξύ, οι ποινικές καταγγελίες σπάνια οδηγούν πουθενά. Από τις αστυνομικές έρευνες για βία κατά των εποίκων που παρακολουθούνται από την ισραηλινή ομάδα υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Yesh Din από το 2005 έως το 2023, το 94% έκλεισαν χωρίς απαγγελία κατηγορητηρίου .

«Σε ποιον υποτίθεται ότι πρέπει να παραπονεθούμε; Σε αυτόν που σας καταπιέζει;» ρώτησε η Σάμσα.

Πηγή – Al Jazeera

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy