Το 14χρονο αγόρι που νίκησε τον θάνατο. Και η πατέντα του ενός δολαρίου που άλλαξε την Ιατρική

Στο Γενικό Νοσοκομείο του Τορόντο, ένας έφηβος ξαπλώνει εξαντλημένος σε ένα κρεβάτι. Ο Λέοναρντ Τόμπσον είναι 14 ετών και ζυγίζει περίπου 29 κιλά.

Ο διαβήτης τον οδηγεί σε μια αργή, αμείλικτη εξάντληση: η δίαιτα που εφαρμόζουν οι γιατροί περιορίζει τόσο δραστικά την τροφή του, ώστε να κρατά για λίγο τη νόσο υπό έλεγχο, καταδικάζοντάς τον ταυτόχρονα στην πείνα.

Είμαστε στο έτος 1922. Δεν υπάρχει θεραπεία που να μπορεί να ανακόψει την πορεία του διαβήτη τύπου 1. Για τα παιδιά που νοσούν, οι γιατροί έχουν ελάχιστα μέσα και οι οικογένειες ελάχιστες ελπίδες. Ο Λέοναρντ βρίσκεται κοντά στον θάνατο όταν οι γιατροί αποφασίζουν να δοκιμάσουν πάνω του ένα πειραματικό εκχύλισμα από πάγκρεας ζώων.

Η πρώτη ένεση δεν είναι η λύση που περιμένουν. Το σάκχαρο στο αίμα του μειώνεται, αλλά όχι αρκετά, ενώ οι προσμίξεις του σκευάσματος προκαλούν απόστημα στο σημείο της ένεσης. Η δοκιμή σταματά. Η ιδέα, όμως, δεν εγκαταλείπεται.

Δώδεκα ημέρες αργότερα, ο βιοχημικός Τζέιμς Κόλιπ έχει ετοιμάσει ένα καθαρότερο και ισχυρότερο εκχύλισμα. Η δεύτερη προσπάθεια αποδίδει: μέσα σε μία ημέρα το σάκχαρο του Λέοναρντ πέφτει σε φυσιολογικά επίπεδα και η κατάστασή του παρουσιάζει άμεση βελτίωση. Για πρώτη φορά, η νόσος που μέχρι τότε στένευε ασταμάτητα τον δρόμο προς τον θάνατο μπορεί να αντιμετωπιστεί.

Η ιδέα που γεννιέται μέσα σε μια νύχτα

Η διαδρομή προς εκείνο το νοσοκομειακό δωμάτιο ξεκινά από τον Φρέντερικ Μπάντινγκ, έναν νεαρό χειρουργό με περιορισμένη ερευνητική εμπειρία. Το φθινόπωρο του 1920, διαβάζει για τον ρόλο του παγκρέατος στον διαβήτη και διατυπώνει μια υπόθεση: αν οι ερευνητές καταφέρουν να απομονώσουν μια ουσία από το πάγκρεας, ίσως μπορέσουν να ελέγξουν την ασθένεια.

Τον Μάιο του 1921, στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, ο Μπάντινγκ ξεκινά τις δοκιμές μαζί με τον φοιτητή ιατρικής Τσαρλς Μπεστ. Ο καθηγητής Τζον Μακλέοντ τούς παραχωρεί εργαστηριακό χώρο και αναλαμβάνει την επιστημονική επίβλεψη. Λίγους μήνες αργότερα, ο Κόλιπ προστίθεται στην ομάδα, αναλαμβάνοντας το κρίσιμο έργο της καθαρότερης παρασκευής του εκχυλίσματος.

Οι επιστήμονες δουλεύουν με πάγκρεας ζώων και δοκιμάζουν τις παρασκευές τους, πρώτα σε πειραματόζωα και έπειτα σε ασθενείς. Η πρόοδος δεν είναι ευθύγραμμη. Κάθε βήμα φέρνει νέα προβλήματα: το εκχύλισμα πρέπει να είναι αρκετά ισχυρό για να έχει αποτέλεσμα, αλλά και αρκετά καθαρό ώστε να μπορεί να χορηγηθεί με ασφάλεια σε άνθρωπο.

Η πρώτη ένεση στον Λέοναρντ Τόμπσον δείχνει πόσο μεγάλη παραμένει η απόσταση ανάμεσα σε μια υπόθεση και σε μια θεραπεία. Η δεύτερη αποδεικνύει ότι αυτή η απόσταση μπορεί να καλυφθεί — και μετατρέπει το εργαστήριο σε σημείο εκκίνησης μιας νέας εποχής για την ιατρική.

Η θεραπεία πρέπει να φτάσει έξω από το εργαστήριο

Η ανακάλυψη δεν αρκεί από μόνη της. Για να σωθούν ασθενείς πέρα από τους λίγους που βρίσκονται κοντά στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο, η ινσουλίνη πρέπει να παραχθεί σε μεγάλες ποσότητες και με σταθερή ποιότητα. Το Τορόντο δεν διαθέτει την παραγωγική δυνατότητα για να καλύψει τη ζήτηση, ενώ οι αιτήσεις για θεραπεία πολλαπλασιάζονται καθώς η είδηση για τα πρώτα αποτελέσματα διαδίδεται.

Εδώ μπαίνει στην ιστορία η αμερικανική φαρμακευτική εταιρεία Eli Lilly, η πρώτη που προσφέρεται να βοηθήσει στην ανάπτυξη της παραγωγής. Η συνεργασία με το πανεπιστήμιο δίνει την απαιτούμενη βιομηχανική κλίμακα, ενώ τα εργαστήρια του Τορόντο συνεχίζουν να συμμετέχουν στη βελτίωση και στον έλεγχο του προϊόντος. Η ινσουλίνη αρχίζει να φτάνει σε περισσότερους ασθενείς, αλλά η παραγωγή παραμένει δύσκολη και η ζήτηση ξεπερνά τις δυνατότητες των πρώτων εργαστηρίων.

Η θεραπεία αλλάζει μέσα σε λίγα χρόνια την καθημερινότητα ανθρώπων που έως τότε αντιμετωπίζουν τον διαβήτη ως θανατική καταδίκη. Ο Λέοναρντ ζει άλλα 13 χρόνια με ινσουλίνη. Πεθαίνει το 1935, σε ηλικία 27 ετών, από επιπλοκές του διαβήτη. Η ινσουλίνη δεν τον θεραπεύει οριστικά· του δίνει, όμως, χρόνια ζωής που διαφορετικά δεν θα είχε.

Το δίπλωμα του ενός δολαρίου

Το 1923, οι Μπάντινγκ, Μπεστ και Κόλιπ εκχωρούν στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο τα δικαιώματα για την παρασκευή του εκχυλίσματος, έναντι ενός δολαρίου ο καθένας. Η απόφαση δεν σημαίνει ότι η ινσουλίνη γίνεται δωρεάν ούτε ότι εξαφανίζονται τα εμπορικά συμφέροντα γύρω από την παραγωγή της. Αντανακλά, όμως, την προσπάθεια της ομάδας και του πανεπιστημίου να εμποδίσουν την ιδιοποίηση της μεθόδου από έναν μόνο ιδιώτη και να διατηρήσουν ανοιχτό τον δρόμο για την παραγωγή της από περισσότερους φορείς.

Η ιστορία συχνά συμπυκνώνει αυτή την επιλογή σε μια φράση που αποδίδεται στον Μπάντινγκ: «Η ινσουλίνη ανήκει στον κόσμο».

Τα έγγραφα καταγράφουν την ίδια την πράξη: οι τρεις ερευνητές μεταβιβάζουν τα δικαιώματα στο πανεπιστήμιο για ένα συμβολικό τίμημα, ενώ η παραγωγή περνά από το μικρό εργαστήριο στη φαρμακευτική βιομηχανία.

Η ανακάλυψη αποδίδεται σε μια ομάδα τεσσάρων επιστημόνων: τον Μπάντινγκ, τον Μπεστ, τον Κόλιπ και τον Μακλέοντ. Το 1923, το Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής απονέμεται στους Μπάντινγκ και Μακλέοντ· ο Μπάντινγκ μοιράζεται το χρηματικό μέρος του βραβείου με τον Μπεστ, ενώ ο Μακλέοντ μοιράζεται το δικό του με τον Κόλιπ.

Μια επέτειος με αφετηρία τα γενέθλια του Μπάντινγκ

Η 14η Νοεμβρίου είναι τα γενέθλια του Φρέντερικ Μπάντινγκ, ο οποίος γεννιέται το 1891. Η ημερομηνία επιλέγεται για την Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη, που καθιερώνεται το 1991 από τη Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και αναγνωρίζεται επίσημα από τα Ηνωμένα Έθνη το 2006.

Η επέτειος δεν αφορά μόνο μια επιστημονική ανακάλυψη. Αφηγείται πώς μια ιδέα περνά από ένα πανεπιστημιακό εργαστήριο σε ένα νοσοκομειακό κρεβάτι και από εκεί σε μια οργανωμένη βιομηχανική παραγωγή, μεταμορφώνοντας μια ασθένεια που σκότωνε παιδιά σε μια χρόνια πάθηση με δυνατότητα αντιμετώπισης.

Στο κέντρο της ιστορίας μένει ο Λέοναρντ Τόμπσον: ένα παιδί 29 κιλών, μια πρώτη δοκιμή που αποτυγχάνει και μια δεύτερη που αλλάζει την πορεία του. Γύρω του, τέσσερις επιστήμονες, ένα πανεπιστήμιο και μια φαρμακευτική εταιρεία επιχειρούν να λύσουν ένα πρόβλημα που η ιατρική θεωρεί έως τότε ανυπέρβλητο.

Το ένα δολάριο της πατέντας δεν είναι η τιμή της ινσουλίνης. Είναι το συμβολικό τίμημα με το οποίο οι ερευνητές παραχωρούν τον έλεγχο της μεθόδου που μπορεί να κρατήσει ζωντανούς εκατομμύρια ανθρώπους.

Πηγή – Cyprus Times (https: naftemporiki.gr)

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy

ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ Ή
ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΣΑΣ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣΕΛΚΥΣΤΙΚΑ ΠΑΚΕΤΑ ΓΙΑ 3 - 6 - 12 ΜΗΝΕΣinfo@aftoforo.com | www.aftoforo.com