Το Πολυτεχνείο γιορτάζει και δέχεται επισκέψεις

Μαριάννα Τζιαντζή

Στόχος του μπλοκ της εξουσίας είναι το τριήμερο να συρρικνωθεί, να αποστειρωθεί, να αφυδατωθεί, και ο φυσικός του χώρος να τεθεί υπό αυστηρό έλεγχο. Για να μη γεννηθούν, να μην αντηχήσουν τα τραγούδια και τα συνθήματα που θα εκφράζουν, με σύγχρονους όρους, το τρίπτυχο «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία».

Ακόμα και τη δεκαετία του ’60, σε εφημερίδες επαρχιακών πόλεων, παραμονές της γιορτής κάποιου αγίου, δημοσιεύονταν πληρωμένες καταχωρίσεις που έλεγαν: «Την ημέρα του Αγίου Τάδε, ο κύριος Δείνα δεν εορτάζει ούτε δέχεται επισκέψεις». Η γραπτή προειδοποίηση ήταν απαραίτητη γιατί τότε δεν χρειαζόταν να προηγηθεί τηλεφώνημα ώστε να πραγματοποιηθεί μια επίσκεψη για μια ονομαστική εορτή – εξάλλου λίγα σπίτια είχαν τηλέφωνο. Το σπίτι που γιόρταζε είχε αναμμένα όλα τα φώτα και η εξώπορτα παρέμενε ανοιχτή, σαν να ’λεγε «κοπιάστε». Σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά, δεν χρειάζεται να τα περιγράψουμε.

Εδώ και πολύ καιρό η κυβέρνηση, κάποιες πρυτανικές αρχές, η αστυνομία και οι κρυφοί σύμμαχοί της, συμμορίες και σκοτεινοί μηχανισμοί, στέλνουν το μήνυμα: «Φέτος το Πολυτεχνείο δεν εορτάζει ούτε δέχεται επισκέψεις». Δεν το λένε με αυτά ακριβώς τα λόγια, αλλά το μήνυμα είναι σαφές: ο τριήμερος εορτασμός και η πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία ανήκουν στο παρελθόν. Τώρα πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά: να κάνουμε πάρτι για τον κάθετο διάδρομο, να δοξάσουμε την ισραηλινής προέλευσης Ασπίδα του Αχιλλέα στη στρατιωτική παρέλαση, να προσκυνήσουμε τη φρεγάτα Belharra «Κίμων» που για λίγες μέρες έγινε αξιοθέατο στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, να πανηγυρίσουμε για τις μειώσεις τιμών σε 994 κωδικούς στα σούπερ μάρκετ, να νιώσουμε περήφανοι ατενίζοντας το τερατώδες τοτέμ στο Ελληνικό.

Στα μάτια της εξουσίας, το Πολυτεχνείο παραμένει αγκάθι. Όχι μόνο η μνήμη της εξέγερσης του Νοέμβρη του ’73, αλλά ο ίδιος ο χώρος του ΕΜΠ ως εκπαιδευτικό «φυσικό κατάστημα», ως τόπος υπεράσπισης της δημοκρατίας, της ελευθερίας, της εθνικής ανεξαρτησίας – όσο αναχρονιστικές και αν επιδιώκεται να φανούν αυτές οι έννοιες. Σήμερα όλες οι σχολές του ΕΜΠ έχουν μεταφερθεί στην Πανεπιστημιούπολη του Ζωγράφου πλην της Αρχιτεκτονικής, και τούτο επειδή οι όροι του κληροδοτήματος του ιστορικού κτιρίου είναι δεσμευτικοί, αποκλείοντας οποιαδήποτε άλλη χρήση πλην της εκπαιδευτικής. Έτσι ναυάγησαν οι ευσεβείς πόθοι για επέκταση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου στο «Κάτω Πολυτεχνείο». Ωστόσο, δεν έχει εγκαταλειφθεί το σχέδιο να μετατραπεί το Κτίριο Γκίνη, ένα κτίσμα στην πίσω πλευρά του συγκροτήματος, σε συνεδριακό κέντρο και «κόμβο» υψηλής τεχνολογίας.

Καθώς η πύλη που στις κολόνες της γράφτηκαν λέξεις που καίνε («Έξω αι ΗΠΑ», «Έξω το ΝΑΤΟ»), δεν γίνεται να κατεδαφιστεί, καταβάλλεται προσπάθεια να κατεδαφιστεί ό,τι έχει σχέση με την ιστορική μνήμη. Στόχος είναι το τριήμερο να συρρικνωθεί, να αποστειρωθεί, να αφυδατωθεί, και ο φυσικός του χώρος να τεθεί υπό αυστηρό έλεγχο. Οι εκδηλώσεις συλλογικού χαρακτήρα επιχειρείται είτε να απαγορευτούν (δηλαδή να μην τους χορηγηθεί χώρος για τη διεξαγωγή τους) είτε να αναβληθούν για μετά τις 17 Νοέμβρη. Από επίσημα χείλη προτάθηκε η είσοδος στο Πολυτεχνείο να επιτρέπεται μόνο για κατάθεση στεφανιών, καθώς και ο αποκλεισμός ενός μεγάλου μέρους του προαύλιου χώρου του συγκροτήματος, περίπου σαν τις λαμαρίνες που έχουν φράξει την πλατεία Εξαρχείων.

Αρωγός των κυβερνητικών σχεδίων για υποβάθμιση της επετείου του Πολυτεχνείου έρχεται η «φαιά πανούκλα» του φασισμού

Ακόμα δεν ξέρουμε πόσοι από τους ευσεβείς πόθους του αντιδραστικού μπλοκ θα υλοποιηθούν. Όμως ήδη αυτούς τους πόθους εξυπηρετούν η παραπομπή φοιτητών στο Πειθαρχικό, οι επανειλημμένες παραβιάσεις του πανεπιστημιακού ασύλου από τα ΜΑΤ, όπως και η πρόσφατη επιδρομή δεκάδων κουκουλοφόρων στη Σχολή Μαθηματικών ή η φασιστική επίθεση σε βάρος της 15χρονης κνίτισσας μαθήτριας στην Πάτρα: τα φίδια ξυπνήσανε ξανά – και δεν είναι αόρατα, δεν κρύβονται κάτω από τα λιθάρια. Ορατό είναι και το χέρι που τα ταΐζει, το κυβερνητικό χέρι του αυταρχισμού, της καταστολής, της πολεμοκαπηλείας. Αρωγός των κυβερνητικών σχεδίων έρχεται η «φαιά πανούκλα» του φασισμού που σουλατσάρει ανενόχλητη στο διαδίκτυο, ψαρεύει νεανικές ψυχές και στρατολογεί ψηφιακά τάγματα εφόδου, χαράζει τον αγκυλωτό σταυρό στα θρανία του σχολείου, μαχαιρώνει μετανάστες και αντιφασίστες, οργανώνει φονικές επιθέσεις και δημόσιες συναθροίσεις όπως αυτή του Κασιδιάρη στη Θεσσαλονίκη.

Υπό περιορισμό δεν βρίσκεται ο τριήμερος εορτασμός της επετείου του Πολυτεχνείου. Αυτό που επιχειρείται να ξεχαστεί δεν είναι τόσο η δολοφονική βία της χούντας όσο η ομορφιά του Νοέμβρη του ’73, το ανυπότακτο βλέμμα του. Να ξεχαστούν τα τραγούδια και τα συνθήματα που δονούσαν τους νέους εκείνων των χρόνων. Κυρίως να μη γεννηθούν, να μην αντηχήσουν τα τραγούδια και τα συνθήματα που θα εκφράζουν, με σύγχρονους όρους, το τρίπτυχο «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία». Δεν χρειάζονται τανκς για να τσακίσουν ξανά την πύλη του Πολυτεχνείου, την πύλη προς την τιμή, την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του λαού. Η ανασφάλεια, ο φόβος, ο εξουθενωτικός αγώνας για επιβίωση, οι ιδιωτικοποιήσεις των πάντων, η προετοιμασία για πόλεμο είναι εξίσου αποτελεσματικά όπλα στα χέρια της εγχώριας και ξένης αντίδρασης – και αυτά πρέπει να τσακιστούν.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 7-8 Νοεμβρίου 

Πηγή – Prin

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy