GreeceΤι θέλει η αλεπού (Αλέξης Τσίπρας) στο …παζάρι, της Όλγας Μοσχοχωρότου
Όπου παζάρι, η ελληνική συστημική πολιτική ζωή.Παρότι η γνωστή φράση σημαίνει ότι ο ένοχος ή αυτός που έχει λερωμένη τη φωλιά του αποφεύγει τα μέρη με πολυκοσμία (όπως ένα παζάρι), γιατί εκεί είναι εύκολο…
15 November 2026 · 10:08
Όπου παζάρι, η ελληνική συστημική πολιτική ζωή.Παρότι η γνωστή φράση σημαίνει ότι ο ένοχος ή αυτός που έχει λερωμένη τη φωλιά του αποφεύγει τα μέρη με πολυκοσμία (όπως ένα παζάρι), γιατί εκεί είναι εύκολο να τον αναγνωρίσουν, να τον πιάσουν ή να αποκαλυφθεί η δράση του, οι Έλληνες πολιτικοί θεωρούν ότι έχουν το ακαταδίωκτο.Δεν ξεφεύγει βέβαια από το σωρό ο Αλέξης Τσίπρας με την «ολική επαναφορά του».Και διερωτάται κανείς αν «με αλεπουδίστικες πονηριές κατακτιέται η θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης».Γιατί όχι; Χωρίς ουσιαστικό λαϊκό κίνημα, χωρίς ουσιαστική αντισυστημική αριστερή και κομμουνιστική αντιπολίτευση, όλα να τα περιμένει κανείς.Ας δούμε όμως το συνολικό πολιτικό τοπίο όπως έχει δημιουργηθεί μετά το φοβερό rebranding του Αλέξη Τσίπρα, όπου rebranding λέξη που εμφανίσθηκε στην επικοινωνία τελευταία και σημαίνει ανασχεδιασμός – επαναπροσδιορισμός ταυτότητας. Είναι η στρατηγική διαδικασία κατά την οποία μια επιχείρηση ή ένα προϊόν αλλάζει σημαντικά την εικόνα, το μήνυμα, τη στρατηγική ή ακόμα και το όνομά του, προκειμένου να επανασυστηθεί στο κοινό (σύμφωνα με τη Wikipedia)!Ναι, αυτό έκανε ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος και αποτελεί το θέμα αυτού του άρθρου. Ο μοναδικός πολιτικός που έχει καταγράψει η πολιτική βιβλιογραφία, ο οποίος έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να απαξιώσει το κόμμα κατά τον χρόνο που ήταν ακόμα εν ενεργεία ηγέτης του, ώστε αφού το αποδομήσει και ξεχαρβαλώσει, να επιστρέψει ο ίδιος ως δήθεν σωτήρας, με ένα νέο προσωπικό πολιτικό οικοδόμημα από τα υλικά της κατεδάφισης.Θα μείνει ως τεράστιο ερωτηματικό στην πολιτική ιστορία του τόπου, πώς ένας ηγέτης ιστορικού κόμματος της ριζοσπαστικής αριστεράς που υπήρξε με αυτό το κόμμα και πρωθυπουργός, διαθέτει τέτοιο κυνισμό ώστε να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο.Εκτελεστής ου ΣύριζαΠολιτικά μία εξήγηση μπορεί να σταθεί. Ο πρώην ηγέτης του Σύριζα ανέλαβε για λογαριασμό της ελληνικής και Ευρωπαϊκής αστικής τάξης αλλά και τον Αμερικανικό καθώς και Ισραηλινό παράγοντα, την εξαφάνιση από τον πολιτικό χάρτη ενός κόμματος, με αριστερά και αντισυστημικά χαρακτηριστικά, που για μια κρίσιμη περίοδο, έθεσε σε κίνδυνο όλο το σύστημα των ανωτέρω στην Ελλάδα, δημιουργώντας αντίστοιχα πανευρωπαϊκά αντανακλαστικά.Διαθέτει επίσης το θράσος να θεωρεί ότι ο λαός και μάλιστα οι δημοκρατικοί πολίτες, έχουν μνήμη χρυσόψαρου.Επειδή όπως φαίνεται όμως πρωτίστως ο ίδιος, κατά την επιστροφή του στην Ιθάκη, έφαγε τελικά τους λωτούς, να του θυμίσουμε εμείς κάποια γεγονότα που μοιάζει να τα έχει περάσει στη λήθη.Ο Σύριζα με όσο αριστερό πρόσημο άντεχε η πολιτικοοικονομική κατάσταση στην Ελλάδα τότε και ιδίως με ρίζες στην κομμουνιστική Αριστερά, έλαβε στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 ποσοστό 36,34%, γεγονός πρωτοφανές καθ’ όλη την κοινοβουλευτική ιστορία του τόπου και ανέλαβε την Κυβέρνηση.Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 και μετά το στραπάτσο της υπογραφής του Τρίτου Μνημονίου, ο ελληνικός λαός, έκανε την καρδιά του πέτρα και αφενός μεν θέλοντας να απομακρύνει τη δεξιά και το ΠΑΣΟΚ από την πιθανότητα της διακυβέρνησης, αφετέρου δε, θεωρώντας ακόμα το κόμμα του και τον ίδιο ως αριστερό, άρα φιλολαϊκό και αδιάφθορο, υπερψήφισε και πάλι το κόμμα του, δίνοντάς του το ποσοστό του 35,46%!Ακόμα και στις εκλογές του 2019, μετά από 4 χρόνια σκληρής εφαρμογής του Γ’ Μνημονίου, με την ψήφιση των πιο δεξιών νομοθετικών προνοήσεων, συνέχισε να υπερψηφίζει το ΣΥΡΙΖΑ, δίνοντας του ένα καθόλου ευκαταφρόνητο 31,53%.Και όμως ο Αλέξης Τσίπρας μετέφρασε αυτό το ποσοστό ως αποδοκιμασία του λαού στο αριστερό προφίλ του κόμματός του!Έκανε ό,τι πέρναγε και δεν πέρναγε από το χέρι του, για να απαλλαγεί από κάθε δέσμευση, κάθε εσωτερικό έλεγχο, εκβίασε τους συντρόφους του, έδιωξε ό,τι τον ενοχλούσε, πλησίασε ό,τι περιφέρεται πέριξ του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, ανεξάρτητα ποιο ρόλο είχε παίξει τα μνημονιακά χρόνια, κάλεσε σε κεντροδεξιά συσπείρωση και παρακάλεσε κάποιους χαμένους στο διάστημα κεντρώου προφίλ ψηφοφόρους να προσέλθουν στο κόμμα του. Ταυτόχρονα κατάργησε ουσιαστικά κομματικά όργανα, προκάλεσε συσπειρώσεις και αντισυσπειρώσεις και κάνοντας ανάλογη κεντροδεξιά αντιπολίτευση, όχι απλά light αλλά «με μηδέν (0) λιπαρά», οδήγησε το κόμμα του (με προσωπική του ευθύνη) στις εκλογές του 2023 να βουλιάξει στο 20,07%.Πολιτικός πατέρας του άσχετου ΚασσελάκηΣτις δε επαναληπτικές εκλογές ένα μήνα μετά (στις 25 Ιουνίου 2023), κατάφερε να διώξει κι άλλους ψηφοφόρους, για να τερματίσει με ένα 17,83% και να διατηρήσει όμως τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Η επομένη ενέργειά του δεν ήταν να σαλπίσει έναν γόνιμο, ελεύθερο και με δημοκρατικά συντεταγμένο τρόπο διάλογο προκειμένου να αναδειχτούν οι λόγοι της πτώσης και η αναγκαία ανασυγκρότηση μέσω ενός τίμιου και αριστερού ήθους συνέδριο, αλλά να δηλώσει ότι αποχωρεί από τη θέση του Προέδρου του κόμματος. Στις δε εκλογές ανάδειξης νέου Προέδρου, πριμοδότησε τον Στέφανο Κασσελάκη, έναν άσχετο, ανεγκέφαλο τύπο, ο οποίος δεν είχε καμία σχέση με την πολιτική, πόσο μάλλον την αριστερά, αλλά και τη γλώσσα και την Ιστορία του τόπου. Μεγαλύτερο εξευτελισμό θεσμών, ανθρώπων αλλά και της Ιστορίας αυτού του πολυσυλλεκτικού πολιτικού κόμματος, δεν θα μπορούσε να φανταστεί κανείς. Ποιος και γιατί προώθησε σε τέτοια θέση, στη θέση του Προέδρου του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έναν αμερικανοτραφέντα επιχειρηματία και μάλιστα κατώτερο και του τελευταίου δεξιού πολιτευτή του Δημοκρατικού κόμματος των ΗΠΑ και με ειδικές σχέσεις με μια σειρά εφοπλιστών
Πηγή – KOMMON









