Οι εντιμότατοι «φίλοι» ινδάλματα του Φειδία Παναγιώτου

Η καταδίκη του Βρετανού κωμικού και διαδικτυακού σχολιαστή Ράσελ Μπραντ για βιασμό και τρεις σεξουαλικές επιθέσεις φέρνει ξανά στο προσκήνιο τις δημόσιες σχέσεις που καλλιέργησε ο ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου με δύο εξαιρετικά αμφιλεγόμενες προσωπικότητες. Σήμερα αναμένεται η επιβολή της ποινής στον Ράσελ Μπραντ.

Ο Μπραντ και ο Άντριου Τέιτ είχαν φιλοξενήσει τον Φειδία στα podcast τους, με τον «είμαι μικρός και μαθαίνω» να μην κρύβει την περηφάνεια του, για την τιμή που του έκαναν αντιμετωπίζοντας αυτές τις επαφές ως σημαντικές ευκαιρίες προβολής. Μάλιστα, στην περίπτωση του Τέιτ, είχε ταξιδέψει ειδικά στη Ρουμανία, γνωρίζοντας ότι ο οικοδεσπότης βρισκόταν ήδη αντιμέτωπος με σοβαρές ποινικές υποθέσεις.

Ο Μπραντ ήδη κρίθηκε ένοχος από βρετανικό δικαστήριο, ενώ ο Τέιτ αντιμετωπίζει δεκάδες ποινικές κατηγορίες, για σοβαρότατα ποινικά αδικήματα και πολύ δύσκολα θα αποφύγει το κελί.

Κοινός παρονομαστής είναι η επιλογή του δικού μας ευρωβουλευτή να προσφέρει δημόσιο βήμα και πολιτική αξιοπιστία σε ανθρώπους που είχαν ήδη βρεθεί στο επίκεντρο σοβαρών καταγγελιών για τη συμπεριφορά τους απέναντι σε γυναίκες.

Ο βιαστής και ο ευρωβουλευτής

Την περασμένη Πέμπτη, το δικαστήριο Southwark Crown Court του Λονδίνου έκρινε ένοχο τον 51χρονο Ράσελ Μπραντ για έναν βιασμό και τρεις σεξουαλικές επιθέσεις σε βάρος τεσσάρων γυναικών.
Η ετυμηγορία εκδόθηκε μετά από δίκη τεσσάρων εβδομάδων. Τα αδικήματα για τα οποία καταδικάστηκε διαπράχθηκαν μεταξύ 2004 και 2009, όταν ο Μπραντ απολάμβανε την δημοφιλία του ως κωμικός, τηλεοπτικός παρουσιαστής και ηθοποιός.
Ο ίδιος αρνήθηκε τις κατηγορίες και υποστήριξε ότι οι σεξουαλικές του επαφές ήταν συναινετικές. Οι ένορκοι τον αθώωσαν για δύο άλλες κατηγορίες βιασμού και μία απόπειρα άσεμνης επίθεσης, αλλά τον έκριναν ένοχο για τέσσερα εγκλήματα.
Η ποινή του θα ανακοινωθεί σήμερα.

Η βρετανική αστυνομία ανακοίνωσε ότι για τη συγκεκριμένη υπόθεση εξετάστηκαν περισσότεροι από 100 μάρτυρες και περίπου 1.400 τεκμήρια. Παράλληλα, υπάρχουν ακόμη δύο καταγγελίες βιασμού για τις οποίες συνεχίζεται η διερεύνηση.
Η συνάντηση του Φειδία Παναγιώτου με τον Μπραντ έγινε τον Αύγουστο του 2024, δύο περίπου μήνες μετά την εκλογή του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Φαίνεται πως αποτελούσε προτεραιότητα η συνάντηση με έναν διάσημο βιαστή.
Ο Μπράντ τον είχε προσκαλέσει στο podcast «Stay Free with Russell Brand». Οι δυο τους φωτογραφήθηκαν και αντάλλαξαν θερμές αγκαλιές, ενώ ο Φειδίας, με υπερηφάνεια, αναδημοσίευσε στιγμιότυπα της συνάντησης.

Στην παρουσίαση της εκπομπής του, ο Μπραντ μίλησε με ενθουσιασμό για τον Φειδία, παρουσιάζοντάς τον ως πολιτική προσωπικότητα, που είχε καταφέρει να εισέλθει σε έναν από τους ισχυρότερους ευρωπαϊκούς θεσμούς χάρη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η προβολή όμως ήταν αμοιβαία. Ο Μπραντ αξιοποιούσε έναν ευρωβουλευτή ως συνομιλητή, ενώ ο Φειδίας εμφανιζόταν δίπλα σε μια διεθνώς γνωστή προσωπικότητα με εκατομμύρια διαδικτυακούς ακολούθους. Δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής κανενός πως όταν έγινε αυτή η συνάντηση, τον Αύγουστο του 2024, οι καταγγελίες εναντίον του Μπραντ ήταν ήδη γνωστές.

Από τον Σεπτέμβριο του 2023, οι εφημερίδες The Times και The Sunday Times, μαζί με την εκπομπή Dispatches του Channel 4, είχαν αποκαλύψει μαρτυρίες γυναικών που τον κατηγορούσαν για βιασμό και σεξουαλικές επιθέσεις.
Ο Φειδίας επέλεξε να εμφανιστεί στο podcast χωρίς να δείχνει πως τον ενδιαφέρουν οι καταγγελίες που είχαν γίνει από πολλές γυναίκες κατά του Μπράντ. Το ενδιαφέρον ήταν στα στα likes.

Στη Ρουμανία για τον Άντριου Τέιτ

Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση με τον Άντριου Τέιτ.
Τον Δεκέμβριο του 2024, ο Φειδίας ταξίδεψε στο Βουκουρέστι για να συμμετάσχει σε πολύωρο podcast με τον Άντριου και τον αδελφό του, Τρίσταν Τέιτ.

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε ενώ οι δύο αδελφοί αντιμετώπιζαν ήδη σοβαρές ποινικές διαδικασίες για σεξουαλικά αδικήματα απάτες και εμπορία ανθρώπων.

Ο ίδιος ο Φειδίας παραδέχθηκε στην αρχή της συζήτησης ότι πολλοί τον είχαν συμβουλεύσει να μην πραγματοποιήσει τη συνάντηση. Εκείνος όμως επέλεξε να προχωρήσει, επικαλούμενος την ελευθερία έκφρασης και τη δημοκρατία, ενώ εμφανίστηκε μεσ’ την τρελή χαρά για τη συμμετοχή του. Το podcast εξελίχθηκε σε μια πολύωρη συζήτηση με έντονη αντιευρωπαϊκή ρητορική, αμφισβήτηση των ευρωπαϊκών θεσμών και φιλορωσικές αναφορές στον πόλεμο στην Ουκρανία.

Ο Φειδίας υιοθέτησε και ενίσχυσε τις απόψεις του Τέιτ περί έλλειψης πραγματικής δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ παράλληλα ξέπλυνε και τη Ρωσία για την εισβολή στην Ουκρανία. Το σημαντικότερο, ωστόσο, για τη συγκεκριμένη υπόθεση ήταν η προσπάθεια του Άντριου Τέιτ να αξιοποιήσει τη θεσμική ιδιότητα ενός ευρωβουλευτή.
Κατά τη συζήτηση, ο Τέιτ ζήτησε από τον Φειδία να θέσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητήματα σχετικά με τους χειρισμούς των αρχών στην ποινική έρευνα εναντίον του.
Ο ευρωβουλευτής άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο υποβολής γενικότερων ερωτήσεων στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα.

Ο Φειδίας, επέλεξε να συμμετάσχει σε ένα podcast στo οποίo οι ποινικές περιπέτειες του Τέιτ παρουσιάζονταν ως μέρος μιας ευρύτερης σύγκρουσής του με το πολιτικό και δικαστικό σύστημα. Αντισυστημικοί και οι δύο γαρ!

Οι 42 κατηγορίες εναντίον του Τέιτ

Από τότε, οι ποινικές υποθέσεις για τον του Άντριου Τέιτ επιβαρύνθηκαν ακόμη περισσότερο.
Φέτος στις 19 Ιουλίου, η βρετανική Εισαγγελία ανακοίνωσε την απαγγελία νέων κατηγοριών εναντίον του ίδιου και του αδελφού του, μετά από αστυνομικές έρευνες.
Ο Άντριου Τέιτ αντιμετωπίζει πλέον συνολικά 42 κατηγορίες στη Βρετανία.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται δέκα κατηγορίες βιασμού, αδικήματα που σχετίζονται με εμπορία ανθρώπων, σωματικές επιθέσεις, καθώς και καταγγελλόμενα αδικήματα σχετικά με άσεμνες εικόνες ανηλίκων και ακραίο πορνογραφικό υλικό.

Οι νέες κατηγορίες προστέθηκαν στις προηγούμενες, ενώ οι βρετανικές αρχές αναφέρθηκαν συνολικά σε επτά φερόμενα θύματα στην υπόθεση των δύο αδελφών.
Στις 18 Ιουλίου, οι Άντριου και Τρίσταν Τέιτ συνελήφθησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο πλαίσιο της βρετανικής διαδικασίας έκδοσης τους.
Αμερικανικό ομοσπονδιακό δικαστήριο απέρριψε τον Σεπτέμβριο το αίτημά τους να αφεθούν ελεύθεροι όσο εκκρεμεί η διαδικασία έκδοσης, ενώ παράλληλα, οι ρουμανικές αρχές έχουν προχωρήσει σε δικές τους ποινικές διαδικασίες.

Μίσος για την Ευρώπη, λατρεία για τον Πούτιν

Οι σχέσεις του Φειδία Παναγιώτου με τον Ράσελ Μπραντ και τον Άντριου Τέιτ δεν περιορίζονται στην κοινή τους δραστηριότητα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Υπάρχει και πολιτική σύγκλιση που αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς και οι τρεις έχουν αμφισβητήσει έντονα τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και έχουν διατυπώσει απόψεις για τη Ρωσία και τον πόλεμο στην Ουκρανία οι οποίες ταυτίζονται με βασικά επιχειρήματα που χρησιμοποιεί το Κρεμλίνο.

Ο Φειδίας έχει επανειλημμένα επικρίνει την ευρωπαϊκή πολιτική έναντι της Ρωσίας, αμφισβητώντας τις κυρώσεις, την αποστολή στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία και την αποτελεσματικότητα των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενώ έχει καταψηφίσει και ψήφισμα για τα ουκρανόπουλα που έχουν απαχθεί από τις ρωσικές δυνάμεις εισβολής. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι επιδιώκει την ειρήνη μέσω του διαλόγου, ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζει την ρωσική εισβολή, μεταφέρει το βάρος της συζήτησης από τις ευθύνες της Μόσχας σε δήθεν ευθύνες της Δύσης.

Ιδιαίτερα αποκαλυπτική ήταν η συζήτησή του με τον Άντριου Τέιτ τον Δεκέμβριο του 2024.
Στο podcast διατυπώθηκε η άποψη ότι το ΝΑΤΟ προκάλεσε τη Ρωσία με την επέκτασή του προς ανατολάς και ότι η επιδίωξη ένταξης της Ουκρανίας στη Συμμαχία οδήγησε στον πόλεμο. Ο Τέιτ υποστήριξε ότι ουσιαστικά το ΝΑΤΟ ξεκίνησε τη σύγκρουση, ενώ στη συζήτηση ο Φειδίας εμφανίζεται να συμφωνεί με τη θεωρία της δυτικής πρόκλησης.
Πρόκειται για έναν από τους βασικούς ισχυρισμούς με τους οποίους ο Βλαντίμιρ Πούτιν επιχειρεί να δικαιολογήσει την εισβολή του 2022. Η πραγματικότητα όμως είναι πως η Ρωσία ήταν εκείνη που εισέβαλε στην Ουκρανία, ενώ είχε ήδη προσαρτήσει παράνομα την Κριμαία από το 2014.

Ο Τέιτ δεν περιορίστηκε στην κριτική προς το ΝΑΤΟ. Παρουσίασε τη Ρωσία ως παράδειγμα χώρας στην οποία λαμβάνονται γρήγορα αποφάσεις, σε αντίθεση με την Ευρώπη, όπου κατά την άποψή του κυριαρχούν η γραφειοκρατία και η πολιτική αδυναμία.
Έφτασε μάλιστα να επικαλεστεί την αποτελεσματικότητα του Πούτιν, περιγράφοντας ένα σύστημα στο οποίο οι εντολές του ηγέτη εφαρμόζονται χωρίς τις καθυστερήσεις που προκαλούν οι δημοκρατικές διαδικασίες.

Ανάλογες απόψεις για τη σύγκρουση στην Ουκρανία έχει διατυπώσει και ο Ράσελ Μπραντ.
Τον Φεβρουάριο του 2024, σχολιάζοντας τη συνέντευξη του Πούτιν στον Αμερικανό δημοσιογράφο Τάκερ Κάρλσον, ο Μπραντ αμφισβήτησε κατά πόσο ο Ρώσος πρόεδρος είχε επεκτατικές βλέψεις εναντίον άλλων χωρών του ΝΑΤΟ. Παράλληλα, παρουσίασε τον τερματισμό της δυτικής στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία ως διέξοδο για τον τερματισμό του πολέμου.

Επικαλέστηκε μάλιστα τις τοποθετήσεις του Πούτιν, σύμφωνα με τις οποίες η διακοπή του εξοπλισμού της Ουκρανίας θα μπορούσε να οδηγήσει γρήγορα σε ειρήνη.
Η επιχειρηματολογία αυτή παραβλέπει ότι η διακοπή της στρατιωτικής βοήθειας, χωρίς αντίστοιχη αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων, θα άφηνε την Ουκρανία περισσότερο εκτεθειμένη στις απαιτήσεις της Μόσχας. Τις ίδιες απόψεις έχει εκφράσει πολλές φορές και ο Φειδίας.

Ο Μπραντ έχει επίσης επιτεθεί προσωπικά στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, χαρακτηρίζοντας τις ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης ως εργαλεία λογοκρισίας και αυταρχικού ελέγχου. Τι σύμπτωση; Τα ίδια λέει και ο Φειδίας.
Αυτή είναι άλλη μια χαρακτηριστική σύγκλιση με τον Φειδία, ο οποίος έχει καταγγείλει από το βήμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τις απαγορεύσεις ρωσικών μέσων ενημέρωσης, υποστηρίζοντας ότι περιορίζουν την ελευθερία της έκφρασης στην Ευρώπη.
Η διαφορά ανάμεσα στην κριτική μιας ευρωπαϊκής πολιτικής και στην αναπαραγωγή της επιχειρηματολογίας του Κρεμλίνου έχει ιδιαίτερη σημασία, ειδικά όταν πρόκειται για εκλεγμένο ευρωβουλευτή.

Από τα podcast στη Μόσχα

Οι επιλογές του Φειδία δεν έμειναν μόνο στις διαδικτυακές συζητήσεις, καθώς πέρυσι τον Μάΐο ταξίδεψε στη Μόσχα μαζί με άλλους ευρωβουλευτές, όπου συναντήθηκε με τον πρόεδρο της ρωσικής Κρατικής Δούμας, Βιατσεσλάβ Βολόντιν, και άλλους Ρώσους αξιωματούχους, οι οποίοι βρίσκονται υπό καθεστώς κυρώσεων από την ΕΕ.
Η επίσκεψη συνέπεσε (και όχι τυχαία) χρονικά με τους εορτασμούς της 9ης Μαΐου για τη νίκη επί της ναζιστικής Γερμανίας, αν και ο Φειδίας δήλωσε ότι δεν συμμετείχε στις εορταστικές εκδηλώσεις.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διευκρίνισε ότι η επίσκεψη δεν είχε επίσημο χαρακτήρα και ότι οι ευρωβουλευτές ενήργησαν με προσωπική τους πρωτοβουλία. Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης διαφώνησε δημόσια με την επιλογή του, χαρακτηρίζοντας την επίσκεψη λάθος.

Μία μέρα νωρίτερα, ο Φειδίας είχε προβεί σε άλλη πρόκληση με τη στάση του σε ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που ζητούσε την επιστροφή των παιδιών από την Ουκρανία τα οποία απήχθησαν και μεταφέρθηκαν παράνομα στη Ρωσία. Αρχικά καταγράφηκε να ψηφίζει εναντίον του ψηφίσματος, ενώ στη συνέχεια η ψήφος του εμφανίστηκε ως αποχή.
Σε μεταγενέστερη συνέντευξή του, όταν ρωτήθηκε για τα παιδιά που έχουν μεταφερθεί στη Ρωσία, υποστήριξε ότι ορισμένα ενδεχομένως να είναι ευτυχισμένα εκεί και να θέλουν να παραμείνουν!
«Διέφυγε» μάλλον της προσοχής του Φειδία, ότι ο βίαιος εκτοπισμός και η μεταφορά παιδιών από κατεχόμενα ουκρανικά εδάφη αποτελεί αντικείμενο διεθνούς ποινικής διερεύνησης και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο έχει εκδώσει ένταλμα σύλληψης του Βλαντιμίρ Πούτιν.

Οι δημόσιες παρεμβάσεις, Φειδία, Μπραντ και Τέιτ, ταυτίζονται στην υπονόμευση της ΕΕ και των θεσμών της, στην καταγγελία της δήθεν «δυτικής λογοκρισίας» και στην παρουσίαση των επιλογών του ΝΑΤΟ ως βασικού παράγοντα που οδήγησε στον πόλεμο, αγνοώντας πως τον πόλεμο τον ξεκίνησε και τον συντηρεί η Ρωσία.

Δεν χρειάζεται να υπάρχει απόδειξη συντονισμού με τη Μόσχα για να διαπιστώσει κανείς ότι τέτοιες τοποθετήσεις εξυπηρετούν μόνο το ρωσικό προπαγανδιστικό αφήγημα.
Όταν ένας Κύπριος ευρωβουλευτής επιλέγει να προβάλλει αυτές τις απόψεις δίπλα σε δύο ανθρώπους που έχουν απασχολήσει τη δικαιοσύνη για σοβαρότατα εγκλήματα, το ζήτημα ξεπερνά κατά πολύ το περιεχόμενο ενός ακόμη επιτυχημένου podcast.
Νυν υπέρ πάντων η δημοσιότητα

Ο Φειδίας Παναγιώτου έχει χτίσει τη δημόσια παρουσία του πάνω στην ιδέα ότι συνομιλεί με όλους, ακόμη και με εκείνους που προκαλούν έντονες αντιδράσεις.
Πρόκειται για μια επιλογή που μπορεί να υπερασπιστεί κανείς στο όνομα της ελευθερίας του λόγου. Άλλωστε, ένας δημοσιογράφος δεν χρειάζεται να συμφωνεί με τους συνομιλητές του για να τους πάρει συνέντευξη… Μόνο που ο Φειδίας δεν είναι δημοσιογράφος.
Υπάρχει όμως μια ουσιαστική διαφορά ανάμεσα σε μια απαιτητική συνέντευξη, κατά την οποία τίθενται δύσκολες ερωτήσεις, και σε μια φιλική διαδικτυακή εμφάνιση που προσφέρει μόνο προβολή.

Στις συναντήσεις του με τον Μπραντ και τον Τέιτ, ο Φειδίας δεν εμφανίστηκε ως κάποιος που επιχειρούσε να ελέγξει τις σοβαρές καταγγελίες που είχαν ήδη δημοσιοποιηθεί.
Αντιθέτως, η δημόσια εικόνα των συναντήσεων ήταν εκείνη μιας ευχάριστης συζήτησης μεταξύ γνωστών διαδικτυακών φίλων, με κοινό ενδιαφέρον για την πολιτική, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την αμφισβήτηση των δυτικών θεσμών.
Από τη στιγμή όμως που ο Φειδίας κατέλαβε μία από τις έξι έδρες της Κύπρου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οι επιλογές του έχουν αποκτήσει διαφορετική βαρύτητα.
Ο ίδιος διατηρεί το δικαίωμα να επιλέγει τους συνομιλητές του και διατηρεί επίσης το δικαίωμα να αμφισβητεί τις κυβερνήσεις, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οποιονδήποτε άλλο θεσμό.

Αλλά η ιδιότητα του ευρωβουλευτή συνοδεύεται από ευθύνη για τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιείται το κύρος του αξιώματος.
Η προβολή που προσφέρει ένας εκλεγμένος εκπρόσωπος σε έναν influencer με εκατομμύρια ακολούθους έχει πολιτική βαρύτητα. Πολύ περισσότερο όταν ο τελευταίος χρησιμοποιεί τη δημόσια παρουσία του για να αμφισβητεί τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και να παρουσιάζεται ως θύμα διώξεων. Για να το πούμε απλά, στις συναντήσεις αυτές υπήρξε κανονικό ξέπλυμα.

Απαραίτητη όμως είναι και η δημόσια συζήτηση για το πού τελειώνει η αναζήτηση περισσότερων προβολών και πού αρχίζει η ευθύνη ενός πολιτικού που εκπροσωπεί την Κύπρο στην Ευρώπη.

Γιατί οι διαδικτυακοί ακόλουθοι μπορούν να χαρίζουν εκατομμύρια θεάσεις, αλλά δεν αποτελούν πιστοποιητικό πολιτικής κρίσης. Και η δημοτικότητα, όσο μεγάλη κι αν είναι, δεν απαλλάσσει κανέναν από την υποχρέωση να εξηγεί τις επιλογές του.

Πηγή – Cyprus Times

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy