Διαδηλώσεις στη Γαλλία, ο Μακρόν στη Σελίν Ντιόν και η Αγγελική Ηλιάδη να μας εξηγεί τι είναι «φυσιολογικό»

Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποια ηλικία στην οποία σταματάς να ενθουσιάζεσαι όταν βλέπεις μπολ να επιπλέουν στο νερό και να συγκρούονται μεταξύ τους παράγοντας ήχους, αλλά προφανώς δεν την έχω φτάσει ακόμα.

Αυτή την εβδομάδα πήγα στην Onassis Mandra για το clinamen | Céleste Boursier-Mougenot: εκατοντάδες λευκά πορσελάνινα μπολ επιπλέουν σε τρεις κυκλικές πισίνες και, καθώς το νερό τα μετακινεί και εκείνα συναντιούνται μεταξύ τους, δημιουργούν έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο ήχο.

Η εγκατάσταση έχει παρουσιαστεί σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα στο εξωτερικό και η αλήθεια είναι ότι έχει κάτι οριακά υπνωτιστικό. Στην Αθήνα πλάκα είχε. Θα μπορούσε να είναι και χαλαρωτικό.

Αλλά τρεις μικρές πισινούλες είναι λίγο ξενερουά.

Συγγνώμη, Onassis Mandra. Εγώ λέω να το πάμε στο κανάλι στο ΚΠΙΣΝ ή, ακόμα καλύτερα, συντριβάνι Ομόνοιας. Να γίνει σωστά η δουλειά. Να ακούγονται τα μπολ μέχρι τη Σταδίου.

Από τις πισίνες της Onassis Mandra στις… πισίνες του αεροδρομίου Χίου

Και μιας και μιλάμε για νερό σε μέρη όπου πήγαμε για άλλον λόγο, πάμε σε μια εγκατάσταση που δεν ήταν installation. Η ανακαινισμένη αίθουσα επιβατών στο αεροδρόμιο της Χίου, που είχε παραδοθεί πριν από περίπου ενάμιση χρόνο, με την πρόσφατη νεροποντή άρχισε να μπάζει νερά από την οροφή.

Και δεν μιλάμε για μια μικρή διαρροή σε κάποια γωνία. Εργαζόμενοι με κουβάδες και σφουγγαρίστρες, μηχανήματα σκεπασμένα με σακούλες σκουπιδιών και επιβάτες με ανοιχτές ομπρέλες μέσα στο αεροδρόμιο.

Να ρωτήσω; Θα ρωτήσω. Πώς γίνεται μια αίθουσα που ανακαινίστηκε τόσο πρόσφατα να παρουσιάζει αυτή την εικόνα με την πρώτη μεγάλη κακοκαιρία;

Προφανώς, μια έντονη νεροποντή μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα ακόμη και σε μια σύγχρονη υποδομή. Αλλά όταν το νερό περνά από την οροφή σε τέτοια έκταση ώστε εργαζόμενοι να τρέχουν να προστατεύσουν τον εξοπλισμό και επιβάτες να ανοίγουν ομπρέλες σε κλειστό χώρο, μάλλον δικαιούμαστε να ρωτήσουμε τι ακριβώς δεν λειτούργησε όπως θα έπρεπε.

Και επειδή το Internet έχει έναν μαγικό τρόπο να βρίσκει χιούμορ ακόμη και όταν γύρω όλα μπάζουν νερά, στην Αττάλεια της Τουρκίας ένα ξενοδοχείο πλημμύριζε και ένας πιανίστας αποφάσισε να συνοδεύσει την κατάσταση παίζοντας μουσική από τον Τιτανικό.

Επικό; Ναι. Ελαφρώς ανησυχητικά κυριολεκτικό; Επίσης ναι.

Η Γαλλία στους δρόμους, ο Μακρόν στη Σελίν Ντιόν

Και μιας και πιάσαμε Σελίν Ντιόν, πάμε στη Γαλλία. Ενώ η χώρα βρίσκεται εδώ και ημέρες σε κοινωνικό αναβρασμό, με διαδηλώσεις, επεισόδια και μεγάλη ένταση στους δρόμους, ο Εμανουέλ Μακρόν και η Μπριζίτ Μακρόν εθεάθησαν την Παρασκευή το βράδυ στη συναυλία της Σελίν Ντιόν στο Παρίσι.

Δεν έχω κάτι με την επιλογή της τραγουδίστριας, δεν θα άλλαζε κάτι αν πήγαιναν στην Imany. Απλά όταν ο Πρόεδρος της Γαλλίας επιλέγει να παρευρεθεί σε μια συναυλία ενώ η χώρα καίγεται, ας πούμε ότι το μήνυμα που περνάει η εμφάνισή του είναι

Και την επόμενη ημέρα η κατάσταση κλιμακώθηκε ακόμη περισσότερο.

Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους σε ολόκληρη τη Γαλλία. Οι κινητοποιήσεις είχαν ξεκινήσει από μαθητές που διαμαρτύρονταν για τις συνθήκες στη δημόσια εκπαίδευση και εξελίχθηκαν σε ένα πολύ ευρύτερο κύμα δυσαρέσκειας για το κόστος ζωής, τους μισθούς, τις συντάξεις και την κατάσταση των δημόσιων υπηρεσιών.

Και μετά ήρθαν οι εικόνες που κάνουν πάντα περισσότερο θόρυβο.

Φωτιές. Συγκρούσεις με την αστυνομία. Λεηλασίες σούπερ μάρκετ και καταστημάτων. Στο Παρίσι λεηλατήθηκαν ακόμη και καταστήματα μεγάλων οίκων μόδας, ενώ στη Λιμόζ παραδόθηκε στις φλόγες το ιστορικό δημαρχείο της πόλης.

Από όλα τα βίντεο, όμως, στάθηκα σε ένα.

Μια νεαρή γυναίκα στέκεται μπροστά σε κουκουλοφόρους που λεηλατούν ένα σούπερ μάρκετ.

«Γιατί το κάνετε αυτό;» Και ξανά: «Δεν είναι αυτός ο σκοπός μας».

Εκείνοι την παραμερίζουν και συνεχίζουν. Και αυτή η φράση είναι ίσως η πιο σημαντική εικόνα από όσα συνέβησαν στη Γαλλία.

Γιατί μπορείς ταυτόχρονα να πιστεύεις δύο πράγματα. Ότι οι διεκδικήσεις εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων είναι πραγματικές και αξίζουν να ακουστούν. Και ότι το να σπας μια βιτρίνα για να φύγεις με μια τσάντα ή να αδειάζεις ένα σούπερ μάρκετ δεν υπηρετεί καμία από αυτές.

Δεν είναι πρωτόγνωρο σε μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις να εμφανίζονται άνθρωποι που εκμεταλλεύονται το χάος για έναν εντελώς διαφορετικό σκοπό. Και τότε συμβαίνει κάτι πολύ βολικό: οι εικόνες της βίας αρχίζουν να καταπίνουν την αιτία που έβγαλε όλους τους υπόλοιπους στον δρόμο.

Η συζήτηση μετακινείται στις συλλήψεις, στην αστυνόμευση, στους «ταραξίες». Και κάπου ανάμεσα στις σπασμένες βιτρίνες, στις φωτιές και στις εικόνες που κάνουν τον γύρο του κόσμου κινδυνεύει να χαθεί το σημαντικότερο: γιατί βγήκαν εξαρχής όλοι αυτοί οι άνθρωποι στον δρόμο.

Το πλιάτσικο δεν ακυρώνει το δίκαιο ενός αιτήματος. Και το δίκαιο ενός αιτήματος δεν κάνει το πλιάτσικο διαμαρτυρία.

Οι Γάλλοι έχουν μια αξιοθαύμαστη παράδοση στο να βγαίνουν στον δρόμο όταν θεωρούν ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Το δύσκολο είναι να μη χαθεί μέσα στις φωτιές αυτό για το οποίο βγήκαν.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Σε άλλα νέα, η Αγγελική Ηλιάδη αποφάσισε να μας εξηγήσει τι είναι «φυσιολογικό»

Σε άλλα νέα, το ομοφοβικό παραλήρημα που κανείς δεν ζήτησε αυτή την εβδομάδα ήρθε από την Αγγελική Ηλιάδη. Σε βίντεό της δήλωσε ότι οικογένεια με δύο άνδρες ή δύο γυναίκες «δεν είναι νορμάλ, δεν είναι φυσιολογικό» και ότι οι γονείς πρέπει να μαθαίνουν στα παιδιά τους ποια είναι η «σωστή οικογένεια».

Έχω ένα προβληματάκι κάθε φορά που κάποιος χρησιμοποιεί τη λέξη «φυσιολογικό» για να περιγράψει οικογένειες. Γιατί μια οικογένεια δεν περνάει τεστ κανονικότητας.

Υπάρχουν παιδιά που μεγαλώνουν με δύο γονείς. Με έναν. Με τη μητέρα τους. Με τον πατέρα τους. Με δύο μαμάδες. Με δύο μπαμπάδες. Με παππούδες. Με ανθρώπους που δεν τα γέννησαν αλλά επέλεξαν κάθε μέρα να είναι εκεί για εκείνα.

Και ξέρετε τι μπορεί να είναι βαθιά μη φυσιολογικό; Ένα σπίτι με έναν άνδρα και μία γυναίκα στο οποίο ένα παιδί μεγαλώνει χωρίς ασφάλεια ή αγάπη. Το «παραδοσιακό»οικογενειακό σχήμα από μόνο του δεν εγγυάται τίποτα από αυτά.

Δεν χρειάζεται να συμφωνήσουμε όλοι για το πώς θα επιλέγαμε να ζήσουμε τη δική μας ζωή. Χρειάζεται όμως να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε τη δική μας ζωή ως χάρακα για να μετράμε αν οι ζωές των άλλων είναι αρκετά «φυσιολογικές».

Βασική προϋπόθεση για να μεγαλώσει ένα παιδί σε ένα υγιές περιβάλλον είναι να μεγαλώνει με αγάπη, ασφάλεια, φροντίδα και αποδοχή.

Τελεία.

Πηγή – Yperoxes

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy