Γονείς υπό κράτηση… Επιχειρούσαν να πείσουν το παιδί τους να αποσύρει καταγγελίες εναντίον τους – Έγκυος η μητέρα

Την κράτηση δύο γονέων, οι οποίοι αντιμετωπίζουν σοβαρές κατηγορίες που αφορούν την κακοποίηση του ανήλικου γιου τους, διέταξε το Εφετείο, ανατρέποντας προηγούμενη απόφαση του Κακουργιοδικείου Λάρνακας που τους είχε επιτρέψει να παραμείνουν ελεύθεροι υπό όρους.

Το Εφετείο έκρινε ότι υπήρχε πραγματικός κίνδυνος επηρεασμού της μαρτυρίας του παιδιού, καθώς οι δύο κατηγορούμενοι συνέχιζαν να το επισκέπτονται καθημερινά στο σχολείο του, παρά την ύπαρξη δικαστικού διατάγματος που επέτρεπε την επικοινωνία τους μόνο υπό αυστηρή επιτήρηση.

Η απόφαση εκδόθηκε ομόφωνα ύστερα από έφεση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας.
Οι δύο γονείς, Μ.Κ. και Θ.Γ., διατάχθηκε να παραμείνουν υπό κράτηση τουλάχιστον μέχρι αύριο, οπότε έχει οριστεί η συνέχιση της διαδικασίας ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λάρνακας.

Οι επισκέψεις στο σχολείο ανέτρεψαν τα δεδομένα

Η υπόθεση αφορά κατηγορίες για σεξουαλική κακοποίηση παιδιού, πρόκληση ψυχικής βλάβης σε μέλος της οικογένειας, παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία, παρενόχληση θύματος βίας και κοινή επίθεση.

Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, το οποίο είχε παραπέμψει την υπόθεση στο Κακουργιοδικείο, είχε προηγουμένως απορρίψει αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής για κράτηση των γονέων. Είχε επιβάλει όρους για τη διασφάλιση της παρουσίας τους στη δίκη και είχε εκδώσει διάταγμα αποκλεισμού. Το διάταγμα επέτρεπε στους γονείς να βλέπουν το παιδί τους μόλις μία ώρα την εβδομάδα, σε χώρο, ημέρα και ώρα που θα καθόριζε αρμόδιος λειτουργός των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας.

Απαραίτητη προϋπόθεση ήταν η παρουσία του λειτουργού καθ’ όλη τη διάρκεια της συνάντησης.

Στην πράξη, όμως, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο, οι γονείς επισκέπτονταν καθημερινά τον ανήλικο στο σχολείο του και συνομιλούσαν μαζί του. Το συγκεκριμένο γεγονός αποτέλεσε βασικό στοιχείο της έφεσης, καθώς η Κατηγορούσα Αρχή υποστήριξε ότι οι επισκέψεις δημιουργούσαν κίνδυνο επηρεασμού του παιδιού, το οποίο είναι βασικός μάρτυρας στην ποινική διαδικασία.

«Του είπαν να μη μιλήσει στην Αστυνομία»

Ιδιαίτερη σημασία απέδωσε το Εφετείο στις καταθέσεις του ίδιου του ανηλίκου.
Σύμφωνα με μαρτυρία αστυνομικού ειδικά εκπαιδευμένης στη λήψη οπτικογραφημένων καταθέσεων από ευάλωτους μάρτυρες, το παιδί είχε αρνηθεί να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες για τα περιστατικά βίας που φέρεται να είχε υποστεί, καθώς και για την ενδεχόμενη σεξουαλική κακοποίησή του.

Ο ανήλικος εξήγησε στην αστυνομικό ότι, πριν αποχωρήσει από το σχολείο του την ίδια ημέρα, είχε συναντήσει τους γονείς του. Όπως ανέφερε, εκείνοι τον προέτρεψαν να μην αποκαλύψει οτιδήποτε στην Αστυνομία.
Η πληροφορία αυτή θεωρήθηκε ιδιαίτερα σημαντική, επειδή δεν αφορούσε μια θεωρητική πιθανότητα επηρεασμού της μαρτυρίας, αλλά συγκεκριμένη συμπεριφορά την οποία περιέγραψε το ίδιο το παιδί.

Ακόμη πιο αποκαλυπτικό ήταν το περιεχόμενο άλλης κατάθεσης του ανηλίκου σε εκπαιδευμένο αστυνομικό ανακριτή.
Σύμφωνα με όσα καταγράφονται στη δικαστική απόφαση, το παιδί ανέφερε ότι οι γονείς του, και ιδιαίτερα ο πατέρας του, θα του αγόραζαν διάφορα δώρα εάν ανακαλούσε την αρχική αναφορά του ότι ο πατέρας του το χτυπούσε.
Τα δώρα, σύμφωνα πάντα με την κατάθεση του ανηλίκου, θα του δίνονταν όταν επέστρεφε στο σπίτι των γονέων του.

Οι αναφορές αυτές αποτέλεσαν μέρος του μαρτυρικού υλικού που αξιολογήθηκε για να διαπιστωθεί εάν υπήρχε κίνδυνος επηρεασμού του παιδιού.
Το Εφετείο δεν εξέτασε στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διαδικασίας κατά πόσο αποδεικνύονται οι κατηγορίες κακοποίησης. Το ζήτημα που είχε ενώπιόν του ήταν εάν οι γονείς μπορούσαν να παραμείνουν ελεύθεροι χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η μαρτυρία του ανηλίκου.

Το διάταγμα που παραβιάστηκε

Το διάταγμα αποκλεισμού είχε εκδοθεί στις 17 Φεβρουαρίου, μετά τις αρχικές καταθέσεις του παιδιού. Ωστόσο, σύμφωνα με ένορκη δήλωση κοινωνικής λειτουργού, ημερομηνίας 23 Οκτωβρίου, είχαν σημειωθεί επανειλημμένες επαφές των γονέων με τον ανήλικο στο σχολείο του κατά το διάστημα πριν από τις 21 Οκτωβρίου.

Το Κακουργιοδικείο Λάρνακας, εξετάζοντας εκ νέου το αίτημα κράτησης, είχε θεωρήσει ότι το διάταγμα αποκλεισμού αποτελούσε επαρκή μηχανισμό προστασίας του παιδιού.
Επιπλέον, έκρινε ότι οι καθημερινές επισκέψεις στο σχολείο αποτελούσαν αντικείμενο διαφορετικής διερεύνησης, στο πλαίσιο χωριστής ποινικής διαδικασίας, και δεν μπορούσαν να συνυπολογιστούν στην εξέταση του αιτήματος κράτησης.
Το Εφετείο διαφώνησε.
Έκρινε ότι το Κακουργιοδικείο είχε παραγνωρίσει σημαντικά στοιχεία και είχε αποδώσει υπερβολική σημασία στην ύπαρξη ενός διατάγματος το οποίο, στην πραγματικότητα, δεν είχε αποτρέψει την επαφή των γονέων με το παιδί.
Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, η ύπαρξη του διατάγματος δεν άλλαζε το ουσιώδες γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι είχαν καθημερινή πρόσβαση στον ανήλικο με τρόπο αντίθετο προς τους περιορισμούς που είχαν επιβληθεί.

Δεν χρειαζόταν απόδειξη νέας απειλής

Ένα από τα βασικά ζητήματα που εξέτασε το Εφετείο ήταν η απουσία μαρτυρίας για νέα, ρητή προσπάθεια επηρεασμού του παιδιού κατά τις τελευταίες επισκέψεις των γονέων στο σχολείο.

Το Κακουργιοδικείο είχε θεωρήσει σημαντικό ότι δεν υπήρχαν στοιχεία πως στις πρόσφατες συναντήσεις οι γονείς είχαν επαναλάβει τις προηγούμενες παραινέσεις τους.
Το Εφετείο, ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι για την επιβολή κράτησης λόγω κινδύνου επηρεασμού μάρτυρα δεν απαιτείται να έχει ήδη πραγματοποιηθεί μια νέα προσπάθεια επηρεασμού.
Αρκεί να προκύπτει από το σύνολο των στοιχείων εύλογη πιθανότητα ότι αυτό μπορεί να συμβεί.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι προηγούμενες αναφορές του παιδιού για τις παραινέσεις των γονέων του, σε συνδυασμό με τις μεταγενέστερες καθημερινές επισκέψεις στο σχολείο, ήταν στοιχεία που έπρεπε να αξιολογηθούν συνολικά.
Το Εφετείο κατέληξε ότι ο κίνδυνος επηρεασμού της μαρτυρίας παρέμενε υπαρκτός.
Έκρινε επίσης ότι η εφαρμογή του διατάγματος αποκλεισμού δεν μπορούσε, υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά αυτόν τον κίνδυνο.

Η εγκυμοσύνη της μητέρας

Κατά την ακρόαση της έφεσης τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και ένα πρόσθετο ζήτημα.
Η κατηγορούμενη μητέρα είναι έγκυος.

Το Εφετείο εξέτασε κατά πόσο η εγκυμοσύνη της επηρέαζε τη δυνατότητα έκδοσης διατάγματος κράτησης, με βάση τον περί της Προστασίας Ανήλικων Τέκνων Καταδικασθεισών ή Ύποπτων Μητέρων Νόμο του 2005. Ο συγκεκριμένος νόμος προβλέπει ειδική προστασία για μητέρες που αντιμετωπίζουν ποινικές διαδικασίες και περιλαμβάνει στον ορισμό της μητέρας και την έγκυο γυναίκα. Ωστόσο, η νομοθεσία προβλέπει εξαιρέσεις.

Ειδικότερα, οι περιορισμοί που τίθενται στην κράτηση μητέρων δεν εφαρμόζονται σε ορισμένα αδικήματα βίας στην οικογένεια, όταν αυτά στρέφονται εναντίον ανήλικου τέκνου τους ή άλλου ανηλίκου που διαμένει μαζί τους.
Το Εφετείο διαπίστωσε ότι το κατηγορητήριο εναντίον της μητέρας περιλαμβάνει αριθμό αδικημάτων κατά παράβαση της νομοθεσίας για τη βία στην οικογένεια.
Κατά συνέπεια, έκρινε ότι η συγκεκριμένη προστατευτική διάταξη δεν μπορούσε να εφαρμοστεί στην περίπτωσή της.
Η εγκυμοσύνη, επομένως, δεν αποτέλεσε νομικό εμπόδιο στην έκδοση του διατάγματος κράτησης.

Ακυρώθηκαν οι όροι που τους άφηναν ελεύθερους

Με βάση τα δεδομένα αυτά, το Εφετείο έκανε δεκτή την έφεση του Γενικού Εισαγγελέα και παραμέρισε στο σύνολό της την απόφαση του Κακουργιοδικείου.
Ακύρωσε τους όρους που είχαν τεθεί για τη διασφάλιση της παρουσίας των δύο κατηγορουμένων στη δίκη και διέταξε την κράτησή τους μέχρι αύριο.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η διάρκεια της κράτησης μέχρι την επόμενη δικάσιμο δεν υπερέβαινε τα εύλογα επιτρεπτά όρια.
Παράλληλα, διευκρίνισε ότι, μετά την έκδοση του διατάγματος κράτησης, δεν μπορούσε να εξακολουθήσει να ισχύει οποιαδήποτε πρόνοια που επέτρεπε στους γονείς να επικοινωνούν με τον ανήλικο.

Επομένως, ακυρώθηκε και η πρόνοια για την επιτηρούμενη εβδομαδιαία επικοινωνία τους με το παιδί. Πέρα από την κατάληξή του, το Εφετείο προχώρησε και σε μια σημαντική υπενθύμιση για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να εξετάζονται τα αιτήματα κράτησης κατηγορουμένων. Υπογράμμισε ότι τα Δικαστήρια οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη ολόκληρο το μαρτυρικό υλικό που βρίσκεται ενώπιόν τους και όχι μόνο τα στοιχεία στα οποία στηρίζεται συγκεκριμένα η Κατηγορούσα Αρχή. Η υποχρέωση αυτή ισχύει ανεξάρτητα από τη θέση που εκφράζει η Κατηγορούσα Αρχή ή οποιοσδήποτε μάρτυρας.

Στη συγκεκριμένη υπόθεση, το Εφετείο επισήμανε ότι η ένορκη δήλωση της κοινωνικής λειτουργού περιλάμβανε αναφορές σε όσα είχαν πει οι γονείς στην παρουσία του ανηλίκου.
Μάλιστα, η ίδια η κοινωνική λειτουργός περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο ως μάρτυρας κατηγορίας.

Επομένως, κατά την αξιολόγηση του κινδύνου επηρεασμού της μαρτυρίας, το Κακουργιοδικείο όφειλε να συνεκτιμήσει και αυτά τα στοιχεία, καθώς ο κίνδυνος δεν περιορίζεται απαραίτητα μόνο στον ανήλικο αλλά μπορεί να αφορά γενικότερα την ομαλή διεξαγωγή της δίκης. Το Εφετείο υπενθύμισε, πάντως, ότι η κράτηση πριν από τη δίκη παραμένει εξαιρετικό μέτρο και ότι αφετηρία κάθε σχετικής δικαστικής κρίσης είναι το δικαίωμα στην ατομική ελευθερία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση έκρινε ότι τα στοιχεία δικαιολογούσαν την κράτηση, προκειμένου να προστατευτεί η μαρτυρία και να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη διεξαγωγή της ποινικής διαδικασίας.

Την ομόφωνη απόφαση εξέδωσαν οι δικαστές Μ. Αμπίζας, Στ. Χριστοδουλίδου-Μεσσίου και Ι. Στυλιανίδου. Τον Γενικό Εισαγγελέα εκπροσώπησε ο δικηγόρος Α. Αντωνίου.
Τον κατηγορούμενο πατέρα εκπροσώπησε ο δικηγόρος Χ. Φελλάς, εκ μέρους του δικηγορικού γραφείου Χρίστος Φελλάς Δ.Ε.Π.Ε., ενώ τη μητέρα εκπροσώπησε η δικηγόρος Λ. Κουμή.

Πηγή – Cyprus Times

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy

ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ Ή
ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΣΑΣ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣΕΛΚΥΣΤΙΚΑ ΠΑΚΕΤΑ ΓΙΑ 3 - 6 - 12 ΜΗΝΕΣinfo@aftoforo.com | www.aftoforo.com