Γιώργος Αναγιωτός: Χρειάζεται κριτική σκέψη για να μην αποδεχόμαστε ό,τι ακούμε

Στην ιστορική συνέντευξη «Φροστ/Νίξον», ο Γιώργος Αναγιωτός ερμηνεύει τον απαιτητικό ρόλο του Βρετανού τηλεπαρουσιαστή Ντέιβιντ Φροστ, σε μια μονομαχία με τον πρώην Πρόεδρο των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον (Βαρνάβας Κυριαζής).

Το θέμα της χειραγώγησης του κοινού από τα ΜΜΕ, σχολιάζει ο ηθοποιός, είναι από τα πιο σημαντικά ζητήματα που αναδεικνύει το θεατρικό του Πήτερ Μόργκαν «Φροστ/Νίξον» που ανεβαίνει από τον ΘΟΚ.

-Το έργο βασίζεται στη συνέντευξη του Ρίτσαρντ Νίξον στον δημοσιογράφο Ντέιβιντ Φροστ το 1977, λίγα χρόνια μετά το σκάνδαλο Watergate. Γιατί αυτή η αντιπαράθεση, που έγινε πριν από σχεδόν 50 χρόνια, να ενδιαφέρει τον σημερινό θεατή; Νομίζω ότι το έργο παραμένει επίκαιρο γιατί, στην ουσία του, δεν αφορά μόνο μια ιστορική συνέντευξη, αλλά τη σχέση της εξουσίας με την αλήθεια και τη λογοδοσία, καθώς και το πόσο σταθερά είναι όντως τα θεμέλια της δημοκρατίας. Το ερώτημα κατά πόσο ένας άνθρωπος που κατέχει εξουσία είναι διατεθειμένος να αναλάβει την ευθύνη των πράξεών του είναι διαχρονικό. Σήμερα, σε μια εποχή όπου η εικόνα, η επικοινωνία και η διαχείριση της δημόσιας γνώμης έχουν τεράστια δύναμη, η αναμέτρηση του Φροστ με τον Νίξον μάς θυμίζει πόσο δύσκολο είναι να φτάσεις στην ουσία πίσω από τις λέξεις. Κι ίσως αυτό να είναι που κάνει το έργο τόσο ενδιαφέρον: το ότι, παρόλο που αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη ιστορική στιγμή, θέτει ερωτήματα που εξακολουθούν να μας απασχολούν και σήμερα.

-Τι σε ιντριγκάρει σ’ αυτόν τον ρόλο; Ο ρόλος του Φροστ έχει πολλές αποχρώσεις κι αυτό τον κάνει ιδιαίτερα ενδιαφέροντα. Είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους παρουσιαστές της εποχής του, έχει γνωρίσει τεράστια επιτυχία σε τρεις ηπείρους και, παρόλα αυτά, αποφασίζει να ρισκάρει τα πάντα για να προσπαθήσει να αποσπάσει μια απολογία που μέχρι τότε κανένας δημοσιογράφος δεν είχε καταφέρει να πετύχει. Με ιντριγκάρει αυτή η ισορροπία ανάμεσα στον bon vivant Φροστ και τον σκληρό πολιτικό δημοσιογράφο που καλείται να γίνει. Μ’ ενδιαφέρει, επίσης, το γεγονός ότι δεν παρακολουθούμε απλώς μια πολιτική αντιπαράθεση, αλλά μια ψυχολογική μονομαχία δύο ανθρώπων οι οποίοι έχουν ο καθένας τους δικούς του στόχους και στρατηγική. Αυτό που με γοητεύει είναι το πώς ένας άνθρωπος, που αρχικά φαίνεται να βρίσκεται σε μειονεκτική θέση, μπορεί μέσα από την επιμονή, την προετοιμασία και την ευφυΐα του να ανατρέψει τις ισορροπίες.

-Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει και ο ηθοποιός που έχεις απέναντι σου; Απέναντί μου έχω ως πρόεδρο Νίξον έναν ηθοποιό τον οποίο θαυμάζω, εκτιμώ και σέβομαι απεριόριστα. Νιώθω ότι με τον Βαρνάβα Κυριαζή έχουμε δέσει σε πολύ μεγάλο βαθμό κι αυτό φαίνεται στο αποτέλεσμα.

-Δημοσιογράφοι της Washington Post αποκάλυψαν το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ, το οποίο συνέβαλε καθοριστικά στην παραίτηση του Νίξον. Σήμερα βλέπουμε ηγέτες να κάνουν απίστευτες καταχρήσεις, αλλά κανείς δεν παραιτείται. Πώς το σχολιάζεις; Στην περίπτωση του Γουότεργκεϊτ, η ερευνητική δημοσιογραφία έπαιξε καθοριστικό ρόλο αποδεικνύοντας ότι κανείς δεν πρέπει να βρίσκεται πάνω από τον έλεγχο. Σήμερα έχουμε περισσότερη πληροφορία από ποτέ, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχουμε και περισσότερη αλήθεια. Με την υπερπληροφόρηση και τη συνεχή εναλλαγή των ειδήσεων, ακόμη και σοβαρές αποκαλύψεις συχνά ξεχνιούνται πολύ γρήγορα. Το ζήτημα, όμως, δεν είναι μόνο αν ένας ηγέτης παραιτείται, αλλά αν υπάρχουν θεσμοί και πολίτες που απαιτούν να λογοδοτήσει.

-Στην εποχή μας έχουμε τέτοιου είδους αναμετρήσεις, στις οποίες η δημοσιογραφία μπορεί να στριμώξει έναν πολιτικό και να τον κάνει να παραδεχθεί τα λάθη του; Πιστεύω ότι εξακολουθούν να υπάρχουν τέτοιες αναμετρήσεις, αλλά ίσως σήμερα να είναι πιο δύσκολο να έχουν το ίδιο αποτέλεσμα. Η δημοσιογραφία εξακολουθεί να έχει τη δύναμη να φέρει έναν πολιτικό σε δύσκολη θέση, να αποκαλύψει αντιφάσεις και να απαιτήσει απαντήσεις. Το ζήτημα είναι κατά πόσο ο ίδιος ο πολιτικός αισθάνεται ότι οφείλει να απαντήσει και αν υπάρχει πραγματικό κόστος όταν αποφεύγει να το κάνει.

-Το θεατρικό αναδεικνύει και το θέμα της χειραγώγησης του κοινού από τα ΜΜΕ; Θεωρώ πως αυτό είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και διαχρονικά ζητήματα που θέτει το έργο. Μας δείχνει πόσο μεγάλη δύναμη έχει η εικόνα και πόσο εύκολα μπορεί να διαμορφωθεί η κοινή γνώμη μέσα από τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται μια πληροφορία. Άλλωστε, τόσο ο Φροστ όσο και ο Νίξον γνωρίζουν πολύ καλά τη δύναμη της τηλεόρασης και προσπαθούν να την αξιοποιήσουν, καθένας προς όφελός του και για διαφορετικούς λόγους. Ο ένας θέλει να πετύχει μια συνέντευξη που θα τον καθιερώσει κι ο άλλος θέλει να διαχειριστεί την εικόνα του και να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο θα τον θυμάται η Ιστορία. Το ενδιαφέρον είναι ότι η ίδια η τηλεόραση μπορεί να λειτουργήσει είτε ως μέσο χειραγώγησης είτε ως εργαλείο αποκάλυψης της αλήθειας. Νομίζω ότι αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο σήμερα που η πληροφορία μεταδίδεται τόσο γρήγορα, ώστε συχνά δεν έχουμε τον χρόνο να την αξιολογήσουμε. Γι’ αυτό θεωρώ σημαντικό να διατηρούμε την κριτική μας σκέψη και να μην αποδεχόμαστε ό,τι βλέπουμε ή ακούμε.

-Πώς ξεκίνησες να διαμορφώνεις τον χαρακτήρα του τηλεπαρουσιαστή Ντέιβιντ Φροστ; Αρχικά, μίλησα για τον ρόλο με τον σκηνοθέτη του έργου Ανδρέα Αραούζο, στον οποίο είχα απόλυτη εμπιστοσύνη. Αφού μου έδωσε την κατευθυντήρια γραμμή για το πώς θα προσεγγίζαμε τον χαρακτήρα, άρχισα να παρακολουθώ διάφορα shows και συνεντεύξεις που είχε κάνει τόσο ο ίδιος ο Φροστ όσο και άλλοι παρουσιαστές της εποχής του. Στη συνέχεια, ξεκίνησαν οι πρόβες και αρχίσαμε με τον σκηνοθέτη μας να εμβαθύνουμε στον χαρακτήρα, αλλά και στην εποχή γενικότερα. Σιγά σιγά, το παζλ άρχισε να ενώνεται και να διαμορφώνεται ο Φροστ. Όσον αφορά τις συνεντεύξεις με τον Νίξον, πιστεύω ότι με βοήθησε και το ενδιαφέρον που έχω, πέρα από την ιδιότητά μου ως ηθοποιού, να παρακολουθώ κατά καιρούς συνεντεύξεις πολιτικών. Με ενδιαφέρει ο τρόπος με τον οποίο τοποθετούνται, πώς διαχειρίζονται τις δύσκολες ερωτήσεις και πώς προσπαθούν να ελέγξουν τη δημόσια εικόνα τους.

-Τι εκτιμάς σ’ αυτή τη συνεργασία σου με τον σκηνοθέτη Ανδρέα Αραούζο; Καταρχάς, με ενθουσιάζει το πάθος που έχει ο Ανδρέας για κάθε έργο με το οποίο καταπιάνεται. Επίσης, εκτιμώ πολύ τη μελέτη που κάνει σε κάθε λεπτομέρεια. Δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω, και για κάθε απορία που μπορεί να έχεις είναι πρόθυμος να συζητήσει μαζί σου, να σε βοηθήσει να την ξεκαθαρίσεις και να σου δημιουργήσει την ασφάλεια που χρειάζεσαι για να προχωρήσεις. Προσωπικά, σε κάθε δουλειά θέλω να πηγαίνω ένα βήμα παρακάτω καλλιτεχνικά, να κερδίζω κάτι καινούργιο και ν’ ανακαλύπτω πράγματα που δεν γνώριζα ότι είχα μέσα μου. Θεωρώ ότι ο Ανδρέας βοηθά πολύ σε αυτή τη διαδικασία κι αυτό είναι κάτι που εκτιμώ ιδιαίτερα σε έναν σκηνοθέτη. Για μένα, μια καλή συνεργασία δεν είναι απλώς να ολοκληρώσεις μια παράσταση, αλλά να φύγεις απ’ αυτήν έχοντας εξελιχθεί κι ως ηθοποιός κι ως άνθρωπος.

-Οι χαρακτήρες που υποδύεσαι πώς επιδρούν στη δική σου προσωπικότητα; Κάθε ρόλος είναι σαν ένα κοστούμι που πρέπει να το φέρεις στα δικά σου μέτρα. Δεν μπορείς να προσπαθείς απλώς να χωρέσεις εσύ μέσα σε αυτό, γιατί μπορεί να σου είναι πολύ μεγάλο ή πολύ μικρό. Πρέπει να βρεις τον τρόπο να το προσαρμόσεις, χωρίς να χάσεις τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα που καλείσαι να υποδυθείς. Άρα, αναπόφευκτα, κάθε ρόλος επιδρά και στη δική σου προσωπικότητα, επειδή για να τον προσεγγίσεις χρειάζεται να ανακαλύψεις διαφορετικές πλευρές της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Απ’ εκεί και πέρα, κρατάς από κάθε ρόλο εκείνα τα στοιχεία που μπορεί να σου ταιριάζουν κι ως άνθρωπο. Νομίζω ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία μαθαίνεις και κάτι περισσότερο για τον εαυτό σου.

-Πώς βλέπεις τη σημερινή κατάσταση πραγμάτων στο κυπριακό θέατρο; Χαίρομαι πολύ όταν βλέπω να γίνονται αξιόλογες παραγωγές που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από αντίστοιχες του εξωτερικού. Χαίρομαι, επίσης, που βλέπω μια τόσο ταλαντούχα γενιά ηθοποιών να κάνει σπουδαία πράγματα και να αποδεικνύει ότι υπάρχουν οι δυνατότητες για ακόμη περισσότερα. Θεωρώ, όμως, ότι εξακολουθούν να υπάρχουν δυσκολίες σε ό,τι αφορά τις ευκαιρίες, τη στήριξη της θεατρικής δημιουργίας και τη δυνατότητα ενός καλλιτέχνη να ζει αξιοπρεπώς από τη δουλειά του. Υπάρχει ταλέντο και διάθεση για δημιουργία, αλλά χρειάζεται να υπάρχουν και οι κατάλληλες συνθήκες ώστε αυτή η δημιουργικότητα να μπορεί να εξελιχθεί και να έχει συνέχεια. Πιστεύω ότι το κυπριακό θέατρο έχει πολλά να προσφέρει και χαίρομαι όταν βλέπω ανθρώπους να επιμένουν, να ρισκάρουν και να δημιουργούν παρά τις δυσκολίες. Θα ήθελα να υπάρχουν ακόμη περισσότερες ευκαιρίες για νέους καλλιτέχνες και περισσότερη στήριξη στις θεατρικές παραγωγές, ώστε να μπορούμε να βλέπουμε ακόμη περισσότερες αξιόλογες δουλειές.

-Παίζεις παράλληλα στην τηλεοπτική σειρά «Τρικυμία». Πόσο δύσκολο είναι να βγαίνεις από έναν ρόλο και να μπαίνεις σε άλλον την ίδια περίοδο; Ναι, φέτος διανύω την πέμπτη σεζόν της «Τρικυμίας». Νομίζω ότι είναι σημαντικό, όταν βγαίνεις από τη σκηνή ή από το σετ, να μπορείς να αφήνεις πίσω σου τον ρόλο και να επιστρέφεις στον εαυτό σου. Αν καταφέρεις να κάνεις αυτόν τον διαχωρισμό, τότε γίνεται πολύ πιο εύκολο να περνάς από τον έναν ρόλο στον άλλον. Εξάλλου, είναι κάτι με το οποίο είμαι εξοικειωμένος εδώ και χρόνια. Κάθε δουλειά έχει τις δικές της απαιτήσεις και τον δικό της κόσμο, οπότε χρειάζεται να μπορείς να προσαρμόζεσαι κάθε φορά στις ανάγκες του χαρακτήρα που υποδύεσαι. Για μένα, το σημαντικό είναι να προσεγγίζω κάθε ρόλο με την ίδια σοβαρότητα και συγκέντρωση, ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για το θέατρο ή την τηλεόραση. Όταν έχεις προετοιμαστεί σωστά και γνωρίζεις καλά τον χαρακτήρα σου, η μετάβαση γίνεται πιο φυσική. Και, τελικά, αυτή η εναλλαγή είναι ένα από τα στοιχεία της δουλειάς μας που εξακολουθούν να με ενθουσιάζουν.

• Info Η παράσταση «Φροστ/Νίξον» παρουσιάζεται στη Σκηνή του ΘΟΚ. Πρεμιέρα: 7 Νοεμβρίου, 8μ.μ. Παραστάσεις: κάθε Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο 8μ.μ., Κυριακή 6μ.μ. Πληροφορίες και εισιτήρια: 77772717 tickets.thoc.org.cy

Ελεύθερα, 1.11.2026

Πηγή – Φιλελεύθερος

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy