Thursday, 19 November 2026
Λευκωσία 23°
Η ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΙΚΗ ΜΑΣ ΕΚΔΟΣΗΑυτόφωρο της ΚυριακήςΓνωρίστε την ενότητα
Cyprus

Γιατρός ζήτησε να προσθέσει 16 λόγους έφεσης

Η υπόθεση αφορά γυναίκα που υπέστη σοβαρή βλάβη στην όρασή της όταν ήταν 17 ετών και εξασφάλισε πρωτόδικα αποζημιώσεις €82.347,45. Το Εφετείο απέρριψε την προσπάθεια του γιατρού να διευρύνει την έφεσή του, κρίνοντας ότι…

19 November 2026 · 16:43

Η υπόθεση αφορά γυναίκα που υπέστη σοβαρή βλάβη στην όρασή της όταν ήταν 17 ετών και εξασφάλισε πρωτόδικα αποζημιώσεις €82.347,45. Το Εφετείο απέρριψε την προσπάθεια του γιατρού να διευρύνει την έφεσή του, κρίνοντας ότι η καθυστέρηση ήταν αδικαιολόγητη.

Σχεδόν 20 χρόνια μετά την εμφάνιση σοβαρού προβλήματος στο μάτι μιας 17χρονης μαθήτριας και 5 χρόνια μετά την έκδοση απόφασης για καταβολή αποζημιώσεων, η δικαστική διαμάχη εξακολουθεί να εκκρεμεί. Το Εφετείο, με ομόφωνη απόφαση, απέρριψε αίτηση του οφθαλμιάτρου που είχε καταδικαστεί πρωτόδικα να καταβάλει αποζημιώσεις, με την οποία ζητούσε να προσθέσει 16 νέους λόγους στην έφεση που είχε καταχωρίσει το 2021!

Οι δικαστές έκριναν ότι ο γιατρός δεν έδωσε ικανοποιητική εξήγηση για την καθυστέρηση και ότι η αποδοχή του αιτήματος θα προκαλούσε νέα αναβολή στην εκδίκαση της υπόθεσης, επιβαρύνοντας τη γυναίκα που περιμένει εδώ και χρόνια την τελική δικαστική κρίση.
Το Εφετείο απέρριψε την αίτηση και επιδίκασε €2.000 δικαστικά έξοδα υπέρ της γυναίκας.

Η απόφαση δεν αφορά την ουσία της έφεσης του γιατρού ούτε επιβεβαιώνει οριστικά την πρωτόδικη καταδίκη του. Αφορά αποκλειστικά το αίτημά του να αλλάξει και να διευρύνει τους λόγους με τους οποίους αμφισβητεί την αρχική απόφαση.

Από τα 17 της χρόνια

Η υπόθεση ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2006, όταν η γυναίκα, τότε μαθήτρια της τρίτης λυκείου στην Πάφο, παρουσίασε ενόχληση ή μόλυνση στο αριστερό της μάτι.
Από μικρή ηλικία αντιμετώπιζε πρόβλημα μυωπίας και χρησιμοποιούσε αρχικά γυαλιά και αργότερα φακούς επαφής συγκεκριμένης εταιρείας.

Αφού εξετάστηκε από οφθαλμιάτρους στην Κύπρο, μετέβη στην Αθήνα, όπου ανέλαβε τη θεραπεία της ο οφθαλμίατρος Α.Χ. Η θεραπεία συνεχίστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς όμως να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το πρόβλημα.

Τον Μάρτιο του 2007 η νεαρή ταξίδεψε στο Λονδίνο, όπου οι γιατροί διέγνωσαν ακανθαμοιβαδική κερατίτιδα, μια σοβαρή λοίμωξη του κερατοειδούς χιτώνα του ματιού. Παρά τη θεραπεία που ακολούθησε, η ασθένεια της άφησε μόνιμα προβλήματα, μεταξύ των οποίων μερική τύφλωση στο αριστερό μάτι, φωτοφοβία και ουλή στον κερατοειδή.

Αγωγή και αποζημίωση €82.347

Το 2009 η γυναίκα προσέφυγε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, διεκδικώντας αποζημιώσεις από έξι εναγόμενους.
Η αγωγή στρεφόταν εναντίον επιχειρήσεων που συνδέονταν με την κατασκευή και εισαγωγή των φακών επαφής, της Κυπριακής Δημοκρατίας, επειδή είχε επιτρέψει την εισαγωγή τους, καθώς και του οφθαλμιάτρου που την είχε αναλάβει στην Αθήνα.
Στον γιατρό καταλόγιζε έλλειψη της απαιτούμενης δεξιότητας και επιμέλειας κατά την άσκηση των ιατρικών του καθηκόντων.

Μετά την ακροαματική διαδικασία, το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε στις 28 Απριλίου 2021 απόφαση υπέρ της γυναίκας και εναντίον του οφθαλμιάτρου.
Το Δικαστήριο επιδίκασε €70.000 ως γενικές αποζημιώσεις για τη βλάβη που υπέστη, €7.000 για μελλοντικά έξοδα και €5.347,45 ως ειδικές αποζημιώσεις.
Το συνολικό ποσό ανήλθε σε €82.347,45, πλέον τόκων και δικαστικών εξόδων.
Αντίθετα, η αγωγή εναντίον των υπόλοιπων πέντε εναγομένων απορρίφθηκε, με έξοδα σε βάρος της γυναίκας. Η πρωτόδικη απόφαση δεν ικανοποίησε καμία από τις δύο πλευρές. Ο γιατρός καταχώρισε έφεση στις 9 Ιουνίου 2021, προβάλλοντας 11 λόγους για τους οποίους θεωρούσε εσφαλμένη την απόφαση. Η γυναίκα καταχώρισε επίσης δική της έφεση.

Άλλοι 16 λόγοι έφεσης

Η έφεση του γιατρού ορίστηκε για προδικασία στις 22 Ιουνίου 2026. Ωστόσο, στις 7 Ιουλίου 2026, ο ίδιος υπέβαλε αίτηση ζητώντας να προσθέσει 16 νέους λόγους έφεσης και να συμπληρώσει την αιτιολογία ενός από τους αρχικούς 11 λόγους.
Με την αλλαγή αυτή, ο αριθμός των λόγων έφεσης θα αυξανόταν από 11 σε 27.
Η αίτηση συνοδευόταν από ένορκη δήλωση υπαλλήλου του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπούσε τον γιατρό.

Σύμφωνα με όσα αναφέρονταν στη δήλωση, μετά την πρωτόδικη απόφαση ο γιατρός επιθυμούσε να τη μελετήσει μαζί με δικηγόρο στην Ελλάδα και να εξετάσει το ενδεχόμενο καταχώρισης έφεσης.
Η διαδικασία αυτή, όπως υποστήριζε, απαιτούσε χρόνο και καθυστέρησε την προετοιμασία της έφεσης.
Επιπλέον, οι δικηγόροι του δεν είχαν στη διάθεσή τους όλα τα πρακτικά της πρωτόδικης διαδικασίας. Έτσι, κατά τη θέση του, η αρχική έφεση ετοιμάστηκε κυρίως με βάση το περιεχόμενο της απόφασης και τη μαρτυρία που ήταν διαθέσιμη εκείνη την περίοδο.
Όταν αργότερα εξασφαλίστηκαν και μελετήθηκαν τα πρακτικά, κρίθηκε ότι έπρεπε να προστεθούν νέοι λόγοι, ώστε η υπόθεση να παρουσιαστεί πληρέστερα ενώπιον του Εφετείου.

Η πλευρά του γιατρού υποστήριζε ότι η τροποποίηση ήταν καλόπιστη, αναγκαία για την απονομή δικαιοσύνης και δεν θα προκαλούσε ουσιαστική ζημιά στα δικαιώματα της γυναίκας.

Η ένσταση της γυναίκας

Η γυναίκα αντιτάχθηκε στην αίτηση προβάλλοντας 13 λόγους ένστασης.
Υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι η καθυστέρηση ήταν υπερβολική και αδικαιολόγητη, ενώ η προσπάθεια προσθήκης νέων λόγων αποτελούσε ουσιαστικά ανακατασκευή της αρχικής έφεσης. Κατά τη θέση της, ο γιατρός δεν επιχειρούσε απλώς να διευκρινίσει όσα είχε ήδη προβάλει, αλλά να δημιουργήσει μια νέα, διευρυμένη εκδοχή της έφεσης, περιλαμβάνοντας ζητήματα που μπορούσε να είχε θέσει από το 2021.

Επισήμανε επίσης ότι η αλλαγή δικηγόρου ή η μεταγενέστερη διαφορετική εκτίμηση μιας υπόθεσης δεν δικαιολογούν την εκ νέου διαμόρφωση των λόγων έφεσης.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε στο γεγονός ότι περίμενε ήδη πέντε χρόνια για να εκδικαστεί η έφεση και ότι μια νέα καθυστέρηση θα επηρέαζε το συνταγματικό της δικαίωμα για απονομή δικαιοσύνης μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα.

Τι δεν εξήγησε ο γιατρός

Το Εφετείο εξέτασε τους ισχυρισμούς των δύο πλευρών και διαπίστωσε σημαντικές ελλείψεις στην αιτιολόγηση του αιτήματος.
Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, η πλευρά του γιατρού δεν διευκρίνισε πότε ακριβώς ανέθεσε σε δικηγόρο στην Ελλάδα να μελετήσει την υπόθεση, πόσο κράτησε αυτή η διαδικασία και ποια συγκεκριμένα προβλήματα παρουσιάστηκαν.
Δεν αναφέρθηκε επίσης πότε ζητήθηκαν τα πρακτικά της πρωτόδικης διαδικασίας, ποια πρακτικά έλειπαν και πότε προέκυψε η ανάγκη προσθήκης νέων λόγων έφεσης.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι γενικές αυτές αναφορές δεν δικαιολογούσαν την παρέλευση πέντε περίπου ετών.

Ιδιαίτερα σημαντικό θεωρήθηκε ότι η αίτηση υποβλήθηκε αφού η έφεση είχε ήδη οριστεί για προδικασία, δηλαδή λίγο πριν δοθούν οδηγίες για την περαιτέρω προετοιμασία και τον ορισμό της ακρόασης. Στην απόφαση επισημαίνεται ότι, εάν γινόταν δεκτή η αίτηση, η ακρόαση θα μεταφερόταν χρονικά και η άλλη πλευρά θα υποχρεωνόταν να επεκτείνει την προετοιμασία της, με πρόσθετο χρόνο και έξοδα.

Προσπάθεια αναδόμησης της έφεσης

Οι δικαστές διαπίστωσαν επίσης ότι το αίτημα δεν αφορούσε μικρές διορθώσεις.
Από τους 16 νέους λόγους που επιχειρούσε να προσθέσει ο γιατρός, οι 11 συνδέονταν με τους αρχικούς λόγους έφεσης, ενώ οι υπόλοιποι πέντε δεν είχαν άμεση σχέση με αυτούς.
Κατά το Εφετείο, αυτό έδειχνε προσπάθεια ουσιαστικής αναδόμησης της έφεσης σε νέα και διευρυμένη βάση.

Το Δικαστήριο έλαβε υπόψη και τη συνολική διάρκεια της δικαστικής διαφοράς. Η αρχική αγωγή καταχωρίστηκε το 2009 και, μέχρι την έκδοση της παρούσας απόφασης, είχαν περάσει 17 χρόνια, ενώ η γυναίκα εξακολουθούσε να περιμένει την τελική έκβαση.
Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, η καταβολή πρόσθετων δικαστικών εξόδων δεν θα αρκούσε για να αποκαταστήσει την επιβάρυνση που θα προκαλούσε μια νέα καθυστέρηση.
Πέρα από το ζήτημα της καθυστέρησης, το Εφετείο εντόπισε και δύο παραλείψεις στην ίδια την αίτηση.

Αρχικά, η πλευρά του γιατρού δεν είχε συμπεριλάβει στη νομική βάση της αίτησης το Μέρος 18 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, το οποίο αφορά την τροποποίηση δικογράφων.
Επίσης, δεν είχε επισυνάψει προσχέδιο του δικαστικού διατάγματος που ζητούσε να εκδοθεί, όπως απαιτείται από τους Κανονισμούς.
Οι δικαστές τόνισαν ότι η τήρηση των διαδικαστικών κανόνων δεν είναι προαιρετική και ότι οι παραλείψεις πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα. Πάντως, το Εφετείο δεν αποδέχθηκε όλες τις ενστάσεις της γυναίκας. Έκρινε ότι η ένορκη δήλωση της υπαλλήλου του δικηγορικού γραφείου πληρούσε τις σχετικές απαιτήσεις των Κανονισμών, απορρίπτοντας τη συγκεκριμένη ένσταση περί παρατυπίας.

Ομόφωνη απόφαση

Το Εφετείο κατέληξε ότι η έγκριση της αίτησης θα δυσχέραινε την εκδίκαση της έφεσης με δίκαιο τρόπο και με εύλογο κόστος, ενώ θα επιβάρυνε αδικαιολόγητα τη γυναίκα, η οποία εξακολουθεί να αναμένει την ολοκλήρωση της υπόθεσης.
Κατά συνέπεια, η αίτηση απορρίφθηκε με €2.000 έξοδα υπέρ της γυναίκας και εναντίον του γιατρού. Την ομόφωνη απόφαση εξέδωσαν οι δικαστές Στ. Ν. Σταύρου, Πρόεδρος, Α. Κονής και Μ. Παπαδοπούλου. Τη γυναίκα εκπροσώπησε η δικηγόρος Ελένη Προδρόμου, για τη δικηγόρο Χαρά Φιλίππου, εκ μέρους του δικηγορικού γραφείου Λ. Λουκαΐδου Θεοφάνους Δ.Ε.Π.Ε. Τον γιατρό εκπροσώπησε ο δικηγόρος Κωνσταντίνος Παπαντωνίου, εκ μέρους του γραφείου Γεώργιος Παπαντωνίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε.

Πηγή – Cyprus Times

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ

Στήριξε την ανεξάρτητη ενημέρωση

Επίλεξε τη συνδρομή που προτιμάς. Η ασφαλής πληρωμή ολοκληρώνεται μέσω Stripe.