Γιατί η Ευρώπη δεν πρέπει να πανηγυρίσει μια νίκη των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές

Το Κογκρέσο διαθέτει ελάχιστα μέσα για να περιορίσει τους προέδρους σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, αφήνοντας στον Τραμπ το περιθώριο να προωθήσει ανεμπόδιστα την ατζέντα του στο εξωτερικό.

Εάν οι Δημοκρατικοί καταγράψουν τις επιδόσεις που αναμένονται στις σημερινές ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ, σε ολόκληρη την Ευρώπη θα ανοίξουν σαμπάνιες. Ωστόσο, όσοι υψώσουν το ποτήρι τους, ίσως θα έπρεπε να αναλογιστούν και την επόμενη μέρα.

Η ανάκτηση του ελέγχου του Κογκρέσου από τους Δημοκρατικούς είναι απίθανο να προσφέρει άμεση ανακούφιση στην Ευρώπη. Όντας περιορισμένος στο εσωτερικό της χώρας του, ο Τραμπ θα διατηρούσε την ελευθερία να επικεντρωθεί στην εξωτερική πολιτική και το εμπόριο —τομείς όπου η αμερικανική εκτελεστική εξουσία υπόκειται σε ελάχιστους περιορισμούς από το νομοθετικό σώμα— αυξάνοντας τον κίνδυνο νέων αντιπαραθέσεων και σκληρότερων απαιτήσεων απέναντι στη Γηραιά Ήπειρο.

«Θα ήταν λάθος για τους Ευρωπαίους να υποθέσουν ότι θα υπάρξουν θερμότερες διατλαντικές σχέσεις», δήλωσε ο Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, βετεράνος Γερμανός διπλωμάτης και απερχόμενος πρόεδρος της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου. «Η δική μου εκτίμηση είναι ότι θα συμβεί ακριβώς το αντίθετο».

Πρόσφατη πανευρωπαϊκή έρευνα έδειξε ότι το 58% των ερωτηθέντων υποστηρίζει τους Δημοκρατικούς, έναντι μόλις 18% που τάσσεται υπέρ των Ρεπουμπλικανών του Ντόναλντ Τραμπ. Ωστόσο, παρόλο που οι δημοσκοπήσεις υποδηλώνουν ότι η επιθυμία των Ευρωπαίων επικριτών του Αμερικανού προέδρου θα πραγματοποιηθεί, καλό θα ήταν να αποφύγουν τις θριαμβολογίες και τους κομπασμούς, συμβουλεύει ο Ίσινγκερ.

«Θα υπάρξουν φωνές εδώ στην Ευρώπη, ορισμένες μάλιστα σημαντικές, που θα θελήσουν να πανηγυρίσουν και να συγχαρούν τους Δημοκρατικούς, αλλά πιστεύω ότι κάτι τέτοιο θα ήταν δηλητηριώδες», δήλωσε στο POLITICO.

«Θα συμβούλευα τους Ευρωπαίους φίλους μου να είναι συγκρατημένοι και να αποφύγουν να δώσουν την παραμικρή αφορμή στον Λευκό Οίκο να θυμώσει με την Ευρώπη – δηλαδή, περισσότερο απ’ όσο είναι ήδη», πρόσθεσε γελώντας.

Άλλοι διατηρούν αμφιβολίες για το αν η διακριτικότητα θα κάνει κάποια διαφορά. Ανάμεσά τους βρίσκεται η Νάταλι Τότσι, πρώην σύμβουλος δύο επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ.

«Για να είμαι ειλικρινής, δεν νομίζω ότι ο Τραμπ χρειάζεται πραγματικά λόγους ή δικαιολογίες για να ξεσπάσει στην Ευρώπη», δήλωσε. Θα είναι επίσης δύσκολο να μην πανηγυρίσει κανείς, υποστήριξε, εάν «νοιάζεται για τη δημοκρατία», δεδομένων των δεσμών μεταξύ του κινήματος MAGA του Τραμπ και λαϊκιστών, ακροδεξιών πολιτικών στην Ευρώπη.

Ένα εκλογικό πλήγμα για τον Τραμπ θα μπορούσε να αναπτερώσει το ηθικό των φιλελεύθερων και των κεντρώων της Ευρώπης, οι οποίοι έσπευσαν να ερμηνεύσουν τις πρόσφατες εκλογικές υποχωρήσεις του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία και του Αλεξάνταρ Βούτσιτς στη Σερβία ως απόδειξη ότι ο λαϊκισμός έχει πιάσει ταβάνι — ή τουλάχιστον έχει σταθεροποιηθεί.

Το συμπέρασμα αυτό, ωστόσο, ίσως είναι πρόωρο. Η δημοσκοπική ισχύς της Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία και τα πρόσφατα κέρδη της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) δείχνουν ότι ο λαϊκισμός παραμένει ισχυρός. Παρ’ όλα αυτά, μια ήττα του κινήματος MAGA θα έδινε στους φιλελεύθερους και στους κεντρώους σημαντική τόνωση, τόνισε η Τότσι.

Θα ωφελούσε όμως μια νίκη των Δημοκρατικών την ΕΕ βραχυπρόθεσμα; «Όχι ιδιαίτερα», απάντησε ο Ίσινγκερ. Μια δημοκρατική πλειοψηφία στο Κογκρέσο θα είχε ελάχιστο πρακτικό αντίκτυπο στην Ευρώπη και ενδέχεται μάλιστα να χειροτερέψει την κατάσταση.

«Αν ο Ντόναλντ Τραμπ εγκλωβιστεί σε κογκρεσιακές έρευνες και διαδικασίες παραπομπής και περιοριστεί στο εσωτερικό μέτωπο από ένα εχθρικό Κογκρέσο, είναι βέβαιο ότι θα στραφεί εκεί όπου το νομοθετικό σώμα είναι αδύναμο: στην εξωτερική και στην εμπορική πολιτική», πρόσθεσε. «Πρέπει να προετοιμαστούμε όχι για πιο αρμονικές διατλαντικές σχέσεις, αλλά για περισσότερη ένταση και ακόμη περισσότερες απαιτήσεις του Τραμπ από την Ευρώπη».

Την ίδια άποψη έχει και ο Κερτ Βόλκερ, που υπήρξε ο τελευταίος πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ επί προεδρίας Τζορτζ Μπους του νεότερου.

«Μην περιμένετε μεγάλες αλλαγές από την κυβέρνηση Τραμπ», προειδοποίησε. «Το Κογκρέσο θα ερευνήσει τα πάντα: τον Τραμπ, την οικογένειά του, τις επιχειρήσεις της, τον Στιβ Γουίτκοφ, τον Τζάρεντ Κούσνερ, τον Ίλον Μασκ, τον Πιτ Χέγκσεθ, τον Κας Πατέλ στο FBI. Ο Τραμπ θα δώσει μάχη μέχρι τέλους και θα γίνει ένα τεράστιο τσίρκο».

«Βέβαια, οι Δημοκρατικοί θα στηρίζουν πολύ περισσότερο την Ουκρανία και το ΝΑΤΟ, αλλά δεν μπορούν να υπαγορεύσουν στον Τραμπ τι να κάνει», πρόσθεσε. «Μπορούν να εγκρίνουν κονδύλια, αλλά ο Τραμπ απλώς θα πει: “Δεν είμαι υποχρεωμένος να τα ξοδέψω”».

Ο Βόλκερ προβλέπει ότι ο Τραμπ θα επιστρατεύει όλο και συχνότερα την τακτική της «ανάκλησης κονδυλίων» (pocket rescission), μιας αμφισβητούμενης νομικής θεωρίας για την ανάκληση κονδυλίων που έχει εγκρίνει το Κογκρέσο. «Αυτό είναι το μοτίβο σε πολλά ζητήματα, κυρίως στους δασμούς», δήλωσε ο Βόλκερ. «Σε πολλά άλλα, όμως, θα προτιμήσει να παίξει με τον χρόνο και να δώσει τη μάχη στα δικαστήρια».

Ο πρώην πρέσβης είπε ότι δεν είναι σίγουρος για τη στάση που θα κρατήσει ο Τραμπ απέναντι στο Ιράν —αν δηλαδή θα ξαναρχίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις ή αν θα αφήσει την Ευρώπη και την Ασία να λύσουν την κρίση. Όσο για το ΝΑΤΟ και τη μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη, ο Βόλκερ υποψιάζεται ότι ο Τραμπ θα κινηθεί με προσοχή, από φόβο για τις αντιδράσεις στο εσωτερικό.

Από την άλλη, ο Τραμπ είναι «εξαιρετικά απρόβλεπτος», σημείωσε η Μπρόνγουεν Μάντοξ, διευθύντρια και διευθύνουσα σύμβουλος της βρετανικής δεξαμενής σκέψης Chatham House. «Ίσως ηρεμήσει μετά από ένα αρχικό ξέσπασμα για τα αποτελέσματα των εκλογών και στραφεί στα μνημεία που σχεδιάζει, μεταξύ άλλων στην αίθουσα χορού του Λευκού Οίκου», εικάζει η ίδια, με ελπίδα αλλά χωρίς μεγάλη βεβαιότητα.

Η Μάντοξ δεν βλέπει κανέναν λόγο για πανηγυρισμούς, όποιο κι αν είναι το εκλογικό αποτέλεσμα ή η αντίδραση του Τραμπ. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα έπρεπε, αντίθετα, να αναλογιστούν πόσο έχουν αλλάξει οι ΗΠΑ. «Οι Αμερικανοί ψηφοφόροι εξέλεξαν τον Τραμπ δύο φορές, και ακόμη κι αν τώρα στραφούν εναντίον του, αυτές οι εκλογές δείχνουν ότι η προσοχή τους είναι πλέον στραμμένη στα εσωτερικά της χώρας», είπε.

Οι Ευρωπαίοι άργησαν να καταλάβουν τη σημασία του κινήματος MAGA και το πόσο θα διαρκέσει, σημείωσε η Μάντοξ. Κατά την ίδια, εξακολουθούν να μην κατανοούν επαρκώς πόσο έχει αλλάξει το αμερικανικό πολιτικό τοπίο —και μέσα σε αυτό το Δημοκρατικό Κόμμα.

«Δεν νομίζω ότι η Αμερική αναγνωρίζει πια τον εαυτό της στην Ευρώπη όπως παλιά», δήλωσε. «Για μένα, αυτό είναι σαφές εδώ και καιρό».

Jamie Dettmer

POLITICO

Πηγή – Commonality

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy