Saturday, 21 November 2026
Λευκωσία 24°
Η ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΙΚΗ ΜΑΣ ΕΚΔΟΣΗΑυτόφωρο της ΚυριακήςΓνωρίστε την ενότητα
Διεθνή

Υouth International Strike 2026 | Ξεσηκωμός μαθητών – φοιτητών σε πάνω από 400 πόλεις

“Εκατοντάδες χιλιάδες κατεβαίνουν σήμερα το πρωί στους δρόμους σε όλη την Ευρώπη, ενώ αναμένεται να ακολουθήσουν ακόμη περισσότεροι το απόγευμα. Νέοι και σπουδαστές διαδηλώνουν σε περισσότερες από 25 χώρες, διεκδικώντας ένα καλύτερο μέλλον για…

21 November 2026 · 11:19

    

“Εκατοντάδες χιλιάδες κατεβαίνουν σήμερα το πρωί στους δρόμους σε όλη την Ευρώπη, ενώ αναμένεται να ακολουθήσουν ακόμη περισσότεροι το απόγευμα. Νέοι και σπουδαστές διαδηλώνουν σε περισσότερες από 25 χώρες, διεκδικώντας ένα καλύτερο μέλλον για τη γενιά τους, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Youth Strike Coalition, μιας πλατφόρμας στην οποία συμμετέχουν περισσότερες από 50 διαφορετικές οργανώσεις.

(…)

Όπως περιγράφεται στο Μανιφέστο της Youth Strike, η κινητοποίηση βασίζεται σε πέντε κοινά αιτήματα:

  • Ριζικός μετασχηματισμός του συστήματος στο οποίο ζούμε, με αντίσταση στον αυταρχισμό, την καταστολή και την ακροδεξιά.”

Το παραπάνω αποτελεί απόσπασμα από το πρώτο Δελτίο Τύπου της πλατφόρμας Youth Strike, που δημοσιεύτηκε στις 20.11, όσο μαθητικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις σε όλη -σχεδόν- την Ευρώπη (αλλά και σε άλλα σημεία του κόσμου) διεξάγονταν.

Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά το Δελτίο Τύπου ΕΔΩ

Όπως αντίστοιχα και το ιδρυτικό μανιφέστο της Youth Strike ΕΔΩ

Οι κινητοποιήσεις στην Ευρώπη

Σε πάνω από 400 πόλεις, οι περισσότερες εντός ευρωπαϊκής επικράτειας, μαθητές (κυρίαρχα) και φοιτητές διαδήλωσαν απέναντι σε ένα “μέλλον-θάνατο”, όπως αποκαλούν εκείνο που ετοιμάζουν οι κυβερνήσεις για τη νέα γενιά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, στις πορείες συμμετείχαν και εργατικά σωματεία. Για παράδειγμα, στην Ιταλία προκηρύχθηκε Γενική Απεργία στήριξης των νεολαιίστικων κινητοποιήσεων με συμμετοχή της USB (Ένωση Συνδικάτων Βάσης), της COBAS (Συνομοσπονδία Επιτροπών Βάσης), της CLAP (Επιμελητήρια Αυτόνομης και Επισφαλούς Εργασίας), της SIAL COBAS (Διακλαδικό Αυτοοργανωμένο Συνδικάτο Εργαζομένων), της CGIL (Γενική Ιταλική Συνομοσπονδία Εργασίας) και της SGB (Γενικό Συνδικάτο Βάσης).

Γαλλία:

Στη “φλεγόμενη” Γαλλία, μαθητικές και νεολαιίστικες οργανώσεις διαδήλωσαν στο πλαίσιο της διεθνούς ημέρας δράσης σε πολλές πόλεις της χώρας.

Κάλεσμα της Union Étudiante (Φοιτητική Ένωση)

Το πολιτικό στίγμα εκφράστηκε με μαθητικές καταλήψεις και αποκλεισμούς σχολείων και διαδηλώσεις σε διάφορες πόλεις. Τα συνθήματα είχαν έντονο αντιπολεμικό και αντιμιλιταριστικό χαρακτήρα και συνδέθηκαν με διεκδικήσεις για δημόσια και δωρεάν παιδεία. Σε μεγάλο βαθμό χαρακτηρίστηκαν από κριτική στον Μακρόν και τις πολιτικές λιτότητας που θέλει να εφαρμόσει.

Πέρα από τον κεντρικό χαρακτήρα των κινητοποιήσεων, οι συμμετέχουσες συλλογικότητες οργανώθηκαν και συντονίστηκαν για την προώθηση των δράσεων (και) σε τοπικό επίπεδο. Για παράδειγμα στη Λυών, 12 νεολαιίστικες οργανώσεις/συλλογικότητες κατέληξαν σε κοινή ανακοίνωση και κάλεσμα σε συγκεκριμένο σημείο της πόλης.

Η κοινή ανακοίνωση ανέφερε:

Στις 20 Νοεμβρίου, σε όλη την Ευρώπη, οι νέοι ξεσηκώνονται ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στον καταστροφικό κόσμο που μας ετοιμάζει η αστική τάξη !

Ζητάμε τον αποκλεισμό όλων των χώρων σπουδών και εργασίας μας το πρωί με αντιμιλιταριστικά συνθήματα και τη σύγκλιση σε μια μεγάλη διαδήλωση κατά της κρίσης και του πολέμου, που θα ξεκινήσει στις 10 π.μ. από το Καπνεργοστάσιο.

Ας δείξουμε σε αυτούς που θέλουν να μας μετατρέψουν σε κρέας για τα κανόνια και να μας υποτάξουν μέσω της αστυνομικής βίας ότι ο ήχος των μποτών δεν θα πνίξει τον ήχο της αντίστασής μας  !

Απεργία, αποκλεισμός, αντίσταση !

+

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Ιταλία: 

Σύμφωνα με την εφημερίδα La Repubblica διαδηλώσεις έγιναν σε περισσότερες από 50 πόλεις και15 περιφέρειες της Ιταλίας. Μαχητικές πορείες, συγκεντρώσεις, αποκλεισμούς σχολείων και πανεπιστημίων. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, (ειδικά στην Ιταλία) οι δράσεις στο πλαίσιο της Youth Strike στηρίχτηκαν από παράλληλες γενικές απεργίες πολλών συνδικάτων. Μεταξύ των πόλεων όπου καταγράφηκαν διαδηλώσεις, πορείες και συγκεντρώσεις ήταν η Ρώμη, το Μιλάνο, το Τορίνο, η Μπολόνια, η Νάπολη, η Γένοβα, η Φλωρεντία, η Βενετία, η Περούτζια, το Σαλέρνο, το Μπάρι, το Παλέρμο, η Ανκόνα, το Κάλιαρι, το Τρέντο και η Αόστα. Ταυτόχρονα, ήδη από τις προηγούμενες ημέρες, είχαν ξεκινήσει μαθητικές καταλήψεις και συνελεύσεις σε σχολεία, στο πλαίσιο της προετοιμασίας της κινητοποίησης. Συγκεκριμένα, καταλήψεις καταγράφηκαν (τουλάχιστον) στο Μιλάνο, στην Μπολόνια, στη Ρώμη, στο Τορίνο, στην Περούτζια και στην Μπολόνια.

Ένας εκ των διοργανωτών στην Ιταλία ανέφερε στον Guardian, ότι οι πανευρωπαϊκές κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν «για να διεκδικήσουμε το δικαίωμά μας σε ένα καλύτερο μέλλον με αξιοπρέπεια. Τα επιμέρους αιτήματα διέφεραν από χώρα σε χώρα, ωστόσο ήταν όλα βαθιά αλληλένδετα μεταξύ τους». Όσον αφορά συγκεκριμένα τις μαθητικές κινητοποιήσεις στην Ιταλία, η κινητοποίηση της 20ης Νοέμβρης (πιθανότατα) αποτελεί πολιτική κλιμάκωση της No Meloni Day που είχε ανακηρυχθεί από μαθητές η 16η Οκτωβρίου ως ημέρα καταδίκης της πολιτικής Μελόνι στα σχολεία. Γενικά το ιταλικό εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα φαίνεται να δείχνει τάσεις βαθέματος των πολιτικών αιτημάτων του και δυνατότητα σύνδεσής τους με ένα ανώτερο πολιτικό περιεχόμενο.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Βρετανία:

Στη Βρετανία, η κινητοποίηση έλαβε ιδιαίτερα μαζικές διαστάσεις, αν αναλογιστεί κανείς πως δεν υπάρχει το κινηματικό «υπέδαφος» που υπάρχει σε Γαλλία, Ιταλία. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, περισσότερα από 400 σχολεία, κολέγια και πανεπιστήμια συμμετείχαν σε αποχές από τα μαθήματα, σε πάνω από 130 πόλεις και κωμοπόλεις, ενώ συγκεντρώσεις και πορείες πραγματοποιήθηκαν σε περισσότερες από 50. Κεντρικό σύνθημα της κινητοποίησης ήταν το «Fight for our future, not their wars» («Αγωνιζόμαστε για το μέλλον μας, όχι για τους δικούς τους πολέμους»).

Στην κινητοποίηση συμμετείχαν η φοιτητική οργάνωση Socialist Students (η οποία φαίνεται να έπαιξε σημαντικό ρόλο στην  όλη προσπάθεια συγκρότησης της πλατφόρμας), η Εθνική Ένωση Φοιτητών (NUS) και οι Young Greens, ενώ τη στήριξή τους εξέφρασαν σημαντικές συνδικαλιστικές οργανώσεις, όπως η Εθνική Ένωση Εκπαιδευτικών (NEU), η Ένωση Πανεπιστημιακών και Κολεγιακών Εκπαιδευτικών (UCU) και άλλα εκπαιδευτικά σωματεία. Η κεντρική διαδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο, στην Parliament Square (όπου αντιπαρατέθηκε με ρατσιστική/αντιμεταναστευτική συγκέντρωση) (βλ. βίντεο 3), ενώ μεγάλες κινητοποιήσεις οργανώθηκαν επίσης στο Μάντσεστερ, το Μπράιτον, το Λίβερπουλ, το Μπρίστολ, το Μπέρμιγχαμ, το Σέφιλντ και άλλες πόλεις. Μεγάλοι τηλεοπτικοί σταθμοί αφιέρωσαν εκτεταμένα ρεπορτάζ στις κινητοποιήσεις.

Ανάμεσα στα συνθήματα που κυριάρχησαν ήταν τα «Books not bombs» («Βιβλία, όχι βόμβες»), «Teachers not tanks» («Εκπαιδευτικοί, όχι τανκς») και «Welfare not warfare» («Κοινωνική πρόνοια, όχι πολεμική οικονομία»).

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Ισπανία:

Στην Ισπανία, η 20ή Νοεμβρίου σημαδεύτηκε από μαθητική απεργία και διαδηλώσεις σε σχεδόν 30 πόλεις, με βασικό διοργανωτή το Sindicato de Estudiantes (Συνδικάτο Φοιτητών), στο πλαίσιο της πανευρωπαϊκής Youth Strike. Οι κινητοποιήσεις είχαν προγραμματιστεί για τις 12 το μεσημέρι, με συγκεντρώσεις στη Μαδρίτη, τη Βαρκελώνη, τη Σεβίλλη, τη Μάλαγα, τη Γρανάδα, την Κόρδοβα, το Μπιλμπάο, τη Βαλένθια, τη Σαραγόσα, το Βίγο, τη Λα Κορούνια και πολλές ακόμη πόλεις. Στη Μαδρίτη, χιλιάδες μαθητές διαδήλωσαν στο κέντρο της πόλης, διεκδικώντας την υπεράσπιση της δημόσιας εκπαίδευσης και εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην ιδιωτικοποίηση των σχολείων και στην αύξηση των στρατιωτικών δαπανών.

Τα αιτήματα των μαθητών αφορούσαν την ενίσχυση της δημόσιας παιδείας και την αντίσταση στις ιδιωτικοποιήσεις, την καταπολέμηση της στρατιωτικοποίησης και των πολέμων, την αστυνομική καταστολή και την ακροδεξιά, καθώς και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας στα σχολεία. Οι διοργανωτές συνέδεσαν, επίσης, την υποχρηματοδότηση των σχολείων και των πανεπιστημίων με την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, υποστηρίζοντας ότι οι δημόσιοι πόροι πρέπει να κατευθύνονται στην εκπαίδευση, την υγεία, τη στέγαση και την κοινωνική προστασία αντί για τους εξοπλισμούς.

Αξίζει να σημειωθεί πως η μάχη δόθηκε απέναντι σε διευθύνσεις σχολείων που όπως κατήγγειλε το Sindicato de Estudiantes επιχείρησαν να εμποδίσουν τη συμμετοχή των μαθητών στην απεργία, αμφισβητώντας το δικαίωμά τους να απέχουν από τα μαθήματα. Κάλεσε τους μαθητές να υπερασπιστούν το δικαίωμα στην απεργία και προειδοποίησε ότι θα καταγγείλει τυχόν κυρώσεις σε βάρος τους.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Γερμανία:

Η πρωτοβουλία «Gen Z regelt» κάλεσε σε διαδηλώσεις σε 73 πόλεις. Σύμφωνα με την αστυνομία, περίπου 4.500 άτομα συμμετείχαν στην κεντρική πορεία της πρωτοβουλίας στο Βερολίνο, ενώ οι διοργανωτές έκαναν λόγο για έως και 15.000 συμμετέχοντες! Συνολικά, οι διοργανωτές υπολόγισαν σε περίπου 87.000 τη συνολική συμμετοχή στις διάφορες νεανικές κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε όλη τη Γερμανία εκείνη την ημέρα. Στη Γερμανία, ορισμένες από τις νεολαιίστικες διαδηλώσεις, παρότι πραγματοποιήθηκαν συγκεκριμένα στις 20 Νοέμβρη, φαίνεται πως είχαν μία αυτοτελή διάσταση.

Οι διαδηλωτές έθεσαν στο επίκεντρο την αντίθεσή τους στην πιθανή επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, ζητώντας περισσότερους πόρους για τα σχολεία, την ψυχική υγεία και τις κοινωνικές υπηρεσίες, καθώς και μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, των κοινωνικών ανισοτήτων και της κλιματικής κρίσης. Κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν επίσης στο Πότσνταμ, όπου περίπου 300 μαθητές διαδήλωσαν, και στο Κότμπους, όπου συγκεντρώθηκαν περίπου 100 άτομα. Στο Βερολίνο πραγματοποιήθηκε ακόμη ξεχωριστή διαδήλωση της Ομοσπονδιακής Μαθητικής Διάσκεψης, με περίπου 80 συμμετέχοντες, με αιτήματα για αναβάθμιση των σχολικών υποδομών, ενίσχυση της σχολικής κοινωνικής εργασίας και μεγαλύτερη ένταξη της κλιματικής προστασίας στην εκπαιδευτική ύλη.

.

Διαδηλώσεις και σε άλλες πόλεις:

Οι διαδηλώσεις της 20ης Νοέμβρη, με πρωτοβουλία της Gen Z, έκαναν την εμφάνισή τους σε πολλές ακόμα πόλεις της Ευρώπης και όχι μόνο. Στην Κροατία, μαθητές απείχαν από τα μαθήματα και διαδήλωσαν σε περίπου δώδεκα πόλεις, διεκδικώντας περισσότερες δημόσιες επενδύσεις στην εκπαίδευση, τη στέγαση και τις κοινωνικές υπηρεσίες αντί για στρατιωτικές δαπάνες. Στην Αυστρία, από νωρίς το πρωί αποκλείστηκαν σχολεία και το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε νεανική συγκέντρωση στη Βιέννη, η οποία διαλύθηκε από την αστυνομία. Στη Ρουμανία, σε αρκετές πόλεις κι όχι μόνο στο Βουκουρέστι διεξήχθησαν πορείες. Στην Πορτογαλία έγιναν πολλές κοινές δράσεις μαθητών και φοιτητών. Στη Σλοβακία υπήρξε μαζική πορεία στη Μπρατισλάβα και στην Ελβετία διοργανωτές υπολόγισαν τη συνολική συμμετοχή σε περίπου 40.000 άτομα, ενώ περισσότεροι από 65 εκπαιδευτικοί χώροι συμμετείχαν στις δράσεις. Διαδηλώσεις έγιναν και στη Ρουμανία, τη Σερβία και αλλού.

Εκτός Ευρώπης, στο κάλεσμα για τη διεθνή κινητοποίηση αναφέρθηκαν επίσης δράσεις και συμμετοχή κινημάτων από την Ινδία, την Αργεντινή, τη Χιλή, τη Βραζιλία, την Τουρκία και αλλού.

Κινητοποιήσεις και στην Ελλάδα:

Με τη συμμετοχή δεκάδων φοιτητών και φοιτητριών πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου, στο φουαγιέ του Πολυτεχνείου του ΑΠΘ, η κινητοποίηση των Φοιτητικών Συλλόγων Χημικών Μηχανικών, Πολιτικών Επιστημών και Γεωπονίας ενάντια στην πολεμική έρευνα στα πανεπιστήμια. Με κεντρικό σύνθημα «Να μην γίνει το ΑΠΘ πολεμικό εργαστήριο», οι φοιτητές ανέδειξαν τη συμμετοχή του Πανεπιστημίου σε ερευνητικά προγράμματα στρατιωτικής χρήσης και απαίτησαν να σταματήσουν τα προγράμματα ανάπτυξης πολεμικών drones «ΑΡΧΥΤΑΣ» και «ΓΡΥΠΑΣ», να διακοπούν τα ερευνητικά έργα που χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Άμυνας και να κλείσει το δίκτυο DefenceEduNet. Παράλληλα, κατήγγειλαν τη σύνδεση των πανεπιστημίων με την πολεμική βιομηχανία, επισημαίνοντας ότι η υποχρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης στρέφει τα ιδρύματα στην αναζήτηση πόρων μέσω ερευνητικών προγραμμάτων που, όπως υποστηρίζουν, δεν υπηρετούν τις κοινωνικές ανάγκες.

Η κινητοποίηση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο του αντιπολεμικού διημέρου της 20ής και 21ης Νοεμβρίου, το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη. Οι δράσεις συνεχίζονται σήμερα, Σάββατο 21 Νοεμβρίου, όπου πραγματοποιείται αντιπολεμική συγκέντρωση στις 14:00 στα Προπύλαια της Αθήνας, κατά του μιλιταρισμού και του σχεδίου Rearm Europe. Το διήμερο συνδέει τις διεκδικήσεις ενάντια στη στρατιωτικοποίηση της έρευνας και της εκπαίδευσης με ένα ευρύτερο αντιπολεμικό μήνυμα, δίνοντας συνέχεια στις παρεμβάσεις για πανεπιστήμια και κοινωνικούς πόρους που να υπηρετούν τις κοινωνικές ανάγκες και όχι τους πολεμικούς σχεδιασμούς.

Πρώτα συμπεράσματα

Το ψηφιδωτό των κινητοποιήσεων της 20ής Νοέμβρη, σαφώς, είναι δύσκολο να αποτιμηθεί σε λίγες γραμμές. Αυτό που διαφάνεται εμφατικά, όμως, είναι πως η γενιά Z -για την οποία πολλές “εύκολες” αναγνώσεις έχουν γίνει- προσπαθεί με σοβαρούς όρους να δημιουργήσει ένα κοινό πλαίσιο αιτημάτων που ενοποιεί τους αγώνες σε κάθε χώρα. Το πλαίσιο αυτό, προφανώς, εξειδικεύεται ανά την κοινωνική συνθήκη και σύνθεση κάθε χώρας, αλλά ο πυρήνας του παραμένει ενιαίος: «Θα ζήσουμε καλύτερα εδώ και τώρα!». Σε μία συνθήκη που ο καπιταλισμός αρνείται να ικανοποιήσει αυτό στους λαούς, το αίτημα αυτό γίνεται στην πράξη (αλλά και στη θεωρία) αντικαπιταλιστικό! Συγκρούεται με τους βασικούς πυλώνες της καπιταλιστικής ανάπτυξης (την πολεμική οικονομία και την υπερσυσσώρευση πλούτου) και φέρνει επιθετικά στο προσκήνιο το κοινωνικό ζήτημα.

Για το λόγο αυτόν, τα κινήματα της νεολαίας, αποτυπώσεις των οποίων φάνηκαν στις 20 Νοέμβρη, αντιλαμβάνονται (πιο συνειδητά από ότι ίσως περιμέναμε) με ποιούς πρέπει να συγκρουστούν: τις αστικές κυβερνήσεις, τη βιομηχανία πολέμου και την ακροδεξιά. Το πλαίσιο αιτημάτων που κινητοποιεί, μπορεί να μην έχει αρχή-μέση-τέλος για την ανατροπή του καπιταλισμού και την εγκαθίδρυση μίας ριζικά διαφορετικής πραγματικότητας, αλλά -σίγουρα- θέτει στο στόχαστρο τον πραγματικό αντίπαλο. Αυτό από μόνο του, αποτελεί συνθήκη που δίνει σημαντικά «καύσιμα» στα κινήματα που ξεσπάνε στην Ευρώπη.

Σε ιδεολογικό επίπεδο, γενιές που δεν έζησαν την άνθιση -αλλά ούτε και την ήττα των κομμουνιστικών κινημάτων- προσεγγίζουν τον μαρξισμό, σε βαθμό που ίσως αλλάξει τους πολιτικούς συσχετισμούς που επικρατούσαν στην Ευρώπη τα προηγούμενα χρόνια. Ταυτόχρονα, οι ηρωικές αντιστάσεις λαών στη Μέση Ανατολή (κυρίαρχα), με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την ανυποχώρητη αντίσταση του ηρωικού παλαιστινιακού λαού -εντός ενός πλαισίου υποχώρησης του κραταιού αμερικανικού ιμπεριαλισμού- αποτελούν χειροπιαστά παραδείγματα πάλης που εμπνέουν και στρατεύουν με τρόπο καταλυτικό.

Χρίστος Κρανάκης 

Πηγή – Prin

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ

Στήριξε την ανεξάρτητη ενημέρωση

Επίλεξε τη συνδρομή που προτιμάς. Η ασφαλής πληρωμή ολοκληρώνεται μέσω Stripe.