Στον Τραμπ ανήκει αυτή η πανωλεθρία

Οι Ρεπουμπλικάνοι έχασαν τον έλεγχο της Βουλής και της Γερουσίας, ενώ οι Δημοκρατικοί πέτυχαν νίκες ακόμη και σε παραδοσιακά συντηρητικές πολιτείες, όπως το Τέξας και το Κάνσας.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος είχε ζητήσει από τους ψηφοφόρους να ψηφίσουν σαν να βρισκόταν ο ίδιος στο ψηφοδέλτιο. Τον άκουσαν. Μόνο που το αποτέλεσμα ήταν διαφορετικό από εκείνο που περίμενε. Η ήττα των Ρεπουμπλικάνων έχει πολλές αιτίες, αλλά καμία σοβαρή ανάλυση δεν μπορεί να παρακάμψει τον άνθρωπο που κυβερνάει τις ΗΠΑ με την πεποίθηση ότι η προσωπική του βούληση μπορεί να υποκαταστήσει θεσμούς, διεθνείς συμφωνίες και στοιχειώδεις κανόνες πολιτικής συμπεριφοράς και κοινωνικής ευγένειας.

Ο Τραμπ επέστρεψε στον Λευκό Οίκο το 2025 υποσχόμενος οικονομική ευημερία, χαμηλότερες τιμές και τερματισμό των πολέμων. Αντί γι’ αυτά, οι Αμερικανοί βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις συνέπειες ενός εμπορικού πολέμου, την αύξηση του κόστους ζωής και μια νέα πολεμική περιπέτεια με το Ιράν.

Οι δασμοί που επέβαλε σε φίλους και αντιπάλους δεν είχαν κόστος μόνο τις οικονομίες των εμπορικών εταίρων των ΗΠΑ, αλλά τσάκισαν και τους ίδιους τους Αμερικανούς καταναλωτές. Ο πόλεμος με το Ιράν έφερε νέες πιέσεις στις τιμές της ενέργειας, ενώ οι υποσχέσεις για γρήγορη αποκατάσταση της οικονομικής ομαλότητας έμειναν ανεκπλήρωτες.
Σύμφωνα με τις μετεκλογικές έρευνες, επτά στους δέκα ψηφοφόρους θέλουν το Κογκρέσο να ασκεί ισχυρότερο έλεγχο στον Πρόεδρο. Πρόκειται για ένα εύρημα που δύσκολα συμβιβάζεται με την εικόνα της σχεδόν απεριόριστης λαϊκής αποδοχής που καλλιεργεί ο Τραμπ για τον εαυτό του.

Οι συνέπειες των αλλοπρόσαλλων χειρισμών του, ωστόσο, ξεπερνούν τα αμερικανικά σύνορα.

Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με εμπορικές απειλές και μια Ουάσιγκτον της οποίας οι αποφάσεις συχνά δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από όσα επιλύουν. Στο ζήτημα της Ουκρανίας, η πολιτική του Τραμπ περιόρισε την άμεση αμερικανική βοήθεια, ενώ η χαλάρωση των κυρώσεων στο ρωσικό πετρέλαιο προκάλεσε εύλογες αντιδράσεις, αφού έδωσε την εντύπωση ότι λειτουργεί ως χρηματοδότης της ρωσικής επίθεσης.
Είναι πολιτικά παράδοξο να ζητάς από τους Ευρωπαίους να αναλάβουν μεγαλύτερο βάρος για την ασφάλειά τους και την ίδια ώρα να αποδυναμώνεις την κοινή πίεση προς τη Μόσχα. Η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένας συνηθισμένος εμπορικός εταίρος, επειδή ο Πούτιν διαθέτει καύσιμα που εξυπηρετούν πρόσκαιρες πολιτικές ανάγκες του Τραμπ.

Ούτε οι Ρεπουμπλικάνοι μπορούν να εμφανίζονται ως αθώα θύματα των επιλογών του Προέδρου. Επί χρόνια ανέχθηκαν την προσωπική του κυριαρχία στο κόμμα, ακόμη και όταν αυτή οδηγούσε στην επιλογή υποψηφίων με βασικό προσόν την αφοσίωση στον ίδιο. Σε αρκετές κρίσιμες αναμετρήσεις, οι επιλογές αυτές αποδείχθηκαν καταστροφικές.
Από την άλλη, οι Δημοκρατικοί θα έκαναν σοβαρό λάθος αν θεωρούσαν ότι η νίκη τους αποτελεί γενική αποδοχή όλων των πολιτικών και ιδεολογικών τους θέσεων.
Η ήττα της Κάμαλα Χάρις το 2024 θα πρέπει να παραμείνει αντικείμενο αυτοκριτικής. Οι ψηφοφόροι είχαν τότε προτάξει την ακρίβεια, τη μετανάστευση και την οικονομική ανασφάλεια. Παράλληλα, οι υπερβολές που συνδέθηκαν με τη λεγόμενη woke κουλτούρα πρόσφεραν στους Ρεπουμπλικάνους ανοικτό πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης.
Η υπεράσπιση των ατομικών δικαιωμάτων και η προστασία των μειονοτήτων αποτελούν βασικές αρχές μιας ελεύθερης κοινωνίας. Δεν χρειάζεται, όμως, να συνοδεύονται από ιδεολογική αστυνόμευση της γλώσσας, επιδεικτική πολιτική ορθότητα και την απαίτηση να αντιμετωπίζεται κάθε διαφορετική άποψη ως ένδειξη προκατάληψης.

Ο μέσος πολίτης θέλει να ζει αξιοπρεπώς, να μπορεί να πληρώνει το σπίτι του, να εξασφαλίζει περίθαλψη και να αισθάνεται ασφαλής. Δεν είναι υποχρεωμένος να παρακολουθεί καθημερινά τις τελευταίες θεωρητικές αναζητήσεις των πανεπιστημιακών κύκλων για να θεωρείται κοινωνικά ευαισθητοποιημένος.

Οι Δημοκρατικοί έχουν τώρα την ευκαιρία να αποδείξουν ότι μπορούν να ασκήσουν αποτελεσματικό θεσμικό έλεγχο και να παρουσιάσουν πολιτικές προτάσεις με ουσία. Όχι απλώς να αντιπολιτεύονται τον Τραμπ, περιμένοντας τις επόμενες υπερβολές του.
Το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ, προσφέρει ένα μάθημα και στα δύο κόμματα. Οι Ρεπουμπλικάνοι διαπίστωσαν ότι η προσωπική δημοτικότητα ενός ηγέτη δεν είναι ανεξάντλητη και ότι η κομματική υποταγή έχει εκλογικό κόστος και οι Δημοκρατικοί οφείλουν να θυμούνται ότι η αποδοκιμασία του αντιπάλου δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με αποδοχή των δικών τους επιλογών.

Ο Τραμπ μπορεί να εξακολουθεί να πιστεύει ότι όποιος διαφωνεί μαζί του κάνει λάθος. Αυτή τη φορά, όμως, διαφώνησαν μαζί του εκατομμύρια Αμερικανοί και είχαν το «θράσος» να εκφράσουν τη διαφωνία τους στην κάλπη, στην οποία ακόμη και ο ισχυρότερος Πρόεδρος δεν έχει δικαίωμα βέτο.

Πηγή – Cyprus Times

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy