GreeceΙσραήλ: Τι θα σήμαινε για το παλαιστινιακό μια ήττα του Νετανιάχου στις εκλογές
Οι επερχόμενες βουλευτικές εκλογές στο Ισραήλ, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, δεν είναι πιθανό να ανατρέψουν τους βασικούς άξονες της ισραηλινής πολιτικής που εμποδίζει εδώ και δεκαετίες οποιαδήποτε πρόοδο στην ειρηνευτική διαδικασία για το Μεσανατολικό καθώς τόσο…
22 October 2026 · 16:05
Οι επερχόμενες βουλευτικές εκλογές στο Ισραήλ, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, δεν είναι πιθανό να ανατρέψουν τους βασικούς άξονες της ισραηλινής πολιτικής που εμποδίζει εδώ και δεκαετίες οποιαδήποτε πρόοδο στην ειρηνευτική διαδικασία για το Μεσανατολικό καθώς τόσο ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου, όσο και ο βασικός πολιτικός του αντίπαλος ο Γκάντι Άιζενκοτ είναι αντίθετοι στην ιδέα ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.
Στον απόηχο δε των επιθέσεων της 7ης Οκτωβρίου, και οι δύο συμμερίζονται τις ίδιες πολεμοχαρείς θέσεις για την Λωρίδα της Γάζας: επανάληψη του πολέμου αν δεν αφοπλισθεί η οργάνωση Χαμάς.
Ωστόσο οι θέσεις τους διαφοροποιούνται στο ζήτημα του εποικισμού των κατεχομένων παλαιστινιακών εδαφών στην Δυτική Οχθη, οι οποίες, σε συνδυασμό με τις διαφορετικές πολιτικές συμμαχίες που θα προκύψουν στο πλαίσιο της συγκρότησης κυβερνητικού συνασπισμού, είναι πιθανόν να αλλάξει, κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο, την πορεία που θα ακολουθήσει μετεκλογικά το Ισραήλ.
Εβραϊκοί οικισμοί της Δυτικής Οχθης
Εκατοντάδες χιλιάδες Ισραηλινοί ζουν σε οικισμούς που έχουν ανεγερθεί στα εδάφη που κατέλαβε το Ισραήλ το 1967 κατά τον Πόλεμο των Εξι Ημερών. Ο εποικισμός και οι εβραϊκοί οικισμοί θεωρούνται παράνομοι βάσει του διεθνούς δικαίου, των αποφάσεων του ΟΗΕ και από τις περισσότερες χώρες του κόσμου.
Κεντρικός άξονας της πολιτικής του Μπενιαμίν Νετανιάχου, που κυριαρχεί στην πολιτική ζωή του Ισραήλ εδώ και τρεις δεκαετίες και είναι ο μακροβιότερος πρωθυπουργός του ισραηλινού κράτους, είναι η επέκταση των εβραϊκών οικισμών στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, ακόμη και σε περιοχές που τελούν υπό την διοίκηση της Παλαιστινιακής Αρχής και, κατά συνέπεια, είναι παράνομη ακόμη και βάσει των ισραηλινών νόμων. Το αποτέλεσμα είναι η διαμόρφωση μίας πραγματικότητας που καθιστά αδύνατη την υλοποίηση της «λύσης των δύο κρατών» που εξακολουθούν να επικαλούνται διεθνείς οργανισμοί και δυτικές κυβερνήσεις.
Ο Άιζενκοτ υποστηρίζει επί της αρχής την πολιτική του εποικισμού των παλαιστινιακών εδαφών. Αλλά υποστηρίζει επίσης ότι πρέπει να μην παραβιάζει τον ισραηλινό νόμο. Είναι αντίθετος με τους οικισμούς που έχουν ανεγερθεί χωρίς άδεια, δηλώνει ότι οι οικισμοί σε περιοχές όπου είναι απαγορευμένοι θα κατεδαφισθούν και υπόσχεται μέτρα για την πρόληψη της βίας των εβραίων εποίκων κατά των Παλαιστινίων, η οποία έχει κλιμακωθεί τα τελευταία τρία χρόνια, χωρίς αυτό να δείχνει ότι «ανησυχεί» την κυβέρνηση Νετανιάχου.
Είναι επίσης αντίθετος στο σχέδιο της κυβέρνησης Νετανιάχου για την ανέγερση οικισμών στην ζώνη E1, το οποίο, αν υλοποιηθεί, θα αποκόψει την Δυτική Οχθη από την Ανατολική Ιερουσαλήμ ενταφιάζοντας οριστικά την δυνατότητα της δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους.
Παλαιστινιακή αυτοδιοίκηση
Σε μία ένδειξη για τον βαθμό της δεξιάς στροφής που έχουν λάβει τα ισραηλινά πολιτικά πράγματα, Νετανιάχου, Άιζενκοτ και ηγέτες των θρησκευτικών εβραϊκών κομμάτων είναι αντίθετοι με την προοπτική ίδρυσης ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους δίπλα στο Ισραήλ, ακυρώνοντας την «λύση των δύο κρατών», το ιερό δισκοπότηρο των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων εδώ και πολλές γενιές.
Ο Νετανιάχου όπως και ο Άιζενκοτ δηλώνουν ότι το Ισραήλ πρέπει να διατηρήσει τον ύστατο έλεγχο ασφαλείας επί του συνόλου των εδαφών που εκτείνονται από τον ποταμό Ιορδάνη μέχρι την Μεσόγειο Θάλασσα.
Υπάρχουν ωστόσο και κάποιες διαφορές. Η θέση του Άιζεκνκοτ για την επιβολή ορισμένων περιορισμών επί της εποικιστικής δραστηριότητας θα διέσωζε ενδεχομένως κάποιες εδαφικές ζώνες εντός των οποίων οι Παλαιστίνιοι θα μπορούσαν να ασκήσουν πολιτική αυτοδιοίκηση.
Ο συνασπισμός που στηρίζει τον Νετανιάχου περιλαμβάνει κόμματα που ζητούν ανοικτά την πλήρη προσάρτηση της κατεχόμενης παλαιστινιακής γης.
Η κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας
Τρία χρόνια μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου και την έναρξη του πολέμου του Ισραήλ κατά της Λωρίδας της Γάζας, ο ισραηλινός στρατός ελέγχει περί τα δύο τρίτα του εδάφους του παλαιστινιακού θύλακα.
Σχεδόν το σύνολο του παλαιστινιακού πληθυσμού, περισσότεροι από 2 εκατομμύρια άνθρωποι, ζουν στο εναπομένον ένα τρίτο, σε σκηνές ή σε κατεστραμμένα κτίρια, υπό την πολιτική διοίκηση της Χαμάς.
Οι υπό αμερικανική ομπρέλα ειρηνευτικές συνομιλίες δεν έχουν καταλήξει σε όρους για τον αφοπλισμό της Χαμάς, την ισραηλινή αποχώρηση και την έναρξη της ανοικοδόμησης.
Ο Νετανιάχου όπως και ο Άιζενκοτ δηλώνουν ότι οι ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις δεν θα αποσυρθούν από την Γάζα μέχρι τον αφοπλισμό της Χαμάς και ότι το Ισραήλ είναι έτοιμο να συνεχίσει τον πόλεμο για να επιτύχει τον αφοπλισμό της οργάνωσης.
Ο Άιζενκοτ δηλώνει ότι η συνέχιση της άσκησης της διοίκησης στην Γάζα από την Χαμάς αποτελεί μεγάλη αποτυχία και υπόσχεται ότι, 18 μήνες αφού εκείνος αναλάβει την εξουσία, η διοίκηση της Χαμάς στην Γάζα θα έχει αντικατασταθεί, είτε βάσει υπό αμερικανικής έμπνευσης σχεδίου, είτε μέσω της στρατιωτικής ισχύος.
Κυβερνητικοί εταίροι
Ο κυβερνητικός συνασπισμός του Νετανιάχου περιλαμβάνει ακροδεξιούς εθνικιστικούς εβραϊκούς σχηματισμούς υπό τους Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ και Μπεζαλέλ Σμότριχ που υποστηρίζουν την προσάρτηση του συνόλου των παλαιστινιακών εδαφών και υποδαυλίζουν την βία των εποίκων κατά των Παλαιστινίων στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.
Ο Νετανιάχου στηρίζεται επίσης σε υπερορθόδοξα εβραϊκά κόμματα που απαιτούν την διατήρηση της εξαίρεσης των υπερορθόδοξων εβραίων από την στρατιωτική θητεία.
Ανάμεσα στα κόμματα της αντιπολίτευσης στα οποία είναι πιθανόν να στραφεί ο Άιζενκοτ στην προσπάθεια σχηματισμού κυβερνητικού συνασπισμού που θα απομακρύνει τον Νετανιάχου από την εξουσία περιλαμβάνονται αρκετές πολιτικές παρατάξεις της δεξιάς. Ωστόσο οι ηγεσίες τους δεν περιλαμβάνουν ακραίες φυσιογνωμίες σαν του Σμότρικ και Μπεν-Γκβιρ. Οι υποστηρικτές του Άιζενκοτ είναι αντίθετοι με την εξαίρεση των υπερορθόδοξων εβραίων από την στρατιωτική θητεία, πράγμα που αποκλείει το ενδεχόμενο συνεργασίας του με υπερορθόδοξα κόμματα.
Πιθανός εταίρος του ‘Αιζενκοτ είναι το κόμμα Οι Δημοκράτες, που προέκυψε από την ένωση του Εργατικού Κόμματος και του κόμματος Μερέτζ. Είναι το μόνο κόμμα που δηλώνει ότι υποστηρίζει την «λύση των δύο κρατών».
Νετανιάχου και Άιζενκοτ έχουν δηλώσει ότι δεν θα σχηματίσουν κυβέρνηση με κόμματα που εκπροσωπούν κατά κύριο λόγο ισραηλινούς πολίτες παλαιστινιακής καταγωγής, που συνιστούν το ένα πέμπτο του πληθυσμού του Ισραήλ.
Πηγή – Cyprus Times (Reader)








