ΕλλάδαΑυξήσεις χωρίς έξοδο από τη φτώχεια – Τι αναγκάστηκε να παραδεχθεί ο Μουσιούττας
Παρά τις εξαγγελίες για αυξήσεις, ο Υπουργός Εργασίας αναγνωρίζει ότι δεν θα διασφαλιστεί αξιοπρεπές εισόδημα πάνω από το όριο της φτώχειας για όλους τους συνταξιούχους. Την αδυναμία της κυβερνητικής πρότασης να αντιμετωπίσει ολοκληρωμένα τη…
16 Νοεμβρίου 2026 · 20:05
Παρά τις εξαγγελίες για αυξήσεις, ο Υπουργός Εργασίας αναγνωρίζει ότι δεν θα διασφαλιστεί αξιοπρεπές εισόδημα πάνω από το όριο της φτώχειας για όλους τους συνταξιούχους.
Την αδυναμία της κυβερνητικής πρότασης να αντιμετωπίσει ολοκληρωμένα τη συνταξιοδοτική φτώχεια παραδέχθηκε ο Υπουργός Εργασίας, Μαρίνος Μουσιούττας, κατά την παρουσίαση της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης στη Βουλή.
Παρά τις αυξήσεις που προβλέπονται για περίπου 123.000 συνταξιούχους, η κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι δεν θα καταφέρουν όλοι οι χαμηλοσυνταξιούχοι να ξεπεράσουν το όριο της φτώχειας.
Η παραδοχή αυτή αναδεικνύει το βασικό κοινωνικό έλλειμμα της μεταρρύθμισης: την απουσία εγγύησης ότι οι συντάξεις θα επαρκούν για την κάλυψη των στοιχειωδών αναγκών διαβίωσης.
Το ζήτημα τέθηκε από τον βουλευτή του ΑΚΕΛ, Γιώργο Κουκουμά, ο οποίος επικαλέστηκε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία ένας στους τρεις συνταξιούχους βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας.
Ο βουλευτής επισήμανε ότι η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση θα μπορούσε να αποτελέσει ευκαιρία για ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος.
Ωστόσο, η κυβερνητική πρόταση δεν εξασφαλίζει ότι όλοι οι χαμηλοσυνταξιούχοι θα αποκτήσουν εισοδήματα πάνω από το συγκεκριμένο όριο.
Παράλληλα, ο Γιώργος Κουκουμάς έθεσε το ζήτημα της διαγενεακής δικαιοσύνης, υπογραμμίζοντας ότι το κόστος της ενίσχυσης των σημερινών συνταξιούχων δεν πρέπει να μεταφερθεί στις επόμενες γενιές.
Απαντώντας στις επισημάνσεις, ο Μαρίνος Μουσιούττας αναγνώρισε ότι η μεταρρύθμιση δεν μπορεί να εξαλείψει τη φτώχεια μεταξύ των συνταξιούχων.
Ο Υπουργός επικαλέστηκε τις οικονομικές δυνατότητες του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων και του κράτους, αναφέροντας ότι δεν υπάρχει περιθώριο για δαπάνη μεγαλύτερη των €800 εκατομμυρίων κατά την πρώτη εξαετία εφαρμογής.
Η τοποθέτηση αυτή, ωστόσο, επαναφέρει το ζήτημα των κυβερνητικών προτεραιοτήτων και της επάρκειας των πόρων που διατίθενται για την κοινωνική προστασία.
Η κυβέρνηση καλείται να τεκμηριώσει γιατί το συγκεκριμένο δημοσιονομικό πλαίσιο αποτελεί το ανώτατο εφικτό όριο και ποιες εναλλακτικές επιλογές χρηματοδότησης εξετάστηκαν.
Η πρόταση προβλέπει ελάχιστη εγγυημένη αύξηση €30 τον μήνα για υφιστάμενους συνταξιούχους που λαμβάνουν σύνταξη μέχρι €600.
Παράλληλα, περιλαμβάνει αλλαγές στη βασική σύνταξη και προβλέπει αναπροσαρμογές στην ενίσχυση των χαμηλοσυνταξιούχων.
Ωστόσο, η αύξηση ενός χαμηλού εισοδήματος δεν σημαίνει αυτομάτως ότι το νέο ποσό επαρκεί για αξιοπρεπή διαβίωση.
Αυτό ακριβώς είναι το ζήτημα που παραμένει ανοιχτό, παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες.
Η αποτελεσματικότητα της μεταρρύθμισης θα κριθεί από το κατά πόσο περιορίζει τη φτώχεια και την οικονομική ανασφάλεια των ηλικιωμένων, όχι μόνο από τον αριθμό των δικαιούχων που θα λάβουν κάποια αύξηση.
Η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη καλείται να παρουσιάσει συγκεκριμένες εκτιμήσεις για το πόσοι συνταξιούχοι θα παραμείνουν κάτω από το όριο της φτώχειας μετά την πλήρη εφαρμογή των αλλαγών.
Χωρίς αυτά τα στοιχεία, η δημόσια συζήτηση κινδυνεύει να περιοριστεί στις αυξήσεις που ανακοινώνονται, αφήνοντας στο περιθώριο το σημαντικότερο ερώτημα: εάν οι συντάξεις θα επαρκούν για αξιοπρεπή διαβίωση.
Πηγή – Διάλογος










