ΕλλάδαΜε μια πορεία που αγγίζει τα πενήντα χρόνια πίσω από το σκόπευτρο μιας φωτογραφικής μηχανής, ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας παραδίδει στο κοινό το τέταρτο βιβλίο του, με τίτλο «Ο φακός καταγράφει την ιστορία».
Αγγίζοντας πλέον την ένατη δεκαετία μιας δημιουργικής και μυθιστορηματικής ζωής, ο καταξιωμένος φωτορεπόρτερ δεν περιορίζεται στην παράθεση των εμβληματικών του λήψεων, αλλά ξεδιπλώνει το αθέατο παρασκήνιο, τις σκέψεις και τα βιώματά του, συνθέτοντας μια ζωντανή, αυτοβιογραφική μαρτυρία.
Το έργο δεν αποτελεί μια απλή συλλογή εμβληματικών φωτογραφιών, αλλά μια ολοκληρωμένη «φορητή έκθεση» που δεν κλείνει ποτέ. Μέσα από τις σελίδες του, ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας ανοίγει την πόρτα των αναμνήσεών του και καλεί τον αναγνώστη να σταθεί «δίπλα του» πίσω από τον φακό.
Από τα δύσκολα χρόνια στην πρώτη γραμμή των γεγονότων
Η επιθυμία για τη δημιουργία αυτού του βιβλίου πηγάζει από την ανάγκη του δημιουργού να κάνει γνωστά όχι μόνο τα δύσκολα χρόνια της εφηβικής του ηλικίας, αλλά και τα μεγάλα, δραματικά και συναρπαστικά γεγονότα που έζησε ως φωτορεπόρτερ του διεθνούς πρακτορείου Associated Press στην Ελλάδα και το εξωτερικό, κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα.
Μέσα από μια ειλικρινή αφήγηση, ο Σαρρηκώστας ανασύρει από το πλούσιο και πολύτιμο αρχείο του ένα μικρό μόνο μέρος από τις χιλιάδες φωτογραφίες που τράβηξε σε όλο το μήκος και το πλάτος του πλανήτη.
Στόχος του είναι να μεταφέρει τον αναγνώστη χιλιόμετρα μακριά (ή πιο κοντά), κάτω από αντίξοες και επικίνδυνες συνθήκες, δείχνοντας πώς οι εικόνες της πρώτης γραμμής φτάνουν τελικά στα χέρια του κοινού μέσω των ειδησεογραφικών πρακτορείων, των εφημερίδων και της τηλεόρασης.
Ο ίδιος καλεί τον αναγνώστη να σταθεί «δίπλα του», να νιώσει την αγωνία, την ασφυξία και την πίεση της στιγμής μέχρι να ολοκληρωθεί η αποστολή.
Το βιβλίο ως «φορητή έκθεση» και μόνιμη παρακαταθήκη
Εξηγώντας την απόφασή του να προχωρήσει σε αυτή την έκδοση αντί μιας ακόμη έκθεσης φωτογραφίας, ο Σαρρηκώστας εξηγεί εύστοχα: «Μια έκθεση είναι μια επίσκεψη, ένα πέρασμα. Το βιβλίο, όμως, είναι “παραμονή”».
Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, ο εμβληματικός φωτορεπόρτερ έχει τη δυνατότητα να βάλει σε τάξη το χάος των χιλιάδων φιλμ που αφήνει πίσω του, να καθοδηγήσει τον αναγνώστη στη σειρά που επιθυμεί, να συνδέσει το «πριν» με το «μετά» από κάθε «κλικ» και να αφηγηθεί το πλαίσιο πίσω από τον φακό.
Το βιβλίο μετατρέπεται έτσι σε μια «φορητή έκθεση» που δεν κλείνει ποτέ, επιτρέποντας στον αναγνώστη να πλησιάσει τη φωτογραφία, να τη μελετήσει και να εμβαθύνει στη λεπτομέρεια.
Όπως συνοψίζει ο ίδιος: «Οι φωτογραφίες μου αποτελούν την απόδειξη, τα λόγια μου όμως, τη μαρτυρία».
Με το έργο, την αφοσίωση και τη συνέπειά του, ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας κατατάσσεται στους ανθρώπους που αφήνουν ανεξίτηλο το στίγμα τους στον χρόνο, διασώζοντας εικόνες, στιγμές και θύμησες της νεότερης ιστορίας για τις επόμενες γενιές.
Το βιβλίο «Ο φακός καταφράφει την ιστορία» είναι μια έκδοση της Ακαδημίας Δημιουργικής Φωτογραφίας & Video.
Λίγα λόγια για τον Αριστοτέλη Σαρρηκώστα
Ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας ή Sarris ξεκίνησε το επάγγελμα του φωτορεπόρτερ το 1961, στο μεγαλύτερο Πρακτορείο Φωτογραφικών Επικαίρων της εποχής την «Ένωση».
Στην αρχή το έκανε για να ευχαριστήσει την μητέρα του, που δεν ήθελε να φύγει και πάλι στο εξωτερικό, μετά από μια απουσία 6 χρόνων στις ΗΠΑ και Βραζιλία.
Στη συνέχεια, μαγεύτηκε τόσο πολύ από την εμφάνιση της πρώτης ασπρόμαυρης φωτογραφίας, με αποτέλεσμα να αφοσιωθεί στη φωτογραφία ολόψυχα.
Από τον Σεπτέμβριο του 1964 έως το 2000 συνεργάστηκε με το Associated Press. Όλα αυτά τα χρόνια ταξίδεψε αμέτρητες φορές σ’ ολόκληρο τον κόσμο για να καλύψει γεγονότα ευχάριστα αλλά και δυσάρεστα, που στάθηκαν σταθμός στην ιστορία του 20ου αιώνα και έγιναν αφορμή να βραβευτεί με πολλές διακρίσεις στην Ελλάδα και εξωτερικό.
Εκάλυψε τον πόλεμο των 6 ημερών 1967, τον 10ετή πολέμου και συγκρούσεις του Λιβάνου, 8 χρόνια πόλεμο Ιράκ-Ιράν, Αφρική, Βαλκάνια και πολλά άλλα. Ίσως για αυτό πολλοί τον αποκαλούν και «Πολεμικό Ανταποκριτή», Αυτός πιστεύει ότι η ταυτότητά του τα λέει όλα: «Φωτορεπόρτερ».
Ένας φωτορεπόρτερ που βρέθηκε στο Πολυτεχνείο τη βραδιά της 17ης Νοεμβρίου του 1973, καταγράφοντας εκείνη την κορυφαία πράξη μιας μαζικής ηρωικής αντίστασης της φοιτητικής νεολαίας, ενάντια στην χούντα των συνταγματαρχών. Στην Αράχωβα με τους Beatles το 1967, στην Ακρόπολη κάποιο πρωινό του 1965 κοντά στην Μελίνα Μερκούρη, αλλά και με τον Μίκη Θεοδωράκη, και τους Νομπελίστες μας Σεφέρη και Ελύτη.
Χαρακτηριστικά, ο Louis Boccardi, πρόεδρος και διευθυντής του Associated Press στην Νέα Υόρκη, αναφέρει ότι ο Sarris στάθηκε ένας ολόκληρος μύθος, γνωστός και ως «One Man Band», ο άνθρωπος ορχήστρα, για την δεξιοτεχνία του. Κι αυτό γιατί κάτω από αντίξοες συνθήκες και χωρίς την σύγχρονη τεχνολογία είχε το θάρρος και το κουράγιο να φέρει σε πέρας δύσκολες αποστολές, κουβαλώντας στο ένα χέρι τη βαλίτσα-εμφανιστήριο, και στο άλλο τις φωτογραφικές του μηχανές.
