ΕλλάδαΟι ειδικές μέθοδοι παρέμβασης των φασιστών στον μαθητικό πληθυσμό
Τάνια Τσιτούρα Η φασιστική ρητορική επιχειρεί να εμφανιστεί ως διέξοδος για τη μαθητική νεολαία, συγκαλύπτοντας τον συστημικό της ρόλο. Σε αυτό το πλαίσιο, φασιστικές ομάδες – υπό την κατάλληλη καθοδήγηση – επιχειρούν να διαμορφώσουν…
10 Νοεμβρίου 2026 · 18:22
Τάνια Τσιτούρα
Η φασιστική ρητορική επιχειρεί να εμφανιστεί ως διέξοδος για τη μαθητική νεολαία, συγκαλύπτοντας τον συστημικό της ρόλο. Σε αυτό το πλαίσιο, φασιστικές ομάδες – υπό την κατάλληλη καθοδήγηση – επιχειρούν να διαμορφώσουν μια αντίληψη για τους μαθητικούς αγώνες με εθνικιστικό και πολεμοκάπηλο περιεχόμενο: Με προώθηση καταλήψεων με εθνικιστικά αιτήματα, όπως είδαμε την περίοδο του Μακεδονικού πριν μερικά χρόνια παρά την μικρή τους έκταση. Με διαστρέβλωση της ιστορικής πραγματικότητας σε εθνικές επετείους. Με καλλιέργεια της εχθρότητας απέναντι σε πρόσφυγες, μετανάστες, ΛΟΑΤΚΙ και αριστερούς. Και τέλος με υπερπροβολή μιλιταριστικών δογμάτων που καταλήγουν να υπερασπίζονται τα πολεμοκάπηλα σχέδια της ΕΕ και της ελληνικής αστικής τάξης.
Η φασιστική παρέμβαση αποτελεί συνειδητή προσπάθεια αναδιαμόρφωσης των συσχετισμών μέσα στη σχολική κοινότητα, με στόχο να ανακόψει τη συλλογική δράση, να απομονώσει τις αγωνιστικές φωνές, να κερδίσει έδαφος ανάμεσα στους μαθητές και να συγκροτήσει ένα ακροατήριο γύρω από την ακροδεξιά ρητορική. Ο βασικός τρόπος παρέμβασης εντός των σχολείων, όμως, είναι πιο άμεσος. Κεντρικό στοιχείο είναι η τακτικίστικη λογική «NO POLITICA».
Ακροδεξιοί καθοδηγητές δασκαλεύουν μαθητές να εμφανίζονται ως υπερασπιστές ενός «σχολείου χωρίς κόμματα», ενώ στην πραγματικότητα επιδιώκουν να περνά ανεμπόδιστα η δική τους πολιτική αντίληψη. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελεί η λογική την οποία προωθούν σε μία σειρά ζητημάτων: «Αφού σηκώσατε πανό για τον Παύλο Φύσσα, γιατί να μην σηκώσουμε και εμείς για τον Φουντούλη και τον Καπελώνη;». Και το «NO POLITICA» και η ψευδοεπίκληση στη… δημοκρατία αποτελούν επικοινωνιακά οχήματα της ακροδεξιάς!
Ταυτόχρονα, ως υποτίθεται «αντίδραση» σε ό,τι ονοματίζουν ως «συστημικό» – ενώ πάντα είναι οι λαϊκοί αγώνες που πάλεψαν απέναντι στο πραγματικό σύστημα – προχωρούν σε προσπάθειες ιστορικής παραχάραξης. Ενδεικτική η ανάρτηση πανό με σύνθημα «Όχι στον μύθο του Πολυτεχνείου» στην Πετρούπολη και τη Μεταμόρφωση, μέσω του οποίου επιχειρούν να διαστρεβλώσουν την ιστορική μνήμη, να συγκαλύψουν τον πραγματικό τους ρόλο και να νομιμοποιήσουν τη φασιστική τους αφήγηση. Ειδικά όσον αφορά το αφήγημα περί «αριστερού καθεστώτος» στα σχολεία, δεν μένουν στην ιστορία. Κάθε αγωνιστική πρωτοβουλία, συλλογική διεκδίκηση και μορφή οργάνωσης των μαθητών που ξεσπάει, χαρακτηρίζεται ως «υποκινούμενη από την Αριστερά». Αποτέλεσμα; Οι μαθητές/τριες που επηρεάζονται από ακροδεξιές αντιλήψεις να καταλήγουν να αντιδρούν αποκλειστικά απέναντι στο οργανωμένο μαθητικό κίνημα.
Η παρέμβασή τους όμως δεν περιορίζεται μόνο στην ιδεολογική προπαγάνδα. Συνοδεύεται από εκφοβισμό, τραμπουκισμούς και οργανωμένες ομάδες κρούσης, που επιχειρούν να επιβάλουν τους συσχετισμούς με τη βία και να τρομοκρατήσουν όσους αντιστέκονται, με τη δράση φασιστικών πυρήνων, η οποία διασταυρώνεται με οπαδικούς μηχανισμούς και δίκτυα οργανωμένης βίας, όπως είδαμε πρόσφατα στην Πάτρα.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 7-8 Νοεμβρίου
Πηγή – Prin









