Αλλοίωση αποτελέσματος λόγω διαιτησίας: Πότε ισχύει και πότε χάνεται η έννοι…

Στο κυπριακό ποδόσφαιρο, η φράση «αλλοίωση αποτελέσματος» έχει μετατραπεί στο απόλυτο κλισέ. Χρησιμοποιείται με τέτοια ευκολία που πλέον έχει χάσει το πραγματικό της βάρος. Την πραγματική της σημασία. Από πάντα συμβαίνει αυτό, δεν είναι κάτι νέο, ούτε αποτελεί αφορμή το γεγονός ότι και φέτος, έχουν γίνει αίσχη από πλευράς διαιτησίας και VAR…

Από την πρεμιέρα έως σήμερα, ακούσαμε ποδοσφαιρικούς παράγοντες να αναφέρουν την «αλλοίωση αποτελέσματος» πολλές φορές, ανεπίσημα, επίσημα, ακόμη κι όταν δεν έχει δοθεί στην ομάδα τους ένα φάουλ έξω από την περιοχή προς το τέλος ενός αγώνα και δυστυχώς, εκατοντάδες κόσμου να συμφωνούν με αυτό εκφράζοντας απόψεις στα Social Media.

Παράγοντες, οπαδοί και, δυστυχώς, εμείς οι αθλητικοί συντάκτες, δοκιμαζόμαστε σχεδόν σε κάθε αμφισβητούμενη φάση για να δικαιολογήσουμε μια ήττα ή να δημιουργήσουμε εντυπώσεις – για το συνάφι μας κυρίως, αυτό ισχύει όταν παίζει η Εθνική Κύπρου, όπου εκεί, η προσπάθεια για εντυπώσεις υπερβαίνει της κανονικής περιγραφής και αυτονόητης ανάλυσης ενός αγώνα.

Είναι όμως κάθε διαιτητικό λάθος «αλλοίωση αποτελέσματος»; Η απάντηση είναι κατηγορηματικά όχι… Για να έχει επιστημονική και δημοσιογραφική βάση ο όρος, το λάθος της διαιτησίας πρέπει να συνδέεται άμεσα, αντικειμενικά και αναπόφευκτα με τη διαμόρφωση του τελικού σκορ. Το πρωτόκολλο του VAR μάς δίνει τον τέλειο οδηγό. Πραγματική αλλοίωση υφίσταται μόνο σε τέσσερις περιπτώσεις: Όταν μετράει ένα γκολ που δεν έπρεπε (π.χ. από καταφανές οφσάιντ), όταν ακυρώνεται ένα πεντακάθαρο τέρμα, όταν δίνεται ένα «πέναλτι-φάντασμα» ή στερείται ένα καταφανές, και όταν μια λανθασμένη απευθείας κόκκινη κάρτα αλλάζει πρόωρα τις ισορροπίες.

Αντίθετα, μια λανθασμένη υπόδειξη για πλάγιο, ένα ανάποδο φάουλ στη μεσαία γραμμή ή μια «δεύτερη κίτρινη που χαρίστηκε» στο 60’ αποτελούν διαιτητικά σφάλματα, όχι όμως αλλοίωση αποτελέσματος. Στις έμμεσες φάσεις, η άμυνα έχει τον χρόνο να αντιδράσει. Επίσης, οι λεγόμενες «γκρίζες φάσεις» -όπου η επαφή είναι οριακή και η απόφαση εμπίπτει στην υποκειμενική κρίση του διαιτητή- δεν μπορούν να βαφτίζονται ως αλλοίωση αποτελέσματος, καθώς δεν υπάρχει απόλυτο σωστό ή λάθος.

Ως λειτουργοί του Τύπου, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε όλα αυτά στο κοινό και όχι να χαϊδεύουμε τα αυτιά των οπαδών και κυρίως των παραγόντων που πολλές φορές μας υποδεικνύουν πως θα κάνουμε τη δουλειά μας, λές και αυτοί όταν πάνε σε μία παραδοσιακή ταβέρνα να φάνε, εισβάλλουν στην κουζίνα, πάνε και στέκονται πάνω από τον ψήστη και τη γυναίκα του τη μαγείρισσα και δίνουν συμβουλές. Λες και έχουν αυτό το δικαίωμα…

Όταν αφαιρούμε νοητικά το διαιτητικό λάθος και το σκορ παραμένει το ίδιο, τότε δεν υπήρξε αλλοίωση. Όσο χαμηλό κι αν είναι το επίπεδο της διαιτησίας στην Κύπρο, που είναι αρκετά χαμηλό, όσο κι αν τα λάθη είναι ανθρώπινα και υπάρχουν και οι ματσαράγκες που δεν μπορείς να κατανοήσεις, η σοβαρότητα επιβάλλει να ξεχωρίζουμε την ανθρώπινη αστοχία από τον καθοριστικό αποπροσανατολισμό ενός αγώνα.

Ας σταματήσουμε να θυσιάζουμε την αντικειμενικότητα και τη σοβαρότητα στον βωμό των εντυπώσεων και του αποπροσανατολισμού.

Υ.Γ.: Ασφαλώς και τα πιο πάνω αφορούν στα διαχρονικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε με το χαμηλό επίπεδο της τοπικής διαιτησίας και όχι μόνο για την τρέχουσα σεζόν… Οι ρίζες του προβλήματος έχουν εισχωρήσει βαθιά στη γη, εδώ και δεκαετίες πολλές…

ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ

ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ
ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ

Πηγή – Supersport104

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy