Ισραήλ: Πολιτική Νετανιάχου, με ή χωρίς Νετανιάχου

Γιώργος Παυλόπουλος

Οι εκλογές της περασμένης Τρίτης ανέδειξαν ιδιαιτέρως ενισχυμένα τα δύο κόμματα των Παλαιστινίων του Ισραήλ, αλλά μέσα σε ένα συνολικά «γκρίζο» και αντιδραστικό πολιτικό σκηνικό, το οποίο στηρίζει η πλειοψηφία των Εβραίων.

Είμαστε και εμείς εδώ! Η κραυγή έρχεται από τις κάλπες των εκλογών της περασμένης Τρίτης στο Ισραήλ και ανήκει στους Άραβες Παλαιστίνιους που έχουν την υπηκοότητά του και συμμετείχαν μαζικά στη διαδικασία, μπροστά στον κίνδυνο περαιτέρω περιθωριοποίησής τους και, τελικά, εξαφάνισής τους. Έτσι, κατάφεραν να διπλασιάσουν πρακτικά τις έδρες των δύο κομμάτων τα οποία παραδοσιακά τους εκφράζουν: της αριστερής Κοινής Λίστας (συμμετέχουν Μπάλαντ, Χαντάς και Τάαλ) και της σαφώς πιο συντηρητικής Ενωμένης Αραβικής Λίστας (Ra’am), με την πρώτη να διασφαλίζει 12 έδρες έναντι 5 το 2022 (αλλά χωρίς το Μπάλαντ τότε) και τη δεύτερη 7 έναντι 5.

Η εξέλιξη αυτή, αφενός, αποκατέστησε την «αναλογία» που υπάρχει στον πληθυσμό του Ισραήλ – 80% Εβραίοι και 20% Παλαιστίνιοι, οι οποίοι αριθμούν κάπου 2 εκατ., με τα 1,2 να διαθέτουν δικαίωμα ψήφου (δεν συνυπολογίζονται όσοι κατοικούν στα κατεχόμενα της Γάζας, της Δυτικής Όχθης και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ). Αφετέρου, μετέτρεψε σε γρίφο τη συγκρότηση μιας νέας κυβέρνησης η οποία θα διαθέτει πλειοψηφία στην 120μελή βουλή, καθώς μέχρι χθες το στρατόπεδο του Νετανιάχου συγκέντρωνε 53 έδρες και του αντιπάλου του Άιζενκοτ 48.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η σημαντική αύξηση της συμμετοχής, που έφτασε σε επίπεδο-ρεκόρ από τη δεκαετία του ’70, οφείλεται κυρίως στη μαζική προσέλευση των Παλαιστινίων, καθώς και στις νέες εγγραφές στους εκλογικούς καταλόγους, που ξεπέρασαν το μισό εκατομμύριο. Μεγάλοι κερδισμένοι δε είναι, εκτός από τα δύο προαναφερθέντα κόμματα, οι πλέον ακροδεξιοί και αντιδραστικοί κυβερνητικοί εταίροι του Λικούντ και του Νετανιάχου – που, από την πλευρά τους, διατήρησαν τις ψήφους τους αλλά υποχώρησαν αρκετά σε ποσοστό.

Οι πολεμικές επιχειρήσεις συνεχίζονται παρά τις εκλογές, ενώ ο Νετανιάχου μπορεί να παραμείνει «υπηρεσιακός» για μεγάλο διάστημα

Πέρα από τις παραπάνω διαπιστώσεις, πάντως, η μεγάλη εικόνα έχει γίνει ακόμη πιο «γκρίζα» και αντιδραστική μετά τις εκλογές. Δεν είναι τυχαίο ότι δύο από τα κορυφαία στελέχη της αντιπολίτευσης έχουν διατελέσει σε ηγετικές θέσεις του στρατού (IDF), με κομβικό ρόλο σε όλες τις προηγούμενες πολεμικές επιχειρήσεις του, στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη και τον Λίβανο. Ο μεν Άιζενκοτ ήταν επικεφαλής του την περίοδο 2015-’19 και τον πρώτο χρόνο μετά την 7^η Οκτωβρίου 2023 διετέλεσε μέλος του «πολεμικού συμβουλίου» του νυν πρωθυπουργού, ενώ ο Γκολάν, ο οποίος σήμερα ηγείται των Δημοκρατών (του κόμματος που διαδέχθηκε ουσιαστικά τους Εργατικούς) ήταν αναπληρωτής διοικητής των IDF από το 2014 ως το 2017.

Στις τάξεις της αντιπολίτευσης, επίσης, συγκαταλέγεται ο ακροδεξιός Άβιγκντορ Λίμπερμαν, ο οποίος διασφάλισε 7 έδρες στις εκλογές και ο μοναδικός ουσιαστικά λόγος για τον οποίο δεν συνεργάζεται ήδη με τον Νετανιάχου (το έχει κάνει στο παρελθόν) είναι ότι μισιούνται σε προσωπικό επίπεδο. Ακόμη κι έτσι, ωστόσο, έχει διαρρεύσει ότι στην περίπτωση που υπάρξει απόπειρα συνεργασίας, επίσημης ή άτυπης, ανάμεσα στον Άιζενκοτ και τα κόμματα των Αράβων Παλαιστινίων (υπάρχει το σύντομο προηγούμενο του 2021, με το Ra’am να στηρίζει την τότε κυβέρνηση), δεν θα διστάσει να αλλάξει στρατόπεδο.

Αυτό που ξεκάθαρα αποτυπώθηκε στην κάλπη, λοιπόν, πέρα από την κραυγή των Παλαιστινίων, είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των Εβραίων κατοίκων του Ισραήλ τάσσονται συνειδητά με την πολιτική Νετανιάχου: με τον πόλεμο, με τη γενοκτονία των Παλαιστινίων, με την «τελική λύση» με το Ιράν και με τη δημιουργία του «Μεγάλου Ισραήλ», που περιλαμβάνει έλεγχο και προσάρτηση εδαφών γειτονικών χωρών (Λίβανος, Συρία). Άλλωστε, ελάχιστες φωνές διαμαρτυρίας ακούστηκαν αυτές τις μέρες για τη συνέχιση των επιχειρήσεων και των εγκλημάτων στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, ενώ δεν φαίνεται να διατυπώνονται ούτε ιδιαίτερες ενστάσεις στην προοπτική ενός νέου κύματος επιθέσεων κατά του Ιράν, μαζί με τις ΗΠΑ – κάτι για το οποίο πιέζει εδώ και καιρό ο Νετανιάχου και όλα δείχνουν πως θα γίνει πράξη μετά και τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, την ερχόμενη Τρίτη.

Σε αυτό το φόντο, οι δηλώσεις του προέδρου Χέρτζογκ και κάποιων άλλων πολιτικών, που ζητούν να μην επικρατήσει ο εσωτερικός διχασμός και να μην απαξιωθούν πλήρως οι ψήφοι των Παλαιστινίων του Ισραήλ, μικρή σημασία έχουν. Ίσως, μάλιστα, την επόμενη φορά που θα υπάρξει αίτημα απαγόρευσης της συμμετοχής των δύο κομμάτων τους στις εκλογές, το ανώτατο δικαστήριο να αποφανθεί διαφορετικά.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 31 Οκτωβρίου – 1 Νοεμβρίου

Πηγή – Prin

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy