Πνευματικό μήνυμα και η Ευαγγελική προτεραιότητα

Του Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε και Αγκόλας Σεραφείμ Κυκκώτη

Η Ευαγγελική Περικοπή της 28ης Οκτωβρίου είναι από το Ευαγγέλιο του Αποστόλου Λουκά κι αναφέρεται στην εορτή της Σκέπης της Παναγίας μας, και έχει φυσικά σχέση με την επέτειο του «ΟΧΙ» και γενικότερα με την επέτειο του 1940.

Στο διάλογο του Ιησού Χριστού με τις αδελφές του Λαζάρου, τη Μάρθα και τη Μαρία, τονίζεται με σαφήνεια ότι ο άνθρωπος πρέπει να έχει μια ευαισθησία και μια προτεραιότητα στη ζωή του για τις πνευματικές και ηθικές αξίες, σε σύγκριση με τις καθημερινές υλικές μας μέριμνες, με την έννοια ότι τελικά η ευθύνη μας να διαφυλάξουμε τις αξίες αυτές είναι και το κριτήριο της εν Χριστώ αιώνιας σωτηρίας μας.

Αυτοί που αγωνίζονται για τις πανανθρώπινες αξίες της αγάπης, της ειρήνης, της δικαιοσύνης και της συναδέλφωσης των λαών, είναι αυτοί που ζουν σύμφωνα με τις θείες εντολές του Θεού. Αναφέρεται μάλιστα στη σημερινή ευαγγελική περικοπή ως ζωντανό παράδειγμα υπακοής στο θείο θέλημα του Θεού το άγιο πρόσωπο της Παναγίας μας.

Το Ιστορικό «ΟΧΙ» και το Μεγαλείο του 1940

Στα δύσκολα χρόνια που ζούσε η Ανθρωπότητα με το ξέσπασμα του αδυσώπητου σκληρού και απάνθρωπου Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που οι περισσότερες χώρες, και μάλιστα μεγάλες και ισχυρές, ή συμμαχούσαν με τον Χίτλερ, όπως η Ιταλία, η Ιαπωνία και η Τουρκία, ή παραδίδονταν χωρίς όρους στους Ναζί, η μικρή τότε και αδύνατη Ελλάδα, ανταποκρινόμενη περισσότερο στο μεγαλείο του ιστορικού της βίου ως η Χώρα που συνέβαλε τα μέγιστα εις την επικράτηση των αγαθών της ειρήνης, της δικαιοσύνης, της Παιδείας, της τέχνης και του πολιτισμού, της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου, σήκωσε ηρωικά το ανάστημα της με τη ψυχική δύναμη της Ιστορίας της για να αντιτάξει στους Τυράννους των Γερμανών Ναζί που απειλούσαν χώρες και λαούς, το ηρωικό «ΟΧΙ». Αυτή την αυταπάρνηση της μικρής Ελλάδας αναγνώρισε έκθαμβη ολόκληρη η ανθρωπότητα, ωθώντας τον Ουίνστον Τσώρτσιλ να διακηρύξει το ιστορικό: “Στο εξής δεν θα λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες”.

Για εκείνους που υπολογίζουν τα πράγματα μόνο από την υλική τους πλευρά, αυτό το «ΟΧΙ» έμοιαζε με επιλογή πορείας προς την καταστροφή, γιατί η υλική δύναμη της Χιτλερικής Γερμανίας ήταν εγγύηση για την επικράτηση τους. Οι αριθμοί ήταν πολύ μεγάλοι. Φαινόταν ως μια άνιση πάλη μεταξύ του Γολιάθ και του Δαβίδ. Μια δήθεν χαμένη μάχη μεταξύ του πολυάριθμου στρατού των εισβολέων Περσών και των Τριακοσίων του Λεωνίδα που πολεμούσαν για τη πατρώα Γη.

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία που οι λαοί καλούνται να υπερασπιστούν με θυσίες την ελευθερία, την ειρήνη, την οικογένεια, την πατρίδα και τη δικαιοσύνη, κρατώντας ζωντανή την αξιοπρέπεια και το νόημα της ζωής.

Ο ποιητικός και ιστορικός λόγος του Ρήγα Φεραίου, του Διονυσίου Σολωμού και των ηρώων του 1821 αποτελεί διαχρονικό σύμβολο αγώνα για την Ελευθερία. Εμπνεόμενοι από το «Μολών λαβέ» των Σπαρτιατών και το «Ελευθερία ή Θάνατος», οι Έλληνες αγωνίστηκαν ενάντια στον οθωμανικό ζυγό για να αποτινάξουν τα τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς. Όπως χαρακτηριστικά τονίζει ο Γέρος του Μοριά, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, στην ιστορική του ομιλία στην Πνύκα: “Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμαστε ούτε πως δεν έχομε άρματα… αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας”.

Η ίδια ηρωική ελληνική ψυχή —εμπνευσμένη από τις Θερμοπύλες και το 1821— ύψωσε το «ΟΧΙ» απέναντι στη φαινομενικά παντοδύναμη υπερδύναμη της εποχής.
Αυτό το δυνατό «ΟΧΙ» αντέταξαν αργότερα ηρωικά κι οι Έλληνες της Κύπρου στους αποικιοκράτες Βρετανούς με το έπος της ΕΟΚΑ, που αποτέλεσε με τη σημαία του Εθνάρχη Μακαρίου το απελευθερωτικό έναυσμα της επανάστασης των σκλαβωμένων από την αποικιοκρατία λαών της Αφρικής.

Στο πρόσωπο των Ελλήνων του ’40, η τραυματισμένη γεμάτη πληγές ανθρωπότητα πίστεψε ξανά ότι μπορεί να διασώσει την αξιοπρέπεια της και την ελευθερία της. Γεννήθηκε ξανά στις καρδιές των ανθρώπων η ελπίδα για την επικράτηση της δικαιοσύνης και της διαφυλάξεως της πραγματικής ειρήνης, που εκφράζεται ως ισότητα και σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Κατά την ίδια θεώρηση, η νίκη των Ελλήνων απέναντι στον ναζιστικό και φασιστικό άξονα αποδόθηκε στη βαθιά τους πίστη και στην αφοσίωση στην προστασία της ζωής και της ελευθερίας.

Σύγχρονες Προκλήσεις και η Ανάγκη για Παγκόσμια Δικαιοσύνη

Αυτή την ενότητα χρειαζόμαστε και σήμερα για να προστατέψουμε το Έθνος μας, για να μπορέσουμε να αντιμετωπιστούμε τον μεγαλύτερο παραβάτη του Διεθνούς Δικαίου στο σύγχρονο πολιτισμένο κόσμο, την Τουρκία, όχι μόνο σε βάρος της Ελλάδος και της Κύπρου, αλλά και τόσων άλλων χωρών που ήδη η Διεθνής Κοινότητα καλείται δυναμικά να προστατέψει το σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου για την ειρηνική συνύπαρξη των Λαών και της ενίσχυσης της παγκόσμιας ασφάλειας.

Ακόμη και σήμερα εκεί που καταπατούνται οι ανθρώπινες ελευθερίες και γενικότερα τα ανθρώπινα δικαιώματα, εκεί που οι δημοκρατικές διαδικασίες είναι ανύπαρκτες ή νεκρές, έχουμε φασαρίες, πολέμους, εσωτερικές συρράξεις, πείνα, πόνο και δυστυχία.
Ως απόγονοι αγωνιστών της ελευθερίας, διατηρούμε το ηθικό δικαίωμα να υπερασπιζόμαστε με θάρρος τα ανθρώπινα δικαιώματα και να καταδικάζουμε κάθε αδικία κατά των συνανθρώπων μας.

Τα παραδείγματα στη Μέση Ανατολή, με την άρνηση στα εκατομμύρια των Παλαιστινίων να έχουν το δικό τους Κράτος, την άρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει το φυσικό εθνικό δικαίωμα εκατομμυρίων Κούρδων να έχουν το δικό τους ανεξάρτητο Κράτος, η συνεχιζόμενη παράνομη εισβολή και κατοχή της Τουρκίας στην Κύπρο, η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, η επικράτηση δικτατορικών καθεστώτων και η σιωπή των ισχυρών της γης αποτελούν για όλους μας πρόσκληση να αντιταχθούμε στις αδικίες αυτές. Οφείλουμε να διαδηλώσουμε με κάθε σαφήνεια τη θέλησή μας να αποδοθεί δικαιοσύνη για να κτίσουμε το οικοδόμημα της Παγκόσμιας Ειρήνης. Δυστυχώς, όπως τόνισε και ο Πρόεδρος Τζον Κένεντι, «όταν δεν εργασθούμε και συνεργασθούμε για να επιφέρουμε δικαιοσύνη με ειρηνικά μέσα, τότε έρχεται με βίαια μέσα».

Μόνο μέσα σε αυτή την προοπτική της κοινωνικής ευθύνης μπορούμε να δικαιώσουμε και να τιμήσουμε τις θυσίες των ηρώων του 1940.
Σε πολλές χώρες της Αφρικής, με την εφαρμογή του απάνθρωπου καθεστώτος του «Απαρτχάιντ» και της αποικιοκρατίας, διαπράχθηκαν εγκλήματα σε βάρος ολόκληρης της Ανθρωπότητας, που απαράδεκτα τα ανέχθηκε για τόσα χρόνια.

Η Εμπράγματη Μετάνοια και η Κοινωνική Ευθύνη

Σε μεγάλο βαθμό, υπεύθυνοι για τις ιστορικές αδικίες υπήρξαν χριστιανοί από τις δυτικές, δήθεν χριστιανικές χώρες, οι οποίοι δεν ακολουθούσαν το παράδειγμα του Χριστού. Γι’ αυτό σήμερα, όπως στην περίπτωση του Ζακχαίου της γνωστής ευαγγελικής περικοπής, η μετάνοιά μας εκ μέρους των προγόνων μας Ευρωπαίων πρέπει να εκδηλωθεί έμπρακτα. Οφείλει να εκφραστεί μέσα από τη φιλάνθρωπη ευαισθησία μας να προστατεύουμε, όσο μπορούμε, τα άπορα και ορφανά παιδιά, αγωνιζόμενοι για τον τερματισμό της φτώχειας και των μολυσματικών ασθενειών, και παρέχοντας δωρεάν ιατρική περίθαλψη, διατροφή και παιδεία.

Για να επουλώσουμε τις πληγές του παρελθόντος, πρέπει γενναιόδωρα, με πολλή αγάπη και ειλικρινή διάθεση, να στηρίζουμε με κάθε τρόπο το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας μας, των Ελληνικών μας Κοινοτήτων και των Φιλανθρωπικών Ιδρυμάτων. Με αυτόν τον τρόπο συμβάλλουμε στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων, όχι μόνο των ευάλωτων ομάδων του Λαού μας, αλλά και όλων των Λαών που υποφέρουν, στηρίζοντας στο βαθμό των δυνάμεών μας χήρες, ορφανά και κάθε συνάνθρωπο που έχει ανάγκη. Αυτό αποτελεί και το καλύτερο πνευματικό μνημόσυνο για να τιμήσουμε τους αξέχαστους ήρωες του 1940, οι οποίοι προσέφεραν τη ζωή τους για να ζούμε εμείς σήμερα ελεύθεροι.

Η Ιερή Αποστολή των Εκπαιδευτικών μας και η Ελληνορθόδοξη Ταυτότητα

Στο σημείο αυτό, επιθυμούμε να εξάρουμε με βαθύτατη συγκίνηση τον κομβικό ρόλο του Γενικού Συντονιστή Εκπαίδευσης Δρ. Γεωργίου Βλάχου και των συνεργατών του, καθώς και του συνόλου των εκπαιδευτικών μας στις χώρες της Αφρικής και σ’ όλες τις Ηπείρους που ζουν Έλληνες, οι οποίοι με αυταπάρνηση εργάζονται για τη διατήρηση και την ενίσχυση της ελληνορθόδοξης ταυτότητας των παιδιών μας. Το έργο τους αποτελεί ανάχωμα και πηγή φωτός, όχι μόνο για τους απανταχού Έλληνες της Διασποράς, αλλά και για κάθε παιδί που ελκύεται από την ελληνική παιδεία και το διαχρονικό μεγαλείο του ελληνικού πολιτισμού. Η διακονία αυτή των γραμμάτων τονίζεται στο γνωστό έργο του Μεγάλου Βασιλείου “Προς τους νέους, όπως αν εξ ελληνικών ωφελοίντο λόγων”, ο οποίος εύστοχα επισημαίνει ότι η ελληνική σοφία και η χριστιανική πίστη συμπορεύονται για να διαπλάσουν ελεύθερες και ηθικές προσωπικότητες. Εκ μέρους του Σεπτού Προκαθημένου της Αλεξανδρινής Εκκλησίας, της Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β’, εκφράζουμε τις πιο θερμές και ειλικρινείς μας ευχαριστίες για την πολύτιμη αυτή διακονία και την ανεκτίμητη προσφορά τους στο Γένος.

Προσευχή για την Ειρήνη και την Παγκόσμια Ασφάλεια

Ταυτόχρονα, δεν πρέπει να σταματήσουμε να προσευχόμαστε για την κατάπαυση του πυρός στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Ευρώπη. Οι ισχυροί της Γης οφείλουν να επιλέξουν την οδό του ειρηνικού διαλόγου για την επίλυση των διεθνών προβλημάτων. Σε αντίθετη περίπτωση, οι φωτιές του πολέμου απειλούν να επεκταθούν ανεξέλεγκτα παντού, προκαλώντας καταστροφές με συνέπειες που ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί να διανοηθεί. Η προστασία της παγκόσμιας ασφάλειας και η ειρηνική συνύπαρξη εξαρτάται από την ενότητα και τη συνεργασία της Διεθνούς Κοινότητας, και πρωτίστως από τα μόνιμα Μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Η Ελλάδα στη Προεδρία του Σ. Ασφαλείας του ΟΗΕ: το Έθνος μας πρωτοπόρο για την Παγκόσμια Ενότητα

Παράλληλα, σε μια εποχή γεμάτη κρίσιμες προκλήσεις, στρέφουμε το βλέμμα μας με ελπίδα στη μητέρα πατρίδα, την Ελλάδα, η οποία διαδραματίζει έναν ιστορικό ρόλο για την αποκατάσταση της ενότητας της διεθνούς κοινότητας. Υπογραμμίζουμε και στηρίζουμε τις καίριες προτεραιότητες της παρουσίας της στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, οι οποίες επικεντρώνονται στον άμεσο τερματισμό των εμπόλεμων συγκρούσεων, στην επικράτηση της δικαιοσύνης και της ειρήνης, καθώς και στη θωράκιση της παγκόσμιας ασφάλειας με απόλυτο σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο.

Προσευχόμαστε ο Θεός να φωτίζει την Πολιτική και Διπλωματική μας Ηγεσία, ώστε με τον πνευματικό πλούτο του Ελληνικού Πολιτισμού να συμβάλει τα μέγιστα στην ειρηνική συνύπαρξη και την ευημερία των Λαών σε ολόκληρο τον πλανήτη. Απέναντι στην έπαρση των ισχυρών, προβάλλει η οικουμενική συνείδηση του Σωκράτη, ο οποίος διακήρυττε: “Δεν είμαι Αθηναίος, ούτε Έλληνας πολίτης, αλλά πολίτης του κόσμου».

Πηγή – Cyprus Times

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy