ΕλλάδαΤο ντίζελ καίει τον Τραμπ και την πληρώνει… ο Ζελένσκι
Ο Αμερικανός Πρόεδρος έφτασε στο σημείο να κατηγορεί τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τις ουκρανικές επιθέσεις στα ρωσικά διυλιστήρια για την αύξηση της τιμής του ντίζελ και να εισηγείται μάλιστα ότι η Ουκρανία…
13 Οκτωβρίου 2026 · 08:45
Ο Αμερικανός Πρόεδρος έφτασε στο σημείο να κατηγορεί τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τις ουκρανικές επιθέσεις στα ρωσικά διυλιστήρια για την αύξηση της τιμής του ντίζελ και να εισηγείται μάλιστα ότι η Ουκρανία χρειάζεται νέο Πρόεδρο. Το πρόβλημα είναι πως οι αριθμοί δεν κάνουν την χάρη στον Αμερικανό Πρόεδρο.
Στις 5 Οκτωβρίου η μέση τιμή του ντίζελ στις ΗΠΑ ήταν $6,199 το γαλόνι, έναντι περίπου $3,71 έναν χρόνο προηγουμένως. Η ίδια η αμερικανική Υπηρεσία Ενεργειακών Πληροφοριών εξηγεί ότι η άνοδος συνδέεται με την αύξηση της τιμής του αργού πετρελαίου, τα πολύ υψηλά περιθώρια διύλισης και τα χαμηλά αποθέματα αποσταγμάτων. Μην με ρωτάτε για τους τεχνικούς όρους, αλλά έτσι τα λέει η αμερικανική Υπηρεσία Ενεργειακών Πληροφοριών.
Υπάρχει βεβαίως και ουκρανική επίδραση στην αύξηση των τιμών. Οι επιθέσεις στα ρωσικά διυλιστήρια περιόρισαν την παραγωγή και έσφιξαν ακόμη περισσότερο μια ήδη προβληματική αγορά. Αυτό το αναγνωρίζει και ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας. Μόνο που ο ίδιος οργανισμός εντοπίζει το βασικό πρόβλημα αλλού. Είναι στην κρίση των Στενών του Ορμούζ και στον περιοσρισμό των ενεργειακών ροών από τη Μέση Ανατολή μετά την πολεμική σύγκρουση με το Ιράν. Περίπου το 1/5 των παγκόσμιων πετρελαϊκών ροών περνούσε από εκεί. Όταν στραγγαλίζεις έναν τέτοιο ενεργειακό λαιμό, κάποιος στο τέλος πληρώνει τον λογαριασμό.
Τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα για τον Τραμπ. Η κρίση με το Ιράν εξελίχθηκε υπό τη δική του προεδρία και οι συνέπειές της έφτασαν πλέον στις αντλίες των αμερικανικών πρατηρίων, στους αγρότες, στις μεταφορές και τελικά στις τιμές σχεδόν όλων των προϊόντων.
Αντί όμως να αντιμετωπίσει πολιτικά αυτό το κόστος, στράφηκε προς τον Πούτιν για βοήθεια αδιαφορώντας για το αν ο ίδιος πριν λίγους μήνες επέβαλε δασμούς και κυρώσεις σε όποιον προμηθευόταν ρωσικό πετρέλαιο. Η Ουάσιγκτον συμφώνησε να επιτρέψει ξανά ρωσικές εξαγωγές ντίζελ, αρχίζοντας με 300.000 τόνους και προβλέποντας πολύ μεγαλύτερες ποσότητες στη συνέχεια. Ενεργειακοί αναλυτές εκτιμούν ότι η επίδραση αυτών των ποσοτήτων στις αμερικανικές τιμές θα είναι περιορισμένη έως ανύπαρκτη. Για τη Μόσχα όμως υπάρχει ένα πολύ χειροπιαστό όφελος. Ρωγμή στην ενεργειακή απομόνωση και έσοδα για να χρηματοδοτεί τον πόλεμο.
Μόνο ο Τραμπ δεν βλέπει την αντίφαση. Η Ουκρανία χτυπάει ρωσικά διυλιστήρια επειδή η Ρωσία χρηματοδοτεί έναν πόλεμο μέσω των εξαγωγών ενέργειας. Η κυβέρνηση Τραμπ ζητάει από το Κίεβο να σταματήσει αυτά τα πλήγματα και ταυτόχρονα ανοίγει παράθυρο για να επιστρέψει περισσότερο ρωσικό καύσιμο στις διεθνείς αγορές.
Δεν είναι περίεργο που αντέδρασαν όχι μόνο οι Ευρωπαίοι αλλά και Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές. Διακομματική ομάδα έξι γερουσιαστών ζήτησε από τον Τραμπ να ανακαλέσει την απόφαση, επισημαίνοντας ότι υπονομεύει τις κυρώσεις που είχαν στόχο ακριβώς τον περιορισμό των εσόδων της ρωσικής πολεμικής μηχανής.
Το βαθύτερο πρόβλημα όμως ξεπερνά το ντίζελ.
Την ώρα που οι ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ θεωρούν τη Ρωσία τη σοβαρότερη απειλή για την ασφάλειά τους, η Ουάσιγκτον εμφανίζεται να επιλέγει συνεννοήσεις με τη Μόσχα που αιφνιδιάζουν το Κίεβο και προκαλούν αντιδράσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Οι ηγέτες της ΕΕ, της Γαλλίας, της Βρετανίας, της Πολωνίας, της Φινλανδίας και της Νορβηγίας έσπευσαν μετά τις δηλώσεις Τραμπ να επαναβεβαιώσουν τη στήριξή τους στον Ζελένσκι.
Δεν πρόκειται λοιπόν μόνο για μερικά σεντς ή δολάρια στην αντλία. Πρόκειται για μια ολοένα βαθύτερη απόσταση στον τρόπο με τον οποίο η Ουάσιγκτον και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί της αντιλαμβάνονται τη Ρωσία, την Ουκρανία και τελικά την ίδια τη δυτική συμμαχία.
Ο Ζελένσκι πολεμάει για να μην εξαρτάται η χώρα του από τη βούληση του Πούτιν. Οι Ευρωπαίοι ξόδεψαν τεράστια ποσά για να μειώσουν την ενεργειακή τους εξάρτηση από τη Ρωσία και τώρα η Ουάσιγκτον επιστρέφει στον Πούτιν για να αγοράσει ντίζελ επειδή η τιμή του καυσίμου έγινε πολιτικό πρόβλημα στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
Ο λογαριασμός μπορεί να γράφει «ντίζελ». Η συζήτηση όμως αφορά κάτι πολύ μεγαλύτερο και είναι το ποιος αναλαμβάνει το κόστος των δικών του αποφάσεων και ποιος αναζητάει κάθε φορά κάποιον άλλον για να του το χρεώσει.
Στις εκλογές του Νοεμβρίου έρχεται ο λογαριασμός για τον Τραμπ και θα τον πληρώσει χάνοντας την ρεπουμπλικάνικη πλειοψηφία στη Βουλή και πιθανότατα στο Κογκρέσο. Αυτό ξέρει ότι σημαίνει δυσκολία στο να λαμβάνει αποφάσεις χωρίς συνεννόηση, αλλά και έρευνες για τον ίδιο και υπουργούς του.
Πηγή – Cyprus Times








