ΕλλάδαΗ ΚΟΠ δεν είναι ομοσπονδία
Η ΚΟΠ δεν είναι ομοσπονδία. Είναι κλειστή παρέα με γραβάτες και συμφέροντα. Όλοι γνωρίζουν τους άγραφους κανόνες, όλοι τους τηρούν, και κανείς δεν ανοίγει το στόμα του. Γιατί αν μιλήσεις, ξαφνικά «δεν αγαπάς το…
11 Οκτωβρίου 2026 · 19:38
Η ΚΟΠ δεν είναι ομοσπονδία. Είναι κλειστή παρέα με γραβάτες και συμφέροντα. Όλοι γνωρίζουν τους άγραφους κανόνες, όλοι τους τηρούν, και κανείς δεν ανοίγει το στόμα του. Γιατί αν μιλήσεις, ξαφνικά «δεν αγαπάς το ποδόσφαιρο». Σαν παλιά μαφιόζικη οικογένεια: οι δουλειές γίνονται εσωτερικά, τα χαρτιά μένουν κλειστά, και όποιος βγει εκτός γραμμής το πληρώνει.
Ο πρόεδρος πάντα «οδηγεί» από τη Δεξιά ή την Ακροδεξιά. Ξέρει να κινείται στους σωστούς διαδρόμους, να μυρίζει το χρήμα από μακριά και να μην πειράζει το σύστημα. Ιδέες; Διαφάνεια; Αλλαγή; Ούτε κουβέντα. Το οικοδόμημα πρέπει να μείνει όρθιο. Οι ισορροπίες δεν ανατρέπονται. Ποτέ.
Και η διαιτησία; Το πιο υπάκουο παιδί τους. Χρόνια τώρα βλέπουμε τα ίδια. Αποφάσεις που φέρνουν οργή, καχυποψία, και την ίδια κουβέντα σε κάθε καφενείο και γήπεδο. Για πολλούς φιλάθλους η ισονομία είναι ανέκδοτο. Τα χρώματα μετράνε. Η πολιτική μετράει. Η ιστορία του σωματείου μετράει περισσότερο από τον κανονισμό. Μερικοί ξεκινούν με προβάδισμα. Άλλοι ξεκινούν ήδη με κίτρινη στην τσέπη.
Κι αν αναρωτιέσαι γιατί οι ομάδες με τη μνήμη του ’48 βλέπουν τα πράγματα αλλιώς, σταμάτα να κάνεις τον ανήξερο. Το κυπριακό ποδόσφαιρο δεν γεννήθηκε χθες. Γεννήθηκε πολιτικό. Ο άγραφος κανόνας λέει καθαρά: κάποιοι πρέπει πάντα να τρέχουν διπλά για να φτάσουν εκεί που οι άλλοι φτάνουν περπατώντας.
Αν δεν έχουν τίποτα να κρύψουν, ας ανοίξουν επιτέλους τα χαρτιά τους. Διαφάνεια. Λογοδοσία. Ίση μεταχείριση. Όχι άλλα μεγάλα λόγια πίσω από κλειστές πόρτες. Το ποδόσφαιρο δεν είναι το προσωπικό μαγαζί κανενός. Δεν είναι φέουδο.
Στην Κύπρο το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι ποιος σηκώνει το πρωτάθλημα.
Είναι ότι κάποιοι ξεκινούν ήδη από τη γραμμή τερματισμού, ενώ οι υπόλοιποι ακόμα ψάχνουν την αφετηρία.
#κοπ








