Διονύσης Χαριτόπουλος (1947-2026)

O Διονύσης Χαριτόπουλος, που πέθανε στις 9 Οκτωβρίου σε ηλικία 79 χρόνων, ήταν ένας πολύ ιδιαίτερος συγγραφέας – «αταξινόμητος» και «ακατάτακτος», όπως έχει εύστοχα χαρακτηριστεί. Με το πλούσιο συγγραφικό του έργο (γύρω στα 25 βιβλία), άφησε βαθύ αποτύπωμα όχι μόνο στα ελληνικά γράμματα αλλά και στις καρδιές και στις συνειδήσεις των εκατοντάδων χιλιάδων αναγνωστών του.

Στα βιβλία του, που έχουν σαφές ταξικό πρόσημο, επέλεξε να αποτυπώσει τις φτωχογειτονιές και την εργατική τάξη του Πειραιά, όπως τις είχε ζήσει από πρώτο χέρι. Το βιβλίο του Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων (1997, οριστική έκδοση 2003) ήταν ένα εκδοτικό αλλά και κοινωνικό φαινόμενο όχι μόνο γιατί ξεπέρασε τα 500.000 αντίτυπα αλλά και επειδή για πολλούς αναγνώστες του αποτέλεσε μια εισαγωγή στη θρυλική μορφή του Άρη Βελουχιώτη και στην εποποιία της Εθνικής Αντίστασης. Αν και έχουν διατυπωθεί αντιρρήσεις ως προς τον τρόπο με τον οποίο απεικονίζει τον Άρη και τους αντάρτες του, καθώς και ως προς την πολιτική ερμηνεία του συγγραφέα, το βιβλίο αυτό είναι ένας διαχρονικός ύμνος στην αντίσταση, την περηφάνια, την μπέσα, τη λεβεντιά: ιδιότητες που χαρακτηρίζουν και τα αντρικά και τα γυναικεία πρόσωπα του Αρχηγού των ατάκτων αλλά του βιβλίου του Οι άτακτοι (2022).

Όσον αφορά το βιβλίο του για τον Άρη, ο Δ. Χαριτόπουλος έχει επικριθεί ότι δεν δικαιούται να ομιλεί ή μάλλον να γράφει καθώς δεν είναι ιστορικός. Όμως ο συγγραφέας δεν περιορίστηκε στις γραπτές πηγές που τις μελέτησε εξαντλητικά: για πολλά χρόνια εξερευνούσε πιθαμή προς πιθαμή τους τόπους των μαχών, ακολούθησε βήμα το βήμα τις διαδρομές του Άρη, συνομίλησε με εκατοντάδες ανθρώπους που θυμούνταν τον καπετάνιο και διασταύρωσε τις μαρτυρίες τους. Ο Δ. Χαριτόπουλος δεν ήταν πανεπιστημιακός που μοχθεί για την ακαδημαϊκή καριέρα του, δεν ήταν ποντικός των βιβλιοθηκών. Όμως ήταν οδοιπόρος στα κακοτράχαλα βουνά και εξομολογητής ανθρώπων που οι ψυχές τους δεν ήταν «μαραγκιασμένες από δημόσιες αμαρτίες».

Στα βιβλία του ξεδιπλώνεται η λατρεία του για τον Πειραιά των φτωχών και των καταπιεσμένων, για τον Ολυμπιακό, για τον Καζαντζίδη, για τη διεκδίκηση της ελευθερίας. Εκφράζει το σεβασμό του για τη λαϊκή βάση του ΚΚΕ αλλά κρατά αποστάσεις από τις κατά καιρούς ηγεσίες του.

Ας σημειωθεί ότι, σε ώριμη ηλικία, ο Δ. Χαριτόπουλος εγκατέλειψε εντελώς μια πολύ επιτυχημένη και επικερδή καριέρα ως πρόεδρος μιας πολυεθνικής διαφημιστικής εταιρείας για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στη συγγραφή και να εγκατασταθεί στο Μικρό Χωριό της Ευρυτανίας, τον γενέθλιο τόπο της μητέρας του. Ήταν μια επιλογή που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε και η οποία, αν μη τι άλλο, αποδεικνύει την πίστη του στη δύναμη του λόγου που δεν χειραγωγεί αλλά προσπαθεί να φωτίζει και να αναδεικνύει τις βαθύτερες ανθρώπινες αξίες.

Πέρα από το απλουστευτικό δίπολο «μ’ αρέσει, δεν μ’ αρέσει», το σίγουρο είναι ότι τα βιβλία του Δ. Χαριτόπουλου δεν θα ξεχαστούν. Θα διαβάζονται, θα συγκινούν ή και θα γεννούν διαφωνίες για πολλά χρόνια ακόμα.

M. T

Πηγή – Prin

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy