Ο μακαριστός Γέρων Ιουστίνος: Όπως τον γνώρισα (Εικόνες)

Λίγες ημέρες πριν, ο φύλακας του Φρέατος του Ιακώβ, ο «υποτακτικός» του θαυματουργού Αγίου Φιλουμένου, ο Γέρων Ιουστίνος εκοιμήθη. Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, σε μια λιτή και απλή ανακοίνωσή του, ως συνηθίζει σε τέτοιες περιπτώσεις, ενημέρωσε τους πιστούς για την ξαφνική εκδημία του Γέροντα Ιουστίνου Μάμαλου, σε ηλικία 85 ετών. Όχι ότι δεν είχε προβλήματα υγείας, κάθε άλλο. Όμως, ουδείς ανέμενε τον αιφνίδιο θάνατό του, τουλάχιστον προς ώρας.

Ο Γέρων Ιουστίνος πέρασε την ιερατική και μοναστική ζωή του στα Ιεροσόλυμα, στο Φρέαρ του Ιακώβ, στο Ναό της Αγίας Φωτεινής, εκεί που κατακρεουργήθηκε ο άγιος Φιλούμενος, στον τόπο αυτό. Έκτοτε, ο ίδιος παρέμεινε άγρυπνος υπηρέτης του Προσκυνήματος, για πολλά χρόνια μόνος του, προσφάτως με έναν και κάποτε δύο άραβες ως λαϊκούς, που βοηθήσουν τον Γέροντα στις μετακινήσεις του αλλά και κρατούσαν αναμένες τις κανδύλες του Προσκυνημάτος όταν ο π. Ιουστίνος ερχόταν για ομιλίες ή για επισκέψεις σε ιατρούς στην Ελλάδα.

Στον τόπο αυτό του μαρτυρίου του Αγίου Φιλουμένου, ο Γέρων Ιουστίνος, μιμούμενος με ακρίβεια μοναστικής αφιερώσεως τον άγιο, υπέστη 34 απόπειρες δολοφονικών επιθέσεων από «αγνώστους», οι οποίοι άλλοτε ως εβραίοι, άλλοτε ως άραβες ετερόπιστοι, έναν σκοπό είχαν: να φοβήσουν τον Γέροντα, να εγκαταλείψει την αφιερωματική του προσπάθεια και ζωή και να περιέλθει το Προσκύνημα στα χέρια των σφετεριστών.

Τον Γέροντα τον γνώρισα στα 2015, ήταν Ιούλιος. Εκλήθην τηλεφωνικώς (Μάιος 2015) από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλο να φθάσω στα Ιεροσόλυμα, μιας και είχε ακούσει για εμένα και ήθελε να με γνωρίσει. Πράγματι. Συναντηθήκαμε με τον κ. Θεόφιλο, πήρα την ευχή του και ξεκίνησα τη διακονία μου στο Πατριαρχείο. Ήταν Ιούλιος, αρχές 2015. Μεσα Αυγούστου 2015, προτάσει του κ. Θεοφίλου, η Σύνοδος εξέλεξε παμψηφεί την ουτιδανότητά μου Σχολάρχη της Αγίας Σιών, του Γυμνασίου και Λυκείου της Αγιοταφικής Αδελφότητας. Και, σε μια από τις πρώτες επισκέψεις μου στη Σχολή, εντός του Παρεκκλησίου της, είδα το κενό κουβούκλιο, εντός του Ιερού Βήματος, στο οποίο είχαν εναποθέσει επί σειρά ετών το άφθαρτο Σκήνωμα του Αγίου Φιλουμένου, μετά τις διαδοχικές ανακομιδές του, πλησίον του Κοιμητηρίου που συνορεύει με τη Σχολή. Έκτοτε, μεταφέρθηκε στο Φρέαρ, στον τόπο μαρτυρίου του αγίου. Έκρινα, λοιπόν, προς προστασία των διδασκόντων και μαθητών, πως κάτι έπρεπε να εχει ως Ιερό θησαυρό, μέρος δηλαδή του Ιερού Λειψάνου του αγίου η Σχολή, μιας και υπήρχαν και σε εμένα πολλές μαρτυρίες μαθητών πως έβλεπαν και άκουγαν τον άγιο Φιλούμενο (ο άγιος Φιλούμενος διτετέλεσε μαθητής στη Σχολή αυτή).

Αμέσως, λοιπόν, αφού ενημέρωσα ως όφειλα, τον Πατριάρχη κ. Θεόφιλο και τον Πρόεδρο της Σχολικής Εφορίας, τότε (νομίζω και σήμερα) Μητροπολίτη Ιεραπόλεως κ. Ισίδωρο, στράφηκα στον π. Ιουστίνο. Έτσι, τον γνώρισα διά ζώσης. Διδάχθηκα να γράφω αλήθειες όσο ζω. Επομένως, αυτό πράττω και τώρα. Ο π. Ιουστίνος έφυγε με το παράπονο ότι ήταν παραγκωνισμένος. Ξεχασμένος. Κάποιες συζητήσεις ή και προτάσεις (μού εμπιστεύθηκε ο ίδιος προ της κοίμησής του), από πλευράς του Πατριαρχείου για πιθανή «προαγωγή» του, έπεσαν στο κενό από τον ίδιο, μιας και αρνήθηκε κάθε τέτοια συζήτηση. Ήταν πλέον αργά!

Ο π. Ιουστίνος ήτο φίλελργος και φιλακόλουθος. Χρόνια στο Φρέαρ, έκανε πολλές ακολουθίες μόνος του. Όταν είχε λαϊκό προσκυνητή ή τον άραβα βοηθό του, τελούσε τη Θεία Λειτουργία. Μόνος, απλά, ήσυχα. Δεν αγάπησε τα χρήματα και έχει σημασία αυτό που γράφω. Το τονίζω: υπήρξε αφιλοχρήματος αγιοταφίτης και άνθρωπος διακονίας και αφιερώσεως. Βοηθός και ρύστης του ο άγιος Φιλούμενος, δεν άφησε τον ταπεινό Ιουστίνο ούτε στιγμή. Πάντα δίπλα του, συνοδοιπόρος του!

Οι ενέργειές μου να έλθει Ιερό Λείψανο του αγίου στη Σχολή, βέβαια, δεν ευοδώθηκαν ποτέ, αλλά φρόντισα, μέσω του Πατριάρχη κ. Θεοφίλου, ο οποίος, να το πω, πάντα μου παραστεκόταν στην εξάμηνη διακονία μου στα ιεροσόλυμα έως της παραίτησής μου, και έφθασε στα χέρια μου τεμάχιο του Ιερού Λειψάνου για τις ανάγκες της Μονής.

Τώρα, ο μακαριστός πλέον Γέρων Ιουστίνος, μακριά από το επίγειο Φρέαρ, αναπαύεται. Ο άγιος Φιλούμενος, είμαι βέβαιος, δεν θα ξέχασε τον υποτακτικό και φίλο του, δεν θα τον άφησε μόνο. Αυτό ευχόμαστε όσοι τον γνωρίσαμε τον Γέροντα Ιουστίνο. Αυτή η αίσθηση και ευχή που αναπέμπουμε, να γίνει ταπεινή πεποίθηση πως, βρίσκεται εν Χώρα Ζώντων και Δικαίων και εύχεται για όλους μας.

Αιωνία η μνήμη σου, Γέροντα Ιουστίνε.

Πηγή – Παραπολιτικά

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy