Μετέωρη Πόλη, η πρώτη ποιητική συλλογή του Αβραάμ (Μάκη) Γεωργιάδη

του Λουκά Καβακλή, αναδημοσίευση από τον Σελιδοδείκτη

“Μπαλκόνια κρεμασμένα στα μανταλάκια

γλάστρες που παίρνουν την εκδίκησή τους

από τα ξύλινα που διαλαλούν αίμα

Ορτανσίες ανθισμένες με γυναικεία στήθη προτεταμένα

βυζαίνουν τον ήλιο”

(Μετέωρη Πόλη)

Μετέωρη Πόλη, η πρώτη ποιητική συλλογή του Αβραάμ (Μάκη) Γεωργιάδη, από τις εκδόσεις Βακχικόν εκτείθεται πλέον δημόσια. Στα αδιάκριτα μάτια του κοινού, στην κάθε λογής κριτική. Αν και ο ίδιος, συνηθισμένος στη δημόσια κριτική αφού για πολλά χρόνια αρθρογραφεί σε εφημερίδες και έντυπα, ξέρει ότι το κοινό που παρακολουθεί τα ποιητικά δρώμενα είναι πιο απαιτητικό, ασφαλώς μικρότερο, αλλά αν κερδηθεί συνοδοιπόρος στο ταξίδι των λέξεων, των νοημάτων, των εικόνων.

Ο αναγνώστης θα βρει στη συλλογή 25 ποιήματα, γραμμένα σε διαφορετικές χρονικές περιόδους τα οποία είναι χωρισμένα σε τέσσερις μικρές ενότητες των πέντε με επτά ποιήματα το καθένα. Ωστόσο, αυτές οι ενότητες λειτουργούν στο τέλος ως μια ολότητα σε νοηματικό επίπεδο. Ο κεντρικός πυρήνας που διατρέχει τη συλλογή είναι η ανθρώπινη κατάσταση στο σύγχρονο περιβάλλον των γιγάντιων μεγαλουπόλεων και του τεχνολογικού ιλίγγου που μας περιβάλει.

Με άλλα λόγια η αλλοτρίωση, η αποξένωση των ανθρώπων μιας κοινωνίας που «ζει» έξω από αυτούς.

Στη μαρξιστική θεωρία, η αποξένωση (ή αλλοτρίωση – Entfremdung) περιγράφει την κατάσταση όπου ο εργαζόμενος χάνει τον έλεγχο και τη σύνδεση με τη δουλειά του, τον εαυτό του και τους άλλους ανθρώπους. Ο Καρλ Μαρξ ανέπτυξε αυτήν την έννοια κυρίως στα Οικονομικά και Φιλοσοφικά Χειρόγραφα του 1844. Σύμφωνα με τον Μάκη είναι και η σύγκρουση με τις εμμονές, τους φόβους και τις ψευδαισθήσεις μας και ταυτόχρονα η προσπάθεια μας να διατηρήσουμε ζωντανές την ελπίδα και την μνήμη.

Για τον Κ. Καρυωτάκη η αποξένωση αποτελεί τον κεντρικό θεματικό και υπαρξιακό πυρήνα στο έργο του. Δεν πρόκειται απλώς για μια επιφανειακή μελαγχολία, αλλά για μια βαθιά, πολυεπίπεδη ρήξη του ατόμου με το περιβάλλον του, η οποία εκδηλώνεται μέσα από συγκεκριμένες διαστάσεις.

Η αποξένωση (alienation) αποτελεί έναν από τους κεντρικούς άξονες στην ποίηση του Πάμπλο Νερούδα. Αν και ο Χιλιανός νομπελίστας είναι ευρύτερα γνωστός για τα παθιασμένα ερωτικά του ποιήματα και την πολιτική του στράτευση, η υπαρξιακή μοναξιά, η αποσύνθεση του σύγχρονου αστικού κόσμου και η αποσύνδεση του ανθρώπου από τη φύση και τον εαυτό του διατρέχουν μερικά από τα σημαντικότερα έργα του. Ο Νερούδα περιγράφει έναν κόσμο σε αποσύνθεση. Οι πόλεις παρουσιάζονται εχθρικές, γεμάτες από «άψυχα αντικείμενα» και γραφειοκρατία.

Σε έναν τέτοιο περιβάλλον θα μπορούσε κάποιος να εντάξει τη συλλογή Μετέωρη Πόλη. Όχι για να την κατατάξει αλλά για να δει κάποιος τη συνέχεια, τη γραμμή που ενώνει ποιητές με το ίδιο άγχος, με παρόμοια θεώρηση της πραγματικότητας.

Δανειζόμενοι τα δικά του λόγια σε συνέντευξη του στη Στέλλα Πετρίδου: «Η ιδέα να δώσω στην συλλογή τον τίτλο Μετέωρη Πόλη, προέκυψε σχεδόν αυτόματα μετά την συγγραφή του ομώνυμου ποιήματος, περίπου πέντε χρόνια πριν. Σε αυτήν συμπυκνώθηκε η προσπάθεια μου να μιλήσω για την ανθρώπινη κατάσταση εντός των σύγχρονων αστικών κέντρων και την σκληρή καθημερινότητα εντός τους. Πάνω σε αυτόν τον καμβά κάθε ποίημα αποτελεί και μια ψηφίδα σε ένα μωσαϊκό των σχέσεων από την μοναξιά και τον έρωτα μέχρι την διατήρηση της μνήμης και την διαπάλη του ανθρώπου με τα αόρατα δεσμά του».

Ενδιαφέρον έχει η χρήση των λέξεων, λέξεις φιλικές, καθημερινές αλλά λέξεις που δείχνουν να έχουν αποδράσει από τις σελίδες ενός λεξικού απελευθερωμένες από την αρχική, γνωστή σημασία τους. Νοηματοδοτώντας πέρα από το ημερολόγιο της καθημερινότητας. Συνυπάρχοντας παρόν, παρελθόν, μέλλον. Με τον Μέλλοντα Διαρκείας να δίνει τον τόνο. Με το βλέμμα στη συλλογικότητα, αυτή που μπορεί να αλλάξει την πραγματικότητα.

Ο τεράστιος μακρύς λαιμός μου αναφύεται

σαν καπνοδόχος, εποπτεύει την πόλη….

Η ποίηση του Μάκη Γεωργιάδη είναι βαθιά πολιτική, δεν είναι προκήρυξη, δεν κραυγάζει αλλά απελευθερώνει όλες τις αγωνίες, τα άγχη, τις απογοητεύσεις, την ελπίδα του κόσμου των πραγματικών ή φανταστικών μεγαλουπόλεων.

Στην τελευταία ενότητα την θεωρητικά πιο προσωπική μιλώντας για τον έρωτα και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Όχι με το μάτι στην κλειδαρότρυπα, αλλά αναδεικνύοντας τον έρωτα κομμάτι της απελευθερωτικής διάστασης του ανθρώπου.

Περιγραφή

Μουσκεύει τα δάχτυλά σου ματωμένη η χαραυγή
Με τι πάθος ζήτησες
να σου λύσω τα μαλλιά
Και έπειτα… Χόρεψε. Χόρεψε, μου είπες
Έπιασες μια κούπα μαύρο κρασί
όμοιο αίμα του ταύρου
Και το σκόρπισες στο χώμα
Κοίταζα πότε τα ξέπλεκα μαλλιά
πότε τη γης
να ρουφάει άπληστα κάθε σταγόνα μεθυστική
Μια ιεροτελεστία έρωτα ή θανάτου

* Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την Παρασκευή 9/10/26 στις 19:00, στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα.

Παρουσίαση του βιβλίου «Μετέωρη Πόλη» του Αβραάμ (Μάκη) Γεωργιάδη στις 9. 10

Πηγή – Prin

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy