Κρίστα Πάικ: Η εκτέλεση που απέτυχε – «Είχαμε προειδοποιήσει ότι μπορεί να είναι σκληρό»

Τελικά, η απόπειρα εκτέλεσης της 50χρονης στο Τενεσί απέτυχε, παρά τη χορήγηση δύο δόσεων πεντοβαρβιτάλης, με την ίδια να νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση και να υποστηρίζεται μηχανικά στην αναπνοή.

Ο Τζέιμς Κρόσον, πρώην δικηγόρος της Πάικ, δήλωσε ότι δεν εξεπλάγη από όσα συνέβησαν στις 30 Σεπτεμβρίου στο σωφρονιστικό ίδρυμα υψίστης ασφαλείας Ρίβερμπεντ στο Νάσβιλ.

Ο Κρόσον, ο οποίος είχε εκπροσωπήσει την Πάικ σε μέρος των προσφυγών της μετά την καταδίκη της, παρακολουθούσε την υπόθεση από απόσταση μέχρι την αποτυχημένη διαδικασία εκτέλεσης.

«Δεν μπορώ να πω ότι εξεπλάγην», δήλωσε. «Γνώριζα ότι υπήρχαν αρκετές καταθέσεις από την πλευρά της υπεράσπισης που ανέφεραν ότι είχε προβληματικές φλέβες και ότι επρόκειτο να είναι μια δύσκολη και ίσως σκληρή διαδικασία για εκείνη, επειδή θα την έθετε σε κίνδυνο να συμβεί ακριβώς αυτό που συνέβη».

Σε αναπνευστήρα μετά την αποτυχημένη εκτέλεση

Η 50χρονη παρέμενε την Κυριακή στο νοσοκομείο, συνδεδεμένη με μηχάνημα υποστήριξης της αναπνοής, αφού οι Αρχές του Τενεσί της χορήγησαν δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης, οι οποίες δεν επέφεραν τον θάνατό της.

«Βρίσκεται ακόμη στο νοσοκομείο, σε αναπνευστήρα, σε κρίσιμη κατάσταση. Δεν γνωρίζουμε πραγματικά ακόμη την πρόγνωση και ενδέχεται να μην τη γνωρίζουμε για αρκετές ημέρες», δήλωσε στο CNN ο Στίβεν Φέρελ, βοηθός ομοσπονδιακός συνήγορος.

Ο Φέρελ διευκρίνισε ότι δεν είχε μπορέσει να δει προσωπικά την Πάικ, προσθέτοντας πως αυτές ήταν όλες οι πληροφορίες που διέθεταν μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Τι καταγγέλλουν οι δικηγόροι της

Οι συνήγοροι της Πάικ υποστηρίζουν ότι οι ενδοφλέβιες γραμμές δεν τοποθετήθηκαν σωστά, με αποτέλεσμα το φάρμακο που της χορηγήθηκε να περάσει στους γύρω ιστούς αντί να εισέλθει κανονικά στην κυκλοφορία του αίματος.

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, το αποτέλεσμα ήταν να υποστούν σοβαρούς τραυματισμούς και τα δύο χέρια της.

Από την πλευρά του, το Τμήμα Σωφρονιστικών Καταστημάτων του Τενεσί επιμένει ότι ακολουθήθηκε κάθε στάδιο του νόμιμου πρωτοκόλλου εκτέλεσης της πολιτείας. Η υπηρεσία υποστήριξε επίσης ότι το συγκεκριμένο πρωτόκολλο δεν επέτρεπε την πραγματοποίηση πρόσθετων ιατρικών διαδικασιών μετά την ολοκλήρωση των προβλεπόμενων βημάτων.

Ο Κρόσον εκτίμησε ότι οι δύο εκδοχές –ότι δηλαδή οι αρμόδιοι ακολούθησαν το γραπτό πρωτόκολλο και ταυτόχρονα ότι η εκτέλεση εξελίχθηκε με σοβαρά προβλήματα– δεν είναι απαραίτητα αντιφατικές.

«Η πολιτεία καταρτίζει ένα πρωτόκολλο και, συνήθως, οι πολιτείες που επιθυμούν να εφαρμόζουν τη θανατική ποινή δεν εντάσσουν πραγματικά την ιατρική ή την επιστήμη στις συζητήσεις όταν καταρτίζουν αυτά τα πρωτόκολλα», ανέφερε.

Κατά τον ίδιο, οι τραυματισμοί που αναφέρθηκαν φαίνεται να συνάδουν με τους φόβους που είχαν εκφραστεί πριν από την εκτέλεση, δηλαδή ότι το φάρμακο θα μπορούσε να διοχετευθεί στους γύρω ιστούς αντί να κυκλοφορήσει σωστά στο αίμα της Πάικ.

Γιατί καταδικάστηκε σε θάνατο

Η Κρίστα Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο για τα βασανιστήρια και τη δολοφονία της 19χρονης Κόλιν Σλέμερ το 1995, η οποία φοιτούσε μαζί της στο Knoxville Job Corps.

Η Πάικ ήταν 18 ετών την εποχή του εγκλήματος. Ο τότε σύντροφός της και συγκατηγορούμενός της, Τάνταριλ Σιπ, ήταν 17 ετών και, λόγω της ηλικίας του, δεν μπορούσε να καταδικαστεί σε θάνατο. Του επιβλήθηκε ισόβια κάθειρξη.

Αυτή η διαφορά στην ποινική μεταχείριση, η οποία βασίστηκε σε μια μικρή ηλικιακή απόσταση μεταξύ των δύο, εξακολουθεί να έχει ιδιαίτερη σημασία για τον Κρόσον, ο οποίος θεωρεί ότι αναδεικνύει τον αυθαίρετο χαρακτήρα της εφαρμογής της θανατικής ποινής.

«Είναι μερικούς μήνες μεγαλύτερη από τον νεαρό άνδρα που συμμετείχε στην ίδια πράξη και εκείνη παλεύει για τη ζωή της εδώ και 32 χρόνια», είπε. «Εκείνος βρίσκεται ακόμη στη φυλακή, αλλά δεν έχει υποβληθεί στη θανατική ποινή».

Όπως πρόσθεσε, το όριο των 18 ετών που αποδείχθηκε καθοριστικό για την Πάικ «μοιάζει απλώς με έναν αυθαίρετο αριθμό».

«Δεν είδα ποτέ την Κρίστα που διέπραξε αυτά τα εγκλήματα»

Ο Κρόσον είχε αναλάβει την εκπροσώπηση της Πάικ σε ένα στάδιο της μετακαταδικαστικής διαδικασίας περίπου 16 χρόνια νωρίτερα και, όπως ανέφερε, την είχε επισκεφθεί «δεκάδες φορές» στην πτέρυγα των θανατοποινιτών. Η τελευταία φορά που μίλησε μαζί της ήταν το 2009.

Περιγράφοντας την προσωπικότητά της εκείνη την περίοδο, είπε ότι ήταν «πολύ επιφανειακά γοητευτική» και έδειχνε ενδιαφέρον για τους ανθρώπους γύρω της. Παράλληλα, τόνισε ότι η γυναίκα που είχε γνωρίσει ο ίδιος ελάχιστα θύμιζε την έφηβη που είχε διαπράξει το έγκλημα.

«Δεν είδα ποτέ την Κρίστα που διέπραξε εκείνα τα εγκλήματα που την οδήγησαν στη φυλακή», είπε. «Αυτό το πρόσωπο υπάρχει, προφανώς».

Τι αναφέρει η υπεράσπιση

Στον πυρήνα της προσφυγής μετά την καταδίκη βρισκόταν ο ισχυρισμός περί ανεπαρκούς νομικής υπεράσπισης.

Η ομάδα των δικηγόρων της Πάικ είχε υποστηρίξει ότι οι αρχικοί συνήγοροί της δεν παρουσίασαν επαρκώς, κατά τη διαδικασία επιβολής της ποινής, στοιχεία σχετικά με ψυχική νόσο, εγκεφαλική βλάβη και ιστορικό σοβαρής κακοποίησης κατά την παιδική της ηλικία.

Οι προσφυγές της τελικά εξαντλήθηκαν χωρίς να εξασφαλίσει αλλαγή της ποινής της, παρά τα στοιχεία που παρουσίασαν οι δικηγόροι της για διαγνώσεις διπολικής διαταραχής και διαταραχής μετατραυματικού στρες.

Σε παλαιότερο αίτημά της για επιείκεια, η Πάικ είχε αναφερθεί στο έγκλημα και στις συνέπειές του:

«Χρειάστηκαν πολλά χρόνια ακόμη και για να συνειδητοποιήσω τη βαρύτητα αυτού που είχα κάνει. Και ακόμη περισσότερα για να αποδεχθώ πόσες ζωές επηρέασα. Αφαίρεσα τη ζωή από το παιδί κάποιου, από μια αδελφή, μια φίλη. Με αρρωσταίνει τώρα να σκέφτομαι ότι ήμουν ικανή να διαπράξω ένα τέτοιο έγκλημα».

Ο Κρόσον ανέφερε ότι πολλά στοιχεία δεν είχαν παρουσιαστεί όταν καταδικάστηκε η Πάικ.

«Θα είχαν κάνει τη διαφορά; Δεν ξέρω. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έχουν πολύ έντονα συναισθήματα και το έγκλημά της ήταν φρικιαστικό και αποτρόπαιο», είπε.

Τι θα συμβεί εάν επιζήσει

Οι επόμενες εξελίξεις εξαρτώνται πλέον από το εάν η Πάικ θα επιβιώσει από την αποτυχημένη εκτέλεση και, εφόσον επιβιώσει, από το εάν θα αντιμετωπίσει μόνιμες βλάβες.

Ο Κρόσον εκτίμησε ότι, εάν αναρρώσει, θα υπάρξει έντονη πίεση προς τον κυβερνήτη του Τενεσί, Bill Lee, προκειμένου να μετατρέψει τη θανατική ποινή σε ισόβια κάθειρξη.

Σε περίπτωση που έχει υποστεί σοβαρή νευρολογική βλάβη, σύμφωνα με τον ίδιο, το ζήτημα της ικανότητάς της να υποβληθεί σε νέα διαδικασία εκτέλεσης θα αποκτήσει κεντρική σημασία σε οποιαδήποτε νέα προσπάθεια της πολιτείας.

Παραιτείται ο επικεφαλής των φυλακών – «Πάγωσαν» οι εκτελέσεις

Οι συνέπειες της αποτυχημένης εκτέλεσης διευρύνθηκαν το Σάββατο, όταν ο κυβερνήτης Μπιλ Λι ανακοίνωσε ότι ο επικεφαλής του Τμήματος Σωφρονιστικών Καταστημάτων του Τενεσί, θα παραιτηθεί αργότερα μέσα στον Οκτώβριο.

Ο κυβερνήτης διέταξε ανεξάρτητη έρευνα για όσα συνέβησαν και ανέστειλε τις εκτελέσεις στην πολιτεία για το υπόλοιπο του έτους.

Ο Κρόσον χαρακτήρισε την παραίτηση του Στράντα αναμενόμενη συνέπεια μιας αποτυχημένης εκτέλεσης που πλέον βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής σε εθνικό επίπεδο.

«Όποτε συμβαίνει μια καταστροφή σαν κι αυτή, θα υπάρξουν συνέπειες», είπε.

Σύμφωνα με δικηγόρους που ασχολούνται με υποθέσεις θανατικής ποινής, η εκτέλεση της Πάικ ήταν τουλάχιστον η πέμπτη προβληματική εκτέλεση από το 2022 που συνδέεται με τη θητεία του Strada στο Τενεσί και προηγουμένως στην Αριζόνα.

Ο Crowson εξέφρασε την ελπίδα ότι η υπόθεση θα οδηγήσει σε ευρύτερη επανεξέταση της θανατικής ποινής και του τρόπου εφαρμογής της. Όπως υποστήριξε, υπάρχει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο ανθρώπων που καταδικάζονται σε θάνατο χωρίς το ιστορικό τραύματος και ψυχικής νόσου να λαμβάνεται επαρκώς υπόψη στη δίκη και κατά την επιβολή της ποινής.

«Νομίζω ότι ως έθνος έχουμε μια παράξενη σχέση με την ψυχική νόσο», είπε. «Πολύ συχνά υποβαθμίζεται και χλευάζεται. Είναι λυπηρό».

Πηγή – Ελεύθερος Τύπος

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy