Πρύτανης Παν. Κύπρου στην «Χ»: Το Πανεπιστήμιο Κύπρου αποτελεί ένα μικρό θαύμα για την Κύπρο μας

Μετά την ολοκλήρωση δύο θητειών στην πρυτανεία του Πανεπιστημίου Κύπρου, ο απερχόμενος Πρύτανης Τάσος Χριστοφίδης κάνει τον απολογισμό μιας οκταετίας που, όπως αναφέρει, χαρακτηρίστηκε από την ενίσχυση της θεσμικής ωριμότητας του Ιδρύματος, σημαντικά έργα υποδομής, βήματα διεθνοποίησης και εκσυγχρονισμό της λειτουργίας του. Ξεχωρίζει την ολοκλήρωση της Πολυτεχνικής Σχολής και άλλων κτιριακών έργων, την ένταξη σε συμμαχία Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων και τη δημιουργία ξενόγλωσσων προγραμμάτων. Ως μεγαλύτερη εκκρεμότητα και προσωπική απογοήτευση καταγράφει, ωστόσο, τις φοιτητικές εστίες, για τις οποίες μόλις πρόσφατα δόθηκε το πράσινο φως για να προχωρήσει η διαδικασία.

Ο απολογισμός μιας οκταετούς θητείας στην πρυτανεία του Πανεπιστημίου Κύπρου

Συνέντευξη στη Ελένη Κωνσταντίνου

Κύριε Χριστοφίδη, κλείνοντας τον κύκλο σας ως Πρύτανης, ποιο θεωρείτε ότι είναι το σημαντικότερο πράγμα που αλλάξατε ή που αφήνετε ως παρακαταθήκη στο Πανεπιστήμιο Κύπρου;

Για μένα, το πιο σημαντικό είναι ότι το Πανεπιστήμιο επιδεικνύει πλέον μια ακαδημαϊκή ωριμότητα και μια σταθερότητα. Ήταν κάτι που εγώ έβλεπα ως πρόβλημα προηγουμένως και πίστευα ότι πρέπει να επικρατήσει μια σοβαρότητα, μια ωριμότητα και να εκπέμπεται μια εικόνα που αρμόζει σε ένα πανεπιστήμιο. Δεν υπονοώ οτιδήποτε για προηγούμενες πρυτανείες. Όμως το Πανεπιστήμιο, ως θεσμός, έπρεπε να καθιερωθεί και να δείξει μια θεσμική ωριμότητα.

Επιπλέον, στα οκτώ χρόνια, στις δύο θητείες μου, έγιναν αρκετά πράγματα. Όχι πράγματα που έκανα εγώ, δηλαδή. Κανένας δεν πραγματοποιεί μόνος του αυτά τα πράγματα. Είναι συλλογικό επίτευγμα της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Για μένα ήταν ένας άθλος το ότι ολοκληρώθηκε το κτίριο της Πολυτεχνικής Σχολής, με χίλιες δυο δυσκολίες. Τρεις φορές έφτασα στο σημείο να σταματήσει το έργο και είχαμε και παραινέσεις να το σταματήσουμε. Εγώ μπορούσα να το σταματήσω από την πρώτη μέρα που ανέλαβα και να γίνω και «ήρωας», διότι σταματώ ένα έργο το οποίο δεν προχωρούσε. Το ερώτημα, όμως, είναι πόσο υπεύθυνο θα ήταν να σταματήσει ένα έργο και, μέχρι να επαναρχίσει, το κόστος να διπλασιαζόταν και να πλήρωνε ο φορολογούμενος;

Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σημαντικό επίτευγμα. Επίσης, έγινε σημαντική δουλειά και στην υπόλοιπη κτιριακή υποδομή: το κτίριο της Ιατρικής Σχολής, το κτίριο του Τμήματος Βιολογικών Επιστημών, το κτίριο Διδασκαλίας. Συμπληρώθηκε επίσης το φωτοβολταϊκό πάρκο, αθόρυβα, γιατί υπήρχαν δυσκολίες, καθώς βρίσκεται στην νεκρή ζώνη, είχαμε αντιδράσεις και άλλα ζητήματα· δεν βγήκαμε έξω να φωνάζουμε και να κάνουμε θόρυβο.

Το κομμάτι, λοιπόν, της κτιριακής υποδομής είναι το ένα. Το άλλο είναι ότι προσπαθήσαμε να ενισχύσουμε τη διεθνοποίηση.

Πώς έγινε αυτό; Με την ένταξη του Πανεπιστημίου στη συμμαχία Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων;

Η διεθνοποίηση, για εμάς, είχε ως πρώτο βήμα την ένταξή μας σε συμμαχία Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων, στην οποία έχουμε και ενεργό ρόλο. Οι συμμαχίες είναι το μέλλον για τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια.

Επίσης, προσπαθήσαμε να προσφέρουμε και ξενόγλωσσα προγράμματα σπουδών και, παρά τις όποιες αδυναμίες της νομοθεσίας, θεσπίστηκαν οι σχετικές ρυθμίσεις και είμαστε σε θέση, από το 2027, να προσφέρουμε τα πρώτα πέντε ξενόγλωσσα προπτυχιακά προγράμματα σπουδών.

«Για μένα ήταν ένας άθλος το ότι ολοκληρώθηκε το κτίριο της Πολυτεχνικής Σχολής, με χίλιες δυο δυσκολίες»

Το γεγονός, όμως, ότι θα υπάρχουν δίδακτρα δεν είναι μειονέκτημα;

Σίγουρα το ότι υπάρχουν δίδακτρα μπορεί να είναι μειονέκτημα, όμως δεν υπήρχε άλλος τρόπος να ξεκινήσουμε τα ξενόγλωσσα προγράμματα. Αυτό θα μας βοηθήσει να προσελκύσουμε και ξένους φοιτητές, αλλά να μπορέσουμε να έχουμε και Τουρκοκύπριους φοιτητές, που σήμερα είναι πάρα πολύ λίγοι.

Θα πει κάποιος: «Μα καλά, γιατί οι Τουρκοκύπριοι να μπαίνουν και να πληρώνουν;» Εντάξει, είναι ένα πρώτο βήμα για να ξεκινήσουμε.

Μακάρι να υπάρχει ενδιαφέρον. Δηλαδή, αντί ένας Τουρκοκύπριος να πάει στην Αγγλία να σπουδάσει και να πληρώσει ένα σωρό χρήματα, μπορεί να το κάνει στον τόπο του, γιατί είναι τόπος του.

Το άλλο είναι ότι έγιναν και βήματα εκσυγχρονισμού του Πανεπιστημίου, και ως προς την οικονομική διαχείριση.

Μπήκε σε λειτουργία ένα λογιστικό σύστημα, το οποίο είχε αγοραστεί παλαιότερα αλλά ήταν σε αδράνεια. Πλέον αρκετές διαδικασίες έχουν αυτοματοποιηθεί.

Παράλληλα, έχει εκσυγχρονιστεί το Πανεπιστήμιο και ως προς τη νομοθεσία σε θέματα ισότητας και συμπερίληψης. Ήδη λειτουργεί το Γραφείο Ισότητας, Ομοιομορφίας και Ενσωμάτωσης, το οποίο είναι υπεύθυνο για την εφαρμογή πολιτικών κατά της σεξουαλικής παρενόχλησης, του εκφοβισμού κ.ά.

Λειτουργεί επίσης το Κέντρο Σταδιοδρομίας, το οποίο φέρνει σε επαφή τους φοιτητές με οργανισμούς, εργοδότες και άλλους φορείς.

«Είμαστε σε θέση, από το 2027, να προσφέρουμε τα πρώτα πέντε ξενόγλωσσα προπτυχιακά προγράμματα σπουδών»

«Το θέμα της στέγης είναι κάτι που θα προσελκύσει και περισσότερους ξένους φοιτητές, πέραν από την κάλυψη των αναγκών των Κύπριων φοιτητών»

Το ζήτημα που σας προκαλεί απογοήτευση; Ότι θα θέλατε, δηλαδή, να είχαν επιτευχθεί περισσότερα;

Το μεγαλύτερο πρόβλημα από τότε που ανέλαβα την πρυτανεία -και το οποίο ακόμη δεν έχει καταφέρει να κλείσει- ήταν, για μένα, η ανέγερση των φοιτητικών εστιών.

Ήταν ένα θέμα το οποίο, μόλις αναλάβαμε, το θεωρήσαμε ύψιστη προτεραιότητα και το φέραμε από τελευταίο σε πρώτο στη σειρά. Μια σειρά διαδικασιών, που είχαν να κάνουν με τις διαγωνιστικές διαδικασίες, μας έφερε στο σημείο να είμαστε ακόμη στο στάδιο των σχεδίων. Ευτυχώς, μόλις πρόσφατα μας έδωσαν το πράσινο φως από το Υπουργείο Οικονομικών για να ξεκινήσουμε.

Έτσι, μπήκαν μπροστά οι Τεχνικές Υπηρεσίες του Πανεπιστημίου και εργάζονται πυρετωδώς, ώστε να προκηρυχθεί ο διαγωνισμός για τις εστίες, οι οποίες πρόκειται να προσθέσουν 900 κλίνες. Και μετά τις 900 θα ακολουθήσει και άλλη φάση, η οποία πρόκειται να προσθέσει άλλες τόσες, ώστε να ολοκληρωθεί το κτιριολογικό πρόγραμμα όσον αφορά τις εστίες.

Τούτο ήταν η μεγαλύτερη απογοήτευσή μου. Μεγάλη απογοήτευση, διότι όταν ξεκινάς κάτι, επιμένεις τόσο πολύ, το κυνηγάς και δεν καταφέρνεις να το ολοκληρώσεις και τελειώνει η θητεία μου και μόλις τώρα πήραμε το πράσινο φως για να ξεκινήσουμε, μετά από τόσες διαδικασίες, για μένα είναι μια αποτυχία.

Επίσης, να προσθέσω ότι το θέμα της στέγης είναι κάτι που θα προσελκύσει και περισσότερους ξένους φοιτητές, πέραν από την κάλυψη των αναγκών των Κύπριων φοιτητών.

Προηγουμένως αναφερθήκατε στη δημιουργία των νέων τμημάτων και στα διαπανεπιστημιακά προγράμματα. Γιατί θεωρείτε ότι είναι η κατεύθυνση του μέλλοντος;

Δεν είναι μόνο η τάση. Είναι η εξέλιξη της επιστήμης. Τώρα πλέον οι επιστήμες συνομιλούν μεταξύ τους. Δεν είναι οι επιστήμες απομονωμένες η μία από την άλλη.

Οπότε υπάρχει συνέργεια επιστημών και έχουν δημιουργηθεί καινούργια γνωστικά πεδία. Για παράδειγμα, η επιστήμη δεδομένων δεν είναι ένας κλάδος των μαθηματικών. Είναι ένας διεπιστημονικός κλάδος, όπου συνεργάζονται επιστήμες όπως η πληροφορική, η στατιστική, τα μαθηματικά, η διοίκηση και άλλες επιστήμες.

Επομένως, το Πανεπιστήμιο Κύπρου δεν μπορεί όχι μόνο να συμμετάσχει, αλλά και να πρωταγωνιστήσει στα νέα αυτά δεδομένα.

Κλείνοντας, θέλω να προσθέσω ότι το Πανεπιστήμιο Κύπρου αποτελεί ένα μικρό θαύμα για την Κύπρο μας. Χαίρει μεγάλης εκτίμησης τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό.

Στόχος είναι όλοι οι γραφειακοί χώροι και οι κτιριακές υποδομές του Πανεπιστημίου Κύπρου να συγκεντρωθούν στην Πανεπιστημιούπολη, όπως προβλέπει ο αρχικός σχεδιασμός της. Σύμφωνα με τον Πρύτανη, η συγκέντρωση των υποδομών θα συμβάλει στην εξοικονόμηση πόρων και θα περιορίσει την ταλαιπωρία για ακαδημαϊκό προσωπικό και φοιτητές.

Παράλληλα, σχεδιάζεται η αξιοποίηση της παλιάς Λευκωσίας για δραστηριότητες και ειδικότητες που συνδέονται με τον πολιτισμό.

Το Πολιτιστικό Κέντρο Πανεπιστημίου Κύπρου «Μιχάλης Πιερής» στεγάζεται ήδη στο Αρχοντικό Αξιοθέας, ενώ το Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας και η Αρχαιολογική Μονάδα προγραμματίζεται να στεγαστούν στο σχολείο της Φανερωμένης.

Σε εκκρεμότητα παραμένει η ανέγερση των κτιρίων για τη Φιλοσοφική Σχολή, τη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών και Επιστημών Αγωγής και τη Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών, για τα οποία το Πανεπιστήμιο αναμένει το «πράσινο φως» προκειμένου να προχωρήσει.

Πηγή – Διάλογος

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ