Ακρίβεια Μητσοτάκη: Υψηλά κόστη για παραγωγούς στα εφόδια φέρνουν το χάος στον πρωτογενή τομέα

Η εξαγωγική επιτυχία μιας χώρας μετριέται παραδοσιακά στα τελωνεία και στις θριαμβευτικές κυβερνητικές ανακοινώσεις. Αποτελεί όμως μια στρεβλή εικόνα, καθώς η επιβίωση του παραγωγού κρίνεται καθημερινά στο χωράφι και στον στάβλο. Πρέπει όμως πρώτα να πληρωθούν οι ζωοτροφές, τα εργατικά, η ενέργεια και οι συσσωρευμένες δόσεις των δανείων.

Οταν όλα αυτά στα χρόνια του Κυριάκου Μητσοτάκη έχουν εκτοξευτεί, τότε δεν μιλάμε για την επιβίωση αλλά για τον θάνατο του Ελληνα παραγωγού. 

Πρόσφατα πραγματοποιήθηκε το συνέδριο του Πανελλήνιου Συνδέσμου Εξαγωγέων. Για τον αγροτοδιατροφικό τομέα οι συζητήσεις ενόψει της επόμενης τετραετίας επικεντρώθηκαν στον εκσυγχρονισμό των καλλιεργειών, στην αξιοποίηση νέων τεχνολογιών, την αύξηση της παραγωγικότητας και την ισχυρότερη προστασία των ελληνικών προϊόντων ΠΟΠ και ΠΓΕ στις διεθνείς αγορές. Το θέμα όμως δεν είναι τι «θα» γίνει και «αν» γίνει στην επόμενη τετραετία. Το ζήτημα είναι τι έκανε η κυβέρνηση Μητσοτάκη από το 2019. Η απάντηση είναι εύκολη: Οι κυβερνητικές προσπάθειες επικεντρώθηκαν στην καταστροφή των μικρών παραγωγών ώστε να αφεθεί άπλετος χώρος για επενδύσεις των μεγάλων. 

Οταν όμως μιλάμε για μικρούς παραγωγούς, αναφερόμαστε στη συντριπτική πλειονότητα του κόσμου της αγροτιάς. Η Τράπεζα της Ελλάδος, στην έκθεση του διοικητή για το 2025, αναφέρει ότι το 73% των ελληνικών εκμεταλλεύσεων δεν ξεπερνά τα 50 στρέμματα, έναντι 62,4% στην ΕΕ, με στοιχεία αναφοράς του 2020.

Παράλληλα, σύμφωνα με τη Eurostat, περίπου το 99% των ελληνικών εκμεταλλεύσεων ήταν οικογενειακές το 2020 έναντι περίπου 93% στην ΕΕ. Ανάμεσα λοιπόν στους πανηγυρισμούς του Μεγάρου Μαξίμου για την αύξηση των εξαγωγικών μεγεθών και τη ζοφερή πραγματικότητα της ελληνικής υπαίθρου αιωρείται αμείλικτο το ερώτημα: Πόση από την προστιθέμενη αξία που δημιουργείται στις διεθνείς αγορές επιστρέφει τελικά σε εκείνον που παράγει την πρώτη ύλη;

Ο πρωτογενής τομέας στη χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα πρωτοφανές κύμα ακρίβειας που σαρώνει το αγροτικό εισόδημα. Το εκρηκτικό κόστος των πρώτων υλών, οι ανεξέλεγκτες ανατιμήσεις στα λιπάσματα και το δυσβάσταχτο κόστος του αγροτικού πετρελαίου και του ηλεκτρικού ρεύματος δημιουργούν συνθήκες απόλυτης ασφυξίας για τις μικρές και οικογενειακές εκμεταλλεύσεις. Την ίδια στιγμή, οι μικροί παραγωγοί παραμένουν επιδεικτικά αποκλεισμένοι από τα σύγχρονα χρηματοδοτικά εργαλεία, την τραπεζική ρευστότητα και τους πόρους των αναπτυξιακών προγραμμάτων. 

Η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη επιλέγει συστηματικά και απροκάλυπτα να ποδοπατά την παραγωγική βάση της χώρας. Αφήνει τους μικρούς αγρότες και κτηνοτρόφους απροστάτευτους απέναντι στην ασυδοσία των μεσαζόντων και των καρτέλ της αγοράς, ενώ την ίδια ώρα πριμοδοτεί με προκλητικό τρόπο την υπερσυγκέντρωση και τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Πηγή – Καρδίτσα Στα Άκρα

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ