Η μεγαλύτερη συνωμοσία κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι η ίδια η κυβέρνηση Μητσοτάκη

Σε μια μεγάλη συνωμοσία κατά της κυβέρνησης, οργανωμένη από πολιτικές δυνάμεις και με υποστήριξη ξένων κρατών, απέδωσε την οργή της κοινωνίας ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης και μάλιστα τη στιγμή που ένα πρώην μέλος της κυβέρνησης μόλις είχε παραπεμφθεί ενώπιον του Ειδικού Δικαστήριο ακριβώς επειδή υπήρξε το μπάζωμα του χώρου της τραγωδίας στα Τέμπη, αυτό ακριβώς το μπάζωμα, για το οποίο όσους έθεταν το ζήτημα στη Βουλή ο Γιώργος Φλωρίδης είχε χαρακτηρίσει «για τα μπάζα», ισχυρισμό στον οποίο επιμένει.

Είναι η θεωρία ότι τα μεγάλα κύματα δυσαρέσκειας κατά της κυβέρνησης δεν οφείλονται στις πολιτικές που έχει ασκήσει, στην κατάσταση της οικονομίας, στις ευθύνες της για την τραγωδία των Τεμπών, στις υποκλοπές και στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά στο ότι κάποιοι, υποβοηθούμενοι από ξένες δυνάμεις αναπαράγουν «θεωρίες συνωμοσίας».

Η αντίληψη αυτή έρχεται να συνδυαστεί με την επιμονή της κυβέρνησης ότι είναι κατά βάση η καλύτερη κυβέρνηση που είχε η χώρα, όπως επανέλαβε με περισσό ζήλο ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης.

Το παράδοξο είναι ότι όλες αυτές οι παραδοξολογίες δεν προέρχονται από κάποια ομαδική παράκρουση στην οποία έχουν περιέλθει τα μέλη της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Στην πραγματικότητα, κεντρικός πυρήνας της τοποθέτησης της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι η θέση ότι είναι η μόνη κυβέρνηση που δικαιούται να βρίσκεται στην εξουσία, γιατί είναι η μόνη που είναι «με τη σωστή πλευρά της ιστορίας», που μπορεί να εγγυηθεί τη «σταθερότητα» και την «κανονικότητα» και το ότι η χώρα δεν θα βρεθεί να αντιμετωπίζει «περιπέτειες» που θα απειλούσαν το σημερινό οικονομικό και θεσμικό κεκτημένο. Αυτό συνδυάζεται με την παράλληλη τοποθέτηση ότι το ποσοστό που υποστηρίζει την κυβέρνηση Μητσοτάκη και που αποτελεί λίγο πάνω από το ένα τέταρτο της ελληνικής κοινωνίας, αντιστοιχεί σε εκείνους τους ανθρώπους που είναι αρκετά ώριμοι και συνειδητοποιημένοι ώστε να κατανοούν τα διακυβεύματα, σε αντίθεση με τη μεγάλη πλειονότητα της κοινωνίας που εύκολα παρασύρεται, είναι εύπιστη και δεν αντιλαμβάνεται ποια είναι η μόνη ορθή και εφικτή πολιτική στη χώρα.

Είναι εύλογο όταν μια κυβέρνηση κινείται με αυτές τις τοποθετήσεις, τότε δεν υπάρχει καμία δυνατότητα να συνειδητοποιήσει πραγματικά γιατί υπάρχει τείχος δυσαρέσκειας απέναντί της. Αντιθέτως, το μόνο που μένει ως εύλογη εξήγηση είναι ότι κάποιος προσπάθησε να χειραγωγήσει την κοινή γνώμη, καλλιεργώντας ανυπόστατες θεωρίες συνωμοσίας.

Βεβαίως αυτό απλώς αποτυπώνει τα διανοητικά όρια του κυβερνητικού πολιτικού δυναμικού, ή πολύ απλά έναν μηχανισμό άμυνας απέναντι στην αναμέτρηση με την πραγματική κατάσταση πνευμάτων στην ελληνική κοινωνία.

Διότι εάν σήμερα η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αντιμετωπίζει τόσο μεγάλη αποδοκιμασία, εάν έχει απέναντί της όχι μόνο όσους δεν την ψήφισαν το 2023, αλλά και ένα σημαντικό μέρος του δικού της ακροατηρίου, αυτό οφείλεται πολύ απλά στα όσα έχει κάνει.

Και αυτό γιατί μια κυβέρνηση που ετοιμάζεται να συμπληρώσει οκταετία δύσκολα μπορεί να υποστηρίξει ότι οι πολίτες δεν έχουν αντιληφθεί το έργο της, ή ότι στηρίζονται απλώς σε κάποιες εντυπώσεις. Αντιθέτως, γνωρίζουν πολύ καλά τι μπορεί να κάνει αυτή η κυβέρνηση.

Σήμερα, οι πολίτες γνωρίζουν πολύ καλά ότι εάν υπάρχει μια έκρηξη ακρίβειας, εάν υπάρχει ανασφάλεια για το μέλλον, τώρα που ολοκληρώθηκε το Ταμείο Ανάκαμψης, εάν υπάρχει ανησυχία για την κατάσταση του συστήματος υγείας, αλλά για τις προοπτικές του εκπαιδευτικού συστήματος, αυτό οφείλεται σε αποφάσεις που πήρε και παίρνει αυτή η κυβέρνηση, στους υπουργούς που στελέχωσαν τα υπουργεία, στα στελέχη που θεωρήθηκαν πρώτης γραμμής. Αυτά βλέπουν, αυτά σταθμίζουν, αυτά τους οδηγούν στο να επιδιώκουν την πολιτική αλλαγή.

Πράγμα που σημαίνει ότι εάν κάποιος συνωμοτεί διαρκώς και καθημερινά εναντίον της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, αυτός δεν είναι άλλος από την ίδια την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Μια κυβέρνηση που ήρθε στην εξουσία με σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο και εκπροσωπώντας ένα ισχυρό αίτημα κανονικότητας μετά από μια ιδιαίτερα οδυνηρή δεκαετία για την ελληνική κοινωνία και η οποία όμως έδειξε που μπορούσε να οδηγήσει ένας συνδυασμός ανάμεσα σε νεοφιλελεύθερες εμμονές, αυταρχική λογική και ενδημική διαφθορά.

Ήταν αυτή η πολιτική λογική που είχε ως αποτέλεσμα η ίδια κυβέρνηση που πανηγύριζε για την πρόοδο στα έργα, να είχε αφήσει τον σιδηρόδρομο «τυφλό» με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε στην τραγωδία των Τεμπών, αλλά και στην κυνική προσπάθεια να «μπαζώσει» τις ευθύνες της.

Ήταν αυτή η πολιτική λογική που οδήγησε στην αδυναμία λήψης πολιτικών μέτρων για να μην εμπεδωθεί η ακρίβεια και να οδηγηθούμε στη σημερινή κρίση κόστους ζωής.

Ήταν αυτή η πολιτική λογική που θεώρησε απόλυτα θεμιτή την παραβίαση κάθε κανόνα κράτους δικαίου και τη χρήση του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator.

Ήταν αυτή η λογική που οδήγησε στην χωρίς προηγούμενο διασπάθιση ευρωπαϊκών πόρων για ψηφοθηρικούς λόγους και έβαλε τη χώρα μας στο στόχαστρο των ευρωπαϊκών ελεγκτικών μηχανισμών διακυβεύοντας συνολικά το τόσο αναγκαίο για τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους καθεστώς των ευρωπαϊκών ενισχύσεων.

Οι πολίτες ούτε χειραγωγημένοι είναι, ούτε παρασυρμένοι από ανυπόστατες καταγγελίες κατά της κυβέρνησης. Ζουν, εργάζονται, σπουδάζουν, αγωνίζονται και αγωνιούν σε αυτή τη χώρα. Και γι’ αυτό ξέρουν καλύτερα από τον καθένα και τα προβλήματα της χώρας και τις ευθύνες της κυβέρνησης για αυτά. Και αυτό θα αποτυπωθεί στις κάλπες, όσο σκληρά και εάν εργαστούν τα κυβερνητικά – και υπουργικά… – τρολ.

Πηγή – in.gr

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ