13 Αυγούστου 1974 αργά το βράδυ.
Συν εκλήθησαν εκ του πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Καραμανλή, συσκέψεις σε ανώτατο στρατιωτικό επίπεδο.
Αποφανθεί, ότι η Κύπρος κείται μακράν.
Αποστολής ενισχύσεων, θα ωδηγήσει εις άσκοπον θυσίαν ημετέρων μονάδων, δεδομένου ότι εξόντωσις των δυνάμεων μας δέον θεωρήται βεβαία.
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν επισκεύθειν ποτέ την Κύπρο …………
6000 νεκροί
1609 αγνοούμενοι
2371 αιχμάλωτοι και 200000 πρόσφυγες τον περίμεναν με ” ανοικτές αγκάλες…”
Στις 4:35 π.μ στις 14 Αυγούστου 1974 ένας ολάκερος λαός στήνετε στο απόσπασμα …………
Η προδοσία ολοκληρώθηκε…
Η Κύπρος κείται δολοφονημένη όπως τα είχαν σχεδιάσει εξ αρχής..
Η απόβαση ΑΤΤΙΛΑΣ ΙΙ στέφθηκε με “επιτυχία”….
Άλλωστε, ποιόν ένοιαζε στ’ αλήθεια τι θα απογίνει όλος αυτός ο λαός;
Αυτούς, το μόνο που τους ένοιαζε, ήταν η καρέκλα και ησυχία τους…
