34% παραπάνω από την ευρωζώνη τρέχει στην Ελλάδα ο πληθωρισμός

Αν μη τι άλλο, τα θεμέλια της ευρωπαϊκής οικονομίας τρίζουν από το ενεργειακό κόστος που φέρνουν αφενός ο πόλεμος στην Ουκρανία, αφετέρου η πολεμική σύρραξη γύρω από τον Περσικό Κόλπο. Ηδη η Ευρώπη υποφέρει από τη ραγδαία αύξηση του αργού πετρελαίου αλλά και αζωτούχων λιπασμάτων όπως η ουρία και αμμωνία που έχουν σταματήσει να παράγουν οι πετρελαιοπαραγωγοί αραβικές χώρες.

Αναμφίβολα τα αποτελέσματα της Eurostat σε σχέση με τον πληθωρισμό του Σεπτέμβριο ήταν τρομακτικά. Η Ελλάδα κατέγραψε πληθωρισμό στο 5,1%, όταν τον προηγούμενο Αύγουστο είχε μετρηθεί από την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία στο 3,7%. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι η πληθωριστική πίεση στην ελληνική κοινωνία αυξήθηκε κατά 1,4%. Την ίδια ώρα ο ετήσιος πληθωρισμός στη ζώνη του ευρώ αυξήθηκε στο 3,8% τον Σεπτέμβριο του 2026, από 3,2% τον Αύγουστο με την αύξηση να είναι 0,6%!

Υπό το βάρος αυτών των αριθμών καταγράφεται μία λυσσαλέα προσπάθεια στρέβλωσης της πραγματικότητας. Η επιτάχυνση οφείλεται κυρίως στην εκτίναξη των τιμών της ενέργειας (18,8%) λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή: αυτό είναι το κυβερνητικό αφήγημα που υιοθετούν ασμένως τα συστημικά ΜΜΕ για να παραπληροφορήσουν την κοινωνία. Ομως μόνο ένας αριθμός αρκεί για να καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος ο ισχυρισμός ότι δήθεν για όλα φταίνε οι διεθνείς εξελίξεις. Ενας αριθμός που προκύπτει ευθέως από τη Eurostat. Ο ρυθμός πληθωρισμού στην Ελλάδα είναι πλέον περίπου 34% υψηλότερος από τον μέσο ρυθμό της ευρωζώνης. Δεν το λέμε εμείς, είναι η αμείλικτη ανάλυση των στατιστικών μεγεθών. Πώς είναι δυνατόν η ελληνική οικονομία να εμφανίζει τέτοια διαφορά από τον μέσο όρο των χωρών της ζώνης του ευρώ; Μήπως αυτές οι χώρες δεν έχουν να αντιμετωπίσουν το ίδιο ενεργειακό σοκ;

Αν μη τι άλλο, το φθινόπωρο του 2026 βρίσκει την ελληνική κοινωνία αντιμέτωπη με μια σκληρή, αμείλικτη πραγματικότητα, η οποία διαψεύδει παταγωδώς το κυβερνητικό αφήγημα περί σταδιακής αποκλιμάκωσης της ακρίβειας. Είναι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης που προσπαθεί να μας πείσει ότι δήθεν φταίνε οι πολεμικές συρράξεις. Είναι ο αρμόδιος υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος που εμφανίζεται ως ο άνθρωπος που θα πατάξει την ακρίβεια η οποία διαρκώς φουσκώνει διά της αισχροκέρδειας. Είναι η διοικήτρια της Ανεξάρτητης Aρχής Ελέγχου Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή (ΑΑΕΑΠΚ) Δέσποινα Τσαγγάρη που μας διαβεβαίωνε με περισσή αυτοπεποίθηση για τα άμεσα οφέλη της περιβόητης Πρωτοβουλίας Μείωσης Τιμών. Μάλιστα, προεξόφλησε ότι η θετική επίδραση θα αποτυπωθεί ξεκάθαρα στα στοιχεία του Σεπτεμβρίου, τον οποίο βάφτισε με στόμφο «σκληρό νούμερο».

Παρά τις διαδοχικές επικοινωνιακές καμπάνιες και τις υποτιθέμενες παρεμβάσεις στην αγορά, η κυβέρνηση του Κυρ. Μητσοτάκη βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με τους ίδιους τους αριθμούς. Και οι αριθμοί αυτοί καταδεικνύουν μια σαρωτική πολιτική αποτυχία: η Ελλάδα αποκλίνει επικίνδυνα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, η αισχροκέρδεια έχει αποκτήσει θεσμικά και δομικά χαρακτηριστικά και το κόστος ζωής απειλεί ευθέως την κοινωνική συνοχή.

Το αφήγημα της «εισαγόμενης ακρίβειας», το οποίο χρησιμοποίησε κατά κόρον το Μέγαρο Μαξίμου για να αποσείσει τις δικές του ευθύνες, έχει πλέον εξαντλήσει τα όριά του. Οταν ο πληθωρισμός στην Ελλάδα καλπάζει, την ίδια στιγμή που στην υπόλοιπη Ευρώπη συγκρατείται, το πρόβλημα παύει να είναι ευρωπαϊκό. Είναι βαθιά ελληνικό και φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή των κυβερνητικών επιλογών. Είναι αυτές οι επιλογές που βαρύνουν τις πλάτες του Κυρ. Μητσοτάκη, ο οποίος από το 2021 κλείνει το μάτι στην ανέλεγκτη αισχροκέρδεια προκειμένου να φουσκώνει φορομπηχτικά το ΑΕΠ.

Απόκλιση με αιτία

Το πρόβλημα δεν μπορεί πλέον να αποδίδεται αποκλειστικά σε ένα κοινό εξωγενές σοκ. Η απόκλιση αυτή απαιτεί εξηγήσεις για τους ειδικούς, εγχώριους παράγοντες που λειτουργούν στην ελληνική οικονομία και, κυρίως, για την παταγώδη αναποτελεσματικότητα των εθνικών πολιτικών. Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η χρονολογική ακολουθία. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη πανηγύριζε τον Ιούλιο όταν ο δείκτης έδειξε 2,7%. Ομως η αποκλιμάκωση αποδείχτηκε μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση. Μέσα σε μόλις δύο μήνες ο πληθωρισμός σχεδόν διπλασιάστηκε φτάνοντας το 5,1% τον Σεπτέμβριο.

Τα μέτρα-ασπιρίνες του οικονομικού επιτελείου δεν κατάφεραν να υψώσουν κανένα ουσιαστικό ανάχωμα απέναντι στη νέα πληθωριστική έξαρση, αφήνοντας τους καταναλωτές έρμαια στις ορέξεις της αγοράς.

Η ενεργειακή θηλιά

Εάν υπάρχει ένας τομέας στον οποίο η αποτυχία της κυβέρνησης λαμβάνει χαρακτηριστικά ανοχής απέναντι στα καρτέλ, αυτός είναι η ενέργεια. Ο ενεργειακός πληθωρισμός στην ευρωζώνη σκαρφάλωσε στο 18,8% τον Σεπτέμβριο. Ομως στην Ελλάδα, το κανάλι μετάδοσης αυτού του κόστους στους καταναλωτές αποκαλύπτει μια βαθιά στρεβλή αγορά.

Η ρίζα του κακού βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο καθορίζονται οι τιμές χονδρικής του ρεύματος στη χώρα μας. Ενώ σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες η αγορά προστατεύεται εν μέρει από μακροχρόνια συμβόλαια (bilateral contracts/PPAs) που «κλειδώνουν» τις τιμές και απορροφούν τους κραδασμούς, η ελληνική αγορά είναι ασφυκτικά δεμένη στο άρμα των σποτ συμβολαίων (day-ahead market). Αυτό σημαίνει ότι κάθε διακύμανση, κάθε διεθνής κρίση και κάθε κερδοσκοπικό παιχνίδι στο Χρηματιστήριο Ενέργειας περνούν αυτόματα και ακαριαία στη χονδρική και από εκεί στα τιμολόγια της λιανικής.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ξεκαθαρίσει ότι, ενώ οι διεθνείς χονδρεμπορικές τιμές έχουν πέσει από τα ιστορικά υψηλά της κρίσης, η αποκλιμάκωση δεν πέρασε στον ίδιο βαθμό στις τιμές λιανικής. Πόσο γρήγορα περνά η μείωση της χονδρικής στον καταναλωτή; Πολύ αργά. Οταν όμως ανεβαίνει, πόσο γρήγορα μετακυλίεται η αύξηση; Αστραπιαία.

Η μετακύλιση του κόστους εξαρτάται άμεσα από τις κυβερνητικές παρεμβάσεις. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέλεξε να μην παρέμβει δομικά στην κυριαρχία των σποτ συμβολαίων, επιτρέποντας στους παρόχους ενέργειας να μεταφέρουν όλο το ρίσκο στα νοικοκυριά, λειτουργώντας πρακτικά ως μεσάζοντες χωρίς κανένα επιχειρηματικό ρίσκο.

Κυβερνητική ομολογία

Η ρητορική του Μαξίμου συχνά υποβαθμίζει την ύπαρξη υπερκερδών, όμως το ίδιο το υπουργείο Ανάπτυξης έχει ανακοινώσει πρόστιμα άνω των 2,2 εκατ. ευρώ σε αλυσίδες σουπερμάρκετ για παραβάσεις του πλαφόν στο περιθώριο κέρδους και του Κώδικα Δεοντολογίας.

Τον Ιούνιο του 2026 ο ίδιος ο υπουργός Ανάπτυξης Τ. Θεοδωρικάκος ομολόγησε δημόσια ότι το πλαφόν επιβλήθηκε για την αντιμετώπιση «φαινομένων αισχροκέρδειας». Αυτή η δήλωση αποτελεί τον απόλυτο πολιτικό αυτοεγκλωβισμό. Η ύπαρξη υπερβολικού κέρδους στην πλάτη της κοινωνίας αποτελεί μια θεσμικά αναγνωρισμένη πραγματικότητα, καταγεγραμμένη από τους ίδιους τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους.

Το αμείλικτο πολιτικό ερώτημα που προκύπτει είναι: Εάν η κυβέρνηση γνωρίζει το πρόβλημα, αν έχει εντοπίσει τους κερδοσκόπους και έχει επιβάλει πρόστιμα εκατομμυρίων, πώς εξηγείται η εκτίναξη του πληθωρισμού στο 5,1%; Η απάντηση είναι προφανής. Τα μέτρα που ελήφθησαν ήταν ανεπαρκή, τα πρόστιμα λειτούργησαν απλώς ως «κόστος λειτουργίας» για τα μεγάλα ολιγοπώλια και ο κρατικός μηχανισμός απέτυχε παταγωδώς να προστατεύσει το εισόδημα των πολιτών. Η κυβέρνηση άφησε πρακτικά ανέλεγκτη την αγορά, ρίχνοντας στάχτη στα μάτια με μεμονωμένα πρόστιμα που χάνονται μπροστά στα τεράστια υπερκέρδη των παραβατών.

Το κόστος στέγασης

Η συζήτηση για την ακρίβεια παραμένει λειψή αν δεν ενταχθεί στο κάδρο ο εφιάλτης της στέγασης. Η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει ένα νέο πληθωριστικό κύμα 5,1% υπό κανονικές συνθήκες. Το κύμα αυτό χτυπά μια κοινωνία ήδη γονατισμένη από τα ανελαστικά της έξοδα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το 2024 τα ελληνικά νοικοκυριά διέθεταν κατά μέσο όρο το 36% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για τις ανάγκες στέγασης (ενοίκιο, λογαριασμοί ρεύματος, θέρμανση). Την ίδια χρονιά ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ήταν μόλις στο 19%. Αυτό σημαίνει ότι η επιβάρυνση του Ελληνα πολίτη είναι σχεδόν 1,9 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του μέσου Ευρωπαίου.

Ακόμη πιο τρομακτικά είναι τα δεδομένα για το 2025: Το 26,4% του πληθυσμού της Ελλάδας είναι νοικοκυριά όπου το συνολικό κόστος στέγασης ξεπερνά το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός του. Στην Ευρωπαϊκή Ενωση το αντίστοιχο ποσοστό είναι μόλις 7,7%. Μιλάμε για μια ελληνική αναλογία που είναι 3,4 φορές χειρότερη από την ευρωπαϊκή.

Σε αυτό το δυστοπικό οικονομικό περιβάλλον το νέο ράλι στις τιμές του ρεύματος, των καυσίμων και των τροφίμων λειτουργεί ως βρόχος που πνίγει την πραγματική οικονομία. Το ελληνικό νοικοκυριό καλείται να απορροφήσει τις νέες ανατιμήσεις, ενώ έχει ήδη εξαντλήσει κάθε απόθεμα, διαθέτοντας τη μερίδα του λέοντος του μισθού του για να μη βρεθεί στον δρόμο.

Η οικονομική  αλυσίδα  που πνίγει  τα νοικοκυριά

Το αλυσιδωτό φαινόμενο που πνίγει την αγορά είναι πλέον ξεκάθαρο καθώς το νέο ενεργειακό σοκ χτυπά ανηλεώς τη χώρα. Λόγω της κυριαρχίας των σποτ συμβολαίων που η κυβέρνηση άφησε ανέπαφα, το κόστος περνά κατευθείαν στη βιομηχανία, τη μεταποίηση και την παραγωγή. Από εκεί μετακυλίεται άμεσα στις μεταφορές, στην ψύξη και στα ράφια των σουπερμάρκετ. Τέλος, καταλήγει στο ταμείο, διαβρώνοντας ραγδαία το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα του πολίτη.  Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μπορεί να τα έχει όλα. Δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι η ακρίβεια είναι ένας ξένος, αόρατος εχθρός εισαγόμενος από το εξωτερικό και ταυτόχρονα να νίπτει τας χείρας της για την παντελή έλλειψη μηχανισμών προστασίας στην εγχώρια αγορά. Δεν μπορεί να πανηγυρίζει για τα πρόστιμα 2,2 εκατ. ευρώ και την ίδια στιγμή να επιτρέπει την επιτάχυνση του πληθωρισμού σε επίπεδα διπλάσια του καλοκαιριού.  Η Ελλάδα δεν είναι η πιο ακριβή χώρα στην Ευρώπη σε απόλυτους αριθμούς – η Δανία και το Λουξεμβούργο προηγούνται. Αλλά αυτή η στατιστική μικρολεπτομέρεια δεν προσφέρει καμία παρηγοριά. Η Ελλάδα είναι η χώρα όπου η σχέση μισθών και κόστους ζωής είναι ίσως η πιο δυσμενής σε ολόκληρο το ευρωπαϊκό περιβάλλον και όχι μόνο. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αποτέλεσμα κακής τύχης, αλλά συγκεκριμένων πολιτικών αποφάσεων, παραλείψεων και προτεραιοτήτων.

Ολα βαραίνουν τις πλάτες του Κυρ. Μητσοτάκη. Είναι ο μοιραίος που έχει οδηγήσει την κοινωνία σε νέα πτώχευση με την καρτελοποίηση της ελληνικής οικονομίας που παράγει αισχρά κέρδη για τους λίγους…

Πηγή – Iskra

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy