Ψάχνουμε Πρόεδρο για το 2028 , αλλά δεν βρίσκουμε λύσεις για το 2026

Στο ΑΚΕΛ σχεδιάζουν πώς θα επιστρέψει το κόμμα στην εξουσία, το ΔΗΚΟ μετρά τις επιλογές του και ο Νίκος Χριστοδουλίδης κρατάει κλειστά τα χαρτιά του για μια δεύτερη θητεία, αν και ουδείς αμφιβάλλει για τις προθέσεις.

Με λίγα λόγια, το πολιτικό μας σύστημα βρίσκεται ήδη στον Φεβρουάριο του 2028, μόνο που οι πολίτες ζουν ακόμη στο 2026 και έχουν να πληρώσουν λογαριασμούς που δεν περιμένουν να τελειώσουν τα πολιτικά παζάρια.

Οι διεργασίες για τις προεδρικές εκλογές είναι φυσιολογικές, εκείνο όμως που προκαλεί εντύπωση είναι πόσο εύκολα βρίσκονται υποψήφιοι και πόσο δύσκολα βρίσκονται απαντήσεις.

Στον ΔΗΣΥ αναμετρώνται δύο διαφορετικές προσεγγίσεις για το μέλλον του κόμματος, με φόντο όσα συνέβησαν το 2023. Στο ΑΚΕΛ, ο Στέφανος Στεφάνου αναζητεί συνεργασίες, ενώ το ΔΗΚΟ θα πρέπει κάποια στιγμή να αποφασίσει αν θα συνεχίσει να στηρίζει τον Χριστοδουλίδη ή αν συμφέρει να μείνει στο κυβερνητικό στρατόπεδο ως η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη. Κανείς δεν μπορεί να απαιτεί να ανακοινωθούν από τώρα όλα τα προεκλογικά προγράμματα, μπορεί όμως να απαιτεί συγκεκριμένες θέσεις για όσα καίνε σήμερα τον κόσμο.

Για παράδειγμα, όλοι διαπιστώνουν ότι το ηλεκτρικό ρεύμα είναι ακριβό. Η διαπίστωση δεν χρειάζεται ιδιαίτερη πολιτική σοφία. Το δύσκολο είναι να εξηγήσει κάποιος πώς θα μειωθεί το κόστος, όταν το τερματικό φυσικού αερίου στο Βασιλικό παραμένει ανολοκλήρωτο και η ηλεκτρική διασύνδεση με την Ελλάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Πρόκειται για δύο έργα που επηρεάζουν άμεσα το ενεργειακό μέλλον της Κύπρου και έχουν ήδη κοστίσει χρόνο και χρήμα.

Εδώ θα μπορούσαν να δοκιμαστούν οι ικανότητες όσων θέλουν να κυβερνήσουν. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου και ο Γιώργος Παμπορίδης έχουν κυβερνητική εμπειρία. Το ΑΚΕΛ διεκδικεί ξανά ρόλο στη διακυβέρνηση και το ΔΗΚΟ συμμετέχει ήδη σε αυτήν. Θα μπορούσαν να μας πουν, τι θα έκαναν διαφορετικά για να ολοκληρωθούν τα έργα, να περιοριστούν οι νέες δαπάνες και να ελαφρυνθούν οι λογαριασμοί. Μια τέτοια αντιπαράθεση θα είχε πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τις συζητήσεις για το ποιος προηγείται στις δημοσκοπήσεις.

Όταν το ηλεκτρικό ρεύμα παραμένει ακριβό, δεν επιβαρύνεται μόνο ο οικογενειακός προϋπολογισμός, αυξάνεται και το κόστος για τις επιχειρήσεις, που με τη σειρά τους το μεταφέρουν στις τιμές. Έτσι, η ενεργειακή πολιτική συνδέεται με την ακρίβεια, τους μισθούς και τη δυνατότητα μιας οικογένειας να τα βγάλει πέρα.

Στην ίδια καθημερινότητα προστίθεται και το στεγαστικό. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε σχέδια για αξιοποίηση κρατικής γης και δημιουργία νέων κατοικιών. Το ερώτημα είναι πότε θα φτάσουν αυτές οι κατοικίες στην αγορά και σε ποιες τιμές. Γιατί ένας νέος που πληρώνει μεγάλο μέρος του μισθού του σε ενοίκιο δεν μπορεί να περιμένει μέχρι να ολοκληρωθούν οι μελέτες, να εγκριθούν τα σχέδια και να έρθει η επόμενη κυβέρνηση να ανακοινώσει άλλα.

Σε αυτό το πεδίο ο Νίκος Χριστοδουλίδης έχει πλεονέκτημα και μειονέκτημα. Το πλεονέκτημα είναι ότι μπορεί να λάβει άμεσα μέτρα λόγω της καλής πορείας της Οικονομίας και το μειονέκτημα είναι να κριθεί για αυτά τα μέτρα αν δεν ικανοποιήσουν όσους αναμένουν να ωφεληθούν. Οι υπόλοιποι διεκδικούν την εξουσία. Εκείνος την έχει. Διαθέτει υπουργούς, υπηρεσίες και προϋπολογισμό για να προχωρήσει όσα εξαγγέλλει. Οι καθυστερήσεις που κληρονόμησε από προηγούμενες κυβερνήσεις είναι πραγματικές, αλλά δεν αποτελούν δικαιολογία χωρίς ημερομηνία λήξης. Όσο πλησιάζει το τέλος της θητείας του, τόσο λιγότερο μετρούν οι υποσχέσεις και τόσο περισσότερο τα αποτελέσματα.

Αντίστοιχα, τα υπόλοιπα κόμματα δεν μπορούν να περιορίζονται στην κριτική και στην αναζήτηση του καταλληλότερου υποψηφίου. Αν θεωρούν ότι η κυβέρνηση απέτυχε, έχουν υποχρέωση να παρουσιάσουν καλύτερες λύσεις και να εξηγήσουν πώς θα τις πληρώσουμε.

Το να καταγγέλλεις την ακρίβεια είναι εύκολο. Το να πεις ποια μέτρα θα πάρεις, πόσο θα κοστίσουν και ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό απαιτεί περισσότερη δουλειά.

Αν δεν το κάνουν τα παραδοσιακά κόμματα, το κάνουν τα νεοφανή τύπου «Άμεσης Δημοκρατίας» με τον ευτελισμό των πάντων και με αοριστολογίες σε βιντεούθκια.

Ευθύνη έχουν και τα ΜΜΕ, που ασχολούνται περισσότερο με τις δημοσκοπήσεις, τα κομματικά μαγειρέματα και το ποιος θα στηρίξει ποιον, παρά με όσα υπόσχονται όλοι σε ένα ρεσιτάλ λαϊκισμού.

Έτσι, όσοι ονειρεύονται το Προεδρικό βρίσκουν καθημερινά χώρο και χρόνο για να διαφημίζονται, χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσουν πώς θα λύσουν τα προβλήματα του κόσμου.

Για το 2028 συνωστίζονται οι υποψήφιοι. Για τα προβλήματα του 2026, όμως, δεν βλέπουμε τον ίδιο συνωστισμό. Όσοι θέλουν να γίνουν Πρόεδροι υπόσχονται καλύτερες μέρες και όσοι ήδη κυβερνούν ζητούν λίγη ακόμα υπομονή. Στο μεταξύ, οι λογαριασμοί έρχονται κανονικά, τα ενοίκια τρέχουν και τα μεγάλα έργα μένουν στα χαρτιά. Τουλάχιστον η προεδρολογία προχωρά χωρίς καθυστερήσεις.

Πηγή – Cyprus Times

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy