Χάρισμα με γρατσουνίσματα

Η Έλιφ Έρλαπ προ των προθυπουργικών πυλών στο Βερολίνο

Οι χαρισματικοί πολιτικοί είναι δυσεύρετο είδος. Οι κάτοχοι του χαρίσματος, σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο Μαξ Βέμπερ, πρέπει να επιδεικνύουν «υπερφυσικές» και «υπεράνθρωπες» ιδιότητες, με τις οποίες μπορούν να «μαγεύουν» κυριολεκτικα τους οπαδούς τους –ό,τι ακριβώς δηλαδή δεν καταφέρνουν με τίποτα οι σημερινοί γερμανοί ηγέτες, με πρώτους τον χριστιανοδημοκράτη καγκελάριο Φρίντριχ Μέρτς και τον σοσιαλδημοκράτη πρόεδρο της ομοσπονδιακής δημοκρατίας Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγιερ. «Μας κυβερνούν ανιαροί πολιτικοί» διαπιστώνει ο πολιτειολόγος Ούντο Κναπ. Κι αυτό είναι πηγή τόσο υπνηλίας, όσο και μοιραίων πολιτικών λαθών.

Δείγματα γραφής

Αυτή η διαπίστωση δεν ισχύει και για την Έλιφ Έραλπ.  Το νέο αστέρι της Linke (Αριστεράς) είναι μεν ακόμα σχετικά άγραφο χαρτί, αφού μπήκε στην πολιτική μόλις πριν λίγα χρόνια. Τα δυο δείγματα γραφής που έδωσε ωστόσο τον τελευταίο μήνα φαντάζουν όντως «μαγικά». Αυτά συνίστανται: Πρώτον, στην περήφανη νίκη της ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Linke στις εκλογές της 20^ης Σεπτεμβρίου στο Βερολίνο· και δεύτερον, στην επίτευξη μιας προ-συμφωνίας με τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους για τον σχηματισμό τοπικής κυβέρνησης με την ίδια ως πρωθυπουργό, που προδίδουν ιδιαίτερη διαπραγματευτική δεξιοτεχνία. Η τελευταία φαινόταν σχεδόν ακατόρθωτη λόγω του βέτο στη συνεργασία που έβαζε αφενός το πολιτικό κατεστημένο της χώρας, αρχίζοντας από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση Χριστιανοδημοκρατών-Σοσιαλδημοκρατών και την ηγεσία των Πράσινων, και αφετέρου από τα συστημικά μέσα ενημέρωσης, που «αντισημιτική» την Linke την ανέβαζαν, δεξί χέρι των Ισλαμιστών την κατέβαζαν. Η επιτευχθείσα προσυμφωνία αποτελεί λοιπόν, σύμφωνα με τον ιστορικό Ούφα Γιένσεν, ιστορικό σταθμό όχι μόνο για το Βερολίνο, αλλά και για ολόκληρη τη Γερμανία, αφού για πρώτη φορά αναγνωρίζεται από τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους η Αριστερά ως ισότιμος πολιτικός εταίρος που θα προΐσταται μάλιστα της μελλοντικής τοπικής κυβέρνησης.

Το κυβερνητικό πρόγραμμα

Σημαντικό σταθμό αποτελεί και το κεντρικό στοιχείο της προσυμφωνίας, που φέρει τη σφραγίδα της Linke: η κοινωνικοποίηση 160.000 κατοικιών, που ισοδυναμεί με την κατά μέγα μέρος απαλλοτρίωση των γιγαντιαίων οικοδομικών εταιρειών, όπως η  Vonovia, που έχει στην κατοχή της 130.000 διαμερίσματα. Στο μέλλον τέτοιες εταιρείες δεν θα επιτρέπεται να διαθέτουν περισσότερες από 10.000 κατοικίες.

Με έναν σμπάρο δύο τρυγόνια: Η κοινωνικοποίηση θα βάλει αφενός κάποιο φρένο στην αύξηση των ενοικίων, που στην «ελεύθερη» αγορά ανεβαίνουν τελευταία με αστρονομική ταχύτητα· και αφετέρου θα προκαλέσει ρήγμα στον ακρογωνιαίο λίθο της αστικής κυριαρχίας –την ιδιωτική (μεγάλη) περιουσία. Και όλα αυτά με νομικά άψογη βούλα, αφού το γερμανικό σύνταγμα επιτρέπει τέτοιου είδους απαλλοτριώσεις αν συντρέχουν σοβαροί κοινωνικοί λόγοι.

Αλλά και το υπόλοιπο κυβερνητικό πρόγραμμα βρίθει από μέτρα με σαφή φιλολαϊκή και οικολογική κατεύθυνση. Σε αυτά ανήκουν, μεταξύ άλλων, συνοικιακές κουζίνες για φτωχούς, μειωμένες τιμές εισιτηρίων στη δημόσια συγκοινωνία (για τα οικονομικά αδύναμα στρώματα), δωρεάν επίσκεψη μουσείων τις Κυριακές, βελτίωση της εργατικής νομοθεσίας, επέκταση του δημόσιου δικτύου λεωφορείων τρένων και  ποδηλατοδρόμων, διακοπή της επέκτασης του εθνικού δρόμου (Αutobahn Α100), που διασχίζει επιμέρους την πόλη, απαγόρευση της οικοδόμησης στο περιθώριο του πρώην αεροδρομίου του Τέμπελχοφ, που έχει μετατραπεί ενδιάμεσα σε πάρκο, και πάει λέγοντας.

Αντιδράσεις

Τέλος καλό, όλα καλά; Όχι εντελώς. Για την αριστερή εναλλακτική εφημερίδα Tageszeitung η προσυμφωνία αποτελεί και για τα τρία σύμμαχα κόμματα μεγάλη επιτυχία, που θα έχει αντανάκλαση σε όλη την χώρα. Το ακριβώς αντίθετο εκφράζει μέρος της συντακτικής επιτροπής της αριστερής Neues Deutschland –παρεμπιπτόντως,  άτυπου δημοσιογραφικού οργάνου της Linke. «Πόσο χρόνο χρειάζεται ένα κόμμα μετά τις εκλογές για να εξαπατήσει τους ψηφοφόρους του;» αναρωτιέται σε σχόλιό του ο Γιούλιαν Ντάουν. Η Linke χρειάστηκε ακριβώς 18 ημέρες, είναι η απάντησή του –το διάστημα από τις εκλογές ως την επίτευξη της προσυμφωνίας με τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους, που είναι μνημείο συνθηκολόγησης έναντι των συκοφαντών της.

Όχι τόσο οξεία στον τόνο, αλλά σαφής στην απόκρουση του κειμένου της προσυμφωνίας είναι η τοποθέτηση 180 μελών της Linke, μεταξύ των οποίων 16 βουλευτές της ομοσπονδιακής Βουλής, εκπρόσωποι εσωκομματικών τάσεων, όπως η Αντικαπιταλιστική Αριστερά, καθώς και διάφορες ομάδες εργασίας, όπως η «Αλληλεγγύη με την Παλαιστίνη». Η κριτική τους δεν κατευθύνεται προς τις βαριές μεν, αλλά αναπόφευκτες παραχωρήσεις στους δυνητικούς συμμάχους (παράδειγμα: Η Linke ήθελε αρχικά να μειώσει τον αριθμό κατοικιών των οικοδομικών μεγαθηρίων σε 3.000, συναίνεσε όμως, υπό την πίεση των Σοσιαλδημοκρατών, στις 10.000), όσο προς άλλα όντως αμφιλεγόμενα θέματα, όπως η συμφωνία για σοβαρή ενίσχυση της αστυνομίας (με πρόσχημα την προστασία των Εβραίων του Βερολίνου), ή η άκριτη αποδοχή του «δικαιώματος ύπαρξης του κράτους του Ισραήλ». Έτι χειρότερα: Μέλη του κόμματος που, όπως η βουλεύτρια Βανέσα Έμντεν, θέτουν αυτό το δικαίωμα υπό αίρεση, λέγοντας «Δεν υπάρχει το δικαίωμα ύπαρξης ενός κράτους, αλλά μόνο το δικαίωμα ύπαρξης των ανθρώπων» απειλούνται ανοικτά, στο όνομα του σχηματισμού μια αριστερόστροφης κυβέρνησης, με αποκλεισμό από την κοινοβουλευτική ομάδα. «Η Linke ρίχνει τα μέλη της στα σκυλιά» ήταν ένα άλλο πικρόχολο σχόλιο στη Neues Deutschland. Και τέτοια σχόλια θα ακουστούν πολλά στο συνέδριο του κόμματος στις 31 Οκτωβρίου, που θα πάρει τις τελικές αποφάσεις για την πορεία προς την κυβερνητική εξουσία.

Σημαίνουν όλα αυτά πλήρη απομάγευση την Έλιφ Έρλαπ; Σε καμιά περίπτωση. Τα βασικά της επιτεύγματα, η αμφισβήτηση της αστικής κυριαρχίας μέσω της κοινωνικοποίησης των κατοικιών και το σπάσιμο του αποκλεισμού της Αριστεράς από το δημοκρατικό κομματικό τόξο, που είναι στρατηγικής σημασίας, μένουν και υπερτερούν των όποιων λαθών και αμαρτιών της. Η Έρλαπ είναι ο τύπος της χαρισματικής πολιτικού, που, πάλι σύμφωνα με τον Βέμπερ, εμφανίζεται ξαφνικά σε περιόδους μεγάλης κρίσης. Επόμενο έτσι, το προφίλ της να αποτυπώνει τις αντιφάσεις και ανακατωσούρες αυτής της κρίσης. Χαράζοντας το χάρισμά της με γρατσουνίσματα και πληγές.

foto

Die Linke Berlin / Flickr

.

Πηγή – Εποχή

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

BUY & SELL IN CYPRUSwww.buyme.cy